ſuo infortunio enutriui vt a pluribus a me geītus putaret̉. Creſcens itaqꝫ idem puer infelixetate. ſed non ſapientia. ingenti pulchritudīecorporis. ſed non anime. decoris qꝫ ⁊ ꝓbis moribus ⁊ honeſtate bonitate ⁊ multe ſapientis elegantia. ꝙͣꝙͣ vacue decoratus a cunctis dilcōneſuꝑflua colebatur. Is namqꝫ ī. xviij. etatis ſueanno imbecillis ⁊ miſerrimus expirauit. ꝓpterquē abhominibꝰ tātus inſonuit luctus. vt vixper menſem finem potuerit inuenire. Sed certeluctus pro eo quod euenerat non ſuffecit. At ergo ego eius nimie incumbens dilcōni. pluriesrogaui glorioſum Iheronimum vt michi quidnepoti meo acciderat reuelaret. Igitur meis annuens Iheronimꝰ glorioſus precibus. optinuiquod gliſcebam. Orāti enim michi die quodāhora nona. michi tantus euenit fetor. ꝙ in naribus meis nullatenus poteram tolerae̓. Hec dūmecum tacitus reputās. vnde hic tantus adeſſet fetor admiraret. Supra meā verticem eleuatis oculis. infelicem nepotem meū vidi. terribil̓viſionis. ita ꝙ in eum viſum imprimere non au-debam. Nam cathenis igneis circūligatus. for-nacis inſtar flāmas fetidiſſimas erūpebat. Adhanc itaqꝫ viſionem ſubito me tam vehemenstimor arripuit. vt dum pluries loqui vellē: formandi poc nullatenꝰ cōpos eſſem. Poſtremo