Druckschrift 
Disceptationes et allegationes
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eſt eccleſiaſticus. loqͥtur enī de eccl̓iaque de neceſſitate ſb̓eē dēt alicui ep̄oad iura epiſcopalia. ſꝫ iſte locus non eſteccleſiaſticꝰ. Ergo poſſeſſio vel p̄ſcpͥtio īvno articulo dēt extēdi ad alia iurade p̄ſcrip. auditis. qd̓ ibi noͣ. hec tamēſolutio. ec̄ Hoſt. poſſent calūniari perea que noͣ. Inno. in. c. dilectus de capelmoͣ. ſuffic̓. qd̓ det̓ contiguitas ī gnevt apprehēſio vniꝰ articuli extēdatur adalios articulos eiuſdē gene̓is. vnde dicendū. melius aut qͥs vtitur certoiur̄ animo volūtate adqͥrēdi oīa aliaiura eiuſdē generis ex certa ſciētia eiuſcontra quē p̄ſcribitur. querit totū. itaꝓcedūt noͣ. Inno. ī p̄allega. c. dilectus ī. c. fi. de offi. archi. ſi. Aūt ceſſataīmus adqͥrēdi totū vel ceſſat ſcientiaeius ꝯtra quē preſcribit̉. ꝓcedit qd̓..dictū eſt preſcriptio extēdit̉. vt inall̓. c. auditis. In dubio enī preſumit̉velit querere poſſeſſionē ad limites vſꝰ nihil plus querit vt ꝓbat̉ ī p̄all̓. c. auditis.. c. olī. vel ꝓcedūt predicta quādo nullꝰ eſt ī poſſeſſione alioꝝ iuriuꝫ. vtnoͣ. in. c. i. de. reli. do. ſꝫ p̄cedēs ſolucō ve̓ior ſubtilior facit. l. quotiēs. ff. de ẜui. qd̓ noͣ. Inno. ī c. bone. de poſtula.la. de reſti. ſpo. in lr̄is. ī preall̓. c. fi. deoffi. archi. vn̄ in ꝓpoſito dubio iſta iura ſunt diu̓ſa. tm̄ apparet. quaſi poſſeſſeſſio ī vno dēt extēdi ad aliud. Necobſtat qd̓ dr̄ hec ſpoliacō contīgensꝓpter non reſidentiā eſt quedā iuris executio. ē tn̄ actus iuriſdictōnal̓ ꝯpetenstm̄ ep̄o. vt ſupͣ dictū fuit. nec obſtat dicit̉ conceſſio ſiue ⁊cͣ. qꝛ fine iſta pͥuacōnepōt ꝑueniri ad illū finem ꝙͣ admodumpͥmo ꝑuenit qn̄ ſcripſit. idē eſſet dicēdum ī debentibꝰ eligere etiā poſſꝫ priuare. vt ꝑueniāt ad electōnē. quod ē falſū. vt cōiter noͣ. in. c. ex ꝑte. de cle. refi. ꝓbat̉ ī. c. abbas. xviij. q. ij. vbi patetnon debēt elige̓. ſꝫ ep̄us capiet reſignationē abbatis multo fortiꝰ pōt pͥuareAd idē. c nullā. e... q. Ad alia argumenta poteſt faciliter reſponderi in illis caſibus pͥuat collator aliquo iure iam queſito. ſꝫ extinguit titulū. priuat poſſeſſione facti. vt ius ſibi competens cōferēdi exerceat. tunc enī intereſtſua ſi non ꝯferet exquo vacat ar. ī p̄all̓.c. de multa. Secus quando vacat licet īmineat calus pͥuan di At hec ſufficiant ad laudem indiuidue trinitatispr̄is filij ſpūs ſācti. glorioſeqꝫ domīenr̄e atqꝫ Agate Lucie Dn̄dēi patro.ni mei tociꝰ qꝫ celeſtis curie triū phātisamē que omnia vt.. ī primo articulolibatus ſū ſb̓mitto correctōi ſupplecōiillius patris Reuerēdiſſimi atqꝫ vnicimei p̄ceptorꝭ dn̄i cardīalis florētini perquē in hac ſacratiſſima ſapiētia eruditꝰ ſū occurrit nāqꝫ ī hoc vltīo illud Ihero. vt trāſſūptīe legi.. xvi. q. i. reuertimini Si qͥs eruditꝰ lege dn̄i pōt alioserudire dēt ſue aſſignare prudēcie īgenioqꝫ poſſidet. Sꝫ gr̄as agat pͥmūdeo ꝯcta largit̉. deind̓ ſacerdotibꝰ eiꝰac mīſtris a qͥbꝰ doctꝰ ē. Si egeritgr̄as. ſꝫ ſcīaꝫ ſibi vēdicauēit in penuriamale dicet̉. ſi ītelligēs largitorē deuꝫ agēs his gr̄as qͦs eruditꝰ ē. a deohumiliauerit ſe. ī orien̄ dei attulēit cibos. ē ſcripture alimenta in eccl̓ia deipopulo mīſtraue̓it. ſtatī aperiēt̓ cataracte celi. effūdet̉ pluuia ſpūal̓ mandabit nubibꝰ ſuis vt pluāt ſuꝑ ymbreꝫ abundantia reꝝ oīum ꝑfruet̉. hec illevbi ſupͣ. Hicolaꝰ abbas. Et ſic elegantiſſime dn̄i abbatis ſiculi. alias dn̄i panormitani queſtōnes diſputate finiūt. De quo ſitlaus deo. Amen. l 3