et p̄ſcribere non poſſit. et qͣꝫqͣꝫ ip̄e mirat̉reſpondēdo. hoc modo videlicet ꝙ illd̓qd̓ alicui ꝯpetit ex pͥuilegio. p̄ſcriptibile eſt vt in. c. accedentibꝰ ⁊ in. c. ſi de terra de p̓uile. ⁊ in. c. veniens de p̄ſcrip. etad id quod dicit̉ de īcapacitate Reſpōpetur ꝙ ius patronatus vt temporaletranſit in heredes etiā extraneos ꝑ aliquos modos a iure expreſſoſ vt in. c. exliteris ⁊. c. cum ſcd̓ꝫ de iure patro. ita p̄ttranſire ꝑ p̄ſcriptiōem Deutra tamē rn̄ſio mihi placet. pͥma que ꝓcedit in ꝯceſſis per pͥuilegium. que tamen ſūt q̄ſibilia ꝑ p̄ſcriptionē ita loquūtur iura pereum allegata. ſed nos loquimur in nōq̄ſibilibꝰ de iure cōi regulariter per laicos qui tn̄ dicit ꝙ ſi papa gratioſe ꝯceſſit alicui regi collationē beneficiorū. cōtra regem autē illū ius ꝯferēdi p̄ſcribinō pōt cū nō poſſit poſſideri vt ip̄emetnoͣ. in. c. ſane ⁊ in. c. petiſti cū ſimilibꝰ.Secunda ratio ſua etiā nō vrget quiadico ꝙ ius patronatus nō eſt mere tēporale ſed potius ſpirituale ſeu ſpūaliannexum. ſed dicit̉ ꝑtim tēporale qͦ adintellectū vt noͣ. glo. in. c. pie mentis xviq. vij. ex pͥuilegio cadit in laicum. vndeex hoc nō efficitur mere tēporale quodparet quia nec vendi pōt nec ſuper eotranſigi. nec iudex ſecularis etiaꝫ interlaicos de illo ꝯgnoſcere poteſt vt in iuribus. sͣ. alle. non ob. ꝙ tranſit in heredes quia ex priuilegio ꝯceſſo patrono.pauci reperiunt̉ qui vellēt eccleſias fūdare ⁊ dotare. nec etiā ob. c. ex lr̄is nece. cum ſcd̓m niſi trāſeat in alium laicuꝫillud ratiōe acceſſorij cū ius patronatꝰinheret vniuerſitati. ideo tranſit cū illaad hoc. l. in modicis. ff. de contra. emp.al̓s aūt ꝑ ſe non trāſiret vt noͣ. de iu. pain. c. i. li. vi. et in. d. c. ex literis. et rōe ānexionis licet poſſidere duo beneficia incorporalia vt in. c. ſuꝑ eo. de p̄ben. li. vi.¶ Secundo principaliter ad hanc meāopinionē induco tex. no. in. c. apoſtolicade his que fi. a. p̄la. vbi habetur ꝙ laicus habens ab antiquo ex pͥuilegio eccleſie decimas in feudum. non pōt illaſalteri ꝯcedere in feudum. niſi eccleſie vl̓loco religioſo ex ꝯſenſu ep̄i. ⁊ ꝑ illū tex.clare innuit̉ a ꝯtrario ſenſu ꝙ laico cōcedere nō pōt etiā d̓ ep̄i ꝯſenſu. tū quiaalius laicus non eſt capax illius iurisſpiritualis vt facilius iura ſpiritualiaredeant ad eccleſias ⁊ tamen regularit̓qͥs pōt ſcūdū infeudare alteri vt in. c. i..§. ſimiliter de le. cōr. colla. x. noͣ. glo. in. c.q̄ in eccleſiaꝝ de ꝯſti. ſꝫ quia decime ſūtiura ſpiritualia ⁊ gratioſe olim laicisꝯceſſe. nō pn̄t alias titulo licito alteri laico ꝯcedi. etiā de ꝯſenſu ep̄i vt per illuꝫtex. ⁊ alias rōes Et ꝑ. c. ad hec ⁊. c. qͣꝫuiſd̓ deci. et. c. ꝓhibemꝰ eo. ti. cōiter doc. dānāt glo. q̄ minꝰ bn̄ tenuit ꝯtrariū ꝙ laico de conſenſu ep̄i pōt infeudari ¶ Tertio pͥncipaliter me mouet. qꝛ cuꝫ multaiura de hac materia loquantur nullibireperit̉ exp̄ſſū nec directe nec īdirecte ꝙlaicus etiā de ꝯſenſu ep̄i donare poſſitimo potiꝰ ꝯtrariuꝫ videt̉ tex. approbareī. c. nullꝰ d̓ iur̄ pa. vbi ponit̉ regula ꝙ laicꝰ nil pōt eccleſiaſtici iuris ſine cōſenſuep̄i monaſterijs vel canonicis ꝯferre īeccleſijs ergo in laicis illa regula nō reperitur violata niſi cū ius patronatusꝯcedit̉ eccleſie vel laico ⁊ tunc requirat̉ep̄i ꝯſenſus vt in. c. ex infinuatiōe d̓ iur̄pa. ⁊ in. c. i. eo. ti. li. vi. ⁊ hoc qꝛ ꝯditio eccleſie meliorat̉ In alijs aūt ſtat regulavt duo requirāt̉ copulatīe vt diſpoītiofiat in eccleſia ꝙ clerico ⁊ ep̄i ꝯſenſꝰ accedat. ⁊ p̄ſuppoſito ſine veritatiſ p̄iudicioꝙ valeat donatio facta laico ep̄i ꝯſenſuaccedente vt habꝫ opi. cōis quā ego ꝟitate fulciri minīe puto. ¶ Puto tn̄ ī caſu noſtro nullo mō eā valere qͥdqͥd dixerint dn̄i de rota eoꝝ reuerētia ſemꝑ ſalua Moueor pͥmo ꝙ donatio facta pͥuato per ſolum patronum nullaꝫ obtinetvim vt aꝑte ponit tex. in dicto. c. p̄tercain fi. et ſic nec ad tranſlationē iurꝭ. nec īp̄iudicium donatoris cuꝫ tex. ibi dicatvim aliquam decernimus non haberevnde pondero verbū aliquaꝫ. quod aꝑte innuit nullius penitꝰ exiſtere firmitatis. nec habere in ſe aliquā ꝑticulamvaliditatis. ad hoc. c. ſollicite de ma. etobe. et quod noͣ. glo. in cle. i. de foro ꝯpe.in ꝟ. aut eoꝝ. nec ob. reſponſio Innoc̄.ad illū tex. dum dicit̉ ꝙ loquitur in aduocato ⁊ non in patrono. quatenus ꝓhibet donationeꝫ. hoc enim eſt falſumcu patronꝰ appelletur aliquando aduocatus vt eſt expreſſū in. c. cū autē eo. ti.Cum autē illud capituluꝫ nō ſit ſub rubrica de ſpoliat. dꝫ intelligi de patrono