Mgͣr. Quia illa ſūt ei ꝓprie ẜm ſe ſubſtātia-lia. iſta vero ẜm nos ei accidētalia. Miſericorsnamqꝫ inde dicitur qꝛ miſerū eor habeat. ſedomēm miſeriam longe a deo eſſe racō probat.Iuſtum aūt hūana locutio nomīat. qui bonisbona. malis mala recōpenſat. Verum quia deusmiſeris in miſerijs ſubuenit nomen miſericor-dis et miſericordie accipit. quamuus ſi nunqͣꝫaliquis miſer fuiſſet cui miſericordiam impen-deret non minus tamē in ſubſtantia ſui ip̄a mi-ſericordia exiſteret. Quia vero iuſtis largiturpremia iniuſtis irrogat ſupplicia. iuſte voca-tur iuſtus vel iuſticiā tamen ſi nullus foret cuivel gloriam vel penam impenderet. non minusiuſticiā ipſe exiſteret. de ceteris virtutibus ſicſciendum eſt.¶ Si nullus imſer eſſꝫ vel dānatus adhuc deusſyam miſericordiam et iuſticiā poſſet on̄dere.¶ Fratres.¶ ca. xvj.Inc maxima videtur queſtio ſuboriri. ſimiſericordia dei non potuit d̓moſci niſi ꝑ mile-ros. et iuſticia eius ſciri niſi per damnatos. vi-detur ineuitabiliter ſequi quoſdam neceſſariomiſeros factos per quos miſericordia manifeſtarētur. Quod ſi ita eſt. tunc fruſtra predica-bitur malum nichil eſſe. cum nichil poſſit peiusexcogitari. qͣꝫ miſeria et damnatio. et ſi hoc pervalidiſſma racōnis argumēta nō infirmabie.