temrporatā iuriſdē̄oni eccl̓iaſtice vt qꝛillū non habet in feudū. appellādū ē abecc. in tali iuriſdictōne ad archiep̄m proquo allego tex. apertū ī dicto. c. romanaj. debet. ¶ Si vero appellādum eſt a rectore loci appelletur ad ſuperioreꝫ ſuumad quē in alijs cāis appellatur. cū de ipſiꝰ ſnīa exponat̉ querela. vt dicta. l. i. ⁊. ijC. vbi ⁊ apud queꝫ. ¶ Si autē appellāvū eſt a doctore. tunc ſi doctor eſt ſecularis appellandum eſt ad doctorē ciuitatꝭ.qͥ eſt proximus ſuꝑior. dicta. l. ſpādoneꝫ§. ciuitatis pnͥceps. Si ꝟo eccleſiaſticꝰappellabit̉ ad iudicē ſuum ordinariumin dicto. c. romana. §. i. de appel. li. vi. fac̄qd̓ noͣ. Darto. ī dicta. l. ij. C. vbi ⁊ apudquem. preſertim ſi cā fuerit mota cōtraclericum ſcolarem ¶ Idem puto ſi cōtralaicum ex quo ip̄e doctor clericus. qꝛ cūiuriſdictio ſit ſimpliciter tributa doctoriin dicta aucͣ. habita. videtur data ẜm qͣlitatem ſuam ſicut patet in ep̄o. ¶ Sedcirca hoc cadit dubitatio. de quo doctore intelligitur tex. ſi ſcolaris ītrat diuerſas ſcolas. So. tenet Bar. ī dicta aucͣ.ꝙ debet intelligi de pnͥcipaliori qd̓ ſacꝭ.placet ar. inſtitu. de iure natu. gen. et ciui. §. quotiens. ¶ Preterea teneas mēti ad materiaꝫ duo. dicta Bal. q̄ ponit īdicta aucͣ. habita. q̄ licet aperte ibi nō ꝓbent̓. facit tn̄ tex. ille optīe in ar. vt preẜtim fauore profeſſionis ſcolaſtice ſūt recipienda. ¶ Primuꝫ eſt ꝙ ſcolaris pōta quolibet grauamine appellare. licet eīde iure ciuili non appel etur ab interlocutoria. niſi qꝛ non poteſt ſubleuari inappellatione a diffinitiua interponēdavt ī. l. ante ſentencie tempus. C. quorūſen. non reſcin. ⁊. l. ij. ff. de appellation. reci. ⁊. c. ſuper eo. de appella. vbi plene dixifauore tamen ſcolarium hec ſpeālitasvidetur ī dicta aucͣ. habita deducta dūab omni īiuria dicit illum releuandum¶ Scd̓m dictū qd̓ licet ad imperatoreꝫnō poſſit regulariter obmiſſo medio appellari. vt ī. l. imperatores. ff. de appella.tamen ſcolaris in terris recognoſcentibꝰ īperatorem in ſuperiorem poterit adeum appellare. quia ipſe imperator exhibet ſe paratum ab omni grauamine ilum protegere. ⁊ defenſare. vt in dictaaucͣ. habita. Ex quo infero ꝙ in terrisnō recognoſcētibus. imperium poteritappellare ad dn̄m ſeu dominos illiꝰ ciuitatꝭ cū ibi fuit loco īperatoris ī illis lociſ iuxta noͣ. ꝑ Bar. ī. l. īfamem. ff. de pb̓iudi. ⁊. l. hoſtes. ff. de capti. ⁊. l. vnica. Cne qͥs ī ſua cau. ⁊ qd̓ ibi noͣ. Cy. qd̓ ē notādum. ¶ Ex omnibꝰ ⁊ predictis inferoꝙ vbicūqꝫ appellatio eſt īterponēda adſuperiorē eccleſiaſticū cum nō valet ſtatutum de non appellando ⁊ ſnīa rectorꝭ.quātūcunqꝫ fuerit confirmatū ꝑ ciuitatē qꝛ in preiuditiū ſuperioris eccleſiaſtici nō potuit ſtatutū de hoc diſponē vt ētextꝰ ſingularis ī. c. venientes. de iur̄iurā. ¶ Item puto quo ad preiudiciū ſuperioris laici ſi ſtatutum nō fuit factuꝫab vniuerſitate ſcolarium dūtaxat. necfuit ꝯfirmatū per ſuperiorē quia nō potuit vniuerſitas hͦ ſtatuere ī preiuditiūſuperioris. quinimo nec ciuitas potuiſſet ſtatuere. vt ī ciuitate nō appellāte inpreiuditium ſuperioris. ad quē de iurefuerit appellādū. vt noͣ. Dar. ī. l. oēs populi. ff. de iuſti. ⁊ iure. in. ꝟ. iuxta p̄miſſaq̄ro. ⁊ ſatis ꝓbat̉ ꝑ rōnem dicti. c. veniētes ⁊ ꝑ p̄dicta remanet plene ſolutuꝫ hͦ2ᵐ dubiū. ¶ Circa tercium dubium andictus ſcilicet Gandulphus rector ī excōmunicatōnē ceciderit cum appellauerit poſt decenniū. ante tamen conditōiſeuentum ⁊ anteqͣꝫ excōicacōnis ſnīa inieciſſet vinculū. allegabo quatuor motīa ad partem negatīam. ⁊ totidem adpartem affirmatiuam. Tertō ſolucōnēhuius dubij ſubijciā. ¶ Qd̓ ergo in excommunicatōnem non īciderit arguit̉primo ſic. Appellatō īterponenda eſt infra decennium grauaminis vt ī clemē.ſicut. de appel. facit. c. quod ad conſultacionem de re iudi. ſed ſententia condicōnalis cum effectu non grauat ante conditōnis euentum. vt ī. c. a nobis de ſenexco. fac̄ īſti. de verborū. obl. §. ex condicōnali. ergo nō fuit neceſſe appellae̓ qn̄cunqꝫ anteqͣꝫ excommunicatō īijciat vīculum. ⁊ tunc poſt infra decennium videtur poſſe appellare. quo ad deuoluendam cauſam. tum tunc incipiet curſusſentencie. argum̄. eꝰ quod nō ī. c. ad repͥmendam de offō. ordi. licet tunc nō poſſit appellare quo ad ſuſpēdendum excōmunicacōnis vīculum. vt in. c. paſtoralis. de appella. ⁊ hoc eſt vltimum ſpeciale in excommunicacōe. vt ibi notatur