Ividēs dāna et male fieri his qͥbꝰ inuider īEad quos odiū hꝫ. letaʳ d̓lib̓ato aīo d̓ malo il-loꝝ ē mortl̓e. ſecꝰ ſi n̄ d̓ ib̓ato aīo letaʳ a̓ d̓ malo ī-imici n̄ īqͣntū malū ē ſꝫ in quantum non poterit einocere poteſt eſſe ſine peccato.¶ De triſticia in proſperis proximi.Riſticia in ꝓſpetis ꝓxumm differt ab inuidiaAhͦ qꝛ īuidia triſtat̉ de bono ꝓximi ⁊ ꝓpterhoc cogitat ⁊ deſiderat qūo mala habeat. ſed ꝯtī-git ſepe ꝙ n̄ patit̉ ille dāna qͥ ei appetit ſꝫ magisꝓſpera ſibi ꝯtingūt et de hͦ tūc āpliꝰ triſtat̉ et ēmortale ſi tn̄ fit cū ꝯſenſu rōis. De detractōe etiāfilia īuidie habes sͣ in. c. de octauo p̄cepto.De tercō peccato mortali .ſ. ira. nec nō ſpeciebus et filiabus eius. Ca. xxv.Ra ē appetitꝰ vīdicte ⁊ vicium capit̉le qd̓ freq̄nt̓ miniſtraʳ cū odio. vn̄ īterrogan-dū ē d̓ ea vt ſeqͥt̉. Si vid̓li-cet ꝓpte̓ aliquē defectū ī ſevl̓ ī alterū ꝯmiſſuꝫ d̓ſidera-uit vīdictā ſeu punitōeꝫ ali-cꝰ quōcūqꝫ l̓ e ſe l̓ a d̓o l̓ abalio ſolū intēdes ſatiſface̓ aīo ſuo irato mortale ēet hoc qn̄ intēdit iſtā punitōꝫ abſqꝫ ordīe rōis. etetiā ſi notabile malū ītēdat cū ꝯſenſu rōiſ. qꝛ aliai̓veniale eſſet. vt ē ira pr̄iſfamilias ī gubernāda familia ſua niſi tn̄ illa fieret mō p̄ſcripto. Si iratusꝯtra ſeip̄m ꝓpte̓ aliquē defectū turbat̉ ꝯtͣ ſe. quiaveniale ē. Si iratꝰ ꝯtͣ deū ꝓp̓te̓ aliqd̓ flagellū mur