feſtinat. et iniciū atqꝫ finem eternitati aſſcribe̓nō formidat. Si vero dicatur ꝙ omīa poſſideatet amictus liūne ſicut veſtimēto refulgeat. ſta-tim cogitacō eū hoc habitu priuat. dū amictūlucis vel poſſeſſionē rerum ab eo ſeparat. Q ſipn̄s adeſſe p̄dicatur. cōfeſtim ſitus ſtandi velſedendi ymaginatur. Si autē vniuerſa regerevideatur actus laboris eterna requie annulla-re conatur. Porro ſi affirmetur patiens malanoſtra ſufferes. ilico paſſio ſe mimergit. et ini-paſſibilē pati cōtendit. Hijs quippe decē cūctahumana locutio includitur. et ab om̄ibꝫ hijsꝓprietas ſume eſſentie euidenti racōne penitusexcluditur. Cūcta etenm que vel oppoſicōemvel ꝯtrarietatē vel accidēs ſuſcipuit nulla racō-ne ꝓprie deo cōueniūt. Igitur cū racōne repu-gnāte nichil ꝓprie de deo loqui valeamuſ. ſaltēimprop̓e ⁊ ꝑ enigmnata de eo loqͥ ſatagamusQuadā racōe queda vero fide ā e ꝓbanda¶ Fratres.¶ ca. iij.Sidens quidem racō docet deum huma-nis verbis inedicibilem ſed intellectualis mesinhianter deſiderat eū ſibi utcūqꝫ fieri cogno-ſcibilem. que mens inſtar ſpeculi anime videt̉.in quo ipſa ymaginem creatoris ſui ꝯtēpletur.M Vniuerſa que in rebꝫ creatis nouimusper corporeos ſenſus cognouimus. et ea qui-tem que nec viſu nec experientia didicimus ꝑ