ſolaciū neqꝫ ex difficultate remediū. Impoſſibile eſt hominē qui talem habꝫ amorē do poſſeacceptabiles oracōes facere. Hic amor non eſtcaritas ſꝫ ſtulticīa. Omnes noſtros debemꝰ di-ligere fratres ſicut nos metipſos. ita ꝙ vicianon diligātur. Punire malū. caritas eſt. plꝰmeliorem diligere iuſtum eſt. Sic diligēdi ſūthomines. ut bonitas exaltetur. ⁊ viciū deturpe-tur. Vera caritas exigit. ut deū diligamꝰ ex to-to corde. ⁊ ex tota mente. ⁊ ex totis viribꝰ nr̄isEt ita ſingulariter cū deo nichil aliud diligamꝰniſi quod ad deū ꝑtinet. et proximos noſttosſicut nos ipſos. In hijs duobus mandatis to-talex pēdet ⁊ ꝓphete. Qui ſine caritate eſt. ſinedeo eſt. qꝛ caritas eſt deus. ⁊ dens eſt caritas. qͦmanēt in caritate. in celo iam cepit habitare.In celo vna eſt caritas omniū beatoꝝ. Vbi ca-ritas vera eſt. ibi inuidia nulla eſt. ibi ambicōnulla ꝯgnoſcit̉. nec murmuracō. nec detractionec deriſio. ſed eſt omnibꝰ vna ⁊ eadē volūtasHoc ſcitote fratres. qꝛ ſi non habetis caritatēꝑfectā? ſub dyabolica poteſtate eſtis. nec vltravobiſcū deꝰ habitat. Et qͥ ſine deo ē. in infernoeſt. Idcirco p̄dilectiſſimi mei filij hortor vos dūtempus habetis ne in vacuū graciā dei rccipi-atis. gracia dei omnibus data eſt per mortem fi.lij eius. dū tempore iſto breuiſſimo viuimus-