Druckschrift 
De cognitione verae vitae
Einzelbild herunterladen
 

conſtat ꝓfecto pr̄is filij et ſpūs ſancti ſb̓a ſit indiuidua. que potuit pati ſeꝑacōis diſ-crimīa. ¶M. Sicut ſempiterna virtus diuini-tatis ea facta ſūt ꝯſꝑciūtur poteſt intelligeſic hoc ꝓfundū minis occultū per ea in nobisgerūtur racōe ꝑſcrutante poterit inſpici. Notūeſt enī humana mens verbū ꝯmunis locuti-om̄s ex ſe cogitado gignit. et inde verbū in mē-te et memoria ſiul vnā eſſentia exiſtit. ve-ro mens verbū ſuū alijs innoteſcere cupit cumeadē cogitaconē nichil aliud ē qͣꝫ verbū ſuū.et memoria diſponit idē verbū corpus vo-cis induat et auribꝫ audibile. et cordibꝫ audi-entiū viſibile ꝓcedat. et etiā lr̄is corpus ſuumligari videri ꝑmittit. et tamen iniuſibile ma-nens de eſſentia mentis et memorie recedit.Non ergo mens neqꝫ mēmoria ſed ſolū verbūſingulariter ſonuit corpus vocis ſenſibile.et tn̄ inſeꝑabiliter manſit in eſſentia mentis etmemorie inuiſibile. Sic ſūmus pater verbū ſuūſeip̄m cogitādo genuit qd̓ in pr̄is ſpūs ſan-cti eſſentia ſiul coeſſentiale ſubſiſtit. ſꝫ tamēnec pater nec ſpūs ſanctus. ſꝫ ſolū verbū qd̓ ēpr̄is filius ſingulariter hūanū corpus induit.ſenſibile ſe hominibꝫ prebuit. corpus ſumptuꝫindigna pati permiſit. et ip̄m inſeparabiliter ineſſentia patris et ſpiritus inuu̓ſibile et impaſſi-bile permanſit.