aliquantulū in me r̓diens. ſi meus eſſet neposvoce cepi ꝑquirere tremebūda. Ad hec ille. vlulatibus ⁊ ſuſpirijs. vtinam inquit non fuiſſemne tam diris eſſem cruciatibus deputatus. Nāſcias tartareis manſionibꝰ ꝑpetuis temporibꝰme manſurum. Heū qͥd dicam. Hijs dictis michi tantus dolor affuit. vt ſim pluries admiratus. quomō vita protinꝰ non deceſſit. longis ve-ro expletis colloquijs. ab eodem ſciſſitatꝰ fui-Cur diuine miſericordie ſic fuiſſet exſors. cū tamen ī mūdo tot virtutibus ſic polleret. Pro nl̓-la ſcias me inquit cauſa fore dampnatum. niſiꝙ in ludis maxime delectabar. At quia in morte accepta penitentia. quaſi ſtulta ignorātia vtdebebam poſtpoſui confiteri. diuinā non meruiadipiſci veniam. Et hec dicens. a meis diſpirauit oculis. Talis autem co abeunte r̓manſit fetor. vt in locum illum hattenus nullus audeatintroire. Ecce quātum turpiſſimum ludi ſcclusdiuine abhorrent maieſtatis oculi. Timeamꝰergo ne nos bonoꝝ rapiat inermes tam repentinꝰ inteitus. Penite̓ nos vicioꝝ contingat dūtempus eſt. quia poſtmodum penitentia foretfruſtra. Vt ergo a xp̄ianis tante ruine ludi ꝓcul effugiat nephas. ymmo vt omni memoriadeleatur exempla alia quedam ꝙͣ breuius potero ſubrogabo. ¶ Miraculum