nō ꝓcedat qn̄ renunciatio fuiſſet factaetiā poſt ſpoliationē in manibus ſuperioris tū qꝛ illa p̄ſumi debet ſpōtaneaar. l. nō eſt veriſimile. ff. qd̓ me. cā. ⁊ eoꝝque noͣ. gl. in. l tranſactionē. C. de trāſactio. tum qꝛ exquo ꝯſtat non habereius in ꝓprietate nō debꝫ ſibi reſtitui beneficiū. licet enī talis renūciatio nō referatur ad poſſeſſionē quā nō habebat⁊ ideo poſſet agere ꝓ damnis ⁊ int̓eſſetūc illatis tn̄ debet fieri reſtitutio bn̄ficij ꝑ ſupradictā rationē. vnde in illo capitulo ſollicite nō ponderat̉ int̓uentuſſuꝑioris. ſicut in. c. accepta. ⁊ ſic videt̉ꝙ in dicto. c. ſollicite nō fuit facta renūciatio in manibꝰ ſuperioris. qn̄ aūt fitrenunciatio beneficij non in manibꝰ ſuperioris nō perdit ius qd̓ habebat inbeneficio. imo talis renuciatio non tenet iuxta noͣ. per docto. in. c. ꝙ in dubijſde renuci. ⁊ in. c. qͣꝫto. de reſtitꝭ. ſpoli. necetiā ſuperior in caſu huiꝰ. c. ſollicite potuiſſet illā ratam habere. qꝛ. c. in dubijſloquit̉ ſponte qn̄ in manu laycali ſꝫ incaſu noſtro nō apparet ꝙ in manu laycali. ¶ Item quia fuit facta poſt ſpoliatione ⁊ ſic nō p̄ſumitur ſpontanea vtibi. ideo ad nihilum valet illa renūciatio nec qͦ ad ꝓprietatē nec quo ad poſſeſſioneꝫ merito talis exceptio nō debuitadmitti. ⁊ ſuꝑ hoc dico Io. an̄. pꝰ Goff.nō bene dicere inqͣꝫtum dicit ꝙ renunciatio illa nō preiudicet renucianti quoad poſſeſſoriū preiudicat tn̄ quo ad petitoriū ꝑ dictū. c. qd̓ in dubijs. ⁊. c. accepta. hoc enī dictū nō ꝓcedit qꝛ aut int̓uenit auctoritas ſuꝑioris ⁊ debet p̄iudicare. aut nō interuenit ⁊ nō debet p̄iudicare vt. sͣ. dictū eſt. ⁊ pro hoc hr̄ clare intellectus illoꝝ iuriū ⁊ nulluſ remanet ſcrupulus. ¶ Et infero nunc ad ſolutionē noſtri ſecundi dubij. dico enimaut hec renunciatio iſtius fuit facta n̄in manibus ſuperioris ⁊ ea nō obſtātepoteſt peti reſtitutio qꝛ per talē renūciationē licet ſpontaneā nō perdit iuſ qd̓hēbat in beneficio iuxta noͣ. in dicto. c.qd̓ in dubijs. ⁊ ī. c. qͣꝫto. quo ad ſe. qꝛ nōpotuit a ſe abdicare beneficiū vt notatur in iuribus preallegatis. ⁊ facit. l. legati. ff. de offi. preſi. Aut renūciauit inmanibus ſuꝑioris ⁊ tunc ſi de ea notorie ꝯſtat exceptio licet non fundet intētionem excipientis qꝛ ſuperior ex renūciatione beneficij nō debꝫ reſtituere bn̄ficium ei qui nullum ius notorie habꝫarg. c. cum nobis. de electi. ⁊. c. quoniaꝫde fil̓. preſbite. ⁊ quod notatur in dictocapitulo conſtitutus. poterit tamē agere ad damna ⁊ intereſſe tunc illata vtnoͣ. Innocentius in dicto capitulo ſuꝑhoc ſuperior tamen ſi conſtat de ſpoliatōne non vebet ſpoliatorem dimittere īpoſſeſſionē beneficij ſed ſupplendo ex ofcio illum ſpoliare ⁊ licite alteri conferre de prebendis. de multa. Aut nō conſtat notorie de renunciatione ⁊ tūc nōobſtat exceptio tanqͣꝫ concernens defectum proprietatis vt in dicto capituloin literis de ordine cognitꝭ. capitulo finali cum ſimilibꝰ. Et per hoc ſatis patꝫreſponſum ad omnia ſupra allegata incontrarium niſi ad arg. a contrario ſenſu ſumptum ex capitulo ſollicite. Damſi ibi ponderatur ꝙ non fuit ſpōtaneaergo ſi conſtaret de ſpontaneitate ſicutpreſupponitur in themate noſtro obſtaret obiectum ⁊ videtur argumentuꝫ ſatis vrgens. ¶ Sed reſpondeo duplicit̓Primo quo ad argumnēta a contrarioſenſu non vrget quando reperitur contrarium in iure vel reſultaret. clarumenim in iure eſt ꝙ vbi notorie conſtatde defectu proprietatis debet fieri reſtitutio in iſtis beneficialibuſ ⁊ vbi notorie non conſtat non debet admitti exceptio defectum ꝓprietatis concernēs vt.sͣ. pleniſſime dixi. ¶ Secundo poteſtreſponderi ꝙ conſideratur ibi ꝙ nō fuit ſpontanea ad maiorem exaggerationem duo tituli impediebāt illā exceptionē admitti. Prima quia concernebatdefectū ꝓprietatis vt. sͣ. dixi. Secundaquia preſumitur talis renūciatio poſtſpoliationem facta nō ſpontanea debꝫenim reduci illud capitulum ad aliasiuris regulas īdubitatas et hoc quoad ſecundū dubium. ¶ Ad terciuꝫ qd̓fuit ¶ Utꝝ crimen notorium beneficijpriuatione dignum excludat ipſius beneficij reſtitutionem petentem. Arguopͥmo ad partē affirmatiuam ⁊ ſic nototorius criminoſus eſt ſuſpenſus ſatisqͦ ad ſe vt in. c. fi. de coha. cleri. ⁊ mul̓. etamplius ſine diſpenſatiōe admīſtrarenon poteſt. de temp. ordi. c. fi. ergo non