Riſtū vnctū interp̄tari. ſapientū ⁊ fi-deliū nullus ignorat. vnctos vero nō¶ nniſi ſanctos viros ⁊ ſatis deo dignosſꝑ fuiſſe manfeſtu e. nec alios qͣꝫ ꝓphetas autſacerdotes a̓ reges vnctos inuenimus. Et tāmagnū fuit ip̄ius vnctōis miſteriū. ut in idayco ppl̓o nō om̄es illud. ſꝫ ſatis pauci de pl̓iisme̓rentur acciꝑe. et hͦ uſqꝫ ad aduentū dn̄i nūiih̓u xp̄i. quē deus oleo leticie id ē ſpū ſancto ꝑceteris ꝯſortibꝫ ſuis vnxit. Ex quo tꝑe crede-tes illi. et baptiſmatis illius ſanctificacōe purgati. nō aliquāti ſicut ſub lege pͥus fuerat. ſedomēs in ꝓphetis ⁊ ſacerdotibꝫ vngūtur ⁊ regi-bus. Cuius vnctionis quales eſſe debramus.amonemur exemplo. ut in quibꝫ tam ſancta e̓vnctio. ſit ⁊ in hijs nō minus ſancta ꝯu̓ſatio.Ex ſacramento enī vnctionis huius. et xp̄i eixp̄ianoꝝ oīm id ē in xp̄o credentiū. vocabulūdeſcendit et nomen. Quod nomen ille fruſtraſortitur. qui xp̄m minime imitatur. Quid enitibi prodeſt vocari quod non es. et nomen tibivſurpare alienum. Sed ſi criſtianuꝫ te eſſe de-lectat. que xp̄i ſut gere. et merito tibi xp̄ianuꝫ.nomen aſſume. Aut forſitan non eſſe. ſꝫ vocarideſideras. Hoc ſatis miſerū et fedum eſt te vellevocari quod non ſis. Nemo enim ita tranſitad criſtum. ut criſtianus appelletur et non ſitui xp̄ianus dicitur. xp̄m ſe hr̄e dn̄m ꝓfitet̉.