requiris. de appella. ⁊ ſic in eo dico diſtīguendum prout ſupra dixi in mēbro p̄cedenti. Et hec ſunt que breuiter ſentōin hoc articulo. ⁊ ad hanc diſtinctōneꝫpoſſunt reduci ſupra omnia argumētaſupra formatā. ⁊. ad. c. ſuper queſtōnuꝫin fi. quod videtur multū vrgere. ¶ Rn̄deo ꝙ ibi factū narratur quod patet exꝟſi. precedenti. Itē delegatus ſubdelegans ꝯpellebat ibi ꝑtem ad litiganduꝫcorā iudice ſuſpecto. vn̄ vt euitaret grauamen ſaltē facti. vtile fuit ibi appellar̄quanqͣꝫ enim per recuſacōnem propoſitam. ſuſpendatur iudicis iuriſdictō peream tamē non deuoluitur ad ſuꝑioreꝫſic̄ per appellacōnē quod patet ex eo. qͥaeliguntur arbitri. vnde vtile eſt appellare ſi iudex nō admittit recuſacōnē. quoad validitatem tn̄ proceſſus ſuper principali ſufficit ſola recuſatō modo predicto. poteſt reſponderi ⁊ aliter ꝙ ibi ponderatur appellacō ad effectu iudicandiirritum ⁊ inane poſtea geſta non ſoluꝫreſpectu iudicis ſubdelegati recuſati. ſꝫeciam reſpectu ſubdelegātis. nā ibi ſubdelegans nō in totū cōpellebat̉ litigaēcoram ſubdelegato ſuſpecto ⁊ ob hͦ grauamen appellatur ad papaꝫ. vnde ſi bn̄ponderet̉ ibi ter. non appellatur a recuſato. ſꝫ a ſb̓delegāte cōpellente. vnde virtute appellaciōiſ iudicabit̉ irritum ⁊ inane. quicquid fuerit geſtum ec̄ ꝑ ſubdelegātem. licet ipſe non fuerit recuſatusſꝫ eius ſubdelegatus. quod etiā patꝫ exeo. quia ibi appellatur a ſubdelegato qꝛtunc fuiſſꝫ appellatum ad ſb̓delegātem.exquo nō ſb̓delegauerat in totum. vt ī.§. porro in eodem. c. ⁊ hec ſolutō eſt nōbilis ⁊ ſb̓tilis ad illū tex. Ad. l. non diſtīguemus. §. cum quidā rn̄detur ꝙ ibi loquitur in arbitro ex cuius ſētentia nonagebat̉ ſꝫ ex ſtipulacōne penali. Et ideolicet alias ſentēcia iudicis reddereturnulla nō per hoc impeditur ip̄o iure cōmiſſio ſtipulacion̄ penal̓. vt patꝫ ex. l. itademū. ff. eo. ti. vbi patet. ꝙ licet arbit̓ tulerit ſentenciaꝫ ꝑ pecuniā. quo cāu ſnīaeſſet nulla ī iudice. vt. ij. q. vi. diffinitīaꝫꝟ. venaleſ ⁊ T. qn̄ prouo. nō eſt neceſſ. lvenaleſ. tn̄ ꝯmittitur de mero iur̄ rigore ſtipulacō penalis licet obſtet exceptō⁊ ſic patet ꝙ eo cāu quo iudicis ſētēciaredderet̉ nulla eo cāu obſtabit exceptōpeticioni pene quando ſētencia fuit lata per arbitꝝ. nō autē ip̄o iur̄ impediet̉commiſſio ⁊ ſic etiaꝫ debet intelligi. qd̓habetur in. l. apud celſum. §. atqꝫ. ff. dedo. excep. ⁊ quod ibi noͣ. Dar. ¶ Ad 2ᵐrn̄detur. ꝙ licet iadex nō deſinat habetiuriſdictōnem. tamen exercitiuꝫ perditꝑ recuſacōnis propoſicōnem. Hec eratopus appellare. exquo amplius corameo non cōparuit ſuper principali. vt ſupra vixi. ¶ Ad quartum ꝙ non debetplus operari recuſatio ⁊cͣ. reſpondeo fatēdo. ꝙ non debet plus operari. ſꝫ vt ſupra dixi ſi cauſa eſt legitīa. ⁊ probabiliſgeſtum poſt appellacōneꝫ eſt ipſo iure nl̓lum. licet veniat reuocandum modo p̄dicto poteſt etiā reſponderi ⁊ ſubtiliterꝙ quo ad effectū innullandi proceſſumplus operetur recuſatio. qͣꝫ appellacōisinterpoſicō per ea que ſupra dixi. Aliavero argumēta inducta ad probanduꝫſuſpicōnem iuriſdictōnis optīe reducipoſſunt ad hāc diſtīctōnem. nā. l. vnica.C. ſi quacunqꝫ. p̄di. po. procedit quādoiudex ſemel fuit recuſatus nec poſtea aditus. Si enim de nouo fuiſſet aditusnō negat ibi tex. validitatem proceſſusInno. tamē in. c. inſinuante. de off. dele.ſentit. ꝙ ibi eſt ſpāle. ⁊ idem do. Ange. īl. quia poterat p̄all̓. nam ibi ius eximitꝯpulſū. ⁊ totam eius familiaꝫ a iuriſdictōe illiꝰ iudicis ꝓpter acerbitatē delicti⁊ illam tribuit alteri iudici Sed vt dixiidē poſſimꝰ dicere in omni legitīa cā recuſacōnis. ar. l. aꝑtiſſimi. ⁊. l. cum ſpeciali. C. de iudi. ⁊. c. iudex. de off. dele. li. vi.⁊. c. cū ſpāli. vn̄ ius tm̄ reqͥrit. vt ꝯgnoſcatur an cā recuſacōnis ſit ꝟa. ⁊ idē vr̄dicēdū ī p̄all̓. l. vnica. ad hͦ vt ex toto illiꝰ. l. diſpoſicō vēdicet ſibi locū. ⁊ hec ſufficiāt de iſto articulo. Adu̓tendū tn̄ ꝙinſpecto iure ciuili poteſt vt ſupͣ dixi. ꝙilla. l. ponat caſum ſpālem. nā eo iur̄ ordinariꝰ ꝑ recuſacōnem non deſinit hr̄eiuriſdictōnem etiam in illa cauſa. ſꝫ datur ſibi coadiūctꝰ. vt ī aucͣ. ſi qn̄ ꝯtige̓itC. d̓ iud̓. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ⁊ ī p̄al. l. vnica rōeſuſpicōis deſinit hr̄e iur̄dictōeꝫ. gͦ pōitcaſū ſpālē̓. Idē ec̄ p̄t dici īſpecto iure canōico. qꝛ ec̄ eo iur̄ ordīariꝰ recuſatꝰ nondeſinit oīo iuder ſaltē ī ꝯmittēdo. vt īc. ſiqͥs ꝯtra clericū. de fo. ꝯpe. ⁊. c. cū ſpeāli. de app. noͣ. glo. ī. c. ſcd̓o requiris. e. ti.