oculos tuos. Odiſti ait dauid om̄es qͥ oꝑant̉iniqͥtate. ꝑdes aut qͥ loquūtur medaciū. ¶ Sꝫdicet aliqͥs. Quid e ꝙ videmꝰ bonos ec ꝑire cūmalis. rn̄det̉ ꝙ illi nō pereūt ſꝫ euādūt qͥ de maloꝝ ꝯſorcō ⁊ ꝑſecucōibꝫ liberātur. et ad requietn̄ſferūtur. Illi plane moriūtur ⁊ ꝑeūt. qͦs de hͦmūdo recedētes maioris adhuc iudicij ſuppli-ciū expectat ⁊ pena. ſocatur aūt an̄ tꝑus iuſtiet boni. ne diutius vexent̉ a noxijs. Mali veroet imipij tollūtur. ne bonos duutius ꝑſequant̉.Iuſti de p̄ſſuris tribulacōibꝫ ⁊ anguſtijs vocāt̉ad reqmē Imqui ve̓o de luxurijs opibꝫ ⁊ delicijſrapiūtur ad pena. Illi vadūt ut iudicet. iſti utiudicētur. Illi ut vindicētur. iſti ut in eos vin-dicta celebret̉. Sic̄ ſcpͥtū ē. Iuſtus aūt ſi morte poccupatus fueit in refrigerio erit. Et iterūviuēs inter pcc̄ores tnͣſlatus ē. Et iterū. Placita enī erat deo aia eius. et ideo ꝓperauit de me-dio iniqͥtatis eriꝑe eū. Et iterū. Cū imꝑij iturieſſent ad mortē. illi aūt ſūt in pace. ¶ Vides gͦhāc ſoluconē corꝑis. iuſtis ⁊ dei elc̄is requie eēet nō pena. et cū diſſoluūtur liberari eos potiusqͣꝫ ꝑire. Et idcircō ip̄am ſolucōeꝫ qͥ fideles ſūtnō timēt nec veretur. ſꝫ venire magis deſiderat etexoptāt. ꝑ quā ſibi requie intelligūt exhiberinō pena. Imqui ve̓o ⁊ impij ⁊ fuoꝝ ſcelerū ꝯſcieā merito naturali ꝓuidētia ꝑtimeſcūt ꝑ quā ſenō neſciūt iudicari. Quapropter hac racōne