cius reuocare ꝙ male fecit exquo reperit cām aliter habere fateor tn̄ ꝙ iſta n̄eſt ꝓprie appellatio de quo iura faciuntmentionē cū per ea nō ſuſpendat̉ ſentētia cuꝫ nec cauſa d̓uoluit̉ ad ſuperiorēquod ē ꝓpriū appellationis ſꝫ eſt appellatio generaliter ſumpto vocabulo appellat̉ enī. l. prouocae̓. ip̄e papa ut diligentius examīet negociū ſicut dicimus deappellatione extraiudiciali ꝙ eſt q̄dā ꝓuocatio ad cāꝫ de appe. cū ſit romana ⁊obtinet vim cuiuſdā ſupplicatioīs arg.auten. q̄ ſupplicatio. C. de p̄ci. impe. offeet facit bene ī ſimili. c. paſtoralis. de appel. vbi dicit̉ ꝙ ſi papa īhibuit appellatione ī aliquo negocio nihilominus fiappellat̉ debet ſuperior īſtantiā reuocare vel ī appellatione deuoluere cauſaꝫlicet nō ſuſpēdet̉ a iudice a qͦ vel ī queꝫFateor tamē ꝙ papa nō cogit̉ tale appellationē admittere vt ī iure ⁊ rōnibꝰp̄alle. ⁊ maxīe in d. c. veniā ⁊.c. ſentētiāet. c. ex litteris cū ſi. Aut papa cōtradic̄ꝙ ſupͣdicta appellatio admittit̉ ī cōcilioet tūc eſt dubiū ſed vt late habeamꝰ māteriā ampliādo termīos dico ꝙ qͣdamſūt in qͥbus papa habet plenitudinempoteſtatis vt in hijs que ſūt iuris poſitiui nec decolorat ſtatus eccleſie et ī illnō debet admitti appellatio qꝛ nemo inillis poteſt ſibi dicere. cur ita facis cumipſi fuerit data a xp̄o plena ptās diſpōnendi etſi male diſponit ve anime ſuevt ī. c. aliorū et in. c. nemo. ix. q. iij. et. xixdi. in memoriā. ⁊ ī his ītelligo iura quedicūt qd̓ a papa appellari nō pōt vt ī. c.cuncta per mūdū. ea. eau. et. q. quod ſicloquit̉ ſi bene ponderet̉. ī fine ſui maxīequedam ſūt que papa attētare nō pōtet ī illis poterit quādoqꝫ admitti appellatio et de his caſibus. vide per Specūin ti. de legato ſub ℟ca de ſpon. §. nuncbreuiter. ꝟ. hoc autē ſūt vſus ad fi. q̄ ſīgulariter ꝓſequi lōgū eſſet Sed ponaꝫtres caſus ī qͥbus credo appellationeꝫadmittēdā etiā inuito papa Primꝰ euꝫp̄cepit aliqͥd cōtra fidē In hac enim eācōciliū ē ſupͣ papā ⁊ licite recedet̉ a papa xxiiij. q. i. achaciꝰ. xix. di. c. anaſtaſiꝰ ⁊o. §. Itē ſciſmaticꝰ cū fi. ſupra alleg. nā īeo ꝙ papa ē hereticus minor ē qͦlibꝫ cacholico vt diē glo. ī dic. c. achacius neceſt caput eccleſie ſꝫ extra eccl̓iā hͦ autemcognoſcere habet eccleſia cui ī perſonaPetri data fuit poteſtas a xp̄o vt in d.c. manet. xxiiij. q. i. etſi diceremus cōtrariū poſſet eccleſia deduci in nihilum cūpapa poſſit eē hereticus d. c. ſi papa etinſufficiēs vt ī. c. i. d̓. renūc. li. vi. Et iſtecaſus iudicio meo nō habꝫ ml̓tū dubitationis cū ī hoc caſu fere omniū ſentētia poteſt iudica̓i a concilio vt ſupͣ dixi.forcius pōt eius p̄ceptū cōtra fidē corrigi per cōciliū ¶ Scd̓us caſus magisdubitabilis cū ex ſuo precepto ſeu ſnīadecolorat̉ ſeu immutat̉ vnū ſaltē ſtatꝰeccleſie nā cōiter papa hoc facere nonpoteſt vt in gl. in. c. ī litteris de reſt. ſpoin. ꝟ. de ſpon. ⁊ ī. c. ꝓpoſuit de. con. p̄benet Inno. in. c. cū ad monaſteriū de ſtatureg. et. Spec. in loco p̄alleg. ī. ꝟ̓. xij. vbiſtatus et videt̉ tex in. c. etſi illa .i. q. vij.et. c. qͥ ad perpetuā. xxv. q. i. per Archi īo. cſicut qͥdaꝫ. ⁊ facit qd̓ noͣ Abbas ino. x. nulla de ſen. exco. glo. tamē decretiin hoc vident̉ cōtrarie nā glo. in. d. c. q̄ad perpetuā dicit ꝙ cōtra vniuerſalemſtatū eccleſie papa nō diſpenſat ſꝫ quādo nō ē ita generale ſic exēplū ponit incōtumatia ſac̄dotū ſꝫ glo. Dar. brixen̄ī. c. ſūt quidā. ea. cauſ. ⁊. q. dicit ꝙ qͥcqͥddicat Io. quādo pap a diſpenſat cōtrageneralē ſtatū eccl̓ie ſicut facit ī ſe nondebet eſſe de cōſan. et affi. ſed cōcordando dico nō decorauit ſtatu eccleſie ſedpotius reformauit nec ſolus fecit ſꝫ cuꝫtoto cōcilio vnde dicere̓ ꝙ cū ex mutatione vniuerſalis ſtatꝰ eccleſie d̓colorat̉eccleſia nō pōt papa etiā diſpēſare vt īd. c. etſi illa ſecus fi nō mutaret̉ ſꝫ potiꝰreformaret̉ vt ſentit Inno. ī. c. quāto decōſue. vbi dicit ꝙ ex magna cā ⁊ aliasnō pōt papa venire cōtra vniuerſalemſtatu eccleſie qd̓ ē nō. ⁊ ī hoc caſu credoꝙ valeat appellatio ad cōciliū ſaltē vtcōciliū reſiſtet pape nec fūdat dei eccleſiā nā vt noͣ dicit inno. in. d. c. quāto nōē papa ſuſtinēdus ſi vult veīre ꝯtra ſtatuꝫ vniuerſale̓ ſine cā maīfeſta nō eniꝫpōt ſibi ꝯgruēciꝰ reſiſti qͣꝫ ꝑ totā eccl̓iaꝫſic̄ paulꝰ reſtitit petro vt p̄dixi et ſub hͦcaſu credo īcludi caſū noſtꝝ vt plene tetigi in pͥmo dubio qͣre cōcludo ꝙ dictaappellacō de qͣ ī themate fuerit admittēda ꝑ ea q̄ ſatiſ pl̓e dicta ſunt sͣ. nec hͦ caſu iudicat̉ pͥp ſꝫ pociꝰ ſibi r̄ſiſtit̓ ne d̓ſtru