vbi caſus noͣbilis ẜm vnū intellectum⁊. l. ij. §. qd̓ ſi de frumētaria. ⁊ qd̓ ibi no.Bar. ff. de admi. re. ad ciui. ꝑtinen. Nutſententia fertur contra citat ⁊. ⁊ nō viſiſactis ī cauſa factis. ⁊ ſic ſine cauſe ꝯgnicōne. ⁊ etiam non valet vt noͣ. ij. q. i. ī ſūma. ⁊ ī p̄all. l ꝓlatam. ⁊. c. cuꝫ Dertoldꝰde re iudi. ⁊. c tū ex lr̄is de in īteg. reſtit.Idem ſi ꝑfūctorie vidit. ita ꝙ nō potuitplene īſtrui quod pōt perpendi ex tēgisbreuitate ẜm bar ī p̄all̓. l. prolatam. Qn̄qꝫ fertur ſnīa contra citatū nō data ſibicopia defēdendi. ⁊ ſic prorſus excluſa eꝰdefēſione. ⁊ nō tenet ſnīa etiam in notorijs ẜm Inno. in. c. p̄all̓. tua. qꝛ exquo citatur debꝫ audiri eius defēſio facit qd̓noͣ. glo. ij. q. i. in ſumma. Qū̄qꝫ datur copia parti ſe defēdendo. ⁊ audiūtur exeeptōnes ſue. ſꝫ ſi iudex nō vult admittereꝓbacōes excepcōnis. ⁊ tūc dicit Inno.in preall. c. tua. ꝙ in notorijs valet ſnīaIn non notorijs ponit duas opin. vnaꝙ valet ſnīa Alia ꝙ non. ⁊ hec videt̉ ſibi placere Cal. tꝫ ibi ſententiam eſſe aliquam. licet īiuſtam. ⁊ hāc opi. etiā ſequitur do. an. hic. quia licet hoc ſit de iuſtitia. non tamē de ſubſtantialibus ꝓ hocqd̓ noͣ. ſpe. in. ti. de p̄parato iud. §. i. circapnͥcipium. ⁊ hoc puto verum. ꝑ ea q̄ noͣ.Inno. in. c. poſt electōnem de ꝯceſſ. p̄benvbi dicit iudici tributam eſſe facultatērepellendi exceptōnes. quas putat friuolas ⁊ malicioſe ꝓponi. ar. ī. c. interpoſita. ⁊. c. vt debitus. de appel. vbi patꝫ ꝙappellatō non iuſtificatur ex ſola reiection excepcōnis. niſi ꝓbetur veritas exceptōnis. vn̄ potuit nō admittere ex cā⁊ ad hāc diſtīctōnem pn̄t reduci ⁊ dēntomnia p̄dicta. nunqͥd auteꝫ requirat̉ citatio ſi ꝑs eſt preſens ⁊ ſe defenderit. vide ꝑ Io. an. in. c. fi. de electōne. li. vi. vbiconcludit ꝙ nō. ideꝫ ⁊ Bar. in dicta. l. ꝓlatam. ¶ His notabilibꝰ expeditis venio ad diffuſam materiam. Et vr̄ ꝙ hͦſtatutum debuit ſeruari. etiā reſpectu eocleſiarū ⁊ clericorū. ⁊ nedū ī foro ciuili.ſꝫ in canonico. vt l. c. i. de no. oꝑ. nū. vbipapa mandat cauſam int̓ duas eccl̓asvertentē decidi ẜm canones ⁊ leges ſeculi. ad idē. c. dignum. iij. q. ix. vbi cauſācriminalē contra clericū mādat decidiẜm obſeruatōnem canonum ⁊ legū. adidem. x. diſt. Si in adiutoriū. ⁊ de ꝯceſſi.oreben. auctoritate. li. vi. in fine. ⁊ de reſ.in inte. conſtitutꝰ vbi ſpecifice tangiturde ſtatuto laicoꝝ. Ad idē. e. cū veniſſētde eo qui mit. in poſ. ⁊. c. cum cā de re iudica. a ꝯtrario ſēſu. Ad dilucidandammateriā ipſam proſequar ꝑ duo mēbrapnͥcipalia. primo quando. l. emanauit aprīcipe. 2ᵐ quando ꝓceſſit ab inferiori.Circa pͥmū duas theoricas reperio traditas per doct. ī diu̓ſis locis. nā in. c. fi. d̓ſolū. dicunt ꝙ leges eccleſijs oneroſe etdamnoſe nō ligāt eccleſias nec ꝑſonaseccleſiaſticas. niſi fuerint ꝑ eccleſiaꝫ approbate. Si autē fauēt eccleſijs ⁊ eccleſiaſtis ꝑſonis ſemper ītelligunt̉ approbate. ⁊ recepte per eccleſiā. x. diſt. c. i. ⁊. ij.⁊ originaliter hec fuit theorica Innoc.quā etiam refert ⁊ ſequitur archidiac.x. diſt. imperatoris. ⁊ hoc qn̄ lex eſt pn̄cipis. Si vero eſt inferioris ſiue p̄iudicatſiue faueat non valet. niſi expreſſe approbetur ꝑ papā vt hic. Aliā theoricā poītIo. an. poſt abbatem. in. c. i. de no. oper̄.nū. vbi ſic diſtīguit. ꝙ aut leges nō contradicūt canonibus. ⁊ mixti allegāturī vtroqꝫ foro. Aut ꝯtradicunt̉̉ expreſſe⁊ tūc aut lex poteſt ẜuari fine peccato.vt in numero teſtium in teſtamentis. etſimilibus. ⁊ tunc lex ſeruabitur in foroſuo. et canon in foro ſuo. vt notatur in.c. cum eſſes de teſta. ⁊. c. relatum. ⁊. in. c.ſecundo de arbi. libro ſexto. ¶ Si verolex inducit peccatum. tunc indiſtincte īvtroque foro ſtatur canoni. vt in capitulo finali. ⁊ quod ibi nota. de preſcrip.Et nota. gloſ. in regula poſſeſſor. de regulis iuris libro ſexto. Et hanc theoricam ſequitur Bartolus. Et poſt eumDaldus in. l. priuilegia. C. de ſacroſanctis eccleſi. Quando que caſus occurrens non eſt deciſus. ſed ſub diſputacionibus doctorum caſus eſt poſitus. etſi reperitur deciſio legalis. eſt omnibuſopinionibus preferenda. Idem ecōtraſi ſint opiniones de iure ciuili. et reperitur deciſio canonica ſecundum Iohannem andree in loco preallegato ¶ Egoexpediam hanc materiam ſub enumeatione caſuum. vt clarius pateat quoniam diſtinctio prolixa obſcuritatem pa̓it¶ Et primus caſus eſt quando lex ſpecifice diſponit ſuper re ſpirituali vel eccleſiaſtica. vt ſunt leges que tractāt de