Separationes¶ Quomodo ꝓbat ph̓us ꝙ prima principia demonſtra-DUtionis non poſſunt pertinere ad ſcientiam. ¶ Solutioduabus rōnibus. Quaꝝ prima eſt habitus primoꝝ pͥncipioꝝ eſt aliquidverius qͣꝫ ſit ſcientia ſed nihil ē verius ſcientia qͣꝫ intellectus. ergo habitusprimoꝝ principioꝝ non eſt ſcientia ſed intellectus. Maior patet quia prin-cipia demonſtrationis ſunt notiora ⁊ veriora concluſionibus demonſtra-tis. vt patet ex primo huius. gͦ etiā habitus eoꝝ erit verior qͣꝫ habitus con-cluſionū qui eſt ſcientia.¶ Secunda ratio Principium ſcientie non poteſt eſſe ſcientia ſicut principium demonſtratōnis non poteſt eſſe demonſtratio quia al̓s eſſet proceſ-ſus in infinitum. ſed habitus primoꝝ principioꝝ eſt principium ſcientie. gͦhabitus primoꝝ principioꝝ non eſt ſcientia. Et quia non habemus aliquealiū habitū qui ſꝑ ſit verus qͣꝫ intellectū ſequitur ꝙ intellectꝰ ſit habitꝰ pͥncipioꝝ demonſtratōnis. de ſapientia nihil loquit̉ hic ph̓us. quia ſapiētiacomprehendit ſcientiam ⁊ intellectum.Intellectus eſt potentia anime ergo non eſt habitus primoꝝ pͥncipioꝝ demonſtratōnis. Conſequentia patet habitus ⁊ potentierealiter diſtinguuntur. ¶ Solutio ꝙ intellectus poteſt multipliciter acci-pi. Uno modo pro potentia intellectiua ſicut pretendit argumentū. Aliomō ꝓ actu intelligendi. Tercio modo pro re intellecta. Et iſtis tribus modis non accipitur hic. Quarto modo accipitur pro habito quo cognoſci-mus prima principia ⁊ ꝓut diſtinguitur contra artem ⁊ ſcientiam. ⁊ ſic accipitur in ꝓpoſito.Et hec de libris poſteriorū analecticoꝝ Areſtotelisreparatiue dicta ſufficiant.