autē. ff. ne vis fiat ei ⁊ facit qd̓. noͣ. Inno. in. c. i. de eccle. benefi. ⁊ fred. conſilioxxiij. facit ſcd̓m hos. c. final. ne p̄la. viceſſuas Si āt fuit exp̄ſſa aliqua cauſa rōnabilis in īterpoſitione auctoritatis q̄in ꝟitate ſuberat ſed non habuit effc̄mex culpa prelati ſuꝑuenientis vt qꝛ nōexpendit pecuniā illa in cauſam exp̄ſſāiūc ſatis credo illum ꝯductorem eſſe tutum quia ſatis eſt ꝙ legitime ⁊ pro vtilitate eccleſie ꝯtraxit nec alit̓ tenetur ꝓbare verſum ſed p̄latus qui interpoſuit auctoritateꝫ dꝫ eſſe ſolicitus vt pecunia expendetur ī vtilitatē eccleſie vt dicta. l. magis puto. §. illd̓ ¶ Si āt cauſaexpreſſa erat falſa tūc illa interpoſitioauctoritatis nihil operat̉ etanſi fuit īterpoſitum decretum vt in dicta. l. i. ⁊ inl. magis puto. §. i. p̄alle. ⁊. l. i. §. hec autēverba ne vis fiat ei ⁊. l. i. cū noͣ. in §. ſubuenitur. ff. d̓ fideico. li. facit qd̓ no. bal.in. l. i. C. de p̄di. minor̄ ſine decre. n̄ ali.Fateor tamen ꝙ ſi appareat de interpoſitione decreti oīa p̄ſumuntur legitimefacta niſi probetur contrarium vt nōtSpec̄. in ti. de emp. et vendi. §. nunc dicendum ꝟſi. breuiter ſcias et Dal. in pͥ.ma conſti. ī vſib. feud. et quanqͣꝫ hoc caſu cum locatio fiat ad modicum tēpusnon ſit neceſſaria interpoſitō decreti tamen ſi īteruenit eſt valde vtile quia nōpreſūmo contrahenteꝫ in aliqua culpadando penſionem pro futuro temporeet ſic erit tutus conductor etiam ſi hereſprelati non ſit ſoluendo vt ſupͣ dixi ⁊ facit quod noͣ. Innoc̄. in dicto capitulocum deputati vbi dicit ꝙ ceſſante culpa prelati in contrahēdo eccleſia in eiꝰcontractu tenetur inſolidum nec ex culpa ſuperueniente in non conuertendopecuniam in neceſſariam impenſam debet nocere conductori argu. regule fc̄mlegitime de regul̓ iuris li. vi. ſecus putarem ſi ſuperior ſimpliciter interpoſuiſſet auctoritatem et non premiſit cauſecognitionem ſeu non apparet tūc enimnon preſumam ꝓ auctoritate iudicis īobligando eccleſiam ꝓ futuro temporear. dicti. c. i. de re. eccle. non alienan. iuncta glo. in ꝟ. tractantur in fi. Et eſt differentia inter vecretum et auctoritatemquantum ad hoc quia decretum p̄ſupponit tacite cauſam fuiſſe allegatam ⁊ꝓbatā ip̄i ſuperiori iuxta noͣ. ꝑ Dartolin dicta. l. i. de p̄di. mi. ſine decre. nō alie.⁊ fert̉ ſnīa ꝓ qua p̄ſumit̉ Sed auctoritas eſt ſimpliciter ꝯſenſus aucͣtorizabilis vnde nō includit in ſe cauſe ꝯgnitionem interueniſſe niſi aliud appareatꝓ hoc qd̓ noͣt̉ in dicta glo. in ꝟ. tractat̉et facit qd̓ in ſil̓i nō. Bar. in. l. ſciēdumde ꝟbo. obli. et Inno. in. c. īnotuit de eoqui fur. or. ſuſce. ⁊ de decreto ſeu ſimplici auctoritate vide per glo. in capitulopͥmo de rebus eccle. non alie. li. vi. ⁊ perbal. in. l. quecūqꝫ. T. de bo. q̄ lib. ⁊ ꝑ Inno. ⁊ Anto. de butrio. in. c. eum de conſue. ⁊ hec ſūt que ſencio in hoc difficilidubio. et in hoc ſūt reducenda oīa ꝯtraria ſuperius formata ad que aliter rn̄dere neceſſe eſt. ¶ Ad ſextū dubium arguitur pͥmo ꝯtrariam ꝯſuetudinē epiſcopo nō ꝓdeſſe ⁊ videt̉ hoc expreſſumin capitulo qꝛ ꝯgnouimꝰ xij. q. ij. vbi ſingulariter ꝓbatur ꝯſuetudinē introduci nō poſſe nō ſolū vt queſita penituſ ſb̓trahantur ſed etiam vt det̉ de antiqͥsredditibus ſed de oblationibus et alijſpoſtmodum obuenientibus nil deturvebet ergo contraria conſuetudine priuari ⁊ ſubītroducta nō obſtante ſoluide omnibus obuenientibus tam ātiqͥſqͣꝫ nouis prouenientibus in vna ⁊ eadem ſubſtantia duplici quodāmō iurecenſeatur vt dicitur in dicto capitulo ꝯgnouimus ¶ Secundo arguitur de. c.i. de conſue. vbi patet ꝯſuetudinē eccleſijs gratioſam introduci nō poſſe Hecenim ꝯſuetudo vt epiſcopus quantuꝫcōferat ſatiſ videtur gratioſa ⁊ prauaquoniā vt dicit tex. in. c. qͣtuor. xij. queſtione ij. nephas etſi ſacris edibus deſtitutis in lucrum ſuuꝫ preſulis impendia his deputata conuertat. ¶ Tertioprobatur ſic certum eſt hanc quartamdeberi ex diſpoſitione multorum iuriuꝫxij. queſtione. ij. conceſſo. c. quatuor ⁊. c.de redditibus ⁊ ī capitulo cognouimꝰet capitulo de vtilitate cuꝫ multis alijſSi ergo conſuetudo contraria nō valꝫtamen iuris poſitio nō preiudicatur exconſuetudine niſi ſit rationabilis vt inc. fi. de conſue. vbi imo ceſſat ratio et veritas vetuſtas erroris dici poteſt vt incapitulo ꝯſuetudo viij. di. conſtat enimhanc carere ratione īmo appellatur.