mittens inſtitutū miniſtrare ſi ſua inter eſt italeꝫꝓhibere. ¶ Item dicit ꝙ. in ꝑplexis q̄ſtionibꝰ ſacerdos parrochialis eccl̓ſie debꝫ ita diſcretꝰ eſſevt talia difficilia ſciat nec ꝓcedēdi ī eis ſine ſuꝑi-oris ꝯſilio vl̓ autoritatē. Heinricꝰ d̓ ordine predicatoꝝ inquodā qd̓ libeto querens vtꝝ ꝯfeſſor te-neatur ſcire de oībꝰ q̄ dicunt̉ ſibi in ꝯfeſſione ſiuemortalia ſiue venialia. Sic dicit diſtinguēdo pctāſunt in duplici genere Quedā ſunt pctā qꝛ ꝓhibita. q̄ ſi non eſſent ꝓhibita non eſſent pctā. vt ſuntomnia que ſunt mere d̓ iure poſitiuo. vt audire mi-ſſam in die dn̄ico. Confiteri ſemel in anno ⁊ cōmu-nionē reciꝑe et hmōi. Et talia tenetur quilibet cō-feſſor ſcire niſi habeat cauſam racionabileꝫ que eūexcuſet. vt ſi forte tempore ꝓhibitōis erat in. car-cere. vel in terra longinqua. Alia ſunt peccata nonqꝛ ꝓhibita. ſꝫ qꝛ ſunt de natura ſua mala. Etiaꝫ ſinon ꝓhiberētur. et hoꝝ pctōꝝ qͥdam ſunt capitalia. et tenetur ea quilibet ꝯfeſſor ſcire ad minꝰ ingenerali. ſcꝫ q̄ ſunt ſeptem peccata capitalia. ſcilꝫſuꝑbia. auaricia ⁊cͣ. Hec em̄ ſunt qͣſi elem̄ta ⁊ principia que de neceſſitate ſcire oportet. Quedā autēſunt ſpēs capitaliū. vt illa que recipiūt hoꝝ p̄di-cationē. vt fornicatio. ebrietas et hmōi. Fornicatioem̄ quedā luxuria eſt. Ebrietas v̓o quedā gula. Ethoꝝ peccatoꝝ que ſunt ſpēs. quedā ſunt que in-portant malū de ſub̓a ſui actꝰ. eo ꝙ ſtatim noīatahabent anexū malū vt fornicatio. Et de talibꝰ cō-feſſor ſcire tenet̉. vtꝝ ſint mortalia vl̓ nō. Quedāāt de ſb̓a ſui actꝰ nō hn̄t d̓formitatē. ſed ex libidīefacientis. ſicut ꝯgnoſcere vxore ꝓp̓am qd̓ non eſt īſe pctm̄. poſſet tn̄ eā ꝯgnoſcere maritus cū tanta
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten