Si enim ab illa eſſe habet. tunc ideo maius eſta quo hoc habet qd̓ deo incōueniens eſt. et cumnichil p̄ter creatorem et creaturā exiſtat. ſi de-us per ſeipſum eſſe non habet neceſſario ſequi-tur ut per creaturam exiſtat qd̓ incōuementiſ-ſimū eſt. Amplius ſubſtantia mūdi in diuerſagenera et in differentes ſpeciēs diuiditur. et iningulis hijs bonū inuenitur. Omne enī vtileeſt bonum. vniuerſa quippe vtilia conſideran-tur. et ideo lingula bona cōprobantur. Omneautē bonū aūt per ſe eſt bonum aut ꝑ aliud. Sꝫdiuerſa bona participacōne vnus boni bonaeſſe neceſſe eſt. Diuerſitas quippe recipit ma-ius ⁊ minus. Nam quātū ad genus bonitatislapis eſt minus bonū qui tantū eſt et nō viuit.lignum maius bonum quod creſcendo viuit.equus illo melior quiviuit et ſentit. plus equomelior eſt homo qui viuit ſentit et racōne diſ-cerit. Reſtat ergo hijs maximum et ſūmumde quo om̄ibus inferioribus ꝓfluat bonum. ethoc bonū deus eſt. de quo quaſi de fonte cunctabona profluunt et in eundem cūcta refluunt.Hic iolus vere eſt. ideo veritas eſt. Omne enīquod eſt. verum eſt. quod vero non eſt. falſumeſt. Sed deus vere eſt. ideo veritas eſt. Creatu-ra autem ei collata quaſi non eſt. et ideo quaſifalſitas ad veritatem eſt. Om̄e enim quod exnichil eſſe cepit. in nichiluꝫ redigi poterit. Sed