mortale ē ſiue malū ſit inꝑſona vl̓ in fania l̓ in ſubſtantia vl̓ alio modo Secꝰ autē ſi nō ꝯſentit rō velſi quis nō multum damnoſum malū appetat Si doluit ex eo ꝙ inimicꝰ eiꝰ non ſuſtinet aduerſa ſedꝓſpera eius ſemꝑ inuidit. Si autē d̓ſiderauit malum alteri puta infirmitatē in bonū eius vt bonusꝓpter hoc efficiatur vl̓ ne alijs noceat n̄ ē odiū It̄īterrogādū ē hic et īueſtigādū caute Nā laici omnē diſplicētiā ſolēt appellare odiū. qd̓ tn̄ non ē niſimodo iā dicto Itē odiū qd̓ hn̄t ꝯtͣ vnū reputāt tm̄vnū pctm̄ Sꝫ nota ꝙ ſic̄ ī alijs ſic et ī illo quotiēsreuocādo ī iuriā mēte d̓ nouo odiū habuit ad illūcū ꝯſenſu rōis totiēs peccauit mortaliter Et iō in-terrogādū ē d̓ tꝑe ī qͦ odiū ī eo ꝑſeuerauit ⁊ quofreq̄nt̓ odiuit. Itē nota ꝙ n̄ oportꝫ immo n̄ dꝫ illipete veniā d̓ hmōi odio m̄tali niſi illū offēdiſſꝫ verbis a̓ alijs modis ab exͣ qꝛ tūc tenet̉ veniā pete̓.¶ De ſuſurratione.E ſuſurratōne q̄ eſt ponere diſſenſiōꝫ ꝓpt̓ malā intētōꝫ int̓ amicos vl̓ ꝯſanguineos de vnodicēs mala alteri ⁊ econtra vl̓ reuerēs ſtudioſe q̄poſſunt odiū cauſare et hmōi qꝛ mortale ē. vt frequent̉ ſolet face̓ nurus ꝯtra ſocrū ⁊ econtra Si tn̄dixit aliqͣ vnde orta eſt diſſenſio inter amicos velꝯſanguineos non hoc intēdēs ſed qꝛ incaute locutus eſt de ſe non eſt mortale ſed poteſt eſſe ratōeſcādali. Si quis tantum intendit malam amiciciaꝫvl̓ ꝯuerſationē alicuius cū aliquo ne alias decipiatur ꝯgruis modis non eſt malum.¶ De exultatione in aduerſis proximi.h j