ciuile ꝑmittit. ⁊ idem dicit de laico recōuento coram eccleſiaſcico. qꝛ poterit appellare quandocūqꝫ ante ſentenciam.Et dicit. ꝙ primo caſu appellabitur adiudicē ſecularem ꝑ clericum. 2º ad eccleſiaſticum ꝑ laicū. quod eſt noͣbile. Ad hͦc. ſi duobus. de appell. ſemꝑ enī appellādum eſt ad ſuperiorē eius a quo appellat̉. vt in. c. romana. §. debet. ⁊ de appelli. vi. iūcta glo. ī verbo alio que eſt noͣbilis. Et ẜm predicta poteſt ītelligi glo. inc. deniqꝫ. xcvi. diſt. que dicit. ꝙ in cā recōuētionis clericus ſubijcitur diffinicōibus principum ⁊ laicorum. debꝫ enī intelligi quo ad ordinatoria. vel quo adſentētias diffinitiuas. qꝛ eius cauſatūpoteſt diffiniri ꝑ iudicem ſecularem nōautem debꝫ intelligi quo ad deciſoria.quia ſic intellecta ſimpliciter non eſſꝫ vera. vt ſubijciaꝫ ī ſequēti membro. ⁊ hocquo ad primum mēbrum ¶ 4ᵐ membꝝvidelicet. quando lex proceſſit ab inferiori. etiam proſequar ꝑ enumeratōnemcaſnum. ⁊ primo excludam caſus minꝰdubitabiles. Et p̄mitto ꝙ in preparatorijs ſeruandum eſt id quod ſupra ī ꝓximo mēbro dixi. In deciſorijs vero cumlis eſt inter clericum ⁊ laicum in foro rccleſiaſtico vel ciuili. dicenduꝫ eſt. vt ſtatīſubijciam ꝑ caſuum enumeracōneꝫ adfaciliorē intelligentiam. primus caſuiseſt quando ſtatutum ſpecifice diſponitde eccleſijs ſeu ꝑſonis eccleſiaſticis. ſeurebus eorum. ⁊ tunc ſtatutum nō valꝫetiam in fauorem ipſorum. quia diſponit ſuꝑ non ſibi ſubiectis. ⁊ iſte eſt ꝓpricaſus. hic in ꝟſi. quibus ⁊cͣ. pro hoc. c. anobis de ſētē. excom. jͣ. ⁊. c. vt aīarum deconſti. li. vi. fac̄. l. fi. ff. de iu. om. iud. ⁊. l. i.T. de ſum. tri. vbi hoc etiam Bar. ⁊ Io.an. in addi. ſpe. in ti de ꝯſti. in prīcipio. ⁊licet doct. aperte non dicāt de rebuſ proprijs clericorum ipſorum. tamē glo. hichoc tenꝫ quam puto veram quo ad caſum huius. cnaꝫ ⁊ ſuꝑ rebus proprijspoſſunt conuenire laicum coraꝫ iudiceeccleſiaſtico. ſicut ſuꝑ rebus eccleſie. vteſt tex. no. in. c. ſi clericus laicuꝫ. de fo. cōpe. multo fortius eorū bona ab eis poſſeſſa non ſubiacēt diſpoſicōni laicorumfacit. c. quanqͣꝫ. de cenfi. li. vi. Clerici enīcum bonis proprijs ſunt ſub iuriſdictōne iudicis eccleſiaſtici. vt in p̄all̓. c. ſi cleicus. ⁊ xvi. q. i. ſimilis. ⁊ xcvi. diſt. deniqꝫ⁊ videtur text. aꝑtus in. c. i. de immu. eccle. li. vi. qui loquitur de adqͥſitis per eccleſias ⁊ ꝑ clericos. vt de illis non teneantur ſolue̓ collectas ꝑ ſtatutū laicorū.fac̄ quod noͣ. Io. de ligna. ī clemēt. pn̄ti.de cēſi. ⁊ archi. in p̄alle. c. i. ⁊ hoc dico indiſtīcte tenendum. niſi ſit res feudalis.quicquid ſēſerint aliqui. dicentes. ꝙ cūagitur reali pōt clericus ꝯueniri coraꝫiudice ſeculari. quia tunc perſona clerici non trahitur. ſꝫ res hoc enī dictuꝫ nōplacet. ⁊ videtur exp̄ſſe contra text. in. c.fi. de iudi. vbi patꝫ. ꝙ nedum pnͥcipalit̓nequeūt conueniri clerici corā iudice ſeculari. ſꝫ etiam ratiōe cōitatis cauſe. vn̄cā poſſeſſionis termīata coraꝫ ſcl̓ari clericis agentibus non poſſunt clerici cōuēiri etiā coraꝫ eodē iudice ſuper ꝓprietate. Et qͣꝫqͣꝫ poſſꝫ dici. ꝙ illud capl̓m loquitur ī re eccleſie. ⁊ non pr̄imonialibꝰipſius clerici. tamē idem videtur dicendum in hoc quo ad rem clerici ꝑ p̄all̓. c.ſi clericus. vbi patꝫ. ꝙ reſpectu minoriseodē priuilegio gaudēt clerici ī rebꝰ proprijs. ⁊ ī rebus eccleſie. Ad idē. c. qualit̓de iud̓. vbi tex. ꝓhibꝫ omnino clericumtrahi ad iudicē ſcl̓arē. vn̄ pōdero ꝟbuꝫoīno. ⁊ fac̄ qd̓ noͣ. arch. ī. c. vno. d̓ ele. cōiug. li. vi. fac̄ ec̄ aucͣ. nullꝰ. ⁊ aucͣ. ſtatuiꝰT. d̓ epiſ. ⁊ cle. vbi tex. ꝓhibꝫ clericū trahi ad iuditiū ſcl̓are. tā ī cā crīali qͣꝫ ciuili ⁊ ꝓpōit penā actori ⁊ iudici. nec obſtatſi dicat̉ ꝙ n̄ trahit̉ cū agit̉ reali. qꝛ īdirecte trahit̉ timoe̓ ne ꝑoat cām ad hͦ. c p̄alle. fi. d̓ iud. ⁊ qd̓ ī ſil̓i noͣ. Io. an. ī. c. rōna.§. ꝯtrahēteſ. d̓ fo. ꝯpe. li. vi. Itē ſi ꝑſo eſtexēpta a iur̄dcōe alicꝰ iudicꝭ ec̄ res tāqͣꝫſeq̄ntes ꝑſonā vidēt̓ exēpte. ff. d̓ cēſi l. fi.⁊ hāc ꝑtē tꝫ curia rōna. vt refert coll̓. ī. c.qͣlit̓. ⁊. .x. clēici. d̓ iudi. ⁊ iſte pͥmꝰ caſꝰ ē miꝰdubitabil̓ cū ſtatutū ē ꝯtra lib̓tatē eccleſiaſticā qͦ cāu ẜm vtrūqꝫ iuſſtatutū ē nl̓lū. vt ī. c. noue̓it. ⁊. c. grauē. d̓ ſē. ex. ⁊. c. fid̓ īmu. ecc. li. vi. ⁊ ī aucͣ. c̓aſſa ⁊ irrita. T.d̓ ſacroſāct. eccle. ſꝫ ī hͦ cāu cum ſtatutūē contra lib̓tatē eccl̓iaſticā ſtatuarij ſūtexcōicati. ⁊ īcurr̄t alias penaſd̓ qͥbꝰ ī iuribꝰ ꝓxīe all̓. ⁊ iſte caſꝰ ꝓcedit ec̄ ſi v̓baſtatuti dirigāt̉ ī ſb̓ditoſ ſtatuētiū a̓ ſtatuētꝭ. dū tn̄ īdirc̄e ⁊ ī effc̄u ſit ꝯtra lib̓tatē eccleſiaſticā. vt ī. p̄al. c. fi. d̓ īmu. ecc. li.vi. ⁊ dicūt̉ ſtatutā ꝯtra lib̓tatē eccl̓aſti-