ipſe vero inuiſibilis in eſſentia patris et verbiinſeparabiliter manſit. Animas qͦꝫ diſcipuloꝝinterius poſſidens foris ſpecie ignis vel luisoculis hominū ꝓ ſigno exhibuit. et tn̄ a ſubſtā-tia pr̄is et filij non receſſit. profecto inſinuanaꝙ pater ⁊ filius ꝑ eum peccata conſumūt. et ineoꝝ amorem hoīm corda ꝑ ip̄m accendūt. et ꝙimpios per eum iudicabunt. iuſtos vero luinevite in ip̄o glorificabunt.¶ De equalitate ꝑſonarū et cur magis ſb̓ dei-tatis vocabulo veneratur qͣꝫ aliarū virtutū vt-pote miſcd̓ie aut iuſticie. ca. xv. ¶ FratresSomō conſtat has perſonas eſſe equales? M Deus eſt ſūma vita. ſūma fapientia. ſumma dilectio. quantū ergo vitā viuittantū ſe intelligit. et tantū ſe diligit. Si enimnon tantū ſe intelligit quātum viuit nequa qͣꝫſūma ſapiētia erit. et ſi nō tantū ſe diligit quā-tum ſe intelligit. ſūma dilectio minime exiſtit.Sed cum ip̄ius ſubſtātia veriſſime ſūmū bonuꝫſit. ſūma autem vitā et ſūma ſapientiā et ſūmadilectio non ni ſi in ſūmo bono inueniri poſſint.neceſſario ſequitur tres ꝑſonas patris gignē-tis. filij geniti. ſpiritus ſancti ꝓcedentis peromīa eſſe equales. et in vna eadēqꝫ indiuiduaſubſtātia ſūmū bonū exiſtētes. F. Cur in hijsvocabulis magis deitas venerat̉. cū miſcd̓ia etiuſticia ⁊ cetere ꝟtutes eius eēntie aſſigneturi