jroc.
I

32LI LrccLiji.Vfxy. c. L.L.ſijx.xx. ixvii. .Il. xvij g xti̓.. aj.. uꝰ vC xyoa. L.6. xoxxax vlaoo go b gvi. ai o vꝰ xal̓ a vxxxg .4I a. vvij. Hyl gI e xvla evij. od l. goro. xgu c vijc u. v ¶ Cac ꝙ eo Ca gvbxj xxxj MMxIV..4. g I 6ati Ighoo 4. bal 24Fv xinacIIR 4vvxx9.. vj.xa 6̓. X i 6 F..xi evx bq. j.b g 3..Lxv xixxxx xivx.. ¶ xhl pog ame. x..3 e. pral 4. TTo xox x. vv bov x. M F 30 xxxxxbꝰ vxvihi xvxjt F6o Kgxxꝰ v ghxip xi..a. vo.v x yv g9e.OH. xct 31 3 P 5 ro TLxor vxxe.. b. xxx. xxal. y 1 35 35 led̓ p 3 39a. 51 38 do. a.vx... vext gxDee v o o M3.. cL Qa brx v. hebo f xxj. ccij. Sb. j. a.vvv. v. jex. jxixl. ęaOxgel LI 3.. gMIvx jxo. gg 516 e. gC Io. pesl. axx e23 Mxxvrctlpp. xL. I.x.xExIVIILII. K93C b. g Abvſxve. vx FIT. I ii. x.ij. j. xi.x.l.ex.j..t. vxj. l. v 20 30 2 L pria. a. 96 galiaus ad ghoe pro FabTo80 vx 3ga 3 33 nl..v 2o. xvg g b S . I 2 gxxe .xx al. 20 2 k. ypAx. Qaih ioa īvret pecoaaij pIax.l. j xx. x xIIx.IAAII II Cuite uer. M uobis jiticilitꝫ t xexl G1ª e ſ7

See
P ocCT5 Le Obitus Iheonimi doctonis ſanctiſſimi. Cum duabus eplis auguſtini et qxilli. de eod xpi Epl̓a doctōis eximij ſa Ihec ad ſuſūuā lapſam necnon ad heliodorū ⁊cͣ Trattatus de pollutōnibuſ diuenis et notturnis Gerſōīs Cantellarij pariſicij. 2g ALCrun GonV ahi dec Fcl 4o Seijnbroxqj VRI M M90QM
I

μμ μμυμν6ς 4I 181 2 11 1IIDES. iM SAPI anLGTIIEI pu?St. HCer.

Qunιq(ννι βεενννε ινηνωF Incipit epiſtola beati Euſebij. Ad ſan ctum damaſū portuen̄ ep̄m ⁊ Theodo ſiū Romanorū ſenatore. De morte glo rioſi confeſſoris IHheronimi. doctoris exiniij. Atri reuerēdiſſimo damaſo portuēſi epō. ⁊ xp̄iaīſſimo theodoſio Romanorū ſenatōi. Euſebius olim Iheronimi ſanctiſſimi diſcipulus. nūc vero eodē orbatus lumiē. Piū dolorē et gaudiū ſuauiſſimū. Multīfarie multiſqꝫ modis deus olim lo cutus eſt nobis omībꝰ per ſuū dilectum filium ſanctum ꝯheronimū de ſcripturis ſanctis in virtutibꝫ ⁊ ꝓdigijs multis. que per illum fecit dn̄s ipē ī medio noſtri ſicut vos ſcitis. ⁊ de quo etiā nos teſtes ſumus qui eū vidimus ⁊ oculis noſtris eiꝰ ſanctitatē proſpeximꝰ. ⁊ manus noſtre ꝯtrectauerūt de verbo eiꝰ ſciētie ⁊ doctrine qͥbꝰ vita manifeſtata eſt. Quod ergo vidimꝰ ⁊ audiuimꝰ annūciauimꝰ vobis. Eramꝰ enī tanꝙͣ oues errātes erroribꝰ ⁊ ſuꝑſticioẜ fabu lis. non audientes ſanā doctrinā. ſꝫ coaceruantes nobis p̄ſeudo ꝓph̓as. qui ſurgētes in populo. magiſtri mēdaces. introducebāt ſectas varie ꝑdicōnis donec iſte illuceſceret dies. qͥ tanꝙͣ ſol r̓fulgens. quinquagīta annis ⁊ ſex men ſibus multis laboribus ⁊ erūpnis in lcōnibꝫ ⁊ LIHH5. PTAD1 smi. 1Gη1Eχ QiC SE. 5 C

vigilijs vt nobis frangeret panem doctrine defudans. tenebras erroris profugans. ⁊ cūctos a ꝑditione liberans. effulſit in templo dei. In cipiensqꝫ ab oriente vſqꝫ ad occīdentem aufe rens bella hereticorū eorum arcū conterēs. ar ma et ſcura ſua conbuſſit igni. qm̄ in ipſo poſuit deus procligia ſuper terram vt nomen ſuum fieret in nacōnibus notum. Seinde pertranſiēs vſqꝫ ad fines terre. ſanando oppreſſos ab here ficorum iaculis. illuminando mentes hominū ſcripturarum enigmata reſerando. ſoluendo nodos. obſcura dilucidando. dūbia exponendo confutādo ⁊ corrigendo falſitates. et veriſſima ex linguis ꝙͣplurimis adunādo. vt nobis face ret vias vite. ⁊ nos adimpleret gaudio leticia et exultatione. Cemplum dn̄i corroborauit. vt eius aditum inſtar lucerne non ſub modio ſed ſupra candelabrum in dn̄i aula poſite domi nici irrigui rore pleniſſime fecūditate poſteris omnibus ſuorum verborum pre ceteris elegātia ſingulari excellencius alijs. omnibus patefecit. vt irent in ciuitatem habitationis ⁊ locū gracie inuenirent. et ne fierent velut priores eorum genus paramarum. quos dixerit et ab errroris perditione liberauit. LAIIDES UIIID STADII1 GTHILR ASC:CIRF

Vm enim ſim ſicut ſtipula ante faciem venti. ⁊ ſicut lutū platearū balbuciens loquineſciens. nec verba plene formaē valens. quid impatiar vobis cariſſimi patres ⁊ dn̄i ſue laudis. Nempe iuxta illud apl̓i Si linguis hominū loquerer ⁊ angelorum. genꝰ ſuū laudandi necdum attingerē. Idcirco non ī ar cumeo ſperabo nec gladius meus ſaluabit me ſed dn̄s erit illuminacō mea. qui docuit me et docebit manum meā ad ſcribendum. ⁊ diriget linguā meam ad loquēdū. vt quondam aſine balaam. qm̄ ip̄ius eſt regnū et imꝑium. ⁊ dn̄a tur a mari vſqꝫ ad mae̓ ⁊ a flumiē vſqꝫ ad terminos orbis terrarū. In cuiꝰ cuncta ſūt poſita ditione. coram quo procidēt reges. Nec eſt qui poſſit ſue voluntati obſiſtere. qm̄ oīa quecūqꝫ voluit fecit in terra ī mari. ⁊ in abiſſis. ⁊ ſic linguamēa tanti viri meditabitur laudē. ⁊ nomē ſuum annunciabit vniuerſis. Hic vere fuit ille iſrahelita in quo dolus non fuit. electus ſecū dum cor dn̄i ad loquendū omnia q̄ ſibi man dauerat dn̄s vniuerſis gentibus ⁊ e̓gnis. ⁊ doctor datus in gentibus. vt ſentes euelleret deſtrueret et diſſiparet. ⁊ ſapiām veram ſeminaret edificaret atqꝫ plantarꝫ. Hic eſt fr̄m amator. hic eſt qui populo xp̄iano tot libroꝝ volumina ex linguis hebraica et greca in latinā nō

paruo pondere tranſtulit. Eccleſie primitus officīum ordinauit. ⁊ tocius ſacre ſcripture aſpo fecit plana. Certe in huius lumine vidimus lu men. ⁊ panc ſue ſalutifere doctrine paſti ambu lauimus vſqꝫ ad montem dei oreb. Hic eſt flu men aque viue ſplendidum tanꝙͣ criſtallum procedens de ſede dei in medio eccleſie. ⁊ ex vtr̄ qꝫ parte eius lignum vite. afferens fructus tēpore ſuo. cuius folia ligni ſunt ad ſanitatem gētium. vir iſte in populo ſuo mitiſſimus apparu it et deo dilectus et hominibus. Orat nunc ꝓ eccleſia ſancta. vas vere admirabile omni or natū lapide precioſo. opꝰ excelſi. Verūptamen de hoc ꝙͣ plua̓ dicam. cuiꝰ narrant celi gloriam et opera ſcripturaꝝ manuū eiꝰ annūciat firmamētum. nec ſūt loq̄le neqꝫ ſermoēs cuiꝰ nō audiantur doctrine verba. cū in oēꝫ terra exiuit ſonus eiꝰ. O ineffabil̓ miſeicordia ſaluatōi̓s que tot graciarū cumulos in Iheromio adunaſti. vt que plene ſolus poſſidꝫ. pene nulli homi niſi particulariter fas ſit aſpirare. Hic certe dux noſtre fidei ad ſe currētes in celi contrahit arcē Hunc p̄ceteris potioribus ornatū inſignijs digͥtatum. in cantilenis a in prouerbijs ⁊ oꝑacōnibus et interpretationibus mirate ſunt gētes cuius nota facta eſt ī populo virtus qm̄ impletus fuit quaſi flumine ſapiā. Sed vt vexodicā.

Iuxta illud regine ſaba. Mai̓or eſt enim ſapiētia ⁊ oꝑa ſua. ꝙͣ rumor quē auditis. ꝙͣ certe bo nus eſt iſte hijs qui recto ſunt corde. qm̄ maliciam ſemper odiuit. fecit enī mirabilia in terra noſtra. ſub vmbra illius ſedimꝰ. ⁊ fructus eiꝰ dulcis gutturi noſtro. Quanta autē de eo audiuimus ⁊ cognouimꝰ. quō annunciabimus? ſꝫ quoniā nō ſum eloquēs ab heri et nudiuſtercius vt breuius dicam ſi vultīs acciꝑe? Iohannes baptiſta ip̄e eſt vterqꝫ virgo. vterqꝫ heremita. de iohāne dicitur frat iohānes veſtitꝰ pilis camelorū in deſerto. De ſe idē iheronimꝰ dicit. herebant ſac̓cō mēbra deformia. ⁊ ſquali da cutis ſitū ethiopice carnis obduxerat. De Iohāne iterū. locuſtas ⁊ mel ſilueſtre edebat De ſe iterum Iheronimꝰ dicit. De cibis et potu taceo. cum etiā monachi aquā frigida vtātur et coctū aliquid accepiſſe ſit luxuria. Quid plu ra. ille ꝓpter iuſticiā martir. iſte vero et ſi eius ſpiritū materiale ferrum non abſtulitatamen martirij p̄mij nō ē exꝑs. Iduplex nāqꝫ ē mar tirium. vnum ſuccūbere gladijs impioꝝ. alteꝝ in infirmitatibus ⁊ adu̓ſitatibꝰ in aīo pacienciam cuſtodie̓. Certe hic eſt vere martir qui ꝓpt̓ iuſticiam ⁊ manſuetudineꝫ ⁊ ſalutifere ſue doctrine verba in huiꝰ mundi lacrimarum valle certamen forte a maloꝝ cetu vixilit̓ ſupportauit

ſcient quoniam omniū forcior eſt ſapiētia. Nec impie geſſit in conſpectu dei. ſed in omnibus tribulacōnibus ſuis inuocans deū. nō peccauit labijs ſuis. nec ſtultū aliꝙͣ contra deū locutus eſt Taceo nāqꝫ. quot tribulationes. labores afflictiones. cruciatꝰ agones. flagella fames. ſitī amaritudines. carnis temptacōnes. abſtinentias. vigilias. peregrinacōnes. carnis maceracōnes. nuditates. iciunia. ⁊ erumpnas et non ſolum hec. ſed grauiora ⁊ innumerabilia ꝓpter nomen iheſu xp̄i in ſuo glorioſiſſimo ꝑpeſſus ē corpe. vt idem loquitur. Stabam in heremo ꝯſti tutus. ⁊ in illa vaſta ſolitudine que exuſta ſor ardoribꝰ moͣchis horridū p̄ſtat hītaculū cogi tās me romaīs potiri delicijs. quotidie gemitꝰ quotidie lacrime. ⁊ ſi qn̄ me ſompnꝰ imminēs oppreſſiſſꝫ r̓pugnārē nude humo vix oſſahn̄tia collidebā. ⁊ cū eēꝫ ſociꝰ ſcorpionū tm̄ ⁊ feraꝝ ſe pe choreis int̓erā puellaꝝ. ⁊ in frigido corꝑe a p̄ mortuo iam hoīe ſola libidinū incendia pullulabant. Teſte deo. memī me diē vixiſſe crebro cū nocte. nec a pectoris ceſſaſſe verberibꝰ. donec iu bente dn̄o ī me redirꝫ trāquillitas flebā conti nue ⁊ repugnantē carnē ebdomadaꝝ inedia ſubiugabam. cellulam meāquaſi cogitationū cōſciam ꝑtimeſcebam. ⁊ michimet iratꝰ ⁊ rigi dus ſolꝰ deẜta penetrͣbā. ⁊ ſicubi ꝯcaua valliū

et prupta moncium cernebam? illud mee miſrime carnis crat argaſculum. ibi mee oracōis locus. Quis ergo infirmatus eſt. ⁊ non ipē. qͦs ſcandalizatus ē. ⁊ nō ille Sed ſi ī infirmitatibꝫ et laboribꝰ laudandi ſūt ſancti? certe et hic lau dandus eſt. Veniam aūt ad ꝯtumelias ⁊ ꝑſecutiones quas ab improbis ⁊ falſis ꝑtulit fratribus in huiꝰ valle miſeie. Quid aliud in hoc mundo ſua fuit vita. niſi quedam iugis aduerſus reprobos ⁊ imꝓbos hereticoꝝ et malorum omnium cuneos pugna. ꝯtinuūqꝫ certamē ſuper eū rugierūt vt leones heretici. qm̄ corripu it eos ⁊ tabeſcere fecit ſicut araneam aīas eoꝝ et fructus eoꝝ deterra ꝑdidit ⁊ ſemen eorum a filijs hominū. Aperuerūt in eū cleici laſciuijs dediti ora ſuā. ⁊ deſpexerunt eū. et locuti ſunt labijs doloſis. ⁊ odio iniquo oderūt eum. quoniam eorū inſectatus eſt vitam peſſimaꝫ et crimina circūdederunt eū canes multi. et tauri pin gues obſederunt eū. et infurrexerunt in cum te ſtes iniqui. acuentes linguas ſuas ſicut ſerpentes. et venenum aſpidum ſub labijs eorum cōgitantes malicias in corde ſuo. tota die cōſtituentes prelia ſupplantantes greſſus eius. et fu nes extenderunt ī laqueos pedibus eius. vt delerent de terra memoriam eius. et eicerent eum de nacōibꝰ. vt opprobriū fie̓t vicinis ſuis. Suꝑ

romanum populum fuit magnificentia eius et virtus eius mirabilis in verbis ſuis. et ſanctꝰ in omnibus operibus ſuis. alleuans corruētes ſoluens conpeditos. illuminans cecos. et dixi gens iuſtos. dās fortitudinem ⁊ virtutem ple bi dei. et quaſi tuba altiſonans ⁊ annuncians cunctis iniquis ſcelera. portas peccatorum et vertes ferreos confringens rūphea doctrine ſue. Audiētes aūt hec impij diſſecabant̉ cordi bus ſuis ſtridentes dētibꝰ ſuis in eū. cogitauer̄t ⁊ locuti ſunt nequicias. arcū ſuū tetenderūt. et illum ꝑauerunt. et in ip̄o parauerūt vaſa mortis. Cum autem ille eſſet plenꝰ ſpiritu ſancto in oracōnibus ⁊ oꝑibꝰ bonis perſeuerans. vi cia mortificās. bona viuificās. fuſcitās de puluē egenū. ⁊ de ſtercore erigens pauꝑem. quoniā nō in viribꝫ equi. neqꝫ in tabernaculis viri bn̄ placitum fuit ſibi. Nec ſperauit in diuicijs. ſed fortitudine dn̄i roboratus. non formidauit ad uerſarios ſuos. ſed ſuper ipſos correctionibus ⁊ doctrinis ſcis tonauit dās imꝑiū regi ſuo et ſublimās cornu xp̄i ſui. alios docens laborando ſicut bonꝰ miles xp̄i ſciens ꝙ nō coronabit̉ qui in agone certat niſi legittime certauerit. Vidētes aūt hoc iniqui. irati ſūt. et dolores ꝯp̄henderūt eos qꝛ ſūt generacō pͣua ⁊ ꝑu̓ſa filij ī qͥbꝰ fides nō eſt in ip̄is. ⁊ exacerbauer̄t eū ī conſilijs

et abhominacōnibꝰ ſuis. ad iracundiā concita uerunt eum. ⁊ ꝑdito conſilio ſiue diſcīplina. veſte muliebri irridentes ei tāꝙͣ viro luxurioſo ⁊ iniquo. impetū fererūt vnanimiter in eū ⁊ eiece runt eū extra ciuitatem Romanā. Ac ille beni gnus. paciens. humilis. ⁊ māſuetus eorum veſanie locum dans. proiciēs poſt tergum ſuum oīa pccā eorum. Recedens inde. ꝑagrauit con ſtantinopolim ad antiſtitem ſanctiſſimum gre gorium nazanzenū. O vir ineffabilis. o virtutū vas ad mirabile. o ſplendor pacientie. et lampas p̄fulgida.& dyadema honoris ⁊ glorie. an gularis lapis fortiſſimꝰ. exemplar innocentie. columpna aurea tocius ecc̄ie. ꝙͣto plus tonderis: tanto minꝰ confunderis. agnꝰ quideꝫ innōcēs loqueris. preſſus colla tot iugis. Gratias ago deo meo. quia dignus habitus ſum vt me odiat mundus. Scionāqꝫ ꝑuenire ad celeſtem gloriam per infamiā ⁊ bonam famā. Vtinā ob dn̄i mei nomen atqꝫ iuſticiam vniuerſa me ī fidelium turba ꝑſequatur. vtinā in obprobriū meum ſolidius exurgat hic mundꝰ. tātum ut mereara xpō laudari. Aꝑuit autē celos paciē tia eius. quia ibi cōfirmata ſemꝑ fuit vixtꝰ glo rie eius. et in deo poſuit firmam fortitudinem ſuam. nec a dn̄o vnꝙͣ receſſit cor eius. Artꝰ for cium ſuꝑatus eſt. ⁊ ipſe accinctus eſt robore. et

preualuit in infirmitate ſua. et fortis factus eſt in bello. ⁊ dextera ſua glorificata eſt in virtutedextera manus ſua confregit inimicos. qm̄ ad iutor ⁊ ꝓtector factꝰ eſt ſibi dn̄s in ſalutem. Et ideo cantemꝰ dn̄o quoniam magnifice fecit: an nuntiemus hoc in vniuerſa terra. Hauriamus aquas in gaudio de fontibus ſaluatoris. Euanuerunt impij in cogitacōnibus ſuis. quīa obſcuratum fuit inſipiens cor eorum. Et credētes ſe eſſe ſapientes in malicijs ſuis. ſtulti facti ſūt qui mutauerunt veritatem in mendaciū. Sed tn̄ veritas de terra orta eſt: et iuſticīa de celo ꝓſpexit. Etenim fatui in laqueū quem aperuerūt et in foueā quam fecerūt inciderūt. ⁊ iuſtus nūꝙͣ fuit cōturbatus. quia dn̄s firmauit manum eius. Vnde ſanctiſſimi patres ⁊ dn̄i cōſiderato virum iuſtum. ꝙͣ fidelis ⁊ iuſtꝰ ſemper ī domo dn̄i fuit. ad docendū nos. ⁊ illuminandū abſcōdita tenebrarum. et effugādum nequicias peccatorum. de quo nobis grandis eſſet ſermo. et interpretabilis ad dicendum. Sed nimis inbe cillis factus ſum quoniam introiuit tremor in oſſa mea: ⁊ ſubtus me turbata ſūt veſtigia mea ne nimis aſcendam. Eſt enim anguſta porta. et arta via. et cibus ille ſolidus perfectorum eſt et ſapientum. qui excercitatos habent ſenſus ad diſcrecōꝫ. Qua ꝓpt̓ nō modica c̓linquēs
311

difficilia ⁊ ardua tanti viri ineffabilis cuiꝰ lau dis plena eſt terrā. cuiꝰ ſplendor eſt ſicut lumē et cornua ſunt in manibus eiꝰ. Ad preſens ſui exitus glorioſi aliqͣ breuiſſime cupio enarrae̓. Eus enim oīpotens cuiꝰ miſericordia p̄it ante facīem ſuā. qui ⁊ iuſtus eſt; et rectum iudicium ſuum. reddens mercedē laborum ſanctoꝝ ſuoꝝ. paſtor bonus ⁊ verus. ī miſericordia diſponēs omīa. ⁊ cōgregās oues ſuas in ſinu ſuo. nouiſſime diebꝰ iſtis curſu in tollerabili ⁊ oneroſo agonis grauiſſimi ī quo et caro concupiſcit aduerſus ſpiritum. et ſpiri tus aduerſus carnē feliciter ꝯſummato. portu qꝫ iam diu concupito de nauigatione huiꝰ maris procelloſi in quo ſunt reptilia in numerabilia ⁊ inimicorū agmina colluctantia. vt decipiant ⁊ trucidēt rectos corde iam optento. ſuum dilectiſſimum filium Iheronimū exutum toga mortalitatis et putredinis huiꝰ carnis miſerrime. ꝑpetue immortalitatis brauio decoratum. ad celeſte atrium euocauit; vt quod videbat hic in enigmate. Ibi videat facie ad faciē. quē cum extrema hora eius egredi de corꝑe vrgeretriam cōpletis nonaginta ⁊ ſex annis. febre eſtuās valida. ſuos circa ſe in vnū voluit. eē fili os. quos ſicut nouellas plātacōes ſtabiliuit a iuuētute ſua. quorū vultꝰ luctu graues intuēs
Stiihū vopaca ho mij

vt pius et miſericors hijs pauliſꝑ motus fleti bus infremuit ſpiritu ⁊ lacrimans. in me aliqn̄tulum eleuās oculos plana voce inquit Fili mi Fuſebi cur iſtas inutiles fundis lacrimas. non ne vanum eſt ſuꝑ defunctum fundere lacrimas Quis viuens nō videbit huiꝰ corꝑis ſolucōnē quod ſemel locutus eſt deus ⁊ audiſti: audes cōtradicere. et noſti nullum reſiſtere poſſe ſue voluntati. Iam fili rogo non ſecūdum carnem ambules. flere deſine. certe noſtre milicie arma carnalia nō ſunt. deinde vultu hilari. ⁊ iocūdo alacri voce. ceteros alloquēs filios exclamaiūt Ceſſet meror. luctus abeat. ſit omniū vna vox gaudentiū. qm̄ ecce tēpꝰ acceptabile. ecce dies iubilacōis ⁊ leticie pre omībꝰ dicbus vite mee In quo fidelis dn̄s in verbis ſuis. et ſanctꝰ ī oībus oꝑibus ſuis aꝑit manū ſuā. vt meā exulē aīaꝫ hucuſqꝫ in carce̓ mortis huiꝰ ob reatꝰ mei genitoris ade. r̓uocet ad ſuꝑnam pat̓am c̓cupatā filij ſui ſanguiē p̄cioſo. Nolite filij nei dilcīſſimi quos ſꝑ habui ī viſcei̓bꝰ cai̓tatis impedie̓ gaudiū meū: ne ꝓhibeatis r̓dde̓ t̓re qd̓ ſuū eſt Corpꝰ ineū ſtatim exuite; terre date ex qͣ fciū ē vt redeat vnde venit. Quibꝰ finitis verbis om̄s fratres lacrimis madefacti denudātes ſuū ſacr̄ tiſſimū corpꝰ. ita ſqualidum ⁊ deforme abſtinētijs; ꝙ quid̓ terribile cūctorum viſui cernebat̉
xi

Nam tanta erat affectū macīe vt oſſa eius potuiſſent per articulos numerari ſit verberibus cruentatū. vt leproſi potius corpꝰ crederet̉ ꝙͣ ſani. nudum humō trͣdiderūt ꝓtinꝰ. ⁊ ip̄ꝫ ſacͣ colintheo cooperucrūt. Aſt vbi vir dei terre ſen ſit aſꝑitatem? nimiū iocunditatus ꝯuerſusqꝫ ad fratres. pre doloe̓ ⁊ anguſtia lacrimarū fontibus inundātes inquit. Hortor vos kariſſimi mei ⁊ dilectiſſimi filij. quos genui ⁊ cupio ī vi ſceribus iheſu criſti ꝑ caritatem ⁊ dilcōeꝫ qua dilexi vos. vt pacificati nūc pacem habeatis. decet enim vos tāꝙͣ dei miniſtros domeſticos ⁊ amicos ad ſpūalia anhelare. vt ſitis alijs ad exemplum. Vosqui ſpirituales eſtis cur iſtas infructuoſas funditis lacrimas: pccōrum r̓cordacō vobis ſemper lacrimas inducat. Tā ꝓm pti eſtote ad lacrimas. ſicut fuiſtis ad culpam Si quis moritur non flete. nam ſi malus ꝑ peni tentiam a morte ſurgit; angeli gaudent in illis certe ſi bonus pccō moritur; angeli dolent. Me vero non tāꝙͣ morientem lugeatis. ſꝫ mecū tā ꝙͣ portum ſalutis attingentē gaudeatis. Quid in becillius miſeria huiꝰ vite. qua tot circūdamur doloꝝ ⁊ paſſionū agminibus. vt nulla pe ne hora fit. in qua viuens quicūqꝫ homo a dolore immunis ꝑtranſeat. Si diues? vndiqꝫ an guſtiatur timore. ne quod poſſidet amittat. Si

pauper: nūꝙͣ quieſcit. vt inueniat. Si bonus: hinc dyaboli timꝫ ꝑiculum. hinc ne nauis morlis corꝑis in huius mūdi pelago naufragetur non mediocriter pertimeſcit. Idcirco nullꝰ ſerus vel etas vel conditio doloris tranſit expers quouſqꝫ in hac manet miſeria vite. Si quid in me cernitis. meum impediens iter dolete. Heu quot nauigancium per hoc mare magnum et ſpacioſum. in quo ſūt tot diuerſa genera immi corum; ſecundū cuiuſlibet viriū quantitatē colluctantia poſt multam nauigandi felicitatem poſt multas victorias iam credentes finem capere poptatum aliqua dyabolica fuggeſtione ī hac hora ad laqueum ꝑditionis ſua indiſcreti one peruenerunt. heu quot hic et vita recōmē dati et fama; quibus vnico peccati cōſenſu di ra mors imminet et ruina. ¶ De timore Dcirco dū viuitis timeatis frēs. pnͥcipiū ſapiē timor dn̄i. vita nrā milicia eſt ſuꝑ terrā. q̄ hic vicerit: alibi cōronabit̉. dū hac pelle tegimur nulla nob̓ ineſt certa victoria. Si noſter geītor timuiſſet: nunꝙͣ cecidiſſet. Principium omniū malorū ſui preſūptio. Qui nō timet: de ſe p̄fuīt Quō inter latrones quis onuſtus auro. ſecurꝰ graditur; Saluator quid nos aliud docet. niſi time̓. Vigilate inquit; quia neſcitis quā hora fur venturus ſit. Nam ſi ſciret pr̄familias qua
ſtm

hora fur venturꝰ eſſet vigilaret vtiqꝫ. ⁊ nō ſi nerꝫ domuni ſuam ꝑfodi. Summꝰ ille clauiger petrꝰ Sobrij inquit eſtote fratres ⁊ vigilate; quia aduerſarius veſter dyabolus tāꝙͣ leo rugiens circuit. querens quē deuoret. Nemo int̓ ſerpentes cum ſecuritate habitat. Qui ſanctior ⁊ ſapientior eſt. plus ſemper timeat. Quam qͣ alcius eſt cadens maiores caſus recipit. Eſca dyaboli. anima electa eſt de malis nō curat qꝛ ſui ſunt. Cecidit ille ſapiens ſalomon. cecidit ⁊ dauit eius genitor electus ſecundū cor dn̄i. Timeatis fratres. Iterū rogo vndiqꝫ timea tis quia beatus eſt vir timens dn̄m. Etenim ſi conſiſtant aduerſus eūcaſtra nō t̓imebit cor eius. Si exſurrexerit in eum prelium. in hoc ſpe rabit. Perfectus dei timor foras vanū mittit ti morem timorem vanum noni habet caritas. ca ritas ⁊ timor dei vnum ſunt. Conſiderans em hec ꝓpheta clamans dicebat. Cōfige timoe̓ tuo carnes meas. Quis ex vobis eſt cupiens videre dies bonos; accedat huc ⁊ illuminetur. ⁊ fa cies ſua non confundetur. Qui tīmet deum faciet bona. ⁊ demorabitur in bonis anima eiꝰ. ⁊ ſe men eiꝰ hereditate poſſidebit terram; quoniā firmamentū eſt dominꝰ timentibus eū. ⁊ teſtamentum ip̄ius manifeſtetur illis. Si quid boni facitis: cū mgͣna cautela timeatis. Multi bona

faciunt quorum fructus ſubripit humane lau dis appetitꝰ. decem fuerunt virgines. ⁊ tamē medie a celioſtio ſunt excluſe. Heu quot hodie ſacro renati baptiſmate xp̄iano funguntur nomine. quibus foret melius non fuiſſe. Eſt enim gehēnal̓ pena paganoꝝ infinito minor. quam malorum xp̄ianorum. Vtinam non foret taliū maior ps. Nauis vndiqꝫ ſana. vnico ſubmergi tur foramine. Etrauerūt homines in hac lata ſolitudine. Alij colla auaricie iugo ſubmitten tes. Alij luxurie feditate. vt turpiſſime ſues deturpati. Alij circa inutilia diripienda occupati Vnde abiecto racōis vſu cooꝑantes vt iumenta inſipientia. ⁊ vtinam ſimiles eſſent illis viā ciuitatis noue iheruſalē nō inuenerunt. In regnum celorū reꝓbus nullus ingreditur. Centuplo eſt arta via eius ꝙͣ creditur. ꝙͣuis larga ſit vere timētibus. Cimenti centurioni promittit xp̄us ad eum accedere. Preſumēti regulo. cū illo criſtus ire denegat. Vere nō omnes obediunt euangelio. Veniet tempꝰ dicebat apl̓us in quo ſanam doctrinam nō ſuſtinebunt homines. plures predicant. ſed non omnes veritatē predicant. Simpliciū corda in peccatis alligāt alligant onera grauia in peccatis minimis in grauibus oculo tranſeunt conniuente. De doctoribus

St enim doctor falſus gladius acutꝰ anceps. Hic ſcindit opere ⁊ exemplo. Hic ꝑcutit et interficit verbis doloſis et ini quis. Quomodo ignis frigiditatem donabitaqua caliditatem. lapis quomodo ſurſum gradietur. Vir luxurioſus quā p̄dicabit caſtitatēſ Et ſi predicat; que audientibus inde veniet vtilitas?uid poteſt dicere audiens. niſi quare p̄dicas que opere denegas. Bene loquens ore⁊ male viuens opere. ſeipſum dampnat. Plꝰ enim tacens talis p̄dicat ꝙͣ loquens. Ecce qn̄tum deo ſit acceptabilis talis predicatioroſtēditur psͣ. Peccatori enim dixit deus. quare tu enarras iuſticias meas. ⁊ aſſumis teſtamentū meum ꝑ os tuum. Tu vero odiſti diſciplinam ⁊ ꝓieciſti ſermones meos poſt te. Multi legūt grandia. addiſcunt ardua. ſubtiliter diſputāt ornāte loquūtur vt a populo honores capiant magiſtri in plebibus nominētur. et nichil faci unt. Si exꝑto creditur: michi credite. plꝰ mo uet corda hominum vite ſanctitas. ꝙͣ ornata colloquia. Primo facīte. ⁊ poſtea p̄dicate. Cepit iheſus facere ⁊ poſtea predicae̓. valꝫ facere ſine predicare. ſed non predicae̓ ſine face̓. Nō dixit xp̄us. qui predicauerit voluntatē patris mei? ſed qui fecerit. Nō vituꝑo p̄dicacōnem; niſi non facientibus ea que predicāt. Subtilium

verborum doctor tantum. et non operum eſt quedam leuis aurium inflatio; et veritatis fu mus. cito ſine fructu pertranſiens. ntelligite fratres que dico. Multo plus meretur qui facit et predicat: ꝙͣ qui facit et tacet. Si bonū ſolum facio:michi ſolum proſum. ſed ſi predi cans facio: et michi et alijs proſum. vnde qui ad iuſticiam erudiunt plurimos; erunt quaſi ſtelle in perpetuas eternitates. Sunt enim ſan cti predicatores lux ad illuminandum; quīa per eorum doctrinam corda caligantia et tecta nube peccati. criſto vero lumine qui lucet in tenebris. illuminantur. Sunt ſal etiam ad condiendum verbum deicet quod cibus eſt anime; operibus bonis. Cuilibet ſcienti iniun gitur predicationis officium. dummodo faciat ymmo vt plus dicam. qui ſcit ⁊ ſolū facit. et alios non docet? tenebitur dn̄o reddere racōnem Cum enim iuxta apl̓m Iohānē Qui odit frc̄m ſuū homicida eſt. Et qui habueīt ſubſtātiā mū di huiꝰ. ⁊ viderit frēmj ſuum ncc̄itatē paciētem ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo. quomodo manētī co cai̓tas deiº. Quantomagis qui viderit fratrē ſuū errantem ⁊ mortalibꝫ oppreſſum criminibꝰ et non miniſtrauerit ei verbum doctrine; ille qui doctus eſt homicida eſt. et ſine caritate dei eſt. Timeatis o doctores ⁊ rcōres qͥbꝰ iniūgit

dn̄s predicacōnis officit ſi nō populo ſuo verbum dn̄icum miniſtretis. Auot enim l̓ veſtro exemplo. vel negligentīa veſtri pcc̄is moriun tur tot de manu veſtra requiret dn̄s. Quanto enim eſtis alciores gradu. tanto maioribꝰ cru ciabimini cruciatibus. Nō eſtis dn̄i: ſed paſto res. Vnus dn̄s eſt. et vnus paſtor principal̓ qui ꝯgnoſcit oues ſuas. et exquiret eas de ma nibus veſtris. Heu quot hodie ſunt in eccleſia non paſtores ſed mercennarij: ad quos nichil ꝑtinet de ouibus iheſu criſti. Quinymmo vt vera dicam. et ipſimet ſunt lupi rapaces. qui et oues rapiūt ⁊ diſpergunt. Certe nil peiꝰ nil abhominabiliꝰ. ꝙͣ cum ille qui cuſtodire debꝫ. diſfipat. Heu quid hodie in aliquibus. eccleſie nō paſtoribus. ſed deſtructōnibus. quorū non eſt ps minor. factum eſt. Subſtantias et labores hominū tāꝙͣ infernus inſaturabilie̓ degluciūt et non ſolum eos a peccatis non emundant ſed et ipſi met. vel ex ſui negligētia. vel ſuis peſ ſimis miniſtris. vel ſuis nephandis oꝑibꝰ eos contrahunt ad illicita. Ita quidem dicam. hos tales ſi impunes deus relinqueret: deus ampli us non eſſet iuſtus. Et ideo vt ſepe dictum eſt filij cariſſumi dum viuitis. ſeruite dn̄o in timoe̓ et exultate ei cum tremore. Apprehendite diſciplinam eiꝰ. neqn̄ ꝑeatis de via iuſta. Guſtate

filij mei cariſſimi. ⁊ iterū dico. Suſtate vt videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s. diuites eguerunt ⁊ eſuri erunt ⁊ dormientes hic in diuicijs et volupta tibus ſuis nichil inuenerūt in manibꝰ ſuis. Inquirentes vere dn̄m. non deficient omni bono psͣ. Iunior fui etenim ſenui. ⁊ nunꝙͣ vidi iuſtū in fine derelictū. nec ſemē eius egēs paneAitatores pauꝑtatis eſtote ¶ Depauptate vt ſequamini veſtigia eius. qui cū in forma dei eſſet. portans oīa verbo virtutis ſue. in cuius domo ſunt diuicie et gloria. ſemetipſum exiāniuit formam ſerui accipiens. et pauper et inops natus eſt. Pauper etpluſquam inops fuit quouſqꝫ vixit. pauperrimus mortuus eſt et ſepultus. Vnde vulpes inquit idem foueas habent et volucres celi nidos. Filius autem hoīs non habet vbi caput ſuū reclinet. Apl̓is etiam iubet non portare ſacculum neqꝫ peram Et iheſus iuueni cōſuluit vendere que habebat ⁊ pauperibus erogae̓. Si criſtum deum creditis eum non falli poſſe credite. alioquinnon eſſet deus. Et ſi ipſum non falli poſſe creditis ipſum ſequamī. Impoſſibile eſt diuicijs afflue̓ ⁊ xp̄m ſequi. Natura denegat vt contraria miſceantur nō poſſumꝰ deo ẜuie̓ ⁊ māmone. Aut ego fallor. aut ip̄i ī fine decipient̓. Qui michi nō credūt credent ip̄i cū diuicie ſuc trāſeunt in egeſtatem

diues hic epulabatur quotidie ſplēdide indutus purpura ⁊ biſſo. ſed mortuus eſt. quia moyſi et ꝓph̓is credere noluit in tormentis poſitꝰ credidit ⁊ ſenſit. Nemo militans deo. implicat ſe negocijs ſecularibꝰ. Non ſaluat̉ rex per multam virtutē ⁊ potentiam ſuam. Nec diues diuicijs ſuis. Eſt enim equꝰ diuiciarum fallax ad ſalutem. Nonne diuicijs cōiūcta eſt ſuperbia ⁊ vbi ſuꝑbia eſt. quid peius. Nonne omnia oriuntur mala ex ſuꝑbia tāꝙͣ ex vna radice. Cū enim diues factꝰ eſt homo. ⁊ cum multiplicata fuerit gloria domꝰ eius? nōne ſuꝑbit. Et cum fup̄bierit; nonne polluūtur vie eiꝰ in omni tēporeᶜ Et tunc ſedens in inſidijs cū diuitibus in occulto. cogitat vt interficiat innocentē. Oculi eiꝰ in pauperem reſpiciūt. ⁊ inſidiat̉ in occulto vt rapiat eum tāꝙͣ leo incubili ſuo dicens ī corde ſuo. oblitus eſt deus. auertit faciem ſuam ne videat vſqꝫ in finē. Eſt enim dn̄s aliquādo dormi ens quaſi crapulatꝰ a vino. Cum vero plus ꝙ plus moratur deus pacientia. ad inferēdum iudiciazplus inebriatur ira. Et ideo plus cētuplo timendū eſt cū longanimiter tollerat mala. ꝙͣ cum feſtinant̓ punit. ꝑmittit euim aliquo tem pore deus cruciari ⁊ pati bonos ab iniquis ⁊ ſu perbis. vt ſupradorſum bonorū fabricent peccatores. ⁊ ꝓlongent iniquitatē ſibi. Et ideo ꝙͣuis

aliquantulum obliuiſcatur deꝰ pauꝑem: tamē non in finem obliuiſcetur miſereri. Sed quoni am pupillo ipſe adiutor eſt cui derelictus eſt pauper. et ſuperbis reſiſtit deus. dans humi libus graciam. conterit brachium peccatoris et maligni. exaudiens deſiderium pauperis iu dicansqꝫ pupillo ⁊ humili. vt nō apponat vltr̄ ſuperbus magnificare ſe homo ſuper terram. va ꝓpter dilectiſſimi ¶ De huīlitate filij mei. Si pauperes eſtis? humiliemī ſub potenti manudei. Vtnon amittatis quod abſit que facitis. Richil paupertas deo gracioſa eſt ſine humilitate. Maluit deus incar nari de beata maria propter humilitatem. qͣ propter aliꝙͣ aliam ꝙͣcumqꝫ virtutem. Sicut a nim ex ſola ſuperbie radice omīa oriuntur ma la. Sic ex ſola radice humilitatis omnia generantur bona. diſcite a ſaluatorē. quia mitis eſt et humilis corde humiliauit ſemetipſum pro nobis factus obediens vſqꝫ ad mortē crucis. Ropt̓ qd̓ dico vob̓ a ſi ¶De obediētia huīles eē vultis eſtote eē obediētes oī huāne creature ꝓpt̓ deū. Cōſiderate filij kmī quo cēſeamī vocabulo. Monachꝰ id eſt vnus. Nō decꝫ monachū velle habe̓ ⁊ nolle. niſi in non pccāndo. Sit enim vob̓ velle et nolle hoc vnū in omnibus bonis. in rebus licitis obedire

Nec multa ſint nobis precepta vt facīatis nō eſt obediens ſꝫ negligēs qui ſecundū exſpectat mandatum. Ad vnius dei iuſſionis vocem pe trus ⁊ andreas. relictis retibus ⁊ omnibꝰ que habebant dn̄i ſunt ſecuti veſtigia. Hoc ſemꝑ vera optat obedientia. nunꝙͣ ſue obtemꝑate voluntati. ſed reuerenter aliene. Illud nempe in vltima cena exemplum xp̄us reliquit. cū fu orum pedes abluens diſcipulorū/ petro dixit ꝙ nͥ obediens fieret; non haberet ſecum ꝑtem Idcircō dilectiſſimi ſilij ſicut vobis eſt vnū nomen monachicita ſit vnū velle. vnum ⁊ nolle Bonum eſt enim ⁊ iocūdum habitae̓ fratres ¶ de dn̄acōe. in vnum. Ec ſit vobis maior ⁊ minor. ſed qui p̄ceſ ſor eſt. ſit ſicut miniſtrator. ne videlicꝫr̓ gum gencium inſtar. qui maior eſt ī vobis. dn̄etur ceteris fratribus: vt ab eis gaude at ſuper vacuis laudibus attolli. Sed ad exem plum regis iheſu criſti maior humiliate efficiatur. quaſi minor quibus regendis prefert̉ vel preeſt. Sit enim veſter maior per humilitateꝫ ſocius minori. cum bene agit. ſed cum deliquitſit erectus contra viciū per zelum iuſticie. nul lum ſit vniꝙͣ cum vicijs fedus. Sic diligat̉ hō vt eius vicium odiat̉. Magnūdilcōis ſignū eſt. hominē in quibuſcumqꝫ vicijs e̓prehēdere

Sepe multū vana. nocet humilitas nō vera hu militas eſt. vicia tacēdo permittere. Clama ne ceſſes yſaias inquit. quaſi tuba exalta vocem tuam. annūcia populo meo ſcelera eorum. Vti nam contra vicia oīs clamaret crcatura. Quia ſi peccator deum non timet; tamen homines re ueretur Quod apoſtolꝰ nos docens dicit. Ira ſcimini et nolite peccare. ſol non occidat ſuper iracūdiam veſtram. Iuſtus eſt dn̄s ⁊ iuſticiā dilexit. equitatem vidit vultus eius. Si iuſtus et vos iuſti eſtoteDe honore Egligētia. ⁊ vana paſtoīs humilitas efficit vt lupi in agnos aude̓ poſſint. Nō Greſpiciatis in vultū potētis. Nō enī eſt ꝑ ſonarum accepcō apd̓ deū. Vbiqꝫ qd̓ iuſtū eſt oꝑamī. vult vera iuſticia vnicuiqꝫ dare qd̓ ſuū eſt. Obedire oportꝫ deo ⁊ non hoībꝰ. Nōne ſi vei tatē tacētis mētu potentū: iudicatis apud voſinetipos ⁊ facti eſtis iudices cogitacōn iniqͣrū veſtrarum ⁊ non plus habūdat vrā iuſticia q̄ ſcribarum ⁊ pharizeorū. Non plus diuītem honoretis ꝙͣ pauperem. niſi forte melior ſit. Quin ymmo vt verius dicam. multo plus pauꝑem honorētis. Relucet enim in pauꝑe ymago ih̓u cxiſti. In diuite autē mundi. Omēs nos ſumꝰ ex vna radice carnis geniti. oēs inuicē ſumus mēbr̄ in vno corꝑe. cuiꝰ caput eſt iheſus criſtꝰ

Quid ergo plus honoris meruit diues ⁊ potēs ꝙͣ pauper forte quia diues eſt et potens. Sed ſi hoc quare diuicīas in ſeculo deteſtamur qͣre mundi gloriam contempnēdam predicamus. Neminem certe maloꝝ vſu honorādū puto Si diuitem honoras diuicijs. plus pauꝑe?deo pre ponis mundum. Et ſi plus deo aliquid in mūdo diligis? non dignꝰ es deo. Reddite queſo que ſunt dei deo. et que ſunt mundi mundo. boītas vbiqꝫ honoretur. malicia omnino deturpetur. Sed quia michi nunc de hijs. qui in caducis ſu is diuicijs gloriantur. quiqꝫ quadā fetide carnis poſt modicum in cinerem reuerſure. nobili tatē potentia. ⁊ indignitate. vana ⁊ leui ſiquidē aurium. quorundā ſtultorum hominum in ſufflacōne extolluntur. ⁊ alios cōtempnendo depͥ munt ac ſe ob hoc credunt illam actingere gloriam. quā ſolis humilibꝰ hominibus ⁊ mundi cōtemptoribus pius dn̄s p̄parauit ſermo eſt. Quid de eis vt conuenit diſſeram. Ve ve vobis qui ad celorū regnum diuitiarum itinere feſti natis. Ruoniam facilius eſt tranſire camelum per foramen acus ꝙͣ auarū diuitem intrare in regnum celorum. Non mea ſunt hec verba ſꝫ criſti. Si hec reuocabilis eſt ſentētia: criſtꝰ oīo non eſt deus. Celum inquit idem ⁊ terrā trāſi bunt; verba autem mea nō tranſibūt. vlulate

vos o miſeri vento inſtabiles fortune. nobiles ⁊ potētes. qui alios cōfunditis tāꝙͣ ignobiles ⁊ ꝯculcatis. quia huiꝰ mūdi vanitatibꝰ honoꝝ qꝫ ⁊ falſarū dignitatū fumis excecati. cū veſtre vite breuiſſime tela a morte velut a texente for te hac nocte ſuccidetur. in inferno fine intermi nabili pre alijs cruciabimi. cōtinue moriēdo vi uentes. In laboribus hoīm in mundo non eſtis ymmo non ſolū cum hominibꝰ labores non fer tis. ſed ⁊ laborātes viue̓ nō ꝑmittitis. Idcirco non cum hominibus ſed cum dyabolis flagella bimini. Rnͣto enim in mūdo maior fuexit gloria ⁊ leticiaatanto in inferno maior preꝑabitur pe na. Sed quid dicam duodecim fatemur apl̓os xp̄m elegiſſe quorum omniū ſolꝰ bartholomē us carnis origine fuit nobilis; et matheus diui cijs anteꝙͣ apl̓atum reciꝑet inſiſtebat. Ceteri vero erant pauꝑrimi piſcatores. Cur hec retuli audiatis. Sixp̄us verax eſt. ⁊ ſi omnia que ex eiꝰ ore audiui mēdacia nō ſūt: hmōi hoīm vix vnꝰ aptꝰ e̓gno dei reꝑiet̉ de mille. qͥ vero eorū michi nō credūt ptꝰ modicū tꝑs ī tormētis po ſiti ſenciēt. Sꝫ forte qͥs veritatis luīe cecꝰ iā mi rabit̉. Ad quē ego ſi ex hoc me interrogarꝫ re ſpondecem. Nonne vnico credimꝰ dampnari homīēꝫ mortali pccō. ſꝫ ſi hoc inquiet ita eſt. vix ſaluabitur vnus de centum milibꝰ. Sed quid

diues ⁊ mortalis fame aura paſtus aliud eſtꝙͣ quoddam omnium pccōrū vas putridum. Vbi ſuꝑbia. vbi auaritia. vbi luxuria. Nonne ī diuitibꝰ. nobilibꝰ. apotentibꝰ. Nonne et latrones ſunt qui ⁊ pauꝑum mercedem violenter depredantur. ⁊ eos deprimunt atqꝫ nccāt. Quid ex vbertate domus dn̄i fac̓iunt qui vt pauperi bus neceſſaria condonarent receperunt. Certe ſuꝑfluitatem veſtimētorū ſuꝑfluitati nimie addunt. De pauperibus frigore ⁊ nuditate mori entibus nō curantes. palacia et magna erigūt edificia. vthumanis oculis ꝯtemplētur: ⁊ pau peres in plateis moriuntur incōmodis. Conui uia frequenter alijs p̄parant diuitibus. vt fer culis delicatiſſimis ſuam ventris repleāt inglu uiem quibus pauperes famē pereūt. Quid ali ud eſt eorū vita. ꝙͣ peccata? Si venter repletꝰ eſt tanta ciborū copia Mōne ad fores eiꝰ adeſt luxuria? Quid ergo ampliꝰ loquar. cum omni um mortalium lingua deficeret. vt que pccōrū faciūt intimaret. Nec deum niſi ſompniando co gnoſcunt. nec ſe vtputo morituros arbitrant̓ Non enim facile in peccata labitur. qui ſe moxi turum cogitat. ⁊ deum ſibi fore iudicem non igͦ rat. Vere nimis eſt inbecillis ⁊ miſer. cui horū eſt memoria. ſi cuncta dyabolica temptamēta nō facile vilipēdat. Idcirco vere dicā ſi deū ſuū

iudicē agnoſcerent. et ſi ſe mori crederent̓ nō peccarent. ſaltem tam ſecure. Cur hij miſerri mi ad eccleſias properant vt diuinis interſint miſterijs. an vt contemplentur mulierum vul tus. Hec ſua eſt meditatio. Hec predicatio et dei cognicō. Sic diuinam per cunctantur legem vt pecuniam. terram ⁊ mare pagrates. crebris vigilijs et meditationibus ſibi et filijs congre gent. Certatim veſtimenta in ſocietate mira artificij varictate. frequenter mutant quoniā vt ludos haſtiludia. choreas. ꝓcatioēs. ebrie tates. magna conuiuia delicata fercula ſuis al ternatim exhibeant ſodalibꝰ. Aulieres ad fuā voluptatem explendam ſufficienter habeant Sed ve miſeri. Quid facitis. non agnoſcitis ꝙ corpus ante tempus deſtruitis; et animam interficitis. Vnde infirmitates et mors tam in tempeſtiu̓a? niſi ex nimia ciborum copia et fre quenti mulierū vſu. deū deludere creditis certe deluditis voſmetipſos̉. pro corpore obliuiſci mini animā. et eece corpus ſimul cū aīa deſtrui tis ante tempus. Et ideo gaudēte Iocūdamini et letamini in hoc tam breuiſſimo tēporis ſꝑa cio quod habetis vt poſtmōdum cū dyabolo ſine fine temporis lugeatis. Quid facitis: non differatis frequētiſſiē veſtimēta ꝑmutētis ne forte veſtra diſpareat nobilitas. nec ſint qui

vos excedant. vt in inferno verecūdiam recipi atis ⁊ ꝯfuſionem. vbi cōuiuia vbi delicata fercu la. vbi vina precioſa melle mixta ⁊ aromatibꝰ ꝓꝑate. epulemini. ⁊ inebriemini. Non enī poſt mortem ampliꝰ facīetis. ſed cum diuite q̄ quo tidie ſplendide epulabatur ītormentis gehen nalibus guttaꝫ aque nimiū ꝑoptabitis nec ha bere poteritis. Agite ſolacia veſtras in luxurijs xplete voluptates. Seminate in corrupcōnevt de corrupcōne colligatis d̓inam ſententiam Quam iuſtus ille iudex dabit in magno iudicij die dicens. Ite maledicti in ignem eternum q̄ ꝑatus eſt dyabolo ⁊ angelis eiꝰ. Heu cor lapi deum. ſi cum talem tibi cogitas ob huiꝰ mūdi pͥua ſolatia imminere ſentētiam. nō formidas Si illum exſpectas diē tam terribilem ⁊ crude lem. in quo non ſolum de luxurijs. veſtibꝫ. ebri etatibus. cōmeſſacōnibus. ⁊ de toto tempore amiſſo quo vix iſti. Sed etiam oportebit te de qͣli bet cogitacōne vanā dn̄o reddere racōnē. Cur non emendaris; Cur moraris de die in diē mi ſer conuerti ad dn̄m; Cur te iam malorū nō pe nitet. dcce mors ꝓperat vt te cōterat. die noctu qꝫ currens. Ecce dyabolus ſe iam preparat vt te recipiat. Ecce diuicīe tue tibi deficiēt. Ecce ver mes corpus quod tanta enutris diligentia ex ſpectant. vt illud rodant. quouſqꝫ iterū ꝯiūctū

anime cum illa ꝑiter penas habeat infinitas. Quid errando per huiꝰ ſeculi inuia in vanitati bus petis ſolacia. diuicias gloriam. et cetera tī bi placita non inuenies hic. quia hic non ſunt Sed ſi vera queris gaudia? ad illam celeſtē glo riam ꝓpera. ad quā factus es. Ibi certe illa ve ra ſunt gaudia; que oculus non vidit. nec au ris audiuit. nec in cor hominis aſcendit. dimit te queſo caduca ⁊ momentanea; vt habere va leas eterna ⁊ ꝑpetua. Sed quid de hijs qui nec dei timore nec amore. nec mortis nec tormētoꝝ ſb̓ſequentium terrore. a peccatis ceſſant; ſed cō dolent ſi vt optant praua agere non poſſint di cam. Ve ve miſeri. qui hic ridetis. quia plange tis. Ve qui iſta optatis gaudia temporalia: qꝛ vobis inuitis ſuſtinebitis tormenta infernalia Ecce modicum vobis reſtat temporis Implete menſuras maliciarum veſtrarum. vt veniat ſuper vos omnis diuina indignatio/ fruamini hoc ꝑuo tempore in iocis ⁊ ebrietatibus prelijs ꝯtentionibus. choreis et procacōnibꝰ. nec vacu um preterire tempus permittatis. Quid mora mini dū viuitis. ꝯgregae̓ filijs vr̄is honores. di uicias ⁊ potentias. vram augete nobilitatē et famā; vt ⁊ vr̄i poſſint filij que feciſtis explere. quātenus cum illis ꝑiter in inferno ampliora paciamī tormēta. Sed forte quis dicet benignꝰ

eſt deus ⁊ miſericors. qui omēm pccōrem ad ſe redeuntem recipit ⁊ iudulget. verū quidē hoc cē fateor. Benignior eſt dn̄s ꝙͣ creditur; ⁊ vni cuiqꝫ parcit ad ſe vt cōdecet redeunti. Nonne be nigniſſimus eſt dn̄s qui tantas tolerat iniuri as a peccatoribus. dans eis temporis ſpacium vt emendentur. Sed hoc noueris quia ſicut be nignus eſt tolerandorita iuſtus eſt in puniendo. Sed forte quis iterum dicet ꝙ vir qui toto tempore quo vixit male fecei̓t. in mortis articu lo. accepta penitentia. a deo veniam optinebit Heuꝙͣ vanā ſuſpicacō. ⁊ falſa meditacō. vix de centum milibus hominum quoꝝ ſemꝑ mala fu it vita merebitur indulgentiā habere/ vnꝰ vir totus in peccatis genitus ⁊ enutritus. qui nec deum vidit nec agnouit. nec de eo audire volu it. nec ſe peccaſſe ꝯgnoſcit. nec quid penitentīa ſit. niſi forte dormiēdo nouit totus adhuc ſecū laribus innodatus negocijs. que michi angu ſtia premit filioꝝ quos deſerit. quē infirmitas cōtei̓t. quem dolordiuiciarū ⁊ temporalium bo norū cōcutit. cum eis nō poſſe frui amplius ſe cernit. quam acceptam deo accipit penitentiaꝫ quam nō acciperet. ſi adhuc ſe poſſe ſanari cre deret. Certe vere concludam. Qui dum ſanꝰ ē ⁊ iuuenis deum offendere non formidat: ī mor te non merebitur diuinā optinere indulgētiaꝫ

Que dilectiſſimi filij eſt penitentia. quam ſolū quis accipit. quia ſe viuere amplius non poſ ſe cernit. qui ſi ex infirmitate conualeſceretpeior ꝙͣ prius fieret. Scio non modicos pecu nioſorum in mortis articulo. accepta peniten tia conualuiſſe corpore. et perioraſſe vitam. Hoc teneo. hoc verum puto. hoc multiplici exꝑien tia didici. ꝙ ei nō bonus eſt finis. cui mala ſem per fuit vita. qui peccare non timuit. ſed mun di vanitatibus ſemper vixit. Precioſa inquit ꝓpheta in conſpectu dn̄i mors ſanctorum eius. et mors peccatorum peſſima eſt. ¶ De fortitudine. T ideo filij dilectiſſimi accingimī poten fia. et eſtōte filij potentes. et nolite ho tum. miſerorum. diuiītum. et potentum. quorum iam tantum oſtendimus imbecillita tem et miſeriam eſſe. quantam non diceret lin gͣua. tenu̓ē potentiam formidae̓ in oꝑando iuſti ciam. Qui enim ꝓpter iuſticiā ꝑſecucōeꝫ patitur beatus eſt ⁊ bene ſibi erit. Et ſi moritur. beacior p̄cioſanempe eſt in ꝯſpcū dn̄i mors ſcōrum eiꝰ Si cupis vitam tene̓ in xpo:noli mortem timē ꝓ criſto. Nō enim potes illa ſuſtine̓ ꝓ xp̄o que ſint condigna ad futuram gloriam que reuela bit̉ cū apparuit gloria vrā. que ſurſū ē. ⁊ non fu per terrā. Non ſperat mercedē. qui non laborat

Non ſufficit ſolū criſtianinomē. ſi criſtianꝰ es criſtū imitare. fruſtra criſtiani habēt illud nomen qui dyabolicū ſequūtur. Quinȳmo criſtia nus omīno non eſt ſꝫ anthixp̄us. Iuxta illud beati euangeliſte johānis. Audiſtis qꝛ anthicriſtꝰ venit. Nūc aūt anticriſti multi facti ſūt Vis ergo regnare cū xpō. patiaris cum xpo. Si criſtū dn̄m ⁊ regem. cui eſt nomē ſuꝑ omē nomen oportuit patī ⁊ ita intrare in gloriā ſuam Quā fidutiam hēmus nos intrare ſine labore. O ꝙͣ ſtulti ſumus ⁊ tardi corde ad credēdū; volumꝰ hic gaudere cū ſeculo. ⁊ poſtea regnae̓ cū xpo. dn̄s nūdus ingreditur. Seruꝰ ſuꝑfluitate onuſtꝰ veſtiū auri ⁊ gēmaꝝ intrabit. Ille iciu nijs Iſte crapula ⁊ luxurita plenꝰ. Ille ī cru ce ꝓ ipō moriens; jſte in lecto delicate dormiēs d̓ dn̄s nō facit. Seruꝰ facīet. Promittit dn̄s zebedei filijs regnū ſuum ſi calicem quē bibitu rus erat poſſent bibere. Sic̄ fatui filij hoīm non recte iudicantes neqꝫ qd̓ verum eſt cognoſcen tes dicentes bonum malum. ⁊ malum bonum Reuertimini ad cor; ⁊ venientes audite me. ⁊ narrabo vob̓ que audiui ⁊ cognoui. ⁊ patres noſtri narauerunt michi. nec occultet̉ a filijs hoīm. Adherere deo bonum eſt; ⁊ ſicut ipſe ambulauit. ābulate. Sicut criſtus pro nobis aīaꝫ ſuā poſuit. ſic ⁊ nos ſi opꝰ eſt pro veritate q̄ ipē

deus eſt. debemus animas pone̓. Qui amat aīaꝫ ſuam in hoc mundo. perdet eam. xp̄s pro nobis paſſus eſt. nobis relinquēs exemplū vt ſequa mur veſtigiā eiꝰ. Non ſe cogitet xp̄ianū. q̄ pro criſto mori ſe non inuenit p̄paratū. Qui xpō mi niſtrat; ip̄m ſequat̉. dicas homo qui ſolo noīe ⁊ verbis criſtianꝰ es. fidem xp̄i habes. ⁊ predi cas. bonum eſt. ſed vbi opera fides ſine oꝑibus mortuā eſt. Certe dicam. Qui criſtū tantū ore ⁊ non oꝑe laudas: ipſū negas. Quia ſi que dicit crede̓s ſaltim eū timeres. ⁊ de peccatis verecun dareis. ⁊ ſi credis ⁊ male facis? centuplo puniē dus es. Nōne pcc̄m quod fit ex certa malicia ī finito peiꝰ eſt pcc̄ō. quod fit ex ignorātia. Pec cauit angelus. peccauit homo. Alter potuit veī am inuenire. Alter non. Qua de re. Ille ex pro pria malicia: homo ex fug̓geſtione dyabolicaSꝫ forte dices. et ego ſimilit̓. exfuggeſtioē dyabolica pecco. Cur deus patit̉ me tēptari. Nō pec caren ſi fraus dyabolica non foret. Ad quod ego dico. Quod miſer mereris premiū. ſi nō ha beres prelium. Nonne terreſtris miles ad om ne ſe expoīt periculum vt ſuo regi placeat. Nec certe vlla tibi poteſt eē excuſacō. ſi peccare te di cis dyabolica fuggeſtionē. ſicut ⁊ ille. quia illa tibi non eſt occaſio. que illi vnum ſolum habu it preceptum. vt de lingno non conmederet

Nondum quid dyabolica forꝫ fuggeſtio noue rat. Nec quantum peccarū deo diſplicerꝫ ſciea̓t Et tu ut dicis. noſti ⁊ bn̄ credis. ⁊ tot milia fa cis peccata. ⁊ quidē cōcludam. Qui tales criſtiani ſūt diligunt deū in ore ſuo. ⁊ ligua ſua men ciūtur illi. Cor aūt eoꝝ non eſt rectū cū eo nec fidē habent in teſtamento eius. Si quis diligit criſtū. ſi quis verus eſt criſtianꝰ. ⁊ ſpēaliter ſa cerdos ⁊ monachus in quo tanꝙͣ in ſpeculo re lucet ꝑfectio. nō ſolū renunciet omībꝰ quē poſ fidet. ſꝫ etiam abneget ſemetipſū. Ita ut totus mortuus ſit mūdo. qꝛ niſi granum frumenti ca dens interram mortuū fuerit. ipſū ſolum ma net. Qui mundi viuit negocijs. mortuus ē deo Oportꝫ nanqꝫ hoīem qui capere vult ꝑfectionē ⁊ tenere. Ita mortuū eſſe mundo ut tāꝙͣ mor tuus nichil ſentiat de rebꝫ ſecularibꝰ. ita ut cū apoſtolo dicat. Noſtra conuerſacō in celis eſt Et iteꝝ viuo ego. iam non ego. viuit aūt in me criſtꝰ. Idcirco qui vere iuſtus eſt vitam hāc que mors eſt amittere non metuat. ut vitam que criſtus eſt valeat inuenire. Eos qui occi dunt corpꝰ non timeat. qꝛ anima non poſſunt occidere. Hic tribulacōes que cīito trāſeunt ſu ſtineat. ut gaudia q̄ ſine fine manēt habeat hec ſola via eſt qua itur ad patriam celi. Certe ſi alio poſſet iri tramite in toto mēdax deꝰ fierj

Non enim que vobis dico verba; accepi ab hoīe neqꝫ ꝑ hoīeꝫ didici. ſed per euangeliū ſuū. Ita qꝫ omnino oportet nos ꝑ multas tribulacōnes acquirere regnum dei. Errauit in via. qui ꝑ di uicias ⁊ delicias feſtinauit ire. Signum manifeſte dampnacōis eſt. in hoc mundo ſua benepla cita aſſequi. et a mundo diligi. Quos deus dili git. hos ſepe corrigit et caſtigat. Si in mūdo glo riari oportet. libenter gloriemini in tribulacōni bus ⁊ aduerſitatibꝰ vr̄is. Promiſit enim xp̄us hec ſuis diſcipulis quos dilexit vſqꝫ in finem. in ſignum precipue dilcōis. cum in vltima cena dixit. Amen amen dico vobis quia plorabitis ⁊ flebitis vos. mūdus aūt gaudebit. Gaudete filij mei predilectiſſimi cum odit vos mundus. deſiderate ſufferre cōtumelias ⁊ obprobria ab hominibus. quia beati eritis cum maledixerint vobis homines; et perſecuti vos fuerīt ⁊ dixerit omē malum aduerſū vos. menciētes ꝓpt̓ filiū hoīs. Gaudete tunc et exultate. quoniā merces veſtra copioſa ē in celis. vtinā in vos infurgat totus iſte mūdus. Si vos odit mūdus: ſcitote ꝙ de mūdo nō eſtis. qm̄ ſi de mūdo eſſetis: mun dus qd̓ ſuū eſſet dilige̓t. ¶ De pacientia Ane gaudiū exiſtimate. cū multa hētis ī hoc ſeculo obprob̓a ⁊ adu̓ſitates. ſcien 5 tes ꝙ fortitudo ⁊ paciētia ex ip̄is oriūtur

Paciencia autem ꝑfectū opꝰ habet. Probāt̉ autem virtutes in homine ꝑ pacīenciā. tanꝙͣ aurū per ignem. Qui ceteras habet virtutes ſi ne paciencia? aurū in vaẜ fictilibus portat. IIn ſola dicebat ſaluator paciēcīa veſtra poſſidebi tis animas veſtras;. fortitudo cōnexa eſt pacien cie. Virpaciēs fortis eſt animo. Qui paciēs et fortis eſt? ſecure bona ſequentis vite ſꝑare poteſt. Seruāte paciēciā in mente. eamqꝫ cū tem pus eſt exercete in oꝑacōne. ſt enim paciēcīa velum. quo in huiꝰ mundi procellis nauis noſtra quocūqꝫ flante vento ſecure nauigat. nullum timens periculū. Nullum veſtrū ad vindictam vel odium ꝓximi ꝯtumelioſa verba ꝯmo¶ De miſericordia ueant. Stōte miſericordes ſicut et pater veſter ini ſei̓cors eſt. qui pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos et ſolem ſuum facit oriri ſuper bonos ⁊ malos. iudiciū ſine miſericordia fiet illi. qui nō facit miſericordiā Miſericordia ſupexaltat iudiciū Si nō remiſeritis de corde veſtro illis. qui offen dunt vos; nec pater veſter remittet vob̓. Fru ſtrā petit miſericordiā. qui alijs denegat miſeri cordiā. Suſtinetis inqͥt aplūs ſi quis in ſeruitu tē vos redigit ſi quis in faciē vos cedit. Hic nō ſtra ſtabilitur virtus. hic tota merces ⁊ premi um ut amicos diligamꝰ in deū. ⁊ inimicos ꝓpt̓

deum. Seruꝰ ille nequan accepta miſeicordia conſeruoſuo denegauit miſericordiam. Et ideo incruit habere ſe veritatem iuſticie. Iuſticia ſine miſericordia crudelitas eſt; ⁊ ideo iuſticia miſericordia miſcenda eſt. Lex noſtra tota in miſericordia eſt. ppter peccatum poterat quo qꝫ nos condempnae̓ deus iuſticia quos ſua ſal uanit miſericordia. Qua ꝓpter qui miſericordia non indiget: xp̄ianus non eſt. Impoſſibile fere eſt homiēꝫ miſericordem ⁊ pium iram non pla care d̓inā beati miſericordes. qm̄ ip̄i miſei̓cordiā conſequentur. Sacerdos et Monachus preci pue. ſine miſericordia eſt nauis in medio pela gi vndiqꝫ perforata. Vana religio eſt que ca ret miſericordia. Parum prodeſt eſſe habitu differens a ſecularibus; et concors vitā. Non veſtimentis et ordine ſolum. eſt quis ſacer dos et monachus: ſed vita. Heu quid dicam. Sepe ex habundantia magna triſticie homo multa loquitur. Ecce mundus vndiqꝫ habun dat ſacerdotibus et monachis; et tamen ſūt ita perrariſſimi ſacerdotes et monachi. ꝙ vix de centum vnus reperiatur bonus. Nulla cer te in mūdo tā crudel̓ beſtia eſt ꝙͣ vt malꝰ ſacer dos et moͣchꝰ nā corrigi nō patit̉. nec veritatē vniꝙͣ audie̓ pōt. et vt breuiter dica. oēs p̄emi net malicia. Sūt hij tales ſacerdotes et moͣchi

ſolum habitu ⁊ nomine. quoꝝ vana ē religio. Religio munda et immaculata apud deū ⁊ pa trem hec eſt. viſitare pupillos et viduas in tri bulacōe eoꝝ. et immaculatū ſe cuſtodie̓ ab hoc ſeculo neꝙͣ. Heu quātū in quibuſdam ſpūalibꝫ habitu et nomine creuit cupiditas. ȳmo ut verius dicam cauſa huiuſmodi ſpūalitatis eſt auai̓cia. qui certe ſūt lupi rapaces in veſtimētis ouiū. Vbi eſt ſacerdos ⁊ monachꝰ cupidus. ⁊ ſine miſericordia. ab eodē plus ꝙ a ẜpēte fuge. Sūt enim non nulli qui totū ſuum fructum eſti mant eecleſias ⁊ monaſteria miro mō ⁊ opere ex pauperū mercede edificare. In quibus tāta viget cupiditas. ut terrā ⁊ omnia ſibi deficere putāt. Ibi coribi mens. ibi ſemper eſt ſuā cogi tacio. ut aliena poſſint exſpoliare marſubia. Hos tales ſaluator increpans. Ve vob̓ inquit qui edificatis mōmuniēta ꝓphetarū. Ecce qui monaſteria edificāt. eccleſias miro artificio ap tant. bonū videntur opus facere. ſed ſiquidē mi ſericordiā faciāt pauperibus. bonū eſt. Vis ut opus tuū deo placeat? fac ut de hoc pauperes gaudeant. Quod templum eſt deo carius ꝙͣ hōTemplum dei eſtis vos inquit aplūs. Cum pauperi manū tribuis. cū viro in ſuis neceſſita tibꝫ ſubuenis. cū errātē ad viā rectāducis. O ꝙͣ ad mirabile et gratu deo tēplum edificaſti.

frange eſuriēti panem tuum. ⁊ egenos vagos qꝫ induc in domum tuam. cum videris nudum operi eum. ⁊ carnem tuam ne deſpexeris. Nemo ſe excuſans dicat. non habeo qd̓ pauꝑi tribuā fratri. Si veſtimentum vel aliquid vltra extre mam neceſſitatem poſſides. et pauperi indigenti nō ſubuenis: fures ⁊ latro. Sumus dilectiſſimi filij in rebus temporalibus ſolū diſpenſatores. ⁊ non poſſeſſoe̓s. Si quid ſuꝑfluum quo alter frater egeat habemus ſeu poſſidemus. et nō diſpenſamꝰ? furamur. ymmo peius facimꝰ ꝙͣ ſi furetur aliqͦs ex neceſſitate et inopia. vſte tantum vltra neceſſitatem retinet ꝙ centum inde viuerēt qui fame ꝑeunt. Ille vni furtū facit iſte tot quot nō ꝯdonat paciētibꝰ neceſſitatem dicet forte miſer Aeū eſt. nam mei dimiſerunt hoc michi parētes. Sꝫ ſi hoc tibi dimiſerunt tui ꝑentes. quō tibi potuerunt dimitte̓ qd̓ ſuū non erat. Aſt ſi ſuū erat inquies; qͦs dedit ſibi. Quid in mūdū veniētes apportauer̄t. ⁊ qͥd r̓cedentes ferunt. Sꝫ certe que pauꝑm poſſidemꝰ: in die iu dicij corā ocul̓ d̓ine iuſticie vindcām exclama būt. ui hꝫ aures audiendi audiat. Qui michi nō vult crede̓. heu ꝙͣ grͣuiter ſenciet cū diuicīe ſue trāſierint in egeſtatem. lex naturalis hoc p̄ cipit. quod ab alijs deſideramus. alijs faciamꝰ Quid aliud lex vetus predicat at euangelica

ꝑcuntare vndiqꝫ. Qūd aliud inſinuat. Ve̓ co ram deo iudice erūt teſtimonia. Quid ergo di cam hijs qui ſolū lapides cōgregant ⁊ muros erigūt in altitudinē. quoꝝ eſt cor et cogitacō vt hūanis oculis opus appareat. laudetur edi fitiū ⁊ totam hic ſuam arbitrantur iuſticīam Sunt etiam aliqui qui de rapinis et paupeꝝ ſudore oblacōnes et victimas deo offerunt. ta les oblacōes an̄ diuināclementiam non paꝝ ſūt abhominabiles. Quis tam inſipiens eſt vt non intelligat ꝙ talia edifitia non cedunt ad deigloriā ſꝫ ad mundi pompam. Si quis dicerꝫ quid dicis. Non bonū eſt edificae̓ monaſteria ut inde honoe̓tur deꝰ. ad quod ego. bonū eſt dū mō pauperes violentiā nō ſint paſſi. nec inter pellent deum contra nos. Quomodo poſſum edificae̓ domū deo placitam vel ſanctis eius ex illis pecunijs de quibꝰ pauperes plorēt̉. Qua lis iuſticia pōt eſſe. munerae̓ mortuos et ſpolia re viuentes. et de indigētia paupeꝝ offerre deo Certe ſi hec placerꝫ deo iuſticīa? forꝫ ſocius vio lencie. et ſi hanc a nobis vellet oblacōem accō ſcius fierꝫ in peccato. Aſt ſi deo diſplicꝫ. poteſt placere ſanctis. ¶ De malicīa. Va de re filij dilectiſſimi deponentes oēꝫ malitiam. omnē dolum ſimilacōes inuidias. et omnes detractioēs ſicut modo
L

geniti infantes racōnabiles. ſiue dolo lac concupiſcite. vt in eo creſcatis in ſalutem. ſi tamē gu ſtatis. quia dulcis eſt dn̄s. Vere ſi nō eritis vt puuli nō intra bitis in regnū celorum. Paruū lus videns pulchram mulierem. nō delectatur precioſam veſtem intuens non deſiderat. in ira cūdia nō ꝑſeuerāt. leſus non recordat̉ nec odit patrem ſequitur. matrem nō deſerit. Et ideo nl̓lus ſe regnum celorū cogitet attinge̓. niſi hanc ꝑuuli innocentiam ⁊ ſimplicitatē imitari ſtude at id eſt caſtitatem habere. mundum ſpernere fratrem diligere. et in gemio matris eccleſie ſꝑ incumbere. Exuite vos dilectiſſimi veterem hoīeꝫ ⁊ induite vos armaturam dei vt poītis ſtae̓ ad uerſus inſidias dyaboli. dyabolus nichil ī mū do poſſidet. Exſpoliati ergo mundaīs rebus momentaneis. ⁊ cito velud vmbra labentibus. cū nūdo pugnetis. Qui oneratꝰ veſtibus cū nūdo luctatur. cīcius ad terram deicitur. quia habet vnde teneatur. Vis firmiter cū dyabolo dimica re: veſtimēta proice. ne ſuccūbas. Terrena oīa ſūt quedā corꝑis indumēta. Qui plus poſſidet cicius vincet̉. Arma vrā vob̓ pugnaturis ſint caſtitas. paciētia. huīlitas. ⁊ cai̓tas. Hec ſūt arma aduerſus verſucias dyaboli. quibus ſi mu niti fueritis? accingetis fortitudine lumbos veſtros. ⁊ roborabitis brachiū veſtrū fortitudo

⁊ decor veſtimētū veſtrum erit. ⁊ cum eritis in preliorridebitis. Non timebitis a frigoribus ni uis ⁊ bene fundata erit domus veſtra ſupra firmam petra. que eſt criſtus. de luxuria. Nſis dyaboli luxuria. Heu quot illa inter ficit rūphea. non eſt aliud pcc̄m quō tociens dyabolꝰ victor exiſtat. fugite luxuriā. Nā ſicut virginitas hominem equat āgelis ⁊ȳmo plus facit eū āgelum? ita luxuria hominē plus ꝙͣ beſtificat ⁊ ut ita dicā multo peiorē beſtia eū efficit. de nullo alio peccato legitur deū dixiſſe ſe penitere feciſſe hominē. Hec huiꝰ modi facit oꝑa. corpus debilitat. ⁊ quaſi ſemꝑ illud morte deſtruit. famā denigrat. Marſubia euacuat furta inſtruit. homicidia cauſat. memoriā ebetat. cor aufert. oculos vtriuſqꝫ hominis cerat. ⁊ pre ceteris peccatis ira dei ꝓuocat. Ex radice gule oritur. Pro nullo alio reatu tā manifeſtā exercuit deus vlcionē ſine miſericordia ꝙͣ ꝓ iſto ꝓpter hoc namqꝫ pcc̄m legitur deū mundo induxiſſe diluuiū. Sodomā ⁊ gomorram cōbuſſiſſe. ⁊ multos alios homines intemiſſe. Hoc rethe dyaboli ſi quis homo capitur: nō cito ſoluitur. In iſto tā graui prelio. nemo poteſt vincere. nͥ fugiat. Nemo poteſt firmit̓ ꝑdurae̓. nͥ carnē domet. Qui vino vtit̉. ignē portat in gremio

Nolite inquit apoſtolus inebriari vino in quo eſt luxuria. Hoc prelium non ſuſtinetur niſi in abſtinentia et ieiunio. Vinum nocet. ſed plus centuplo vultus mulierum. Mulier dyaboli ſa gitta eſt. quia in luxuriam homo cito labitur Nullus in hoc confidat viuuens. Si ſanctus es nec tamen ſecurus es. Mulier viri animam p̄ cioſam capit. Nunquid poteſt homo abſcondere ignem in ſinu ſuo. vt veſtimēta illius nō ardeant. aut ambulare ſuper prunas vt non conburantur plante eius.. Homo et mulier ignis et palia. dyabolus nunꝙͣ in ſufflare ceſſat vt accendantur. Huius prelij nunꝙͣ fiet victor niſi fugiens. Nunꝙͣ a viro cum muliere ſint lō ga colloquia. Sola inſimul loqui faciat neceſſitas. Vir mulierum cuncta ſpernat munuſcula et blanda verbula. ſi non vult luxurie capi la queis. Tanta ſit inter virum et mulerem raritas. vt alter alterius nomen neſcīat. Plurimi ſanctiſſimi iam ceciderunt hoc vicio ꝓpter fuam ſecuritatem. Timeatis filij. Si in alijs pee catis timendum eſt: in iſto multo plus. Sed ve re dicam hodie ſub ſpūalis patris noīe nouū ſit fornicacōis genus apluribꝰ. Heu qͥd ꝓferā hodie nō verecundātur hoīes quinymmo glori antur cum male fecerint. Aliqualis in mulicibꝫ ꝙͣ parua ſed in hominibꝰ ⁊ viget verecundia q̄

ita creuit malitia. vt ille putet̉ inſipiens. qui hmōi doctus non eſt. Quid plura? hec ſua eſt feſtiuitas. hec omīs predicacō ob hoc frequen tant eccleſias ut mulie̓s videant. ⁊ eaꝝ vtant̉ colloquijs. quatenꝰ inde luxurie amplius creſcat appetitus. Sed quid vir miſer gloriaris in maliciā iſta. forte quia potēs es iniquitate. Cē tuplo plꝰ peccas ꝙͣ mulier. Mulier mollis aer a tu fortem te eſtimas. Illa in domo ſedꝫ ⁊ tu vagādo mille modis eam illaqueas. ⁊ aliqn̄ eam cogis. ut vi facīat. Hec cū facis quia deus tacet. tu cogitas ꝙ ſit tibi ſil̓is. Sed veniet tꝑꝰ quo arguet te ⁊ ſtatuet cōtra faciem tuā. vnde filij eſtote prudētes ſicut ſerpētes. ⁊ ſimplices ſicut columbe. ⁊ pugnate viriliter cum ātiquo ſerpente. Sint lūbi veſtri p̄cincti ⁊ lucerne ardentes in manibꝫ veſtris. ⁊ tunc viriliter agite ⁊ ꝯfortetur cor veſtꝝ. qm̄ qui debellabant vos timebunt. in deo facietis virtutē. ⁊ ipſe ad ni chilūdeducet tribulantes vos. ¶ De dilcōne Redilecti mei diligite vos inuicem. non enim accepi hoc ab hoīe. ſꝫ a ſaluatore. hoc inquit ē preceptū meū ut diligatis inuicem. In ſola enim dilcōne omniū vircutū cōſiſtūt bona. Sicut ex vna radice multi exeūt rami. ſic ex caritate omnes generantur virtu tes. Si linguis hoīm inquit apoſtolꝰ loquar ⁊

angeloꝝ ſi omnem habuero ꝓpheciam. ⁊ noue rim miſteria omnia. et omēm ſcientiam. ⁊ ſi ha buero omnem fidem ita vt montes tranſferam caritatem autē nō habeam nichil ſum. Qui ve ram caritatem habet. benignus ⁊ paciens. alle veram habet caritatem. qui non tantū proximos diligit per affectum cognacōis ⁊ carnis. ſicut ethnici fac̓iunt ⁊ publicani. ſed qui ita dili git inimicū ſicut amicum. In hoc vno poteſt ho mo cognoſcere ſi manet in caritate. ſi ille ab eo diligitur. qui ei aduerſatur. Certe hoc ꝙͣ pluri mū aduertendū eſt. Sūt ꝙͣ pluriimi q̄ diligūt ſꝫ male. In tantum enim aliquē diligunt. ꝙ di lcōnem dei ꝑdūt. Qui aliquid ſupra deū diligūt deo non ſūt digni. In cunctis virtutibꝰ requiri tur tꝑantia. Virtus ſemper vult medium. Ni mis dilige̓ malum eſt. Minus diligere malum eſt. ſed vt ius exigit. diligere bonum eſt. Omīs dilectio que nocet. vitandla eſt. Propter nimi am dilectionem. aliqui in luxuriam ceciderunt aliqui in inuidiam deuenerūt. multi oracōnes et dei obſequia dimiſerunt. Hoc quippe agit ſuperfluus amor. vt quod diligit. ſemper vide re vellet. Nimius ⁊ ſtultus amor ignorat ſiquidem iuſticiam et veritatem. ratione caret. modum neſcit. neqꝫ aliud cogitare poteſt ꝙͣ quod diligit. Amor iſte nō accipit de impoſſibilitate

ſolaciū neqꝫ ex difficultate remediū. Impoſſi bile eſt hominē qui talem habꝫ amorē do poſſe acceptabiles oracōes facere. Hic amor non eſt caritas ſꝫ ſtulticīa. Omnes noſtros debemꝰ diligere fratres ſicut nos metipſos. ita ꝙ vicia non diligātur. Punire malū. caritas eſt. plꝰ meliorem diligere iuſtum eſt. Sic diligēdi ſūt homines. ut bonitas exaltetur. ⁊ viciū deturpetur. Vera caritas exigit. ut deū diligamꝰ ex toto corde. ⁊ ex tota mente. ⁊ ex totis viribꝰ nr̄is Et ita ſingulariter cū deo nichil aliud diligamꝰ niſi quod ad deū ꝑtinet. et proximos noſttos ſicut nos ipſos. In hijs duobus mandatis totalex pēdet ⁊ ꝓphete. Qui ſine caritate eſt. ſine deo eſt. qꝛ caritas eſt deus. ⁊ dens eſt caritas. qͦ manēt in caritate. in celo iam cepit habitare. In celo vna eſt caritas omniū beatoꝝ. Vbi caritas vera eſt. ibi inuidia nulla eſt. ibi ambicō nulla ꝯgnoſcit̉. nec murmuracō. nec detractio nec deriſio. ſed eſt omnibꝰ vna ⁊ eadē volūtas Hoc ſcitote fratres. qꝛ ſi non habetis caritatē ꝑfectā? ſub dyabolica poteſtate eſtis. nec vltra vobiſcū deꝰ habitat. Et qͥ ſine deo ē. in inferno eſt. Idcirco p̄dilectiſſimi mei filij hortor vos dū tempus habetis ne in vacuū graciā dei rccipiatis. gracia dei omnibus data eſt per mortem fi. lij eius. dū tempore iſto breuiſſimo viuimus

ſeminemꝰ. quia poſtmodum tꝑe ſuo metemꝰ. Greues dies hominis ſunt. preciditur velut a texente vita noſtr̄. tanꝙͣ fur venit mors. Cum mortuus fuerit homo: nō ſimul cū eo deſcendet gloria domꝰ eiꝰ. diuites in bonis ꝙͣuis mīmis ducūt dies ſuos. ⁊ in puncto ad inferna deſcen dunt. oꝑa cuiuſlibꝫ ſequūtur illum. Parrarum eſt. vt hominis cuiꝰ ſemꝑ mala fuit vita. bona ſit mors. Siuenialū ſiue bonum tempore iſto fecerimus: illud idem poſt finem mortis inueniemus. Non exſpectetis. quia tꝑs iſtud acceptabile eſt. dum lucem habetis. nō ambuletis in te nebris. Qui ambulat ī tenebris. neſcit quo va dit. Lux veſtra xp̄us eſt. qui lucet in tenebris. ⁊ illuminat omnē hominem venientē in hunc inundū. Vt ergo filij lucis ſitis. et tenebre nos non conprehendāt; ad xp̄m accedentes lapidē viuum. ab hominibus quidem reprobatum. a deo autem electum. et ipſi tanꝙͣ lapides viui ſuper edificamini. Et in omnibus exhibeatis vos metipſos tamꝙͣ eius imniſtros. in multa pacientia. in tribulationibus in neceſſitatibus in anguſtijs. in plagis. in carceribus. in ſedicōnibus. in laboribus. in vigilijs. in ieiunijs. in caſtitate. inſcientia. in longanimitate. in ſuaui tate. in ſpiritu ſancto. in caritate non ficta. In verbo veritatis. In virtute dei.

¶ demendatio. On ſit inter vos mēdatiū. Omnis vir mendax abhominabilis eſt deo. eſt enī deus veritas. ⁊ veritati obſtat mendatiū. omē fugiatis verbū otioſum. de quolibet erū verbo otioſo ⁊ vano reddemꝰ deo racōnem. Silenti um diligite. vbi eſt multiloquiū ibi frequēter mendatiū. vbi mendatium ibi peccatū. Sermo indicat qualis eſt homo. In ore ſacerdotis vel monachi nullū vmꝙͣ ſit verbū ī quo nō ſonat criſti nomē. ſꝫ ſemꝑ diuinam numinet legem Etenim qui in legedn̄i meditatur die ac nocte non abiens in cōſilio impioꝝ neqꝫ in via pccōrum erit tanꝙͣ ignū plantatū ſecus decurſus aquarum. cꝰ folia nō decidēt. ſꝫ dabit fructū ſuū in tempore ſuo. ⁊ omīa quecūqꝫ fecerit ſemper ꝓſperabūtur. Certe niltam nocet homini ꝙͣ mala ſocietas. Calis enī efficitur homo qua liū ſocietate fruitur. Nunquid cū agno lupus habitat. vir caſtus luxurioſi ſocietatē aufugi at. Pluſqͣ impoſſibile puto viꝝ diutius in bo nis ꝑmanere oꝑibus. qui malorum aſſidua cōuerſacōne vtitur. Cum ſancto pͣs. vociferat ſā ctus eris. ⁊ cū viro innocente innocens eris ⁊ cū electo elcūs eris ⁊ cū ꝑuerſo ꝑuerteris. Sic̄ enim mala nocet cōuerſacō. ita bona prodeſt nullus pōt huic cōꝑari theſauro. Qui bonam

inuenit ſocietatem; vitam inuenit. diuicijs af fluit. Certe vera dicam. Parrarū homo vl̓ bo nus vel malꝰ efficitur. niſi ob ſocīetatis cauſā. Queri cor tanꝙͣ tabula raſa ī qua nichil pictū eſt fore dicitur. Illud ergo quod a ſocietate re cipit: vſqꝫ ad ſenectam retinet ſiue bonū ſiue malū ſit. Raro cū Iuuene quuenis habitꝫ. Nā ignis ſi apponatur igni. calorem non extinguit ſed enutrit. ſemper vir quem delectat ſapien tia ſe maiori etate et ſapientia. ſocius exiſtat. Aloquī ſi ſibi ſimili ſocietur? aſſidua ſocietate de ſtulticia ī ſtulticiā dilabet̉. ¶ De iuram̄to Nte omnia filij mei nolite iurare omīno neqꝫ per celum. neqꝫ per terram. neqꝫ p̄ aliud quodcumqꝫ iuramentum. Sit au tem ſermo veſter eſt. eſt. non. non. cuiꝰ ore fre quens ſonat iuramentum;. in illo homine ꝑua eſt deicognitio eēdilectio. Si non eſt quod iuro deum eſſe nego. Preceptum enim dei prohibet nō aſſumatis nomē dei ī vanū. ¶ De oracōe II Rracōibus inſtate continuis. multū va o let frequens oracō ⁊ deuota oratio hominem a terra ſb̓leuat. ad celeſtia vehit et facit hoīeꝫ cū deo loqui. ⁊ grās ab eodē optī liet. dūmō ſit deuota ⁊ mixta lac̓mis. Multū valet or̄o frequēs. cōſperſa lacrimis ad ꝓmerenˢ dā d̓inam clemētiam ⁊ cxaudicōis beneficium

Optinuit fzechias ſtatim grāꝫ a dn̄o ſuis lac̓mis ⁊ orationibꝰ. vt mutaret ſententiā. qua ſibi dixerat. Liberauit dn̄s fuſannam a iudicō dire mortis ꝓpter oracōnem et lacrimas. Oracōnibus helie dedit celū pluuiam quod clauſū fuerat tribus annis et ſex menſibus. Si quo egetis: petatis a dn̄o oracōnibus et lacrimis in fide nichil dubitātes. Et qui fidem veram habꝫ vt granū ſinapis; quidquid pecieit fiet ſtatim Ille idem dn̄s eſt diues in omnibus. qui tunc ⁊ rat. et nunc ſpes veſtra et gaudium veſtrū cogitatio veſtra. et omne deſideriū veſtrum ſit ſēper deus. qm̄ ex ipſo. a in ipo. et ꝑ ipſum ſūt oīa In quo viuimus per quē mouemur et ſumus ſine quō nichil penitꝰ ſumus. ¶ De morte Am filij mei non multa loquar vobiſcū P venit enim hora ad quam natus ſū. Hac conditione huc veni vt exirem. Nunꝙͣ I natus fuiſſem ſi mori non debuiſſem. ſuo ꝓprio non peꝑcīt deus filio. ſed pro omnibꝰ nobis fe cit ipſum mori in crucis ſtipite. ꝑ cuiꝰ mortem mors noſtrͣ mortua eſt. Nemo enim noſtrum ſꝫ bi viuit vel moritur. ſiue enim viuimꝰ: dn̄o vi uimus. ſiue morimur. dn̄o morimur ſiue ergo viuimꝰ. ſiue morimur. dn̄i ſumus. In hoc enim vocatur xp̄us dn̄s viuorū ⁊ mortuorū. ſi enim xp̄s mortuꝰ ē: certe ſeruꝰ nō eſt maior dn̄o ſuō

idcirco ⁊ nos moriemur. ſi enim reſurrexit ha bemus ſpem firmiſſimam ꝙ ⁊ nos reſurgemꝰ et ſi criſtus ſit reſurrexit. ꝙ amplius non morie tur: certe et nos poſt reſurrectionem noſtram nunꝙͣ moriemur? ſed ſemper cum criſto in gloria ſtabimus. Cum enim mortuus fuit criſtus: vetus homo noſter ſimulmortuus eſt. vt deſtrueretur corpus peccati. vt fieremus vnū cor pus cum illo. Idcirco ſi r̓ſurrexit criſtus. ⁊ nos e̓ſurgemus cum illo. quia ſumus menbra eius ſi ergo criſtus non plus morietur; ⁊ nos ſimiliter. Quo quidem filij dilectiſſimi mei. ſi nūc morior. Credo ꝙ redemptor meus viuit. et in nouiſſimo die de terra ſurrecturus ſum. Et rurſum circumdabor hac pelle mea. et in iſta propria carne mea videbo ipſum ſaluatorem meum. quem viſurus ſum. ego ipſe. qui nunc loquor quem hic nunc cernitis morientem. et certe nō alius loco mei. Et iſti proprij oculi mei quibus vos video conſpecturi ſunt. Vnde dilectiſſimi filij mei videte quomodo caute ambuletis nō quaſi inſipientes. ſed vt ſapientes et nolite ſecundum carnem ambulare. quia ſi ſecundum carnem ambulaueritis? moriemini. ſed ſpiri tu ambulantes. facta carnis mortificate. nunc mecum exultate. cantate. ⁊ pſallite. abicite veſtimenta luctus. et triſticie. Spergite cinerem

de capite veſtro. Iubilate deo. et pſalmū dic̄īte nomini eius. date gloriam laudi eiꝰ. qm̄ hucuſ qꝫ tranſiui per ignem ⁊ aquā. et ecce nūc inducet me in refrigerium. Introibo in domum domini. vt reddam vota mea de die in diē. O qnͣ tum lucrum eſt michi mori. qm̄ viue̓ meum de inceps criſtus erit. Ecce terreſtris domꝰ huius habitationis diſſoluitur. vt alia ſuccedat non manu facta habitacō eterna ī celis. Ecce ꝙ morle eſt veſtimentum exuor. vt eternum induar. Hucuſqꝫ peregrinatus. iam redeo ad patriam Ecce brauiū capio. pro quo in agone cucurriEcce portū attingo? quem tanto deſideraui deſi derio. Ecce de tenebris ad lucem. de ꝑiculis ad ſe curitatem. de inopia ad diuicias. de prelio ad victioriam. de triſticīa ad gaudiū. de ſeruitute ad dn̄ium. de temporali ad ꝑpetuum. de fetore ad odorem ſuauiſſimum vehor. hic cecus ſum ⁊ illuminor. vndiqꝫ vulneratꝰ ſum et ſanor. Hic ſemꝑ contriſtatus ſum. et ecce iam letificor. vere hic moriens ⁊ iam vere viuificor. F vita mundi ¶ De vitā mūdi nō vita ſed mors. vita fallax. vita onu ſta triſticijs. inbecillis ⁊ vmbratica. vi ta mendax nūc flores. ⁊ ſtatiīm areſcis. vita pͥuans. vita currens. vita fragilis. vita momē tanea ⁊ cāduca. que quāto magis creſcis: tāto

magis decreſcis. cum plꝰ ꝓcedas. plꝰ ad mor tem appropiquas. O vita plena laqueis. quot in mūdo homines illaqueas. quot ꝑ te iam ſuſti nent tormenta infernalia. ꝙͣ btūs qui tuas agͦſcit fallacias. ꝙͣ btūs qui de tuis non curat va nis blandicijs. quā beatiſſimꝰ eſt qui te bene pͥ uatus eſt. Melior eſt negotiatio eius argento et auro:primi ⁊ puriſſimi fructꝰ eius. A mors dulcis et iocunda. non certe mors que vitam veram largiris. que fugas febres. ⁊ vulnera ſa nas. famem extinguis ⁊ ſitim. O mors iuſtiſſiā pia bonis. et aſpera malis. humilias ſuperbum ⁊ diuitem et potentem ⁊ exaltas humilē. Per te pauꝑes ſaciantur cum auarū proicis tu malis das ſupplicium. ⁊ iuſtis eternū premiū. Ve ni ſoror mea. ſponſa mea. amica mea. indica michi quem diligit anima mea. Oſtende michi vbi paſcat dominꝰ meus. vbi criſtꝰ meꝰ cubet nec dimittas mē amplius vagari per inuium huius incolatus mei. exurge gloria mea. porri gemichi manum. trahe me poſt te. quia para tum eſt cormeum. ⁊ exurgam ⁊ poſt te curram in odorem vngentorum tuorum. donec introdu xeris me in cellaria domini mei. vt exultem et gaudeam. cum apparebo āte facīem eius: et tūc cantabo ⁊ pſalmum dicam domino. Ecce tu pul chra es amica mea. ⁊ iam amplius noli moral̓.

Ecce omēs dies inci defecerūt. et anni mei ꝑtrā fierunt velut vmbra. Conuerte̓ aliquātulū fuper me. quia te inuenire exultaui. et in te delcātus ſum omnibus diebus vite mee. ſuſcipe me Nā cum ſuſcepiſti dn̄m meum? me ſaluaſti mē viuificaſti. iam reſpice in me. ſaluū me fac et li bera me de aquis multis. et de manu filiorū ali enorum. Frue de carcere animam nicā. ⁊ reduc cam per gratiam qua operata fuiſti? ſuſcipiēdo dn̄m meum. Vnde exulaui per culpam quam ꝑpetrauit meus genitor adam: veniā per te in ortum dilecti mei. vt fructum pomorū fuorū cōmedam. defecerunt ſicut ſumꝰ dies inei: ⁊ caro mea iam ſicut fenū aruit. Ecce iam venit tempꝰ miſerendi mei. noli tardae̓. accelera vt eripias me. qꝛ amore langueo. Per te beata mors fru ctum r̓cipimus bonoꝝ que fecimꝰ. cognoſcimꝰ p̄mia que ſperamꝰ. anteꝙͣ venias. dum ex par te cognoſcimꝰ. cum veneris? ꝑfecte videbimus cum ſecuti ē. ingra es. ſed formoſa. pulchra es et decora. fauus diſtillans labia tua. Terribil̓ es. et quis reſiſtet tibi terribilis certe apud reges terre. auferens ſpm̄ pn̄cipum. notam hu milibus facis virtutem tuā. tu confringis cor nua peccatorum. et exaltas cornuā iuſtorū. Il luxerunt choruſcacōnes tūc orbi terre. Vidit ⁊ ꝯmota ē terra. Apei michidulcis ſoror ⁊ amica

mea ianuas vite. quas aperire michi promi ſiſti. cum fuiſti cum domino meo. vt iam ſit in pace locus ineus et habitatio nica in ſyon. Ex ſpolia me hac tunica mortali mea quam fero vt induam me veſtimentis leticīe. Anima mea lique facta eſt vt inuenire poſſim delictum me um quem in mundo queſiui et non inueniInuenerunt me in hac ſolitudine cuſtodes q̄ circueunt ciuitatem. percuſſerunt me. et vul nerauerunt me. et tulerunt pallium meum cū ſtodes murorum. percuſſus ſum ⁊ humiliatus ſum a voce dolorum et malorum tota die ex ꝓbrauerunt michi inimici mei. loquentes ad uerſum me lingua doloſa et ſermonibus odij circumdantes me. et ex pugnantes me gratis. poſuerunt aduerſumme mala pro bonis. et odium pro dilectione mea. Ergo bona mors ꝓpera iam confringe cornu arcum ſcutum gladium et bellum. ſi moraris: iam deficit pauliſper ſpiritus meus. propter multitudinem dolorū meorum iam conſolationes tue letificent ani mam meam. hodie vocem meam audiens. noli obdurare cor tuum quando veniam et appare bo. ante faciem dei vt inhabitem in domo ſua in longitudine dierum. Fuerunt michi in mi ſela huius vite panes. lacrime die ac nocte. la bores contumelie afflictiones erumpne fames

fitis ieiunia vigilie temptationes ⁊ peſtilentie. audi gemitus. vinculati ſolue colligacōes meas. accipe filiū famelicū hinc in regione aliena ⁊ redde eum patri ſuo. ſuſcipe vlceribus plenū ⁊ colloca eum ī ſinu abrahe patriarche. fac mo intrare in vineā dn̄i ſabaoth. vt non ſtem hic ocioſus. ſuſcipe me de via iniqͥtatis. ⁊ deduc me ī via eterna. Educ me de tenebris ⁊ vmbr̄ mor tis. diſrumpe vincula. ſolue cōpeditum. illumi na cecum. erige eliſum. Cuſtodi aduenā et pu pillum. ſedenti in tenebris ⁊ habitanti in regi one vmbre mortis oſtende lumen tuū. illuīna nunc me. vt nunꝙͣ amplius obdormiā in morte Hic ꝯquerūtur de trāſitu eius. Ec ⁊ hijs ſimilia ꝓſequente ſanctiſſimo viro. omnium circūſtantium creuit meror ⁊ triſticīa. nec quis noſtrū poterat ſe a lacrimis contine̓. ſed omniū vna erat vox clamantium ⁊ plangencium. quid ſine te faciemus pater. vi neam iſtā ex egipto tranſtuliſti et plantaſti eam. vt quid auertis faciem tuam ab ea. In vultus tui lumine ambulabamꝰ. glo ria virtutis noſtre tu eras. Heu quid ſine te ā plius faciemus. Tu pater. tu doctor. tu refugiū tu exemplar innocentie. vtinā nobis tecū mori liceat. Iam ad nichilum reducti erimus. ſicut oues erimꝰ ſine paſtore. ad nichilū deueīemꝰ

ſicutaqua decurrens non erit qui ꝯſoletur nos fient filij tui orphani. et famem paciētur. vt canes. circueuntes vndiqꝫ non te inueniēt. Ven quantus cecidit ſuꝑ nos ignis. non te deinceps videbimus ſolem. Congregacō quid faciet fide lium ſine te. tu diſperſio eras hereticorū. tu int̓fector eras eorum gladio oris tui. tu eorum malleūs ⁊ ſecuris conterens eorū dentes in ore ipō rum. molas leonum confringens. et deducens eos in puteū interitus. Gau̓debunt nūc ⁊ exul tabunt. et humiliabunt populū tuum. et hereditatem tuam vexabunt. Captabunt in amaꝫ iuſti. ⁊ ſanguinem innocentem condempnabūt incendent igne ſanctuarium dei. et veriratem fidei lacerabunt. Hic cōſolatur eos dulciter vnc ille motus hijs verbis. aliquantū lum lacrimatus eſt. vt totus ſemper in Odomino miſeicordie viſceribꝰ affluebat conuerſusqꝫ ad eos ac tantum flentibus voce reſpondebat. ſya boni milites criſti confidatīs in domino. et in potentia virtutis eius. Nolite timere. conſeq̄mī miſericordiā a dn̄o. ſi ſpaueri tis ī eū. Eſt eī ipēpiꝰ ⁊ miſericors. ⁊ nullū deſerit ſpanciū in ſe. Cuus confiſus eſt in dn̄o. et de relictꝰ ē. Si autē nūc vos de̓linquo dn̄s nōne vos r̓cipiet; ip̄c enī vob̓ legē ꝯſtituet in via ſua

diriget vos ī ſemitam rectam. ⁊ non tradꝫ vog in animas ꝑſequētium vos. viriliter ergo agi te. ⁊ confortetur cor veſtrū. ⁊ ſuſtinete dn̄m. Eſt enim dn̄s in celo piꝰ et miſericors. qui ſuos nl̓lomodo deſinit iuuare famulos. Non turbetur cor veſtrum. neqꝫ formidet. Sperate in dn̄o et ef fundite coram illo corda veſtra: quia ipē eit adiutor veſter. Si enim abiero nunciterū me vi debitis et gaudebimus inſimul. qꝛ non multum poſt hos dies quo ego vado. poteritis ⁊ vos venire. et vbi ego ero: et vos eritis in gaudio. qd̓ nemō tollet a vobis. Aementote filij kariſſimi quomodo poſt mortem moyſi deus elegit Ioſue in iudicem: ⁊ ꝓtectorem populo ſuo. Et eleuato helya per turbinē in curru igneo in celū. fecit helyſeum in populo eſſe ꝓph̓am: in quo duplex e̓ quieuit ſpūs helye. Nunꝙͣ nūc exinanita ē manus dn̄ican oblitus eſt deus miſereri. aut continebit in miſericordiam ſuā; dn̄s erit ꝑs he reditatis veſtre et calicis veſtri. ⁊ ipē reſtituet vobis hereditatem veſtram. ſuſcitabit nāqꝫ ex vobis alium paſtorem cui dabit verbū euāgeli zandi: ⁊ ille ingredietur ſine macula et oꝑabit̉ iuſticiam. Crogo deum meū qui eduxit me ⁊ e̓ duxit me ſecundū voluntatē ſuam. vt ſi quis ī me fuerit ſpūs ad obediendum preceptis ſuig. ꝙ ī illo quē mittet vobis ꝑaclito et paſtoe̓ fiat

duplex En fuſebium filium meum predilectiſſi mum: habebitis eum vobiſcum. et ipſum tanꝙͣ me audietis. ipſe enim erit vobis in patrem: et vos tanꝙͣ filij obedietis ei in caritate. cū oī huī litate ⁊ māſuetudine. cum omī pacientia: ſi qͥd fuerit in vob̓ neceſſitatis? referetis ad eum. Obſecro vos vt ſolliciti ſitis ſeruare vnitatem ſpiritus ī vinculo pacis. vnū corpus. ⁊ vniꝰ ſpūs ſitis ſicut vocati eſtis in vna ſpe vocacōnis vr̄e: vnus eſt deus ⁊ pater omniū iheſus xp̄us. Cui ſoli in vna ſimul viuuentes fraternitate placere cupitis. et eius eſtote imitatores ſicut filij cariſ ſimi. et ambulate in dilectione ſicut et ipſe dile xit vos. et tradidit ſemetipſum pro vobis. vt vos redimeret ⁊ faceret ſibi acceptabiles ſectatores bonoꝝ operum. Vnicuiqꝫ veſtrum det ipſe graciam ſecūdum menſuram donacōis ſue det vobis derore ſancti ſpiritꝰ habunde: vt habeatis cor ad colendū eum ad aperiat cor veſtꝝ in lege ſua. et in preceptis ſuis. vt cognoſcatis eū ⁊ faciatis eiꝰ voluntatē. vt vos nūꝙͣ deſerat Vautem ¶ Iheronimꝰ ad fuſebiū fili mi euſebi. confurge confurge indue Tre fortitudine: ſemper ſubditus eſto domino. nec emuleris eum. nec nequiter facias. ſalus tua deus in ſempiternum erit: et iuſticia non deficiet. humilior ſis omnibus: leua in

celū oculos tuos. Lex dei ſemper ſit in corde tuo Noli timere obprobriū hominum. ⁊ blaſphemi as eorū ne metuas. ſꝫ ſꝑabis ī dn̄o: aſſumes fortitudinem a veniēt tibi penne vt aquile. et vola bis. ⁊ non deficīes. Vniuerſa legis dn̄i ſecue̓ loqueris omnibus. Ne timeas a facie hominū. ꝙꝛ cum illis ſemꝑ eſt dn̄s cum quibus eſt veritas. deſcenditqꝫ cū illis in foueam. ⁊ in vinculis nō derelinquit eos. ſed a ſe ductoribꝰ tutat illos. ⁊ eſt illis adiutor ⁊ protector ī tribulacōis tēpore Certe nō facile timet mortem hanc. ymmo vt plus dicam odit hanc vitam. qui ſe bene agere cernit. Ecce cōſtituo te ſuꝑ ſocietatē iſtam. vt euellas ⁊ deſtruas et diſſipes et diſperdas ⁊ edifices et plantes. Oportet eninite eſſe irreprehē ſibilem. Male poteſt aliquos corrigere. cui pōt quem corrigit dicere. et tu ſimiliter facis. Tibi ammodo erit maior labor ſed maius premium Iſtō ſobrius prudens ⁊ pudicus hoſpitalis et doctor. Nemini violentiam facito. ſed omēs eqͣ liter dilige. ⁊ tanto plus ꝙͣto melior eſt Nō ſis ꝑſecutor ſed modeſtus. non litigioſus nec cupidus: tu enim p̄dica oportune verbum dei. Oīs ſcriptura diuinitus inſpirata eſt vtilis ad docē dum. Acquire verba que predices oracōnibꝰ valꝫ enim huiuſmōdi predicacō ⁊ doctrina. ad illuminandū ad arguendū ad corripiendum

et ad erudiendum in iuſticīa. vt perfectus ſit audiens et in omni tempore bono inſtructus. Eſt enim vhēſus xp̄us ī celo ſedēs ad dexteram virtutis dei reuelās miſteia. ⁊ docens hominem ſcientiam. In omībꝰ fili kariſſime te ip̄m prebe exemplū bonorum oꝑm. in omni ſanctitate et bonitatē. Nonne capite paciēte; totū debilita tur corpꝰ; vt ergo breuiter te doceat facies oīa ¶ Ad damaſū bona ſi timueris deum. Atri meo reuerēdiſſimo damaſſo portu en̄ epiſcopoſcribēs. facies mei memoriā vt habeat me in oracōibꝰ ſuis. nec corrūpi dimittat opera mea. que tanto labore ꝯtexui ab hominibꝰ iniquis. et doloſis. a quibꝰ ſepe expugnatus ſum a iuuentute mea. Eccleſiam pru denter cuſtodiat. ſciens quoniam mali erigēt ſe. illaqueantes aīmas ſimplicium. quas conatus ſum ducere in viam rectam. ī ſuo ore loquētes. et gladium habentes in labijs ſuis. quoni am obmutui et ſilui a bonis. et proiectus ſum in monumento dormiens. Spero in domino qꝛꝫ benignus eſt: et non derelinquet fideles ſuos Gaudium enim habeo magnum et conſolati onem. preſumens de miſericordia domini. ꝙ virum mirabilem et multe ſcientie et bonitatis auguſtinum ypponenſem epiſcopum. omni perfectione ⁊ veritate redimitum. ptꝰ me relīquo

ꝓpter quem multam fiduciam habeo in xp̄o ihe ſu ſuſtentādi fidem noſtrā. Cui de me ſcribens hoc ip̄m rogato. vt tanꝙͣ fidelis pugnet miles ne veniāt quod abſit mala genti noſtre. Theodoſio ſenatori. ⁊ omnibꝰ in criſto fcatribꝰ me c̓ Hic oſculat̓ diſcipulos cōmendes. Initis hijs verbis vir ſanctiſſimus iocunda voce verſus ad fratres inquitAccedite huc ⁊ tangam vos filij mei ā teꝙͣ a vobis recedam. Ad quem aꝓpinquātibꝰ illis ſingulos vtpote melius poterat brachijs amplectens cuilibet pacis oſculum tribuit. De inde vocem mediocriter eleuans. vultu placido ⁊ iocūdo. extēſis in celum manibus. conuerſis qꝫ ad dn̄m oculis. gaudij lacrimis inundantibus dixit. Hic loquitur dn̄o. Pie iheſu virtus mea. r̓fugium meum. ſuſceptor meꝰ. ⁊ liberator inieus. laus mea. in quē ſperaui. cui credidi. quē dilexi. ſumma dulcedo. ⁊ turris fortitudinis. et ſpes mea a iuuentute nea. voca me dux vite mee. ⁊ ego reſpondebo tibi. oꝑi manuū tuarum qd̓ tu creator omniū de limo terre formaſti. qd̓ oſſibus et neruis cōpegiſti. cui vitam et miſeri cordiam moriens tribuiſti. tue clemētie porrige dextram. vube dn̄o ne moreis. quia tempus eſt vt puluis in puluerem reuertatur. ⁊ ſpūs redeat ad te ſaluatorem qui miſiſti huc illū. aperi

illi ianuas vite. nam cum pro me in ligno cru cis tanqͣꝫ latro pependiſtiatu promiſiſti michi quod eum reciperes. Veni dilecte mi. teneā te et ne dimittas me ſeꝑari a te. Introduc me in domuni tuā. tu ſuſceptor meus es. ⁊ gloria mea et exaltabis caput meum. ſalus mea. ⁊ benedictio mea. ſuſcīpe me miſericors deus ſecundum multitudinē miſeracōnum tuarum. Nam latro nem ad te currentem in cruce moriens ſuſcepi ſti poſſideam te beatitudo mea ſempiterna. Ce cum ſecus viam clamantem iheſu fili dauid mi ſerete mei. lumiē tue viſionis eterne illuminaO lux inuiſibilis. qua carēs thobias clamabat quale michi gaudiū erit. cum in tenebris ſedeo ⁊ lumen celi non video. O lux ſine qua non eſt veritas. non eſt diſcretio. neqꝫ ſapientia neqꝫ bonitas. illumina oculos meos ne vnꝙͣ obdor miam in morte. ne quando dicat inimicus me us preualui aduerſus eū. tedet animā vite mee loquor in amaritudine anime mee. Egrotus fū: infirmata eſt in paupertate virtus mea. vſſa mea ſicut in frixorio cōfrixa ſunt. et ideo ad te curro medicum ſana me domine et ſanabor. ſal uum me fac et ſaluus ero. ⁊ quoniam in te cōfido non erubeſcam. At quis ego ſumpijſſime deus. vt tam audacter loquor ad te peccator ſum ⁊ in peccatis totꝰ natus. genitus ⁊ educatꝰ

cadauer pulridum. vas fetidum. eſca verniū Heu michi domine parce michi. Que victoīa s pugnando mecum viceris me. qui ſum minꝰ ꝙͣ ſtipula ante faciem venti. dimitte omnia pccā mea. et erigede ſtercore pauperem. Certe dn̄e ſi placet dicam. Non debes me recurrentem a te fugare: quia tu es deus meus. caro tua de car ne mea. ⁊ oſſa tua de oſſibꝰ meis ꝓpter hoc nā qꝫ non relinquens patris dexterā adheſiſti me humanitati tue. factus homo ⁊ deus. quod prius cras permanēs in vna eademqꝫ ꝑſonā. Et qͣre hoc tam arduum ⁊ inopinabile ꝑpetraſti ni ſi vt ꝯfidenter ad te recurrerē tamꝙͣ ad fratrē ⁊ vt tuam michi miſericorditer ꝯdonares diuinitatē. qua ꝓpter exurge adiuua mē dn̄e. exurge. et ne repellas me in finem. Sicut ceruus deſiderat ad fontes aquarum? ita ficiens ara mea. petit te fontem viuū. vt hauriat aquas in gaudio de fontibus ſaluatoris. ne ſiciat ampliꝰ qn̄ veniet et apparebit ante faciem tuam. dn̄e mi qn̄ r̓ſpiciens r̓ſtituēs animam int̓am a malefactis corum. ⁊ alcōnibꝰ vnicam meam. Vtinā appenderentur pccā mea quibus iram merui. ⁊ calamitas ꝙͣ pacior ī ſtatera quaſi arena ma ris hec grauior apparet. Vnde et ſi amplius expectes: tribulacōnem inueniam ⁊ dolorem. Veni gaudiū ſpiritus mei vt delectet̉ ī te. reuela

michi mīaꝫ tuam leticia cordis mei. Inueniā te deſideriū meum. ſicut ſeruꝰ preſtolatur finē ope ris ſui ſic ⁊ ego expecto te. intret poſtulacō iniea in cōſpectu tuo domine ⁊ fiat manus tua vt ſal uum me facīat. Ecce virum qui deſcendens a ie richo. q̄ captus a latronibꝰ vulneratus ſum. ſemiuiuꝰ relictus ſum. tu pic ſamaritane recipe me. peccaui nimis in vitā mea. et malū corā te feci. nō te cognoui. Ingratus fui tot beneficioꝝ tuoꝝ. nō vt decebat. te laudaui. forte multotiēs veītatē tacui ī corde meo. Cū pulſabas ad hoſti umncordis mei. piger fui ut te r̓ciꝑem r̓uerēter. Corpꝰ putridū velut vmbr̄ decliātuꝝ nimio di lexi affcū verb̓ vaīs os inqͥnaui. mēs mea nō ſꝑ fuit ī teſtam̄to legis tue. Nō au̓ti oculos meos vt nō aliqn̄ viderīt vanitatē aures meas. quādoqꝫ verbis inutilibus inqͥnaui. maiius meas ad ꝓximi neceſſitatē multociēs nō extendi. pe dibus ad iniquitateꝫ cucurri. Quid plura dicā A plāta pedis vſqꝫ ad v̓ticē capitis nō ē in me ſanitas. Certe niſi in ligno crucis moriens me adiuuiſſes. digna erat habitae̓ in inferno aīa mea Ego pie ih̓u ſū ꝑs tāti precij. ꝓ me fudiſti ſāguinē tuū p̄cioſū. nō me refutes. ego ſū ouis q̄ erraui. reqͥre eā bone paſtor. ⁊ appone̓ eā oui li tuo. vt iuſtificeis in ẜmoībꝰ tuis. Nā ꝓmiſiſti mͥ ꝙ ī qͣcūqꝫ hoa̓ pccōr ingeniuerit ſaluus erit

dolens factus ſum. iniquitates inieas cognoſco ⁊ delicta niea contra me ſunt. vere nō ſum dignus vocari filius tuus. quia peccaui in celū ⁊ cōrā te. Auditui incōda gaudiū ⁊ leticiam. auer te faciē tuā a pcc̄is meis dele iniquitates meas ſcd̓m magnam miſericordiā tuam. Ne proicias me. a facie tua. Non ſcd̓m pccā mea facias mi chi. neqꝫ ſcd̓m iniquitates meas retribuas michi. ſed adiuua me deus ſalutaris meꝰ. ⁊ ꝓpter honorem noīs tui libera me. benigne fac ī bona voluntate tua. vt inhabitem in domo tua omni bus diebus vite mee. vt in ſeculum ſeculi cum habitātibus in eā laudē te. Surge ꝓpera ſpōſe dilectiſſime anime mee. et noli cōſiderare ꝙ fuſca et nigra eſt in peccatis. Oſtende illi facīē tuā ſonet vox tua dulcis in auribꝫ ſuis. vox tua dul cis. et facies tua decora. Ne auertas eam a me ⁊ ne declines in hac hora a ſeruo tuo. ne tr̄das me ī animas ꝑſequentium me. Expecto te dn̄e Credo videre bona dn̄i in terra viuuentium. Ve ni ergo dilecte mi egrediamur in agrū. videamus ſi floruit vinea mea. conuerte planctū me um in gaudium michi. inclina ad me aurem tu am. Accelera vt de hac lacrimarū et miſeiarū valle eripias me. ¶ Hic p̄cipit qualit̓ ſepe Ec vbi vir ſcīſſimꝰ conti liti debeat nuatis lacrimis ⁊ manibꝰ ī celū crectis H

dixit parumper ſiluit. deinde intuens fratres di xit. precipio vobis filij mei dilectiſſimi. per v̓tu tem et nomen dn̄i ih̓u. vt corpꝰ meū cū diſſolu tum fucit in terra ꝓpe preſepe dn̄i mei. nudum ſepeliatis. vt illud ſerat ſecum rediens. qd̓ veīens apportauit. Nudꝰ inde egreſſus ſum. nūdꝰ reuertar illuc. ſocietur terra terre. nō decet ter ram ſociari lapidibus. appetitenim naturalit̓ ſuum ſimule quodlibꝫ. Iteꝝ rogo vos kmī mei afferatis corpꝰ xp̄i. quatenꝰ in ſuo lumiē vide am lumen. vt firmans ſuꝑ me oculos ſuos det michi intellectum. vt inſtruat me in hac via qͣ gradior. ¶ Hic offertur ei ſacramentum. vnc quidafratꝝ ad locū accedēs ſacͣtiſſimū corpꝰ ih̓u xp̄i optulit. Qd̓ vbi vir dei videre potuit. nobis ei auxiliātibus proſtrauit ſe in ter ram. protinus voce et lacrimis quātum potea̓t clamans. domine quis ego ſum. vt ſim dignꝰ ꝙ ſub tectū meum intres. Meruit hoc peccator homo. Certe domine nō ſum dignus. Nūquid go melior ſū ꝙͣ omnes patres mei. Tu nolui ſti moyſi vno ictu oculi te mōſtrare. cur te nūc tantum humilias vt paciaris ad hominem de ſcendere publicanū et peccatorem. ⁊ nō ſolū cū illo māducare vis. ſed te ipſum manducari ab illo iubes. Cumqꝫ ꝓpe illum ſacerdos eſſet. Eri gēs ſe vir glorioſus. genibus flexis eum cūctis

tenentibus. magnis lacrimis et ſuſpirijs. et? pluries ꝑcuciens pectus ſuū dixit. Tu es deus meꝰ. ⁊ dn̄s meus. qui pro me paſſus es. an for te alius. Certe tu es ille. qui cum deus eſſes. ſo lus ante omnia tempora ⁊ ſine principio genitus a deo patre eternā et inueſtigabili generā tione. qui cum ipſo patre ⁊ ſpiritu ſancto vnꝰ deus es. ꝑmanens illud idem quod eras et es intra vnius puellule corpuſculum te clauſiſti. factus homo ſicut ſum. vere et deus ⁊ homo es. ſic enim in virginali vtero hominem ſuſcepiſti ꝙ nec ſine hoīe. deꝰ es. nec ſine deo homo. ꝙͣuis nec humanitas ſit diuinitas. nec diuinitas ſit humanitas. Non ſunt confuſe nature. ꝙͣuis ſit vna ⁊ eadem inteꝑſona. Nonne es caro et fra ter meus. vere ſic. Famem habuiſti. ſitiſti fleui ſti. meas infirmitates habuiſti vt ego: ſed ta men in te infirmitas peccandi ⁊ defectus nō fu it vt in me. Non enim peccare potuiſti vt ego. Inte fuit corporaliter ⁊ eſt omīs plenitudo gracie. non enim fuit tibi data gracia ad menſurā Tua enim anima ſtatim cum vnita inſeꝑabi liter fuit diuinitati? omnia ꝑfecte ſciuit. ⁊ potu it que ipſa diuinitas poteſt. quantum ad d̓inā naturam. que in te eſt. eterno patri deo equal̓ es. ſed ob illam quam pro noſtra aſſumpſiſti ē dempcōne humanitatem. minor es. nec cum co

aliquod incurris vituꝑium. Tu namqꝫ ille es quem in iordanis alueo baptizante Iohanne. vox ſubito paterna celitus intonuit. Hic inqui ens eſt filius meus dilectus in quo michi bene cōplacui. ipſum audite. Et ſpiritus ſanctus ī te vt columba deſcendens. te vnum eſſe cū patre. ⁊ eundem in ſubſtantia declarauit. Tu nempe bone ih̓u pro me crucis tam grande in tuo iſto quod pn̄s cerno corpoe̓ ſubiſti ſuppliciū. vt mor tem quam meis incurrerā flagicijs interime̓s Animas antiquorū quas dudum dyabolica po teſtas miſeras infernalibus māſionibꝰ retine bat recupares. et totam humanam naturam que corruerat in mortem ꝑpetuam. tuo cū ip̄o pacificato patre ad vitam interminabilem. tuo quem pro ipſa fudiſti precioſo ſanguine reuo cares. Cuiꝰ quidem vite. reſurgēs die tercīa de illo in quo mortuus iacuiſti batatro certitudiēꝫ firmiſſimam cōprobaſti. quo quidem noſtrͣ ſo lidata eſt fides et aucta ſpes. vt ſicut incorrup tibilis impaſſibil̓ ⁊ immortalis reſurrexiſti. ita ſimiliter ⁊ nos e̓ſurgemꝰ. Tu certe bone ⁊ pie ih̓ū poſt tuam mirabilē et ſingularē reſurrectō nem quadraginta expletis diebus. quibus ex pientia lucida indiciorū multipliciū te ab infe ris viuum r̓ſurrexiſſe declaraſti. Et vt nulla orie̓ tur caligo?ad celos cunctis cernētibꝰ diſcipul̓

tua virtute ꝓpria aſcendens michiqꝫ ianuas re ſerans ꝑadiſi ad dei patris omnipotentis dexte ram conſediſti. vbi ſine fine ſedes. Tu inſuper bone iheſu a deo ꝯſtitutus iudex viuorum ⁊ mor tuorum. ſicut in illo aſcendiſti dierita intremen do ⁊ horribili vniuerſalis iudicij die deſcendēs reddes ſingulis ſecundum opera que fecerunt Coram te certe tunc procident reges/ omnis ꝓ ſtrata erit dominatio. te tunc omnes timebunt qui te nunc cōtempnūt. Quid tūc tibi infelices homines qui nunc cum malefecerint gloriātur dicent. qui te omnia ſcientem cernēt. quibꝰ nl̓ lum ampliꝰ erit remediū miſei̓cordie. Quid in cōſpectu tuo potētis omnia cernētis oīa ⁊ ſolū qd̓ iuſtum eſt iudicantis facient miſei qui totū ſuum in mūdi vanitatibꝰ et flagicijs amiſerūt tēpus. plus diuicijs fallacibꝰ ꝙͣ tibi inſiſtētes plus filios ⁊ filias. ⁊ mundi gloriam momēta neam. quā te diligentes. cum tuū erga eos ira tum cernēt vultum. Cum tam ſeuerā exſpecta bunt ſentētiam. cū eos de minimo qͦꝫ cogitamiē ⁊ ꝓpria accuſabit ꝯſcientia et demonū caterua ⁊ ſimul quelibꝫ creatura ꝙͣ te deū offendēdo. of fenderunt. cum videbunt ſtatim cum fuci̓t ſen tētia diuulgata. ſe adepturos tormēta quibus ⁊ corpus ⁊ anima ſimul cruciabit̉. cū dyabole ſine fine nullum inde Imꝑpetuū refrigerium

exſpectātes. Ve ve miſeris qͥ ſe in iſto tā breuiſ ſimo tꝑe. tā viliſſimis bonis tꝑalibꝰ ebrij. que nō ſolum inopiā nō auferunt ſuis poſſeſſoribꝰ ſed et ip̄a faciunt ſuā indigentiam. negligētes in beluas rediguntur. ve ve. qui ſaltē tāto hoc timore peccare. a tuam ꝓuocare iracūdiam nō deſinūt. ſi tuo nolūt frui amore vt tenentur. Ed quō ¶ de cōmēdacōe ſacramēti pie ih̓u. tu cuius tantā eſt magnificētia vt nulla queat explicare creatura. quē celi mare ⁊ omnia que eius ambitu continētur capere nō pn̄t. Rui idem totus vbiqꝫ locorum pſis es. nec intus incluſus. nec extra excluſus.i dem in celo ad patris dextera omniū ſuꝑnorū ci uiū beatitudo ⁊ gloria. qui tue celſitudinis ſpēm cōtemplantur. Idem in terra. pugilloqꝫ ip̄am cōtinēs ⁊ ꝯcludēs. Idem in mari. ⁊ in abiſſis ad nutū oīa regēs ⁊ cōſeruās. Idem ī inferno. potē ter dominās. ſb̓ tāta panis b̓uitate ꝯtineis. nō ꝑticularit̓ ſꝫ integre ⁊ ꝑfcē ac inſeꝑabilit̓ O. inef fabil̓ āmiracō. o oīm nouitatū nouitas. oculi ī te vidēt albedinē ſaporē ſētit guſtꝰ. odorē olfcūs tactꝰqꝫ ſb̓tilitatē r̓ꝑit. ſꝫ auditꝰ cordi r̓pn̄tat in te illa nō fore acēna. Hīc certe ſola ꝑ te exiſtūt accidentia ſine ſubiecto. qꝛ nō vt huānis videt̉ ſenſibꝰ paīs es ſꝫ totꝰ xp̄s ih̓s intēger ſic̄ ī celo ad dexterā pr̄is e̓ſidēs deꝰ ⁊ hō. Aue paīs vite qͣ

de celo deſcendiſti. dans te ſumentibꝰ digne vitam. nō ſicut māna quod ī deſerto noſtris plu it pr̄ibus: de quo omēs qui māducauerūt mor cui ſūt. Certe qui te digne ſumit. ꝙͣ ꝙͣ morte corporali aīa a corpore ſeparet̉. non tamen morie tur ineternum. quia nō illa ſeꝑatio mors eſt. ſꝫ de morte ad vitam trāſitus. Vnde qui digne te manducat in mundormūdo moriens. tecum ineternum viuere incipit. O quā p̄cioſa mors illa eſt. anteꝙͣ homiēs mortui ſunt viuere incipiūt Tu panis angelorū. tua viſione angelos reficis ⁊ glorificas. Tu eſca es anime. non corꝑis inpignans mētem non ventrē. Cui in te nō in piguatur virtutibꝰ. nimis eger iacet ī flagicijs Tu te manducantem vt condecet inte trāſmu tas. vt tui ꝑticipacōe efficīatur deus. nec tamē ī illum trāſmutaris velut alia corꝑea facit eſca Sed ve. te indigne ſumētibus. certe ad fui penā ⁊ reatum. te iterū crucifigunt. nō ꝙ te dijudicꝫ illa māducacō. qm̄ impaſſibil̓ ⁊ immoͣrlis oīo cs. Heu michi dn̄e quid dicam. quot hodie ſa cerdotes te cōmedūt ī altari vt carnes pecudū ⁊ volucrum ymmo peiꝰ nocte mulierū fruūtur actu turpiſſimo. ⁊ te mane maſticādo cōmedūt Vbi dn̄e latitas dormis ne an vigilas ē tibi hoc acceptū ſacrificiū. eſt hec oblatio quam eligis. exaudis p̄ces eorūdē celo. ⁊ de ſede maieſtatis

.3
tue. vereſi hoc velles ſacrificium et libamenmendax fieres ⁊ pccōꝝ ſocius. Certe dn̄e ſi ve ra ſunt que locutus es. ꝑ os ꝓphetaꝝ. ſi iuſtis ſolum ſupplicacōnibꝰ preſto es. et ſi ſolum tibi placet equitas. hoc tale impediendum ē ſacri ficium ne fiat. ꝙͣꝙͣ in ſe ⁊ natuā ſui ſacrificium bonum ſit nec poſſit violari a malis ſacer doti bꝰ. quia malicia nō dijudicat ſacrificium. Vn de huiuſmodi ſacrificium fit ad ſacerdotis p̄iu dicium et dampnacōnem. nec pro quibꝰ ſit ꝓ deſt. ymmo vt veriſſime dicam. Qui vitā ſacer dotis cōcubinarij agnoſcit. ⁊ eum pro ſe celebra re facit. ſit in eiſdem peccatis conſcius. necnon ⁊ pene ꝑticeps. O magnum et inſcrutabile mi ſterium. panis accidentia franguntur ꝑ ꝑtes ⁊ tamen in qualibꝫ manes particula totus et in teger xp̄us. ſicuti eras antea. O humanoꝝ illu ſio ſenſuum. frangūtur illa que huānis ſenſibꝰ in te vidētur acēna. ⁊ tn̄ nec frāgeis nec corrūpe ris. Te dētes vident̓ maſticae̓ veluti materialē panē. ⁊ tn̄ nūqͣ maſticai̓s. O nobile ꝯuiuiū ī qͦ ſub panis ⁊ vini ſpecīe totꝰ xp̄s deus ⁊ hō fumi tur. ⁊ ita totꝰ in panis ſpecie ⁊ in qualibꝫ eiuſdl̓ ꝑticula. ⁊ in vini ſpecie ⁊ in qualibꝫ eiꝰ gutta. ſi. cut in panis tociꝰ ⁊ vim ſpecie ſimul. Nā totus ꝑfectus ⁊ integer ſub panis ſpecie. et ſub quali bet eiꝰ ꝑticula quantūcūqꝫ minima continetur

et idem totus in vini ſpecie. ⁊ in qualibet guttā ꝑmanet. O eſca ſacratiſſima. quam vere come dens. deꝰ efficitur. Iuxta illd̓. Igo dixi dij eſtis ⁊ filij excelſi omnes liberatur a malis. impletur bonis. ⁊ immorlis indubitanter efficitur. O ſa crum noſtre ꝑegrinacōis viaticum. quo de hoc neꝙͣ ſeculo peruenitur ad celeſtis iheruſalē cō ſortium. Patres noſtri in deſerto manna come dētes non ꝑuenerunt ad terrā ꝓmiſſionis. qui vero te comedit; in tui fortitudine ambulabit ad montem dei oreb. O comeſtio delicatiſſima. ī quā omnis ſaporis ⁊ odoris eſt ſuauitas. omne delectamentum. omnis medicina. oīs ſuſtentatio. et omīs requies a labore. necnō ⁊ omne qd̓ deſiderari poteſt. Cū certe vita es. qua omnis viuit creatura. ⁊ ſine qua moritur. tu certe vita es. vitalis. dulcis. et amabil̓. atqꝫ iocūda. Odo ris tui ſuauitas egros recreat ⁊ debiles. quos tuus facit ſapor ſalubres ⁊ fortiſſimos. Tu lux illa inconprehenſibil̓. que oēm illumiās hoīeꝫ venientem in hunc mundū. Tua mi dn̄e ē oīs potentia. tuum omne regnum. ante te curuabitur omne genu. Omnia quecūqꝫ vis facis in ce lo ⁊ in terra. ⁊ in mari. et in abiſſis. Tue nil ē qd̓ poſſit reſiſtere voluntati. In te ⁊ ex te. ⁊ per te ſunt omnia. ⁊ ſine te nichil. Eya ergo fidelis anima gaude epulare. ne moreris hijs paſci

delicijs. ne pigriteis hoc frui cōuiuio. in quo nō carnes hircoꝝ aūt taurroꝝ. vt olim in lege: ſed ſaluatoris tui corpus ſumendum ꝓponitur. O ſignum dilcōis ineſtimabile. vt idem ſit dator quod datū. ⁊ donator eſt ip̄m donū. ꝙͣ magna dulcedo tua dn̄e. quam abſcōdiſti timētibus te et ꝑfeciſti eam ſꝑantibus in te. O ferculum ex cellētiſſimū. venerādū. colēdū. adorādū. glorifi cādū. amplectēdū. omnibꝰ laudibus extollē dum. exaltandum. cunctis p̄conijs firmiter in cordis viſceribus retinendum. et ꝑpetuis tēpo ribus animo affigendum. Cecidit homoper ci bum ligni vetiti ad miſeriam. Per te r̓leuatur ad eternam gloriam. Tu certe in rectis et eru ditis habitas cogitacōnibus. Tu miſerrimum arrogantem et diuitem ſuperbum deteſtaris eum dimittēs inanem et vacuum. ⁊ de te fame licum. tu pauꝑem iuſtū pium ⁊ humilem. omī bus eos implens diuicijs tue domus vbertate ſacias. In te ⁊ per te eſt rectū iudicium ⁊ equi tas. Tecū prudentia ⁊ fortitudo. ⁊ omīs victo ria. per te ſancti regnant in celeſtibus. per te doctores predicant. per te iuſtus contra ho ſtes viriliter dimicat. Tu ſuperbum potentē deponis de ſedeexaltando humilem. Cecum ſunt omnes diuicie. te diligētes diligis. qui ad te puro corde vigilāt: re inueniunt quoniam

cum ſimplicibus ⁊ rectis corde graderis. Tu ſo lus ante omne principium. omīum eras finis ⁊ principiū. tu ſolus ſine tēpore eterne a deo pa tre genitus. quā beatī qui te diligūt. qui aliud quā te non deſiderant. qui de te aſſidue cogitāt Qui te digne comedunt. qui tecū manentes vias tuas omni tempore cuſtodiūt. Certe qui te īueniunt: vitam inueniūt. ⁊ hauriunt ſalutem interminabilem. O eſca mirabilis ac ſtupenda delcābilis atqꝫ iocūda. tutiſſima atqꝫ ſuper oīa peroptanda. In qua tot ſunt innouata ſigna ⁊ mirabilia immutata. in qua omne habet̉ de lectamentum ⁊ ad oīm graciarū proficimus in cremētum. Quā ſingularis ⁊ inaudita tua liberalitas. ꝙͣ ſuperhabundātiſſima ⁊ prodiga lar gitas. vt tui neminem ex ſortem facīas niſi ad te venire cōtempnat. Si quis ergo ꝑuulus eſtſecure ad te veniat. et te comedens magnus fi et. ⁊ relinquens ſemitas infancie per vias ambulabit prudentie. Si quis debilis eſt. ad te declinet. ⁊ protinꝰ fiet fortis. ſi quis infirmus? ſa nabitur. ſi quis mortuꝰ eſt. ſi audire volueritvitam interminabilē apprehendet ſi quis mag uus eſt ⁊ fortis. nec hic tedeſerat. nam ſuphabundanter in te inueniet quo paſcatur. Nemo certe ſine te viuere poteſt ad momētum. tu ſolꝰ das omnibus creaturis vitam. Idcircō deficit

cor meum et caro mea deus cordis mei ⁊ pars mea deus ī ſecula. in te ſolum delcātur cor meū inte exultat aīa mea. Tibi ſoli cupit adherere mēs mea qm̄ qui elōgant ſe a te ꝑibūt. Tu au tem dn̄e ne lōge facias auxiliū tuū a me. Sꝫ tu am inclina ad me aurē mīe. Te edat pauꝑ et inops et ſaciet̉. ⁊ tūc viuens cor laudabit te. O lux inuiſibilis in extinguibilis. et omnia vere il luminās. Ceco huic ſecus viam. miſerere mei fili dauid clamanti. viſum tribue. quo te vide at. ꝓpicius queſo eſto domine huic peccatōi. vt ſis michi in adiutorium in locumqꝫ refugij. ſal uum me faciens. Et tunc ſi ambulem in medio vmbre mortis? non timebo mala. quoniā tu me cum eris. Mortuꝰ enpie ih̓u iaceo. exurge reſu ſcita me ⁊ cōfitebor tibi. Eger ⁊ infirmus ſum. cui nulla eſt amplius in carne ſanitas. Aedi cus esz ſana me. nudus affligor frigore. diues es. indue me fame in hac ſolitudine pereo. cibꝰ ex. ſacīa me ſicio. ſalubre poculum es. inebria me. Infixus ſum in limo profundi et non ē ſub ſtantia. veni in altitudinem mai̓s. ⁊ tempeſtas demerſit me. Laboraui clamans. rauce ſunt fa cte fauces mee iā intrauerūt aque vſqꝫ ad aīaꝫ meam. Educ me de laqueo iſto protector meus gubernator meus. firmamētum meū ⁊ refugiū dux meus. rex meꝰ. ⁊ deꝰ meus. In cuiꝰ manibꝫ

cōmendo ſpiritum meum. quem in crucis ſtipi te redemiſti. cui vitam ⁊ miſericordiam tribuiſti. Reſpice dn̄e humilitatem meam nec cōclu das me in manus inimici. Hodie tecum ingre diar in locum tabernaculi ammirabil̓. vt inha bitem indomo tua in longitudine dieꝝ in ſecū lum ſeculi. ¶ Hic tnͣſit de mortē ad vitam Is finitis verb̓? vir dn̄i glorioſus ſacrū dn̄i corpus ſuſcipiens ad terram ſupinꝰ redijt. deinde manus in modum crucis ſupra pectus tenens ſymeonis ꝓphetę vaticini um decantauit. Quo finito? ſubito cunctis cernē tibus qui aderant. tanta in loco in quo iacebat lux effulſit diuinitus. vt inſtar ſolis radij ſplē dor quorūlibet vibraret oculos. ne poſſent mo rientem virum glorioſum aliqualiter intueriQua quidem luce ad horam ꝑmanente? circū ſtantium quidam agmē angelicum ibi vider̄t vndiqꝫ diſcurrentium. vti ſcintille in arundine to ſolent. quidam vero angelos non viderunt Sed vocem lapſam celitus audierunt. ſic dicen. tem. Venidilecte mi. tēpus eſt enim. vt mercedem accipias de laboribus quos mei cauſa viriliter ſupportaſti. Quidam tamen nec viderunt angelos. nec illam audierūt vocem. ſed tantū cum hijs a Beato Iheroīmo illa finita vocē hec audier̄t verba. Ecce ad te veīo pie iheſu ſuſcipe

quem tuo r̓cuꝑaſti ſanguine. tūc ſubito illa lux diſparuit. Et illa ſanctiſſima anima tanꝙͣ ſydꝰ omnibus virtutibus radians. carnis reſoluto ceno. celorum regna adijt glorioſa. In quibus iam certe luminare cōſpicuum renitet. ⁊ ſplen dore infinite beatitudinis et multorum choru ſcacōne prodigiorum. quoniam nec poteſt ciui tas abſcondi ſupra montem poſita. nec voluit deus vt in mortē cius lateret ſanctitas. cuiꝰ vi ta ſanctitatis cauſa fuit. et ſalutis tocius eccle ſie militantis. tantus deniqꝫ illa recedente ſan ctiſſima anima odor ſubſecutus eſt per dies nō modicos. vt nulla forte talis recordetur etas. Sed certe dignum fuit. vt illius merita odoris precipue clarerent indicio. qui ad vnitatem fi dei intemerate menbra fetida fuorum verborū euocauerat odore. Quō dn̄s reuelauit cyrillo Epō tranſitum Ora nanqꝫ cariſ beati Iheronimi F ſimi patres et domini huius tranſitus glorioſi diei erat vltima. in qua quidem A ⁊ ſui athlete piꝰ dn̄s gloriā demōſtraret. ⁊ om nibꝰ qui in ecc̄ie domo habitāt ꝓferret clarum lumē hoc modo Cyrillo epō trāſitū glorioſi Ihe romini ipē dn̄s reuelauit. Cum iam dicta hora Cyrillus ep̄s deuotus in ſua cellula oracōnibꝰ inhereret. ſurſum in ſpū raptus velut in extaſi

poſitus ſubito qd̓dam a monaſterio in quo vir) ſanctiſſimus migrauerāt vſqꝫ ad celū mirabi le ⁊ ſpecioſiſſimū vidit iter. cuius tāta erat pul chritudo et admiracō. vt ſicut eodem poſtmō dum teſtante cognouimꝰ. ſtupore velut amēs effectus. huc illucqꝫ admirans ſui pauliſꝑcredebat obliuiſci. In hac ſiquidem mentis poſitꝰ anxietate: eleuauit oculos ⁊ ecce angelorū ma xima a monaſterio ſocīetas veniebat alterna tim melodiarum ⁊ mellifluorū cantuum vocibus cōcinnentium quorum videbatur vocībꝰ celum a terra ⁊ omnia que eorum continentur ambitu vndiqꝫ reſonare. ferebant etiam ſinguli angelorum ſingulis manibus accenſos cere os. quorum claritas ſolis repellabat lumē. Sꝫ quid additur ammiracōni admiracō? ad celos vertens cyrillus oculos. non minorem cernit ā gelorum nunerum modo ſimili iſtis obuiā venientium qui rei huiꝰ anxius expectat euentūInterrogaſſet quidem quid hoc eſſet: ſed ita eum ſtupor oppreſſerat. ꝙ quid diceret neſcie bat. At illo diucius expectante glorioſam vidit Iheronimi animā pre cunctis qui preibant angelis ⁊ ſequebantur mira decoratam pulchri. tudine venientem. ad cuius erat dexterā ſalua. tor cum ea ꝑiter veniendo. Que quidem in loco quo cyrillus degēbat gradum figens ⁊ ſtans

eum taliter allocuta eſt. Agnoſcis ne me. Ad quam ille. Minime quideꝫ Quis enim es qui tā to ceteris honore emines Et illa de Iheronimo vnꝙͣ fuit aliqua tibi ꝯgnitio. At ille Certe quē nominas ſingulari affectu diligo caritatis. ſed queſo quis es. Et illa fius ſum anima. q̄ glori am iam optineo quam ſperabam. Ad meos ꝑ gito filios et que vidiſti nuncia eis. vt et a lu ctu deſinant et meo ſtatui congaudeant quem elegi. Quibus omnibus finitis. Omnis illa bea ta viſio ab eius euānuit oculis. et protinus in ſemet reuerſus fuit Cyrillus ineffabili gaudio perhabundans ita tamen ꝙ per totam illam noctem non ſe a lacrimis potuit pre mentis le ticia continere. Quā ergo mirabilis eſt deus in ſanctis ſuis. mirabilis in maieſtate faciens prodigia. dextera domini fecit virtutem. dex tera domini exaltauit eum. notam faciens in populis virtutem eius. O diuini amoris immenſi tas. diuine largitatis affluentia. quid enim iſti ſuo potuit facere filio honoris et gracie et non fecit. ⁊ cum tam copioſa et inuita et in morte erga eum fuerit magnificentia. Sedit enim domi nus ei claritatem eternam. et nomine eterno herditauit illum et fecit eum heredem gaudiorum ſupernorum in quibus permanebit in ſecula. Quam ſingularis honor et admiranda

gloria excedens pene alioꝝ gl̓āꝫ ſanctoꝝ et ho norē. vbi non ſolum illam ſanctiſſimam aīam quaſi omnes celeſtes cōmutantur cohortes: ſꝫ ipſe etiam ꝓprius etiam ſaluator. Nec enim ī celo ſolum fulget in ſignijs dignitatum illa btā anima. Sed etiam corpus ſuum ſanctiſſimū nō ceſſat in terris radiare miraculis ad cuius nar racōeꝫ ꝯgruū ē redire. Hic defunctꝰ eſt ⁊functo nāqꝫ vt dictum eſt viro ſanctiſ ſimo. hora cōpletorij? corpus illud tātis 1 fragrans aromatibus. cuſtodiētes totā illam inſompnem noctē ducentes circa eum in magnis ſiquidem pro dampno qd̓ cūctis obue nerat fletibus. et pro ſua quam iā obtinuerat gloria gaudijs vigilauimus. Mane autē facto diuinis ꝑactis vt cōdecebat miſterijs. debitiſqꝫ obſequijs honore debito conſummatis. in beth leem iuxta preſepe in quo ꝓ nobis criſtus de in temerata ibidem ſancta maria virgine natus infans vagijt. corpꝰ illud ſacratiſſimū ſacci tā tum cooptū lintheo. vt in terra ordinauerat ſe peliuimus. Quātis autem ipſodie ⁊ etiam ad pn̄s miraculis glorioſis mirificauit dn̄s ſanctū ſuum et filiū Iheronimum: non foret enarrare ſufficiens lingua carnis. Sed tāmē quedam de multis ne noſter minis ꝓlongetur ſermo mira culis. referam. Quidā a natiuitate cecus in ipō

8
ſepulture ſue die videndi beneficium. corpꝰ ſan ctum tāgens optinuit. Cuidam etiā iuueni ſur do ⁊ muto ſanctiſſimū corpus deoſculanti. ſolu to auris ⁊ lingue ligamiē ⁊ loquendi ⁊ audien di gracia eſt cōceſſa. Et certe dignū erat vt qui cecitatis vere lucis q̄ xp̄us eſt tenebris obceca tos ſuis ſanctiſſimis doctrinis ⁊ exēplis illumi uerat. ſurdis quoqꝫ ⁊ mutis in diuinis oꝑibus veram exercuerat medelam. vt ⁊ diuina intelli gerent documienta. et catholice fidei cōfiterent̉ racōnes. quas ſpernebant in die ſui obicus Ihe ronimi glorioſi. et cecis lumen tribuerat corpo rale. et ſurdis et mutis concederet ſanitatem. Quam plurimi vt aſſerunt qui viderunt a ne phandis ſpiritibus obumbr̄ti in loco quo ſan ctum quieſcit corpus clamantibus diris vocibꝰ demonibus. Sancte Iheromine cur tam dire ī ſequeris nos. Cu noſtrum ſemper flagellum fuiſti. et viuus ⁊ nūc mortuus. et ſunt mirabili ter liberati. Et hereticus quidam dum predcm̄ beatum Iheronimū blaſphemaret. ⁊ eius fore dignum corpꝰ incēdiodice̓t: vlcōne diuina. ad aliorum hereticorum formidinē. in ligni ſpeciē eſt mutatus. et ſubito cunctis qui aderant vidē tibus. ignis celitus eum inuaſit. et eum taliter conbuſſit. ꝙ totus incinerem eſt cōuerſus. Ad hec magna hereticorum multitudo cū tantam

ſue ſanctitatis aduerterent exꝑientiam. et ad veritatem ſacre fidei tantis et tot apertis ſignorum indicijs. tamꝙͣ quibuſdam clamātibus p̄cōnibus vocarentur. ad ipſius ſacratiſſime et intemerate fidei lumen redierūt. Quid plura di cam? certe in generacōe ⁊ generacōnem vix an nunciarem que per illum deus oſtendere voluit vt magnificaret eum et colendum exhiberēt vniuerſis. Quāmagnus certe eſt iſte. tot facī ens mirabilia. cui certe non eſt ſimilis ſcd̓m o pera ſua. Magna ⁊ magnalia de hoc per mūdū reſonēt vniuerſum. ꝯui glorioſi triumphi exi liat fama in omnem terram. a in extrema terra rum ſpacia rutilent ſua lucida ſigna. Iam tantorum miraculorum multitudinē corroboretur intemcrata fides. Quot em̄ infirmis integram ſanitatem conceſſerit ꝑoptam: enarrare tederꝫ in immenſum. Et tempus ⁊ vita ⁊ omnis huānus deficeret ſenſus. ſi vellet omnia indagare. que operatus eſt in diebus noſtris. que auribꝫ noſtris audiuimꝰ. nec ſunt occultata a filijs ho minum. Letetur itaqꝫ totus fidelium cetꝰ. et cā ticum leticīe ⁊ exultationis deo concrepet alta voce. ꝙ ex eis proſilijt ſtella micās in celi firma mento. cuius fulgentes lucis radij eos dirigūt in celeſtem patriam adeūdam. Iſtius certe vi ta ſacratiſſima eſt omnibus diſciplina. mores

ſui ſunt omniū ſideliū inſtituta. Aſſint hodie ſacre matris ecc̄ie filij ⁊ protāti filij receſſupie lacrime. ⁊ ꝓ tanta eiꝰ gloria ineſtimabile gau dium habeant. liceat ergo inſtar pic matris ei pias lamētacōnes impendere. cum tanto ſe cer nit priuatam filio. viduatam viro. deſtitutā pu gile et capitaneo. inciſam palmite. quem in agro fidei plantauit et coluit. Non michi queſo imputetur filio tanto orbato patre. ſi pre do lore dampni tam ineſtimabilis ea referam q̄ non decent. Sepenamqꝫ ex cordis habundan cia plura homo loquitur que non vellet. Quid heu cariſſimi patres et domini nunc vobis re feram circumquaqꝫ proſpiciendo pargens. vt forte meum quem dira mors abſtulit patrem Iheronimū inuenirem. ⁊ non inuenio quem di ligit anima mea. cuiꝰ amore lāgueo. Cedꝫ aīaꝫ meā vite mee. qm̄ ablata eſt a me vitā mea. ⁊ excuſſus ſum ſicut locuſta. et exaruit virtꝰ mea et lumēn oculoꝝ meorum extinctū eſt. Quale michi amplius erit gaudium in mūdo. cum lu men meum videre non poſſim. Obſcuratus eſt enim ſol meus. et luna non ſtat in ordine ſuoOuis cū lupis quid faciet. paſtoris pͥuata mu nimine. Quomodo viget arbor radice detrunca ta. Quid heu dirafeciſti mors cur patrē r̓cipiēs filiū tā mendicū et oībus bonis exulē dimiſiſti

O mors crudelis. non illi ſed michi et perie tos eccleſie. q̄ ſurripuiſti athletam. Cur nō diſtuli ſticum recipere. Quare aliquātulum non auetiſti facīem tuam ab eo. Scis quid feciſti nūqͥd non cōſideraſti quem tam velocīter a nobis ſb̓ ripuiſti. ꝙ non ſit in mundo ei ſimilis. in virtu te. doctrina. ⁊ ſanctitate. Hic certe princeps pa cis. dux iuſticie. doctor veritatis. ⁊ equitatis ar miger. intemerate fidei cōtra hereticos bellator fortis. cuiꝰ ſagitta nūꝙͣ abijt retrorſum. nec de dinauit clipeus eius in bello. ⁊ eiꝰ nunꝙͣ ē auerſa haſta. Incliti xp̄ianorum plebis ficte. quoniam cecidit dux noſter. vox inrama reſonet. tāti filij receſſumpie ploret ecc̄ia. Iam circumdabunt eam canes multi. ⁊ cōcilium malignantiū obſedebit eam. qm̄ longe factus eſt ab ea auxiliator eius. Iam ad ſuam non aſpicit defenſionem. iam tribulacō proxima eſt ⁊ non eſt q̄ adiuuer. Iam in ſepulchro iacet protector ſolutꝰ non ſurget certe aduerſus malignantes in eāIdcirco clama in cilicio ⁊ in planctupia mater induere veſtes viduitatis. tanto viduata filio Heū vaticinabuntur p̄ſeudo ꝓphete et ꝓpheta bunt viſiones mendaces. ⁊ filaudulentas diuī nacōnes. et ſeductōes cordis ſui in nobis. ⁊ cer te non erit qui reſiſtat eis. Siccatus ē enī fons vite ⁊ vena diſpernit aquarū viuuentiū. Sed et

tu quid dicis cariſſime pater damafi. vbi plꝰ queres quē tu diligebas Iheronimū. Vbi tua norma itineris. Cōſiliator ductor ⁊ doctor. quo abijt tuus Cuando queſo ſcribes ei ſine tuo fū Heronime cariſſime cōſilio velut abſciſum a corpore menbrū. Scribe ſcribe queſo ne pigrite ris. vt ſi tua locorum diſtantia ꝑoptata careo viſione: ſaltē tua aſſit michi memoria frequēs tuis aſſiduis lr̄is gracioſis. Teſte deo in nullo viuenciū vt vite mee ſpei firmo anchoram. plora igitur. reducāt oculi tui lacrimas ꝑ diem et noctem. qm̄ defecit anchora tue ſpēi. Aruit ſcribē tis manus tāꝙͣ flos feni. Iam non erit ampliꝰ tibi eiꝰ memoria. vox certe ſua dulcis ⁊ iocūda que in auribus fidelium erat mel dulciſſimum filuit. Heu qualem amiſiſti conſiliatorem et ad iutorem. Certe iam in multitudine cōſilioꝝ tuo rum defeciſti. non erit qui frangat panem vite tibi. Extincta ē lucerna in medio eccleſie micās vt nō nobis ſed ſibi luceat. nō mundo ſed celo ſplendeat. Quid ergo dicam Cui cōquerar vn de in hoc michi veniet auxilium vt cōſoler. Cer te vt fateor a dn̄o factum eſt iſtud. Et ideo ſibi dicam. Cur bone ih̓u tā velociter a tua ſponſa quā in cruce moriēs deſpōſaſtitm̄ abſtuliſti fili um ꝓtectorē ⁊ cōtra eius hoſtes belligerū forte voluiſti eum habere tecum. Certe dn̄e non eo

egebas vt ipſa. bene quidem ei ſubueniſti. ſeg nos orphanos reliquiſti. Non conqueror ꝙ nichil aliud ꝙͣ quod iuſtum et equum eſt fecei̓s qm̄ certe iam ipſe merebatur. finem imponere huius vite laboribus. ⁊ tecum eſſe. ſed doleo ꝙ tantum intrauit ecc̄ia dampnum eo abeunte. vtinam eum redderes vt tuam r̓geret eccleſiam ſtabiliret. ⁊ defenderet velut prius. Quid deinceps bone iheſu facient iacentes filij. efuriētes. circumeūtes famelici ciuitatem vt canes. non habentes qui eis panem frangat. Sunt oues errantes non habentes paſtorem. diſcipuli ſi ne doctore. ceci ſine ductore. Heu pater pie iheronime noſtre ſuſtentacōnis baculus vbi es. Quid faciet tuus currus ſine te dulcis aurigavbi cubas indica nobis. Cur es nunc terre ſoci us qui in te nichil voluiſti fore terrenū. Beth leem Gethleem ciuitas iuda que non minorē de principibꝰ eccleſie retines. quid feciſti. Redde nobis quē retines patrē. Sed et tu terra quare audes retinere hominem non tuum. qui niſ geſſit terrenū vel carnale. Certe ſua r̓doluit ca ro. Suſpende ⁊ tu pijſſime theodoſi in ſalicibus organa tua nō piꝰ ceſſet fletus. cum tui dilecti Iheronimi recordaris quem amiſiſti. Tanta tibi deniqꝫ inſit dolorū affcō: quāta extitit dilcō tanta ſit lamentatio quātum dampnum. Sed

8
que poſſit mortalium explicare lingua. quanta eo ſuꝑſtite aderat toti eccleſie vtilitas quanta xp̄ianorum ſingul̓ ſalubritas. quantū certamē quantaqꝫ hereticis deſtructio ac diſꝑſio. Hic certe omnibus criſticolis amabilis erat. ⁊ deco rus in vita ſua. et ideo eius r̓ceſſum ſingulis fle re licet. nec eſt qui ſe abſcondere vel excuſare poſſit. Ne igitur noſter nimis ꝓtrahatur ẜmo vt breuiter concludam. que pro nr̄o dampno ad dolorem attinent. et que ex illo ꝓueniebat omnibus vtilitas. et exultacō: explicari non poteſt: ita dolor ⁊ lamentacō. Ceſſet ergo dolor abeat triſticia. quibus cum attingere non poſſumus que vellemus. Que non ſolū nullū adhi bꝫ remediū dolori ſꝫ auget. ſi patrē nr̄m diligimꝰ eiꝰ leticia gaudeamꝰ. Nō vere diligit. qͥ ſua tantū vtilitate diligit. Idcirco. ⁊ ſi ꝓ ea que nobis euenit inutilitas dolemꝰ. et pro eiꝰ que reci pit gaudijs colletemur. Aſſit ergo nobis. Ho die cauſa magne leticie. Cātet quilibet noſtcū nouū dn̄i canticum. Sonoris iubilet vocibꝰ ma ter eccleſia in ymnis ⁊ cōfeſſionibꝰ plaudꝫ ho die plebs catholica. vndiqꝫ iocūdētur xp̄iana cōcīo. Hodie certe optinuit Iheronimꝰ. quod tanto eſtuabat deſiderio. Hodie deuictis hoſti bus. ſecurū optinuit triumphum. Certe oībꝰ expletis laboribus requiem poſſidet ſine fine.

Iam non eſuriet neqꝫ ſciet amplius. neqꝫ cadꝫ ſuper illum ſol neqꝫ ullus eſtus. Ablata eſt ab oculis eius omnis lacrima. Abijt luctus. iā cer te dolor ſibi deinceps non erit. Iam certe mercedem habet. pro quā tociꝰ vite ſue tempore laborauit. Conſolemur ergo. demꝰ magnificentiā deo noſtro. qm̄ dei perfecta ſunt opera. ⁊ omēs vie eius iudicia. Confiteamur dn̄o ⁊ collaudemus deum ſaluatorem nr̄m. qm̄ non dereliquit ſeruum ſanctū ſuum ſine adiutorio in tribulati onibus. que in agōne huiꝰ vite miſerrime cir cumdederunt illum. Sed adiutor et protrector ſuus fcūs liberauit corpus ſuū a ꝑditione. a laqueo lingue inique. et a labijs operantiū mēdacium. ⁊ cum ſublimiter collocauit infra patris manſionem. ibi omne eſt gaudiū. omnis ſuaui tas. omne qd̓ deſiderari poteſt. Vbi felix et glo rioſa eſt refectio aīarū poſt labores ⁊ eiūpnas vbi dulcis ſollempnitas angelorū. vbi vna ſo cietas ⁊ caritas oīm ciuium ſuꝑnorū. ibi certe neminem dolor aūt timor concutit. ibi nulla peītus agnoſcitur anguſtia tribulacō aūt aduerſi tas. Nulla ibi infirmitas nomiātur. nemo enī de ſuo defraudatur deſiderio. procul ibi diſtat mors. nulla ibi prorſus pn̄tis glorie expectatur minoratio. ſed augmentum. ſcilicꝫ cū omnium vniuerſalis erit reſurrectio mortuorū. ibi tunc

corpus cuiuſlibet ſanctoꝝ ſimul cum aīa predictam gloriam. quam nūc ſola poſſidet anima fi ne interminabili poſſidebit. Quis autem angelorum vel hominū quāta ſit minor ꝑticula gaudiorum ⁊ glorie que ibi ſunt eſſet ſufficiēs enar rare. Ruis eſſet intellcūs ad hoc intelligendū edoneus. que nec oculꝰ vidit nec auis audiuit nec in corhominis aſcendit. Certe ſi hec quanta ſint gaudia conſiderentur. terrena omnia viliora omni ſtercore apparebūt. Si hec tꝑalis vita illi comꝑae̓tur. hanc quilibet hominū extingue re. ꝙͣcicius poterit ardeſcet. vt illius capax effi ciatur. Hec vita caduca ⁊ momētanea reſꝑcū illius mors pocius eſt dicenda ꝙͣ vita. Omīs mundi fallax et vana leticia. pondus amariſſi mum et grauis ſarcina. hanc quippe ſarcinam deponens Iheronimus ſanctiſſimus optimam illam elegit partem que ab eo nullo auferetur tempore. Rogo gaudete cantate cxultate et pſallite qꝛ pater noſter gloloſus nauim plenā celeſtibus diuicijs eternisqꝫ mercibus iam cō cupito in lictore collocauit Anchoram ſpei trā quilla in ſtatione firmauit. Iam certe brauiū optinet. pro quo in agone huius ſeculi ab om nibus illicītis ſe abſtinendo cucurrit. Iam piꝰ victor de ſuis hoſtibus triūphauit. cū quibus ſcuto timoris dn̄i munitus viriliter dimicauit.

Iam denarium recepit pro quo tanto labore in vinca ſcī ecc̄ie laborauit. Iam talentū dn̄o reddidit duplicatum. pro cuius mercede in gaudi um dn̄i meruit intrōire. Propter hoc gaudens gaudebo ⁊ cantabo dilecto patri meo canticum nouum. vt ſit laus eiꝰ in eccleſia ſanctorū. Ecce dilectus pater meus candidꝰ. ſpecioſiſſimꝰ electus ex milibus. in quo nulla eſt macula. paſci tur inter lilia ī vinea dn̄i ſabaoth. Ecce flos cāpi ⁊ roſanimio fragrans odore. deorto nuper eccleſie. in viridarium dn̄i eſt tranſplantatꝰ. Ec ce cypreſſus in celi altitudinem ſe extollit. adīſulas longe diuulgetur nomen ſuū. vt ſit inetnum eius memoria in benedcōne. Exaltate igit̉ cariſſimi patres et dn̄i. laudate et letamini. qꝫ decet lauclare dominum. qui mirabilis eſt in ſe ⁊ in ſanctis ſuis. Letetur omīs orbis. erubeſcāt fallaces heretici. et iam ſe noſcant ad nichilum deueniſſe. Certe non eſt mortuus. vt eſtimant ſui hoſtes. ſed certe victor regnat in terrā viuē tium. Iam certe refulget eius claritas ꝑ eternā palacia. Iam veteribus depoſitis armis fragilibus: noua induit ac ꝑpetua. Hodie vndiqꝫ facta eſt in populo criſtiano leticia. Exultet precipue ſacra māter eccleſia. cuiꝰ hodie glorioſus filius ⁊ cultor amator ⁊ ꝓpugnator precipuꝰ oībus exſtirpatis hereticis dogmatibꝰ cum ſuis

fallacibus auctoribus de agro fidei catholice et doctrinis ſacratiſſimis ⁊ prefulgidis ſignis ac prodigijs vt ſol relucet inter agmina beatorū Vale ergo Iheronime glorioſe. noſtri ſemꝑ fa ciens apud deum memoriam. vt tua valeamus pijſſima interceſſione ab omnibꝰ protegi noci uis a in futuro gaudia que iam tu poſſides adipiſci. Amen. Explicit epiſtola beati fuſebij. Ad ſanctū da maſum portuen̄ epiſcopum ⁊ Theodoſiū Rō manoꝝ ſenatorem. de mortē glorioſi cōfeſſo Eheronm Dotoris eximn. LIIS. UrD 312H1 tα3. IGTHI.R Qxt5: Ci Ei