Primi perihermemasꝓbatur. qꝛ ponamus ꝙ ſint duo homines quoꝝ vnus dicat aliqͥd futurūeſſe puta ꝙ ſortes erit cras albꝰ ⁊ alius dicat hoc nō eſſe futurum. puta dicat ꝙ ſortes nō erit cras albus tunc neceſſe eſt alterum eorum eſſe verumet alterum falſum. quia due ꝓpōnes ꝯtradictorie nō poſſunt eſſe ſimul vere vel falſe. Si ergo vnus eorum dicat determinate verum puta ille qͥ di-cit ſortes cras erit albus. ⁊ alter determinate falſum. ſcꝫ ille qui dicit ſor-tes nō erit albus. tunc neceſſe eſt ꝙ cras ſortes ſit albus. quia alias ille nōdiceret determinate verum qͥ d̓t ꝙ cras erit albus. Et ꝑ ꝯn̄s ſequereturꝙ omne quod eueniret. eueniret ex neceſſitate ⁊ quod non eueniret ex ne-ceſſitate non eueniret.¶ Scd̓a rō eſt. qꝛ ſi in ꝯtradictorijs de futuro ꝯtingenti neceſſe ſit vnāꝑtem eſſe determinate veram. ⁊ aliam determinate falſam. tunc ſequeret̉ꝙ ſicut determinate dicitur nunc de aliquo albo ꝙ ip̄m eſt album. ita an-teqͣꝫ fieret album verum fuit dicere determinate ꝙ hoc erit album ⁊ ſimi-liter de quolibet quod factum eſt verum erat dicere determinate ꝙ hͦ eritanteqͣꝫ eſſet. Et ſi verum eēt dicere ꝙ erit tunc nō poteſt nō eſſe vel nonfieri ⁊ ſi nō poteſt nō fieri tunc impoſſibile eſt non fieri. Et ſi impoſſibile ēnō fieri tunc neceſſe eſt fieri qꝛ oīa illa eqͥpollent in quarta linea modaliuꝫEt ſic ſeqͥtur idem inconueniēs qd̓ pͥus. ſcꝫ ꝙ oīa que futura ſunt neceſſeeſt fieri ⁊ ꝙ nihil eſt ad vtrūlibet vela caſu.Que eſt illa falſa ſolutio que poſſet dari ad iſtā ſcd̓aꝫQLVIUL ratōnem iam dictum. ¶ Solutio ꝙ iſta. qꝛ doſſet ali-quis dicere ꝙ de eo qd̓ nunc eſt album. nec fuit heri veꝝ dicere hoc erit album nec etiā hoc non erit album. ⁊ ergo non videtur illa ſcd̓a ratio ꝓcedere. iſtam ſolutōem reprobat ph̓us duabꝰ rationibꝰ. Prima eſt. quia ſi ſictunt ſeq̄retur ꝙ cum affirmatio ſit falſa negatio erit nō vera. id eſt falſa ⁊cum negatio ſit falſa ꝙ affirmatio erit nō vera ſeu falſa ⁊ ſic due ꝓpōnescontradictorie erunt ſimul falſe quod eſt contra veritatē pͥmi pͥncipij.¶ Scd̓a ratio eſt. Si verum eſt dicere de aliquo pn̄ti puta de albo ꝙ ne-ceſſe eſt ip̄m eſſe. ⁊ ſil̓r ſi veꝝ eſt dicere de aliquo futuro ꝙ cras erit. tūc oꝫip̄m cras eſſe. Ergo ſi verum eſſet dicere ꝙ neqꝫ erit neqꝫ non erit tūc oꝑteret ip̄m in futuro neqꝫ eſſe neqꝫ non eſſe. At hoc eſt impoſſibile. qꝛ perhoc deſtruitur ꝯtingens ad vtrūlibet ⁊ ipſum neqꝫ fieret neqꝫ non fieret.ſicut iſtud futurum contingens cras erit nauale bellum. id eſt bellum pernaues nec erit cras nec non erit ſi illa ſolutio eſſet veraQuot cauillatōes ponit ph̓s q̄ poſſent fieri ꝯtra ſuas rōes pͥusQT poſitas. Sol̓o duas. Prima e ꝯtra ſcd̓am rōem in qua dictū fuit ſi aliqͥd ē nunc albū ꝙ tūc pͥus de eo erat veꝝ dicere hoc erit albū. poſſetem̄ aliqͥs dicere ꝙ bn̄ veꝝ erat dicere hoc erit albū in tꝑe multuꝫ ꝓpinquoſꝫ non in tꝑe remoto. ⁊ ergo nō erat ſemꝑ veꝝ dicere hoc erit albū Sꝫ adillā cauillatōem reſpōdet ph̓s. Dicēs ꝙ nihil differt an̄ milleſimū annuꝫꝙ aliquis dicat hoc eſſe futurum ⁊ alter dicat hoc idem nō eſſe futurumqꝛ ſiue dicat̉ in milleſimo anno ſiue in quocūqꝫ alio tꝑe nō variat̉ veritasſed ſꝑ eſt eadē qn̄cunqꝫ dicat̉. ⁊ ergo ſeqͥtur ꝙ de quolibet eoꝝ q̄ nunc ſuntveꝝ erat dicere in qͦcūqꝫ tꝑe p̄terito qm̄ erit ⁊ ſi hoc erat determinate veꝝt ij
Druckschrift
Epitomata, sive Reparationes Logicae veteris et novae Aristotelis : iuxta viam et expositionem Alberti Magni
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten