feſtū Iohan. an. in additꝭ. predicta dicoꝙ nō pōt ꝓcedere nec debet intelligi incāu noſtro qꝛ ſi haberet ānexam cauſāꝓprietatis eſſet contra cle. iſtaꝫ. de cau.poſſ. ⁊ ꝓprieta. vbi p̄ſuppōitur ꝙ poteſtſuſpenſo petitorio ꝓcedi ī ſolo poſſeſſorio que verba clare inducunt ꝙ etiamin beneficialibus ſeꝑata eſt cauſa ꝓprietatis ⁊ cauſa poſſeſſionis ad ideꝫ tex.de reſcriptꝭ. ex ꝑte. de reſtitutꝭ. ſpoliato.cū ad ſedē. cū ſimili. ⁊ alia iura ſupra ꝓhac ꝑte allegata ſic intelligo ergo illaꝫquādo quis nomine ꝓprio non vt rector eccleſie agit vt interdicto de locꝭ. ſacris vel religioſis qꝛ cū illa non ſint inbonis alicuiꝰ vt inſti. de reꝝ diui § nullius nō pōt quis dicere ſe illis ſpoliatum niſi probet titulū. Sed nos loquimur qn̄ petit reſtitutiōeꝫ vt rector ⁊ adminiſtrator eccleſie quo ca̓u licite poſſioet ⁊ preſumi debet licita poſſeſſio exqͦclericus eſt vt poſſidebat. de p̄ben. cuꝫſcd̓m ⁊ sͣ. plene dixi. ¶ Ad qͥntum ar.ꝙ beneficiū ratione tituli debet iudicari tanqͣꝫ res incorporalis. et ſic debet requiri pacientia domini in adquiſitiōedico ꝙ bn̄ficium eſt quoddā corꝑale ⁊eo ip̄o ꝙ habet corpus eccleſie pōt rōeillius adminiſtrationis al̓s poſſeſſiōiſadminiſtrare. veniūt enī alia ꝑ viaꝫ acceſſorij vt in dicto c. ꝑ venerabilē. qui fiſint le. hinc videmꝰ ꝙ expulſus a corpore ecc. eſie iuriſdictionē nō exercet ⁊ ſpeciale in expulſo ep̄o. vt no. in cle. i. de focompe ad predicta facit licū arrogauero. ff. de p̄carꝭ. ⁊. l. arrogate. ff. de adoptꝭ.⁊ quod noͣ. Inno. in. c. in pn̄tia. de ꝓba.⁊ gl. xix. q. vltima. ſiqua mulier. ¶ Itēpoſſit hic haberi pacientia poſſidendiip̄m beneficiū abſqꝫ ſcientia ſuperiorisiuxta no. per Inno. in dicto. c. bone. el. ijde poſtu. p̄la. ¶ Ad vltimū ar. de. c. ꝯſtitutus. de fi. preſbi. dico ꝙ non facit ibienī ſi bene ponderet̉. dicit ꝙ petēs reſtitutionē debeat iuſtificare poſſeſſionemſꝫ admittit̉ exceptio defectus ꝓprietatꝭ.obſtat tn̄ aliqualiter inqͣꝫtū nō fit incōtinenti reſtitutio ꝓbata nuda poſſeſſione. ſꝫ rn̄deo ꝙ illud capitulū multiplicit̓intelligit̉ vt ibi noͣ. Inno. ⁊ Io. an. aliqͥvero intelligunt qd̓ ibi fuit actū petitorio ⁊ poſſeſſorio. alij ꝙ poſſeſſorio ſꝫ opponebat̉ notorius defectus ꝓprietatisqd̓ ſi verū eſſet nō debet fieri reſtitutiovt ſupra dixi vel ſi nō erat notoriuſ defectus oꝑtet intelligi ꝙ ille actor de iure ſuo cōfidens conſenſit vt diſcuteret̉illa exceptio. ſimile in. c. i. de reſtitu. ſpōliato. vel hoc fecit papa vt euitereturcircuitus ſed alius iudex hoc nō potuiſſet alias autem ſi illud capitulū intelligeretur reſpondetur prout iacet. aꝑteeſſet contra capitulum in literis ⁊ multa alia iura ſupra allegata quod noneſſet dicendum imo iura iuribus ſuntconcordanda de elect. cum expediat. li.ſexto. ⁊ hoc de primo dubio dictum.Ad ſecundum dubium quod eſt an petenti reſtitutionem beneficij obſtet ſpōtanee renuciationis exceptio arguiturpͥmo ad partem negatiuā ꝙ non obſtetvt videtur de hoc caſus expreſſe in capitulo ſollicite de reſtitu. ſpolia. ibi papa mandat inquiri quo tempore factafuit renūciatio ⁊ conſtitutio facta poſtſpoliationeꝫ mandat ante omnia reſtitione fieri ſꝫ in caſu noſtro p̄ſupponiturꝙ iſte titius renunciauit ſpoliatus exiſtens ergo non eſt renunciationis exceptio admittenda. ¶ Secundo ꝓbat̉ratione petenti reſtitutionē non obſtatexceptio defectus proprietatis vt in. c.in literis de reſtitu. ſpoli. ⁊ in capitulolitteras. eodem titu. cum ſi. ſed renunciatio facta poſt renunciationem concernit defectum proprietatis duntaxat. n̄autē poteſt referri ad poſſeſſionē quaꝫnō habebat et noͣ. in dicto capitulo ſollicite. ergo non debet admitti cōtra petentē reſtitutioneꝫ. ¶ Tercio ad ideminducitur capituluꝫ ſuper ſpoliationede or. cogni. vbi generaliter videtur ꝙconuentus ſuꝑ ſpoliationē non eſt aduerſus reſtitutionē petentē ſi cum conueniat aubiendus niſi ſuper poſſeſſiōeſed huius renūciationis poſt ſpoliationē exceptio nō ꝯcernit poſſeſſionē vtſupra dixi ergo non eſt ip̄am ꝓponensante reſtitutionē audiendus. ¶ Quarto arguitur ⁊ alit̓ renūciatio beneficijfacta nō in manibꝰ ſuperioris qui poteſt inuitum deſtituere non valet vt incapitulo quod in dubijs ⁊. c. admonetet in. c. niſi. cum pridem de renuncia. ſꝫin themate noſtro non preſupponiturrenunciationē fuiſſe factam in manibꝰ