dei iudiciū euade poſſe eſtimemus amonemurexemplo. ¶ Sꝫ hͦ magis ſentire nos ꝯuenit tādiu vnūquēqꝫ dei patiētiā ſuſtētare. qͣꝫdiu nōdūpccoꝝ ſuoꝝ terminū fineqꝫ ꝯpleuerit. quo ꝯſū-mato eū ilico ꝑcuti. nec illi vllam veniam iamreẜuari. Eſſe autē certu pcc̄oꝝ modū atqꝫ mē-ſura dei ip̄ius teſtimomō ꝯprobat̉. Et ꝙ vnuſquiſqꝫ vel celerius vel tardius ꝓut pcc̄oꝝ ſuo-rum moduꝫ expleuerit iudicetur. euidētiſſimedemōſtratur quādo de zodomoꝝ ⁊ gomorreoꝝinteritū ac incendio qui ſua iam peccata cōple-uerant ad abrahā deus loquebatur dicēs. Cla-mor lodomoꝝ et gomorreoꝝ ꝯpletus ē et pec-cata eoꝝ magna vehementer completa ſunt.De amorreis vero quid dicit qͥ ſua nodū pecca-ta fimerat. quos poſt multos ānos qͣꝫ ſuꝑdicticiuitates cremate ſūt. ꝯſtāt eſſe deletos. Nōdūimpletā ſut pcc̄a amorreoꝝ uſqꝫ adhuc. Quoexēplo manifeſtiſſiē inſtruim et docem. ſingu-los ſcd̓m pecoꝝ ſuoꝝ plenitudine cōſumari. ettādiu ut ꝯu̓tatur ſuſtineri. qͣꝫdiu cumulū ſuoꝝnō habuerint delictoꝝ. ¶ Nemo itaqꝫ ſe fallatnēo ſe decipiat. malos deꝰ nō amat. pcc̄ores nonamat. iniuſtos nō amat. rapaces. crudeles etimpi os nō amat. ſꝫ amat iuſtos. bonos. pios.huiles. innocētes. et mites. hic̄ ſcpͥtū eſt. Rm̄nō deus volēs imquitate tu es. Non habitabitiuxta te malignus neqꝫ ꝑmanebūt iniuſtiante