Incip̄. Epiſtola btīi Auguſtini doctoris Eximij ad beatū Cyrillū ſecund̓ Ihero ſolonitanū Epiſcopū de magnificētus Eximij doctoris bt̄ī Heromini p̄ſbiteri Lorioſiſſimi xp̄iaē fidei athlete ſācte matris eccleſie lapidis āgulai̓s. ī quo admodū firmata ſiſtit. Nunc vero in celeſti gloria ſydeis radiātis olī Ihe ronimi preſbiteri laudes venerabil̓ pater. Cy rille ſilendū ne putas aūt lingua balbucientis piū vt viꝝ pollutū labijs me foe̓ locutuꝝ reris Celi enarrant gloriā dei ⁊ oīa que fecit dn̄s cū in ſanctis ſuis laudant. Silere debetracōna lis creaturā a laude dei irracōnali nō ſilēte. Ta ceam aūt loquar? ꝙ ſi tamē taceam? lapidibꝰ clamae̓ iubet̉. Certe loquar ⁊ nō tacebo eximi um laudae̓ iheronimū. Rui ꝙͣuis indignꝰ a in ſufficiens laudator exiſtam? cū non ſit pulchr̄ in ore peccatoris laus; tamē ab eiuſdē laudibꝰ minime ceſſabo. Firmetur itaqꝫ manꝰ nrā. ⁊ ligua nrā palato non inhereat. qm̄ certe mgͣnꝰ eſt iſte vir ſanctiſſiꝰ. mirabilis. ⁊ metuendus. ſuper omēs qui ī circuitu noſtro ſūt. Magnus certe ī vite excellentiſſime ſanctitate. magnus in ſapientie. ineffabil̓ profunditate. magnus in maioris nūc glorie quantitate. mirabilis in

5
prodigijs inſuetis. Recuendus ob ſibi a domi nō traditam ptātem. Quam magnus ſit itaqꝫ iſte glorioſiſſimus Iheronimꝰ in ſuc vite excel lētiſſime ſanctitate. quomodo patefaceret mea lingua. cum pene cunctorū non ſufficerent mor talium lingue vt eius excellentiam explicarēt liceat ergo dici hic alter helyas. alter hic ſa inuel. Alter hic Iohannes baptiſta. vite excel lentiſſime ſanctitate. Belias ⁊ johannes he remite magnis ciborum et veſtium aſperitati bus carnem macerarunt. Nō minoris vite Ihe ronimus glorioſus heremita idem per qua driennum in heremo ferarum tantum. ſocius ꝑſtitit. Auinquaginta ānis vt venerabilis fu ſebij littere quas pridie recepi pleniꝰ et meliꝰ fatebantur. et vt me certius tu idē noſti. vinū ⁊ ficerā aliqualiter non guſtauit. ab omī carnium et piſcium eſu ita ſe abſtinuit ꝙ vix ea nominare volebat. Coctum quid non niſi in vltiā egritudinebis conmedit. Cilicino ſacco carnē more ethyopis macerans. deſuper panno viliſſimo ſe tegebat. Stratum aliud niſi ter ram nunquā ſciuit. Non niſi ſemel fructibus aut herbarum folijs. ſiue radicibus paſtus in die. Poſt veſperas ſe in orationibus pre bens. deinceps vſqꝫ ad horam noctis ſecun dam continue vigilabat. poſtmodum ſompno LAIDES. H S41 DLS

feſſus in terra dormiens. vſqꝫ ad noctem medi am quieſcebat. Qua quidem continue ſurgens hora. lcōnibus ⁊ ſcripturis ſanctiſſimis quibꝰ tota radiat eccleſia. vti lapidibus precioſis. in tentus vſqꝫ adeſus horam ꝑdurabat. Ita leuiſſima flebat venialia pectata vt qͣs eū eſtimaſſet hominem ꝑemiſſe. Ter in die continue ſuā carnem diris verberibus flagellabat. ita ꝙ ex eius corpore riuuli ſanguinis effluebant. Ver bum etiam aliquod ocioſum vt peſtē maximā fugiebat. Sibi ocium nullum erat. ſemper aut ſacris lcōnibus. aut ſcribēdo aut docendo cun ctos. exercitabatur. Quid plura loquar. Si ſā ctorum ſingulorū vitas ꝑquirerem? eo vtpu to maiorē neminē inuenirem. Sed quia ſuperiꝰ ſamuelem nominauimꝰ? fuiſſe hunc ſamuelē oſtendamꝰ. Hic certe ille ſamuel qui de vanis lrārū ſtudijs verberibꝰ euocatus. ſacre ſcriptu re miniſterio deputatur. in cuius vultus lumiē diuina gratiā influente. vtriuſqꝫ teſtamēti lu men vidimꝰ. In cuiꝰ brachij fortitudinē here ticorum ꝑs maxima eſt diſperſa. Hic certe glo ria virtutis noſtre tranſferēs vtrūqꝫ teſtamen tum. ex hebreorū lingua in grecam ꝑiter et la tinam. diſponēſqꝫ ip̄m poſteis ineternum. de clarans enigmata et obſcura dubia ⁊ nodoſa preparans officiorū ſeriē cūctis ecc̄ie miniſtris

cotam pene eccleſiā edificauit. Vnde bene mag nus apparet in ſapientie ineffabilis profundi tate. Liberales autem ſciētias ita ꝑfecte ſcuūt y relatione omniū nullus ſibi ſimil̓ adhuc ap paret. de ſcripturis vero ſacris vti multarum ſuarum epl̓arū quas ad me direxit exꝑiētia di dici. equalem ſibi neminem vniꝙͣ noui. hebrai corum. Grecorū. caldeorum. ꝑſarum. ⁊ medorū arabicorum. ⁊ pene omnium nationū linguas alrās tanꝙͣſi fuiſſet in eiſdem natus et educa tus ſciuit. Quid plura dicam Que Iheronimꝰ ignorauit in natura. nullus hominum vnꝙͣ ſci uit. Non me iſta venerabilis pat̓ eſtimes dice re. vt putem te Iheronimi vitā ⁊ virtutes peiꝰ me ſcire. cū ſibi ſocius exſtiteris multo tempoe̓ ſed teſtor deū. qm̄ ob tā ineffabilis viri ſancti tatē ſi voluiſſem tace̓ nō potuiſſem. Confitent̉ mirabilia ⁊ ſanctitatē ſuam. ⁊ ip̄i celi. in quibꝰ magnus maioris glorie quātitatē. quā multi ſanctoꝝ hītat ſine fine. Nulli itaqꝫ dubiū eſt in fra māſiones patris ip̄m. vnā ex maioribus et ſublimioribꝰ ſedibꝫ obtinere. Cū enī ibidē hō ſe cūdum oꝑa p̄mietur; ⁊ iſte ꝑfectioris pene vite extiterit: clare patꝫ ip̄m vnū de maioribꝫ et ſub limioribꝰ celeſtis iheruſalē ciuibꝰ fore. Quod vt a nobis pleniꝰ ⁊ cercīꝰ credatur; in mundo p̄cūctis quorū nrā r̓cordat̉ etas. valde mirabil̓

apparet ꝓdigijs inſuetis. ⁊ miraculis infinitis quorum michi aliqua venerabilis Euſebius ſu is litteris declarauit. De ceteris vero prodigijs q̄ quotidie ibidem mirabiliter fiunt. vt ꝯtinue intelligo relatibus plurimoꝝ auidiꝰ paudire tibi ip̄i pater kariſſime ſupplico. vt michi ī bre ui volumine quecūqꝫ poteris vera ⁊ vtilia mira cula collecta. ꝙͣ cīcius facultas aderit eiuſdem Iheronimi ſanctiſſimi deuocōne tranſmitte̓ nō deneges Ed ut mei̓ta ſanctiſſimi Iheronimi non lateant; quid erga me diuina annuente clemētia in ipſo fui obitus die accidei̓t enarrabo. Eadeꝫ nāqꝫ die ⁊ ho ra. quo exutus putredinis ⁊ inmūdicie carnis toga Iheronimꝰ ſanctiſſimꝰ. veſtimenta perpe cue immorlitatis et ineſtimabil̓ leticie induit. dumypone in cellula mea quieſcens. auide cō gitans. qualis ineſſet aīabus ſanctorū qui cū xpō gaudent glorie ⁊ leticie quātitas. cupiens exinde ex hac materia breuem cōponere tracta tum. precibus impulſus noſtri ſeueri quōdam venerabilis Martini Ep̄i turonenſis diſcipuli. carta. calamo. pugillariqꝫ in manibꝰ ſuſceptis breuem vellem ſcribere epl̓am heronimo ſan ctiſſimo deſtinandā. vt quidquid de hoc ſentirꝫ reſponderet. Scieram enī in tam difficili queſti one a nullo alio viuenciū me poſſe euidencius

edoceri. Cumqꝫ iam ſcribens Salutacōnis ex ordium Iheronimo prenotato. Ineffabile ſu bito lumen. noſtris inuiſum temporibus nō ſtrisqꝫ linguis minime declarandum. cum in eſtimabili inauditaqꝫ odorum omnium fra grantia cellulam in qua ſtabam intrauit. ho ra iam completorij. Quo a me viſo? ſtupore ammirationeqꝫ commotus animi et menbro rum virtutes amiſi. Neſciebam enim tunc tem pus ꝙ dextra mirabilis dei exaltaſſet ſeruum ſuum. notam faciens in populo virtutem ſuam Neſciebam etiam ꝙ deus antique miſeracōis ſeruum ſuū fidelē a carnis in mundicijs diſſol uiſſet. et tam ſublimen ei in celo ſedem prepa raſſet. Neſciebam certe inueſtigabiles vias domini. Neſciebam theſauros infinite dei ſapi entie. et ſcientie ſecreta. occulta dei iudicia non agnoſcebam. quoniam quos vult facit ſua ineffabili ſciencia ad ſui agnitionem veni re. Quos autem vocat? predeſtinat. viuifi cat. et beatificat. pro vt diſcreuit conuenire. Itaqꝫ quia talem oculi mei nunꝙͣ perſpexerant lucem olfactus meus talem odorem non ſen ſerat. et tam nouis et inauditis miris obſtu peſcebam. Inter hec autem meis in me perſtrepētibꝰ cogitacōibꝰ. qͥd hoc eſſet de luce hec dicēs verba. vox emicuit Auguſtine auguſtine

quid queris. putas ne breui immittere vaſculo mare totū. breui includere pugillo terrarum orbem. celū firmare. ne vſitatos exerceat motus. Que oculus nullus hominū videre potuit. tuus videbitur. Que auris nulla perſonū hau ſit:; audiet tuā.? Qd̓ cor hamanū nullatenꝰ intel lexit. nec etiam cogitauit? eſtimas te poſſe intel ligere. Infinite rei quis inerit finis. Immenſa quā menſurā mecieris. Pocius totū mare in artiſſimo claudetur vaſculo. Potius terrarum orbem ꝑuulus teneret pugillus. Pocius a motu cōtinuo celum deſiſteret ꝙͣ gaudiorū et glo rie quibus beatorū anime ſine fine pociūtur mi norem intellige̓s ꝑticulam. niſi vti ego exꝑientia docereris. diſcurre ad huc breue temporis ſpacium impoſſibilia facere neconeris donec tue impleatur curſus vire. Hic nō queras. que non alibi. niſi quo tā feliciter ꝓpero inueīri poſſūt. Hic ſatage talia exercere opera. vt poſtmo dum ibi que hic aliqualit̓ cupis intelligere totaliter ineternū habeas. inde qui intrant. nul latenus excunt. Ad hec ego pauoe̓ ſtupens ad miratione tam inuiſa. pene amens omni qua ſi vigore carens hijs verbis aliqualē ſumens audaciam. tremebūda voce dixi. fas vtinam michi foret quis tam felix es. tā glorioſus. tā honoīfice ad illa ꝓperās gaudia. qui tā dulcia

eloquia gutturi meo faris. non ambigere. At il le Nomen meum inquit queris Iheronimi illiꝰ preſbiteri cui tranſmittendam epl̓am iam ſcri bens incepiſti ſum anima. que in hac hora. In bethleem iuda. carnis onere depoſito. xpō omī qꝫ celeſti coītatā cohorte. oī decoa̓ta pulchritudi ne. omī illuſtrata ſplendore. illo induta immortalitatis deaurato veſtimento circumamicta oīum bonorum et gaudiorum vaī̓etate. terrenorū omniū triūphatrix. omni dyademate coronata. ⁊ omni beatitudine et felicitate vallata tam glorioſe tamqꝫ ineffabiliter ꝑgo ad regna celorū ſine fine manſura. Nullū enim deinceps exſpecto glorie defactum. ſed augmentū. qn̄ ite rum corpore iungar glorificando et non mori turo. ſed gloriam quam ſola nunc habeo. ha bituro. in illa ſcilicet vniuerſe carnis reſurrectionis die. Cunc ego amplius animi in me collectis viribus pre gaudio alacrimis non ceſſans. ſic reſpondi Virorum eximie vtinam tui mererer fieri pediſſequus. Sed queſo tui ſer uuli quamꝙͣ viliſſimi quem dilexiſti in mundo nimia caritatis affectione recorderis. vt tuis interuēcōibꝰ a peccatis emūder. tua gub̓nacōe recto calle. ī offenſo pede ꝓcedā tuis defenſioī bꝰ aſſiduis ab inimicis cōtinue inſidiātibꝰ ꝓte gar tuoqꝫ ſcō ductu ſalutis attingam portum

Placeret vtinā voluntati tue aliqua michi int̓ roganti reſpondere. At illa. Quid optas dicito me omni voluntati tue reſponſurā ſciens. Vel lem inꝙͣ intelligere vtrū beatorum aīe quedā velle poſſent. que optinere nequeant. At illa vnum auguſtine noueris ꝙ ſcōrum aīe ita in illa eterna gloria in deo ſunt ſolidate ⁊ firmate ꝙ nulla ſibi ineſt alia voluntas niſi dei. qꝛ nil a liud velle poſſunt niſi que deus vult. Ideo que volunt optinere pn̄t. Et enim quecūqꝫ volunt deus vult ⁊ ad implet. Nemo quippe noſtrum ſuis fraudatur deſiderijs. quia nil p̄ter deum aliquis noſtrum optat. Quoīam vero ſemper ut volumꝰ. deum habemꝰ? noſtra ſemper deſideria ſunt pleniſſime impleta. Longa quidē pa ter kariſſime Cyrille verborum texeretur ſeries ſi omīa que michi glorioſa illa anima perſcru tanti patefecit ſcriberē in hac breuitatis epl̓a Spero enim ꝙ bethleem ad tantas reliquias viſitandum ꝑmittente deo veniam nō poſt ml̓ tos annorum circulos. vbi tunc que audiui et inſcriptis tradidi videbis ꝑſpicaciter. Pluri mis itaqꝫ horis glorioſiſſima illa anima ibideꝫ mecum manens. trinitatis ſanctiſſime vnitatē et trinitateꝫ vnitatis. filij a patre generationē ſpiritus ſancti a patre ⁊ filio proceſſionē ange licas iherarchias ⁊ ordines ⁊ eorundē beatoꝝ

ſpirituum miniſteria beatarum etiam anima rum felicia et alia vtilia et grauia humanis in tellectibus ꝙͣ ſubtiliter. ꝙͣ euidenter. ꝙͣ mira biliter michi patefecerit auido. ſi omnium hominum linguis loquerer non explicarem ſer mone. deinde a meis oculis lux illa diſparuit. ſed multis poſtmōdum diebus in effabilis o doris ſuauitas remanſit. Quam mirabilis er go iſte eſt faciens tot mirabilia. tot et tanta hominibus infueta prodigia. Adipſum ergo ore clamemus et exultemus. demusqꝫ glori am laudi eius. quoniam certe dignus eſt om ni laude. nec ſumus ſufficientes eum laudare Introiuit enim in domo dn̄i candidus ⁊ pulch̓ximus. vbi ſine dubio de ſublimioribus et p̄clarioribꝰ ſedem optinꝫ. Quod vt clarius iterum veitatis. lumē pateat pluribꝰ teſtibus ꝙͣ vno cenſui. quod ſupradictus noſter ſeuerus vir doctrina et ſapiencia pollēs cum tribus alijs in ipſo die et hoca obitus Iheronimi in toro nenẜ. ciuitate videi̓t mee adde̓ viſioni. de quo quidem michi ſolummodo ipſemet ad me veniens fuit teſtis. Volens itaqꝫ deus vt ſub limis qheronimi gloria. mundum non lateret: veluti ſanctitas ſublimis et pene cunctōrum viuencium excellentiſſima. ne illi quos ſanctitatis illius. delectabat ſequi veſtigia.

huīſſe eū p̄miū ignorātes aliqn̄ a ſanctitatis il lius deuiarēt trāmite. ⁊ vt etiā alij tot ⁊ tanta elargiri cernentes p̄mia. illius ſanctitatis et virtutū inhererent veſtigijs. Minuit enim laborem ponderis premioꝝ ſpes. die ⁊ hora qua idē Iheronimꝰ felicit̓ exſpirauit. elargiendā ſibi gloriam ſeuero et tribus alijs cum eo ſtantibꝫ taliter declarauit. Hora cōpletorij die illa in do mō ſua ſeuerus cum tribꝰ viris catholicis. quo rum duo monaſterij quōdaꝫ venerabil̓. Mar tini erant monachi. in diuinis degens locucōi bus: in celo. ethere terrāqꝫ. cantuū ſuauiſſimorum in auditorū ineffabilium ⁊ incredibilium infinitas repente audiuit voces ⁊ organorum tympanoꝝ ⁊ tocius ſymphonie ⁊ inſtrumētorum ſonos. quibus celū ⁊ terra et omnia vt ſi bi videbatur vndiqꝫ reſonabant. quorū ſuaui tatibus eoꝝ anime pene a corporibꝰ exalabāt Stupefacti illicō omēs illi eleuantes oculos in celum. totum ether. ⁊ oīa que eius ambitu con tinentur viderunt quandā lucem ſepties ſolis luce preclariorē clareſcere. ex qua omniū odoꝝ aromata erūpebant. Hec illi tā miranda cernē tes deū exorarūt precibus. vt eos cur talia fierent non laterēt. Quibꝰ vox e celo veniēs iſta dixit. Nulla vos moueat admiratio. nil vob̓ vi deretur mirabile ſi talia et videtis et auditis.

Hodie enī rex regū et dn̄s dn̄antiū xp̄us dn̄s exeūti de hoc ſeculo neꝙͣ aīe glorioſiſſimi ꝯheronimi in bethlcem iude conmorantis totus feſtinus obuiam veīt. vt eam p̄cetei̓s tāto honorifi cētius tanto ſublimiꝰ ⁊ excellentiꝰ ad ſua introducat regna: quāto p̄ceteis ſublimioris et ſcīoris vite meritis fulget. Hodie oīm angelorum ordines exultātes ⁊ talibus vocibꝫ alternatim concinētes ſuū ſociant dn̄m. Hodie oīm patri archarū ⁊ ꝓph̓arū cetus. Hodie apl̓oꝝ ⁊ diſci pulorum chorus. Hodie omēs mr̄es Hodie cōfeſſores. Hodie glorioſadei genitrix ſanctis 6ī bus cōmitata virginibꝰ. Hodie omniū btōrū anime letabūde ⁊ feſtiue ſuo occurrūt ꝯpatrio te et ciui. Hijs auditis vox ſiluit. ſed tamē lux et tantus odor per horam poſtmodum per durātes ceſſauerūt. Hijs itaqꝫ liquet pat̓ Cy rille ipſum de ſublimioribus et maioribus ci uibus fore. quo et mirabilis et magnus eſt et etiam ietuendus ſuper omnes pene ſanctos ob ſibi traditam poteſtatem. Nulli ſit quidem dubium ita pre cereris que vult poſſe aſſequi ipſum. ſicut pre ceteris ſua volūtas d̓ine magis coheret. Nullus vero me tantē audacie puret vt fateor ipſum Iohanne baptiſta. quō teſtā te ſaluatorē. nullus maior ſurrexit. petro et paulo ⁊ cereris. xij. apoſtolis qui ab ipſo criſto

clecti ⁊ ſanctificati ſunt. p̄ſtare in gloria. Sꝫ tn̄ et ſi ꝓhibeat ratio ip̄m illis maiorem optinere gloriam in celi regno aliquē audere dicerectū nullas video racōes cur ſit nephas dice̓ equalem illis in gloria Iheronimū fore. dummodo illis in vite ſanctitate diſcors nō fueit. cum nō ſit ꝑſonarum acceptor deus ſed ſingulorum me rita decernens ⁊ r̓ddens vnicuiqꝫ quod merūit. Aſt ſi cuiꝙͣ videatur minorē Iohanne ⁊ apo ſtolis Iheronimū gloriam obtinere? parū vide atur minorem ip̄m optinere? tamen ⁊ ſi illlius ſanctitatis meīta. illiꝰ laboris grͣ̄uia. illius ſcri pture et veriſſime tranſlacōis vtriuſqꝫ teſtamē ti. officiorumqꝫ ordinacōnis fructus. non ſolū pn̄tibus ſed etiam futuris ꝑſpicaciter cernat paulominꝰ fore nil. ip̄m ab eiſdem in gloria diſcordem. vt verum teſtor deum puto iudicabit Porro ne aliquibꝰ deridendi laqueū inicere videar. dum iohanni ⁊ apl̓is in ſanctitate et gloria equalem eſſe Iheronimum ſanctiſſimū fateor. vnum quod expletis nondum diebꝫ qua tuor in viſione vidi enarrabo. vt veritas nō la teat. Et ne quis me has laudes retexere credat vel amore carnali quo homo a veritatis cogni cōne maxime deuiat. vel inſane mētis imꝑicia vel alia quacūqꝫ cauſa. ſi me hec nō ambigāt ab homine intellexiſſe minime. ſed ꝑ r̓uelacōeꝫ

100
quam deus omīpotēs qui ſuos exaltat ſanctos et exaltando magnificat. Cuarta precedēte nō cte michi auide cogitanti. quid laudis quid ve debite reuerentie ⁊ magnificentie Iheronimi in breui retexerē epl̓a. demonſtrauit hoc mundo dum itaqꝫ vt dixi diſponens hanc tibi epl̓am ſcribere cogitarem aptam laudis materiam inuenie̓. Hora adueniētis noctis media me ſom pͥnus oppreſſit. Et ecce maxima michi affuit an gelorū multitudo. inter quos fulgentes plꝰ in finito ſole duo erant viri ita ſimiles. et vnifor mies. vt nulla in eis videretur differentia qua alter ab altro differre poſſet. Niſi quod triaẜ ta ferebat alter in capite ex auro ⁊ lapidibus precioſis. Alter vero duo. Hij candidiſſimis induti collobijs vndiqꝫ auro ⁊ geminis contextis. tante erant pulchritudinis. vt nō valeret quiſpiam ymaginari. Accedētes itaqꝫ illi ani bo ꝓp e me ſub ſilentio pauliſꝑſteterunt. dein de ille qui tria ferebat ſerta hijs me verbis fu it allocutus. Cogitas auguſtine quid debeas laudis de Iheronimo in veritate ꝓferre. Et cer te diucogitans. nōdum noſti. Sed huc ābo ve nimꝰ. vt eiꝰ tibi gloriā indicemꝰ. hic certe meꝰ ſociꝰ quē vides ꝯheronimꝰ ipē eſt. qͥ ſicut equa lis michi ī vita ⁊ ī ſāctitate fuit ita ꝑ oīa eqͣlis in gloria eſt. ⁊ omīa que poſſum. ⁊ ipſe poteſt

et que volo ⁊ ipſe vult. ⁊ ſicut deū video. ⁊ ipē videt ⁊ cognoſcit ⁊ intelligit. in quo omnis nō ſtra ⁊ ſcōrum omniū conſiſtit beatitudo ⁊ glori a nec habꝫ maiorem vel minorem gloriaꝫ alter ab altro ſanctorū. niſi quātum maiꝰ ⁊ minꝰ di uinā cōtemplatur ſpeciē ſiue cognoſcit. Sertū vero tercium quod plus eo fero aureola mar tirij eſt. quo vitam finiui corporis. Qui aſi ī mū do ob labores penitentias erūpnas afflictiones verbera et cōtunelias ⁊ ceterā valde grauia. que ita pacifice ꝑtulit. et ita gaudēter ꝓpter de um. vt in infirmitatibus ſuis exultaret. verus martir extiterit. ⁊ premia martirij non amiſit tamen quia gladio vitam non finiuit. aureolā que in ſignum martirij datur talis non habet Serta vero duo alia que habemꝰ aureole ſūt que ſolis virginibus et doctoribus dant̉ ut ab alijs diſcernantur. Ad hec vt michi videbatur reſpondi. Iuis enim es dn̄e mi. Et ille Iohan nes inquit baptiſta ego ſum qui huc ad te deſcendi. vt nunciarem tibi qheronimi gloriam. qͣ tenus ipſam gētibus nūcies. Hoc enim noue ris quia honor ⁊ reuerentia que ſingul̓ ſanctorum exhibetur. ⁊ ceteris omnibus exhibetur. Nec putes ꝙ in celo ſit aliqua inuidia vt in mū do. Sicut enim ī mundo quilibꝫ hominū cetei̓s preeſſe magis vellet ꝙͣ ſubeſſe. Ita in celo ꝓpt̓

caritatem ineffabilem qua ſe inuicē diligunt be ate anime. quilibꝫ ſanctorū ita alterius gloria. cōgaudet ſicut ſua. Rnͥ etiam vellet quiſqꝫ maior. vt quiſqꝫ minor eſſet ſibi equalis et pene maior. quia eius gloria eſſet ſua. Ita minor maioris gloria gaudet. ſicuti eam habe̓t. ymmo po cius de ſua ſi fas eſſet imꝑtiret. Vnde ſinguloꝝ eſt gloria cunctorū ⁊ gloria cūctorum eſt ſingu lorum gloria. Hijs dictis ſocietas illa omīs di ſparuit. Exꝑgefectus itaqꝫ de ſompnō tantos in me ſubito ſenſi caritatis ardores. quantos in me nunꝙͣ ſenſeram. non deinceps hattenꝰ ali qualis in me inuidie vel ſuꝑbie ſiue arrogantie fuit appetitus. vel cogitacō. Teſtis enim eſt deus qui omnia anteꝙͣ fiant nouit ꝙ deinde tātus in me extitit caritatis feruor. ꝙ plus alieno bono gaudeo ꝙͣ meo. plus affcō omnibus ſb̓eſ ſe ꝙͣ ſupereſſe. Hec ideo dixerim. non vt laudis acqͥrā famā: ſꝫ vt hec qͥs non putꝫ vana fuiſſe ſompnia. qͥbus ſepe deludit̉ mens nrā. Sepe et enī deꝰ abſcondita ⁊ magnaꝑ ſompīa r̓ſerat. Magnificemus ergo dn̄m in ſancto ſuo. magͣficemus opera ſua qm̄ perfcā ſūt. nec eſt iniqui tas in eis. Sanctum domini Iheronimum magnificemus qm̄ in vita ſua magnifice fecit. in morte ſua magnifica recepit. Qua propter ma gnꝰ eſt ī medio nr̄i ⁊ ſanctꝰ ⁊ excelſus iu vite

ſanctitate. magnus ſanctus ⁊ excelſus in ſapi entie. ineffabilis profunditate. magnus ſāctꝰ ⁊ pre excelſus in maioris nunc glorie quātitate Airabilis ⁊ glorioſus ⁊ laudabilis in ꝓdigijs inuiſis. inauditis ⁊ inſuetis. metuendus ⁊ colē dus et venerandus. ob ſibi traditam a dn̄o po teſtatem honorem ⁊ gloriam ſempiternā. Ma gnificemus ergo obſecro eum nec taceamus. quoniā maior eſt omni laude. notas faciamus in populis glorie ſue laudes. Nō miretur homo ſi eum quem deꝰ magnificauit ⁊ exaltauit lau damus. Non hominem pigeat illum venerari et colere quem deus coluit ⁊ veneratus eſt. Nō putet quiſpiam Iohanni et apoſtolis in gloria et ſanctitate equando Iheronimū Ioh̓i ⁊ apo ſtolis exercere iniuriam. quoniā ip̄m illis p̄ ſta re in gloria ⁊ ſanctitate ſi poſſent optarēt. Olo ria enim et beatitudo eius eorum eſt beatitudo et gloria et beatitudo et gloria eorum eſt ſuaHonor laus et reuerētia a nobis exhibita Ihe ronimo eorum ſingulis exhibetur. et que illis ſingulatim exhibetur jheronimo exhibet̉. Si ergo cupis iohannē baptiſtam et apl̓os vene rari? ſimul venerare illum. quoniā ipſis per omnia eſt equalis. Secure ergo omni depulſa formidine Iohanni baptiſte Iheronimū equalē et non maiorem. quia nullus ſurrexit maior oī

deuocōne et reu̓erentia fateamur. qm̄ ſi minorē facimus? ioh̓is glorie derogamꝰ. et magis iniu rias exercemꝰ ꝙͣ laudes. Huiuſmodi mei imꝑi ti ſermonis opus. ꝙͣꝙͣ inſufficiēter ꝙͣꝙͣ viliſſiē ꝙͣꝙͣ nichil tam deuote ⁊ reuerēter expletū ad te venerabilis Pater puro corde ⁊ magna aīmi deuoti affectione miſi. Supplicans vt ingenioli mei verbula. que de mee impericie pauperic in laudes eximij Iheronimi optuli nō deridendo. ſꝫ caritate debita equanimiter tolerādo legas. Et que minꝰ debito dixi. ad tāti viri laudes. ⁊ mee imputes imperitie ⁊ epl̓e breuitati ⁊ eiꝰ laudū immenſe immēſitati. Rm̄ certe ſi oīm mortaliū lingue ſolum eiꝰ laudes promerēt: minꝰ debito ſatis eſſet. Aei pccōris venerabilis pater eſto memor. vt dū in illo ſteteris loco. qūo illud ſa crū eximij Iheronimi cadauer quieſcit. eius in teruencōnibꝰ me r̓conmēdes. qm̄ nulli dubiū eſt. ꝙ ea que optat Idem Iheronimꝰ pōt conti nue optinere. non enim ſuo aliqualiter defrau datur deſiderioExplicit Epiſtola Beati Auguſtini doctoris Eximij. Ad beatum Cyrillum ſecundū Ihe roſolimitanum Ep̄m. De magnificētijs Exi mij ſogtoris beati hheronumi preſbiteti.

Incipit ēpl̓a Sancti Cyrilli ſecundi Iheroſo limitani Epiſcopi. Ad beatū auguſtinū Ep̄m doctorem eximiū de mmraculis beati Iheroni mi hogtons egregi Enerabili viro Epiſcopōꝝ eximio Au guſtino yponen̄ preſuli Cirillus Ihe roſolomitanꝰ pontifex. ⁊ omnium ſa cerdotum infimꝰ. Illiꝰ ſequi veſtigia cuiꝰ in terris radiare ſanctitas nō ceſſat. Illiꝰ ſcilicꝫ iheronimi glorioſi cuiꝰ memoria erit in benedictōne in ſeculū ſeculi Qui quātus ſit ⁊ tu ſimiliter bn̄ noſti. eiꝰ vſus maxime colloquijs et doctrinis. De quo me velle diſſerere cū ſim ī toto reprobus ⁊ indignꝰ quaſi reputo audacī am. Sed tamen quia tua me cogit dilectio. vt tibi aliqua ſcribam de ꝓdigijs omībꝰ infuetis que per illum in diebꝰ noſtris fecit dn̄s. vt eū celebrem in mundo faceret. ⁊ cunctis homīībꝰ glorioſum. Tamē tuis ꝯfiſus oracōnibus opꝰ aggrediar ⁊ breuiloquio cōſtringā. de multis pauca. Glorioſum huiꝰ viri obitum viſionēqꝫ meam necnō ⁊ mirifica tunc tꝑis ꝑacta te noſ ſe nō ambigo. Nam vir vtiqꝫ reuerēdus ⁊ memorie obliuioni nō dandus. fuſebius nobilis Tremonenſis eius diſcipulꝰ in quo magiſtri refulſit ſanctitas ⁊ doctrina cuius ſapientiam

⁊ ꝓbitatem et excellentiam non ignoras. qui poſt biennium a noſtre mortalitatis miſeria ē reptus ſuū p̄dilectiſſimū magiſtrū Iherominū in celi patria eſt ſecutꝰ. vt nobis eius crebr̄ miracula indicant. de quibꝰ etiā inferius aliquali ter ꝑtractabo Reuerēdo patri damiaſio portuen̄ Epō a theodoſio Nomanorū ſenatori eius fratri Seucro ꝓbiſſimo viro. fuſtachio ſanctiſſime muliei. tibi ⁊ multis alijs quos ſingulatim nō minare non egeo. tunc temporis per ſuas lrās tocius eius obitus ſeriem intimauit. Vnde amplius ea que noſti reiterari foret ſuꝑflū. ⁊ dicen dorum impedimentum. Hijs ergo omiſſis ad eiuſdem que non ceſſat continue clarere mira cula nr̄ ſe. ſtilus vertat. vt tua poſcit deuocō. Et pͥmo ab euſebio viro ſanctiſſimo eiuſdē Ihero nimi ſcīſſimi diſcipulo ſumat inicium. Oſt obitū glorioſi ¶ Primū miraculū heronimi quedā hereſis int̓ grecos ſe cta ſurrexit. que ad latinos vſqꝫ deuenit que ſuis nefandis nitebatur racōibꝰ probae̓ q anime beatorū vſqꝫ ad vniuerſalis iudicij di em in quo corporibus iterum erunt coniungen de. viſione ⁊ cognitione diuina. in qua tota cō ſiſtit beatitudo ſanctorum priuarentur. ⁊ dam pnatorum anime ſimiliter vſqꝫ ad diem illum nullis cruciarent̉ penis. Ruorū racō talis erat

Sicut aīa cum corꝑe meruit ⁊ peccauit; ita cum corpore premia recipit ſiue penas Aſſerebant etiam illius ſecte nequiſſimi nullū fore purga torij locum in quo anime que nondū in mūdo de ſuis pcc̄is plenam egiſſent pnīam purgarē. cur. Qua quidem ſecta peſtifera crebreſcente. tā tus in nos dolor irruit. vt nos amplius pige̓t viuere. Quo in eis cunctis ſuffraganeis Ep̄is ⁊ alijs viris catholicis congregatis eis ieiunia ⁊ oracōnes indixi. vt ſic ſuam agitari fidem d̓ina non ꝑmitteret bonitas. Mirares ⁊ forte huic ſimilis nunꝙͣ viſa. Tribus expletis diebꝰ ieiuniorum ⁊ oracōnum? ſubſequenti nocte glorio ſus Iheronimus ſuo p̄dilectiſſimo filio fuſebio oracōnibus incūbenti manifeſte apparēs. beni gnaqꝫ eum allocucōne ꝯfortans dixit. ī hac ſe cta peſtifera minime debes formidare. cum ſibi finis iam imponēdus eīt. Quē fuſebius nimio fulgentem ſplendore ita vt in eum oculis huā nis inſpicere non valeret intuitus. quaſi de grͣui ſompno euigilans pre gaudio dulces ꝑ ocu los fundens lacrimas. ita vt vix vocem forma re poſſet. quātum poterit clamare cepit. Pater meus Iheronimꝰ es. Et hec verba plul̓es reiterans ait Cur me deſeris Cur meam ſocietateꝫ ſꝑnis. Certe teneā te nec dimittaꝫ. nec ſine me quē dilexiſti filio gradieris. Ad quē glorioſus

Iheronimꝰ Non te inquit fili dilectiſſime deſerā Cōfortare viceſimo nāqꝫ die. me queris ⁊ ſiml̓ in gaudio ꝑmanebimus ſine fine. Sed hec Ci tillo ⁊ ceteris fratribus nuncia vt die craſtina iuxta preſepe domini. vbi meum quieſcit corpꝰ omēs in vnum ꝯueniant tam catholici ꝙͣ etiā illiꝰ ſecte viri. ⁊ tu trium hominū qͥ ī hac ſūt vr be hac nocte defuncti cadauera inhumata in lo co quo meū eſt humatū corpꝰ facies deportari ſuper quibus ſaccum quo vtebar pones ſta tim vite priſtine redditi. hanc radicitꝰ he̓ſim exſtirpabūt. Cui valedicēs gloīoſus Iheroniꝰ diſparuit. Aane autē fcō ad me. qui bethicem eram tunc venerabilis ⁊uſebius veniens cuncta que videa̓t enarrauit. De quo immēſas cre atori grās agens. ⁊ Ihe̓onimo glorioſo oībus in p̄d cō loco. in quo pro nobis de intemerata v gine. Saluator natꝰ eſt. et vbi etiā ſanctiſſimū heronimi cadauer humatū eſt. ꝯgregatis pre dictoꝝ defunctoꝝ cadauera deferri feci. mi randa erga homiēs dei miſeratio ⁊ diſpenſatio quot mōis ſperātes ī ſe ſcit iuuae̓. quantisqꝫ et quot honoībꝰ ſuos exaltat ſcōs. Fiebat inte̓a ab illiꝰ ſecte cultoribꝫ deriſeo fidelibꝰ ꝙ foret exmanita manus dn̄i. Letetur omīs itaqꝫ fideliū cetus. ⁊ deo in voce exultacōis pſallant. qm̄ ſuſcepimꝰ miſericordiam dn̄i in medio templi fui

Accedēs nāqꝫ vir venerabil̓ Euſebius ad ſinguloꝝ cadauerā flexis geībus maībꝰqꝫ in celū ex tēẜ. cūctis audiētibꝫ ſic orauit deꝰ cui nͥl ē īpoſſi bile. nil gr̄ue inuicte fortitudīs ⁊ v̓tutis. qͥ facis mirabilia mgͣna ſolus ⁊ nullū inte ſperanciū ſꝑ nis nunc preces tuorum exaudi fidelium. et vt tua quam dediſti fides intemerata inuiolataqꝫ per ſecula maneat. ac etiā vt horum error appe reat ꝑ merita ⁊ interceſſionem glorioſi dilecti tui Iheronimi introduc ī hec cadauera aīas qͣs de ipſis egredi voluiſti. Qua quidem oracōne finita ſingula. ſacco quo ſupra carnē gloīoſus Iheronimꝰ vtebatur tāgens cadauera protinꝰ in ea vite ſpiritus introduxit. Qui homines ap tis oculis. omnibus qꝫ vite ſignis oſtenſis ſūt ꝑfecte refuſcitati. ⁊ ceperunt beatarū aīarum gloriam ⁊ pccōrum penas tam purgatorij ꝙͣ ī ferni clara voce omnibus intimare. Nam vt mi chi poſtmodum interroganti dixerat. Beatꝰ Iheronimꝰ eos ꝯduxerat ſecum īꝑadiſū. pur gatorium. ⁊ infernū. vt que ibi agebantur pa tefacerent vniuerſis. ſibiqꝫ dixerat ꝙ ad corpo ra redirent. et de ꝑpetratis peccatis penitenti am agerēt. quia eo die ⁊ hora quā venerabilis Euſebius inigraturus erat. ⁊ ipſi morituri erāt ac etiā ſi bene agerēt cum eo gloriam adepturi quod ⁊ factum eſt vt inferius declorabo. Hijs

igitur peractis multitudo maxima populorum tam fidelium ꝙͣ etiam illius ſecte defenſorum. qui ad tam grande cōcurrerant ſpectaculum. tā certum erroris indicium et publicum veritatis exꝑimentum nccnon et beati yheronimi meri ta egregia cernēs. magnis vocibus laudes im menſas t̓fereunt creatori. q̄ ſuos in ſe ſꝑantes non deſerit. Et ſic auguſtine kariſſime pius do minꝰ nauiculam ſue fidei ſacratiſſime in huius mūdi mari cructantibus malorū hominū flucti bus agitai̓ ꝑmittit. ſꝫ minime naufragari. Quo quidem forti animo queſo eſto. vitiliter age. non formides contra fidei ꝑſecutores magnani mus dimicare. ſub vmbra alarum tam pij pa tris. qui ſuorum fidelium preces inefficaces eſſe non ſinit. dummōdo tota ſpē et pio fiant a nimo. Non enim aliter nequeuūt noſtre inex audiri preces. niſi cum in deo. noſtra non perfe cta ſpes cōſiſtit. vel quia petimus non petendaAd ip̄m ergo dn̄m non tan tū ore ſed toto corde clamemꝰ dū affligimur. ⁊ ipē qui dn̄at̉ in virtu te ſua ⁊ nos cōtidic oculo r̓ſpicit pietatis. non ꝑmittit nos temptal̓ ſupͣ id qd̓ poſſumꝰ. Sꝫ ne nimis deuiꝰ a ꝓpoſito meo gradiar. ad incepta redeam. Et venerabil̓ fuſebij obitū explēs. pri mo ⁊ virorū illoꝝ triū ſil̓it er quos r̓fuſcitatos noſti migracōeꝫ ſcribēs. qꝛ eadem ſūt hora ⁊ die

quo euſebius de huiꝰ mundi valle miſerie exe pti. aliqua beati Iheronimi miracula de multis introducam. dueniente autē die quo venerabilis Eu ſebius a beato Iheronimo ī viſioē quā ſupra fatus ſum ſe imigrare ſcierat. die tercio preeunte. languoe̓ februū ꝑcuſſus valide ſe ſupra terram magiſtri non immemor. nudū deferri fecit a fratribus. Et ſingulos oſculās fr̄ tres benigna eos conſolacōne confortauit. ⁊ ut in ſancto manerent ꝓpoſito admonuit deinde ſaccum quo glorioſus induebatur Iheronimꝰ deferri fecit. ⁊ ſupra ſe poni iuſſit. Ordinauit qͣꝫ ſe nudū ad inſtar glorioſi magiſtri extra eccle ſiā in qua iacebat ſanctū Iheronimi cadauer ſepeliri. Poſt hec cōione ſacratiſſimi corꝑis iheſu criſti ſe minuēs ſe dn̄o et beato Iheronimo cōmendauit. Et ſic ꝑ triduum locucōne. corporaliqꝫ viſione priuatus circumſtantibꝰ alt̓natim fratribus pſalterium. paſſiones dn̄i. ⁊ alia ſacra cōtinue legentibus. iacuit. durum quip pe et cunctis racōne in mundo de geutibus for midabile hoc quod narro die autem quo mori turus erat. per duas horas ante beate aīe exitū Venerabilis Euſebius tā terribiles cepit actus ꝑagere. ꝙ circumſtantes monachi pauore per territi velut amētes in terra iacebāt. Nā qn̄qꝫ

tranſuerſis oculis. manibus ſimul iunctis facie terribili. voce dira. quaſi ſedens clamabat. Non faciam. non faciam. Mentiris mentiris. Poſt hec ad terram rediens faciem firmabat in terrā quantum poterat clamans. Adiuuate me frēs ne peream. Quod monachi videntes lacrimā tes ⁊ tremētes. cum interrogauerūt. Quid ha bes pater. Ad quos ille. Non videtis demonū agmina que debellare me cupiunt. Et illi Quid te facturum volebant cum diceres Non faciam Et ille Conantur nāqꝫ vt diuini nominis blaſ phemus inueniar. Et ideo hoc me minime face̓ acclamabā. Tunc illi Quare pat̓ abſcondebās in terra faciē. Et ille Ne eorū aſpcm̄ cernerē. qͥ tā curpis et horribilis eſt. ꝙ omēs pene que in mūdo ſūt. reſpectu eiꝰ nichil ſūt. Inter hec v̓ba actus priores r̄eiterans. ſic ad extremā horā vſqꝫ adueīt. fratres aūt qui aſtabant pauore et dolore ꝑterriti. vel ut mortui ſtabant. quid face̓ neſcientes. Glorioſus deus in ſanctis ſuis mira bilis in maieſtate ſua. benignus. ⁊ ſe timentibꝫ miſericors. ſanctos ſuos non derelinquit in tꝑe neceſſitatis. Ad extremā nāqꝫ hora venerabili Euſebio venienti glorioſus Iheronimꝰ apparu it eum benigne cōfortans. Cuiꝰ aduentu omīs illa demonum turba quaſi infinita. eius timore ꝑterrita. ab eo velut fumus euanuit. ut plures

teſtantur monachi. qui ꝓprijs oculis diſpēſa tione diuina ſe hoc vidiſſe dicunt. Sed hoc ma gis approbatur. nam omēs circēſtantes audie runt has voces ab euſebio. vnde venis pater Quare tantū moratus es? queſo tuū filium ne dereliquas. Cui ſubito cunctis audiētibꝫ. Alia vox reſpondit exſpecta fili. ne formides. qꝛ non te deſeram quē tantum diligo. Qua finita voce inde decurſabreui morula. venerabilis euſebiꝰ exſpirauit. Qua quidem hora. ⁊ illi tres qui re ſuſcitati ſunt migrauerūt. ⁊ vt puto cum Euſe bio ad eterna gaudia ꝑuenerunt. Nam ꝑ oēs illos viginti dies quibꝰ poſtꝙͣ vt noſti reſuſci tati ſunt. ſe in tanta penitētia tradiderunt. ꝙ ſi ne dubio eterna beatitudine pociūtur. Ilentio pretereundū neqͣꝙͣ puto. que ab eiſdem tribus viris ꝑ illos dies qui bus vixerunt didicimꝰ. Continuo hoc 4 toto tempore cum aliquo eorum ſecreta vite il lius. quam poſt hanc breuem ⁊ momentaneā exſpectamus rimari cupiens. a tercia die indu cebam ad veſperam. Sed ꝙͣuis multa ad eiſdē didicerim:tamē adpreſens breuitatis cauſa quedam ſolum r̓feram cetera vero alias ea di cturus omittam. Quadam vice ad vnū eorum me iuiſſe cōtingit. quem dire lacrimantem nec meis verbis conſolationē aliꝙͣ ad mittentem

cōꝑiens tanti fletus cauſam ab eodem cepi per quire̓. Qui pluries a me de hoc interrogatꝰ. nec tn̄ ad interrogata reſpondens⁊ tādem meis cōa ctus importunitatibꝰ ſic r̓ſpondit. Si que p̄die ſum exꝑtuos non ignorares? tibi ſemper ineēt fletus cauſa. Ad quem ego. Queſo. vt que vidi ſti ediſſeras. Tunc ille pauliſper tacens dixit Quales credis penas ⁊ tormenta non ſolum dampnatis. ſed etiam in purgatorio exiſtētibꝰ preparari. Ad quem ego. de incognitis que ve ra poteſt ꝓferri ſentētia. vt enim puto noſtris quibus affligimur penis equari non poſſunt. Ad quod ille. Si omēs que in mundo pn̄t cō gitari pene ⁊ tormenta ⁊ afflictōes. minori que illic habetur pene cōꝑarentur; omnes que hic videntur pene ⁊ tormēta. ſolacia erūt. Mallꝫ eī quilibet viuuentiū ſi illas exꝑientia noſceret pe nas. vſqꝫ ad fine mūdi omnibꝰ hijs ſiml̓ ſine remedio cruciari penis. quas omnes hoīes ab adam hucuſqꝫ nūc ſigillatim ꝑtulerunt. ꝙͣ vna die in inferno ſiue purgatorio minori que illic habetur pena torqueri. Et ideo ſi cānj mei inter rogas ſletus⁊ timor penarū eſt. que peccatoribꝫ iuſte dant̉. Scio nāqꝫ me ergadeū meū peccaſſe. ⁊ ip̄m iuſtum fore non dubito. Qua de re ne mircis ſi plango. cū potius ſi nō plāgerem. vehe menter amimirari deberes. Sed pociꝰ amimirae̓

quae̓ homines qui ſe mori non dubitant. ſaltē aliorum exꝑimento tanta hic ſecuritate viuūt nec tantas cogitant euadere penas. Ad hec do lore tactus intrinſeco. ita vt vix verba formare poſſem dixi. Heu quid audio. Sed queſo. in qͦ tormenta differūt infernalia ab hijs que ſunt ī purgatorio dicas.? Et ille Nichil īter ſe differ̄t quia eedem ſunt. magnitudine. pene purgato rij. a inferni. Sed vnum eſt ī quo differre pn̄t quia infernales finem non exſpectant ſed au gmnentum. ſcilicet in iudicij vniuerſalis die. qn̄ corꝑa ibidem crucīabuntur cum animabus. et purgatorij ſunt cum fine. Nam poſt expletam penitētiam. inde exempti gaudijs beatiſſimis ꝑ fruentur. Ad hec ego Sunt omnibus in purga torio exiſtentibus equalia tormenta l̓ diuer ſa Ad hec ille diuerſa quidem ſunt aliquibꝰ ma iora aliquibus veleuiora iuxta magnitudineꝫ peccatorum. Nam in patria etiam beatorū aīe omnes glorioſe d̓inam cōtemplantur ſpeciem in qua omnis ꝯſiſtit gloria. que ꝙͣuis ſingule tanta habeant gaudia. qnͣta velle aut cogitae̓ poſſunt. tn̄ gaudijs non ſunt pares. quia maio ra hec poſſidet. miuora illa. iuxta opera que fe cerunt. Sed ſi tibi aliqua dubitatio aſſit. vt ſan ctis poſſit ineſſe diuerſitas gaudiorum quorū cauſa ē ipſe ſolus deus ī quo nulla vnꝙͣ potuit

eſſe diuerſitas. Solutio ſatis patet. Nam cum diuina contemplatio et cognitio ſiuc intelligē tia ſit tota merces et gloria. in aliquo poteſt eſſe ſanctorum minor. ī alio vero maior. Idcir to cum omnes ſimul anime deum ſicuti eſt vide ant ⁊ cognoſcant. aliqua tamen minus videt ⁊ cognoſcit et intelligit. ⁊ ſic ſibi minor eſt glo ria aliqua vero clarius videt ⁊ ſubtilius intel ligit. et ſic maiorem poſſidet gloriam. Sic etiā de illorum miſerorum dampnatorum penis di cī poteſt. Nam cum omnes anime dampnato rum in vno conſiſtant penarum locortamē di uerſis cruciantur penis. Iuxta viciorum quali tates. Tantum ſiquidem diſtat inter criſtia norū qui ibi torquentur penas. ⁊ paganorum vt paganorum cruciamēta r̓ſpcū eorū que fal ſi criſtiani et pccōres ſuſtinent ſint quaſi nulla oīo ineffabilia ſint. nec a viuētibus cogita bilia. Et dignum eſt. Nam illi graciam dei inua cuum receperunt. nec voluerunt a peccatis cor rigi. dum vixerunt ſacris continue vociferanti bus ſcripturis. quas ꝓ nichilo r̓putaue̓. Tūc ego horribile inꝙͣ quod dicis. ⁊ vtinam ſedulo mortaliū inſiſteret mentibus. vt vel tantarum penarum terrore a prauis ceſſarent. ſi nollent amore glorie. Sed queſo quid erga te p̄die exe unte aīa ꝑactū eſt breuiter innoteſce. At qd̓ ille

adueniente inquit mortis mee hora. tanta ī lo co quo migraturus iacebam nefandorū affuit ſpirituum multitudo. vt pre multitudine oīo dinumerari non poſſent. quoꝝ ſpecīes tal̓ ea̓t ꝙ ea nil penoſius. nil ve horribilius excogitari poteſt. pocius enim quilibet hominū flammnis ardentibus arfurū ſe exponeret ꝙͣ eoꝝ forma rum ictu oculi viſione potiri. Qui ad me veniē petraui oꝑa contra deum tes. omnia quecūq ad meam memoriam reuocabāt. ſuadentes mi chi. vt diuinam miſericordiam quam tam gr̄ uiter offenderam. amplius non ſperarem. Et certe noueris. ꝙ niſidiuina miſeratio me audi uiſſet? eis reſiſtere non valebam. Nam du oni ni vigore ſpiritus deſtitutus. eorum verbis paulominꝰ aſſentirem. Iheronimus glorioſus affuit magno vallatꝰ agmine angelorū ſepci es ſole candidior me confortans. Qui vbi illos ſpiritꝰ nefandos fuit intuitus? me tam dure ex acerbantes. valde cōmotus erga eos. voce terri bili eis dixit. Quid ad hunc nequicīe ⁊ omnis maledictioīs ſpiritꝰ veniſtis. Neſcīebatis hūc meis fore fouendum auxilijs. Protinꝰ hunc re linquentes abite. ⁊ veſtras ab eo elongate ne quicias. quātū diſtat oriens ab occaſu. Hijs di ctis illa maledictorum ſpirituū ſocietas ꝑterri ta diris clamoribus ⁊ vlulatibus limē loci quo

iacebam exceſſit. Tunc glorioſus Iheronimꝰ aliquibꝰ imperās angel̓. ne a me diſcederēt. ſꝫ quouſqꝫ reuerteretur exſpectarent. cum ceteis angelis feſtinanter abceſſit. fodem quoqꝫ abe unte angeli qui me ad cuſtodiendum remanſe rant me cōfortare cepe̓. blanda et dulcīa ꝓmit tentes ſi forti aīo ꝑdurarem Inter hec autem cō ſolacōnis colloquia. hora quaſi decurſa. ſecin do Beatus Iheronimus veniens. ſtans qꝫ in li mine dixit. velocīter venite. Tunc ſubito ani ma corpus relinquens tam grauiter ⁊ acerbe ꝙ certe quante fruunt preſſure et anguſtie in tellectu nō caperet mens humana. niſi vt ego exꝑientia didiciſſet. Si enim omnis humanoꝝ intelligentia quas vellet anguſtias et dolores eſtimaret. reſpectu aīe diſſolucōis a corpore tn̄ illas ꝓ nichilo reputaret. Hec et alia nō minꝰ ardua et valde mortalibus formidanda. que pre longitudine. pn̄ti operi non inſcribam eo loquente. incīpiebat claudi dies occaſu ſolis quo neceſſe fuit quid ei poſt mortem contigei̓t non explere. Sed quia id pre ceteris affectabā ſequenti die duobꝰ alijs cum eo ſimul conuo catis ad narrationis illius ſeriem rediebam cupiens hoc ab illis etiam duobus alijs ꝑau dire. vt trium teſtimonio ſolidius edocerer ita vt hij iam dicta reinciperēt. iam ſic reſpondi

Rnāꝙͣ vtilia hec ſunt. ne cederet in vacuū ſepi us ipſa fari. Tamen hijs que iā audiui omiſ ſis? queſo vt que vobis poſt diſſolutioneꝫ cor poris euenerint. meo hyanti aīo detegatis. Ad hec ille. qui michi qūc audiſti tranſacto narra uerat die. Quod cyrille interrogas inquitNon eſt poſſibile plene fari. qm̄ ſpiritualia no ſtris mīmēſenſibus ꝯprehendūtur. Scis nam qꝫ te nō exanimē fore. ⁊ tn̄ quid aut qualis ſit anima. non agnoſcīs. deū certe ſcis oīm eē pn̄ cipium ⁊ finem. a quō oīa incipiūt atqꝫ tendūt ⁊ tamen quid ſit deus et qualis dū carnis iſtiꝰ grauiſſime corruptibile portas onꝰ non intelli gis. niſi per ſpeculum ⁊ in enigmate. Sic etiam de āgelis ⁊ de ceteris in corporeis idē liquet. Cū enim multa que ſunt notiſſima in naturā nr̄e ꝑ ue intelligentie defcū intelligere non poſſumꝰ ſuꝑ celeſtia ⁊ ſpūalia oīo aliena a nature ꝯgni cōe quomō intelligeremus. Vt dicis inꝙͣ ſic eſt. Sed vtpotes quēſo dicas. At ille circumlo quar inquit illud qd̓ optas. ⁊ dicā paulominꝰ ꝙ non poſſum. At hij qui mecū ea que ego pri die ſunt exꝑti. ſi ita eſt teſtificabuntur. Aea p̄ die anima a corpore tot vt ſupra fatus ſū preſſu ris ⁊ doloribus diſſoluta. ſubito in ictu oculi in effabiliter fuit ante dei iudicātis pn̄ciam depor tata. ſed a quibus. et quomodo non agnoſco

Nec certe mirū. nam nūc carnis mole aggrͣuor tūc autē erat aīa ſine carne. fuerunt etiā ibidē iſtorum aīe terroribꝰ ī cogitabilibꝰ quid iudex age̓t formidantes. Heu cur neſcīunt mortales quibꝰ hoc eueīet. quod tūc nobis euenit. Certe ſi illiꝰ non foret ignorantia. tociēs nō pectarēt Nullum que toto tꝑe vite geſſimꝰ pccōrum Iu dicem latere potuit. ymmo cūcta que fecimꝰ. tā ꝙͣſi forent pn̄cia. cunctis aſtantibꝫ clara erant ita vt mīmum noſtroꝝ cogitaminum ſicuti fue rāt apparebat. Cōſidera nāqꝫ quibus et quot agitabamur terroribꝫ. Hic demonū multitudo ſtabat mala. teſtificātes que feciꝰ. locū modū ⁊ tꝑa declarātes. Huic nos metip̄i nullatenus cōtradice̓ poteramꝰ. tū qꝛ habebamꝰ. Iudicem cūcta ſciētem. tū qꝛ ip̄m quilibꝫ nr̄m iuſtiſſimū ꝯgnoſcebat. Heu quid dicam. Quam ſententiā preſtolabamur. Ob eius memoriam nūc formido. Hinc mala vndiqꝫ vindictā iudici acclama bant. nec ullum pene apꝑebat bonū. qūo quid miſericordie ſperaremꝰ. hinc nos dignos ſup plicō oēs qui aderāt exclamabāt. Cūqꝫ iā nil de eſſꝫ. niſi ſnīaꝫ publicari. que pccōribꝰ digne da tur. Ecce glorioſus heronimꝰ cūctis ſplēdidior aſtris a beato iohāne baptiſta ſūmoqꝫ apl̓oꝝ pnͥcipe petro. necnō āgeloꝝ ingēti multitudine cōmitatꝰ. ad p̄ſidētis Iudicis thronū veniens

nrām ſententiam ſuſpendi modico tꝑis. noſqꝫ ſibi dari ob reuerētiam ⁊ deuocōnē quāſi cōtuleramꝰ. Et ꝓpter erroris deſtruendi neceſſitatē vt voliūt impetrauit. deinde nos ſecū deducens omni illa beata vallatus ſocietate vbi fidelium aime ineſtimabili gloria ꝑpetuo ꝑfruūtur. que ibi gerebātur. vt redderemus teſtimoniū declarauit. Poſt hec ad purgatoriū et infernū nos deducens. nō ſolū que ibi erant indicauit. ſed voluit vt penarū exꝑientia ꝓbaremus. Hijs omnibus ſic ꝑactis. Hora quā noſtra cadaue ra ſacco quo beatus fuit vſus Iheronimus teti git venerabilis fuſebius. Idem glorioſus ꝯhe ronimus nobis imꝑauit vt ad corpora rediremus. mandans vt de hijs que vidimꝰ teſtare mur. Promittenſqꝫ nobis viceſimo die. ſi de ꝑ petratis peccatis nos contingeret debitā penitē tiam exercere. cum beato Fuſebio qui tunc erat migraturus ex hoc ſeculo. gloriā finis neſciam adipiſci. Sicqꝫ corporibꝰ noſtris aīe noſtre ſūt cōiūcte. Multa ſiqͥdē Auguſtine kinē formidā da que mortalium mētibus impreſſa ab eiſdē. labentium omnium terrenoꝝ amorē et curam ꝑuigilem. qua tot oberrant homiēs. vtputo fūditus exſtirparēt. patent̓ didici. que ſi hijs car tis imprimerē? plus cogitato opus procederet nec eſſem cōpos ſcribere iam ꝓmiſſa. itaqꝫ cū

de ꝓximo te exſpectem. viſitatuꝝ glorioſi Ihe ronimi reliquias. vt tue quas p̄die recepi litte re fatebantur. Hec oīa fine claudam. tangens venerabil̓ fuſebij ſepulturā. vt admiracula re deam enarranda. que ſuꝑiꝰ pollicitꝰ ſum enar care. Obitus nāqꝫ Euſebij venerabilis ⁊ trium hominū p̄dcōꝝ ſeriē inprecidētibus ꝙͣ breuius potui inſerui. quedā tibi vtputo affcūoſa inter ponēs. ſed nūc predcōꝝ ſepulture ſeres ita pa ret. Aortuo nāqꝫ venerabili Euſebio hora ter cia. Plura ſunt miracula cunctis viſa. que p̄ce dentis vite ſanctitatē teſtata ſunt. quorū ad p̄ ſens duo ſolūmō dicam. Nonachus quidam ciuſdē cenobij pre lacrimis ⁊ vigilijs pͥuatus corꝑali. oculoꝝ lumiē ſtatim vt Euſebij venerā dum corpꝰ facie tetigit. priſtine lucis grām eſt adeptus. demoniacꝰ autē quidā dū ſacꝝ cor pus ad ecc̄iaꝫ duce̓mꝰ. eidem obuiās. eſt ꝓtinꝰ liberatꝰ. Iuxta ecc̄iamj in qua glorioſi Iheroni mi cadauer ſanctiſſimū eſt humatū. venerabi lis ⁊uſebij corpꝰ honore debito nudū adinſtar magiſtri ſepeliuimꝰ. In cuiꝰ etiā ecc̄ie cimiterio homini illoꝝ trium. qui eadem ſunt hora mor tui fuerunt corpora tumulata. Hijs ergo dictis venerabilis Euſebij. cūcta ſileant. vt pregrandia et in effabilia locū teneant ꝓdigia Eximij Miraculum Iheronimi. iam ꝓmiſſa.

N ameno ⁊ iocundiſſimo ſiquidem mi rabiliū geſtorum ſanctiſſimi Iheronimi prato poſitus. vti ſertū faciens. precipuos ⁊ decoros miraculorū flores ad huius opu ſculi venuſtatem. ⁊ noſtre poſteroꝝ ve ſaluti v tiles pro poſſe legam. quorū omnium quid pri die erga ſabinianū hereſi archam peſtiferum que agnoſcis ꝑactum eſt. primo dicā. Sabinia nus nāqꝫ hereticoꝝ fautor duas aſſerens ī xp̄o voluntates. et quod peius eſt. qn̄qꝫ inter ſe diſ cordes. Ad cuius tā inopinabilis falſitatis ꝓ bacōnem introducebat illud quod in euange lio xp̄s dixit Pater ſi fieri poteſt tranſeat a me calix iſte. Eliciens ex hoc grauiſſimas rationes ⁊ pene in extricabiles. ꝙ paſſionē voluit fuge̓ vna voluntate. ⁊ altera eandem ſubire coacte oportuerit paſſiōem. Et ex hijs dicebat ꝙ ml̓ta xp̄us voluit. que optinere non potuit. Can tum in nos doloris exercuit ꝙ magnitudinem explicare nequimꝰ. Peruertebat nāqꝫ idē pe ſtifer anguis. et lupus rapax. ſe veſtimēto oui um induens nobis cōmiſſum gregem. Et vt ſe uiciam diri pectoris efficaciꝰ exerceret; opoſcu lum quoddam cōpilauerat. falſis ꝓbans rati onibus hoc ſic eſſe. Quod quidem opoſculum vt fidem ei daremus glorioſo Iheronimo toci us veītatis ſpeculo imputabat. Cuiꝰ falſitatis

noticiam cōꝑiens ſcīens tibi glorioſum Ihero nimū epl̓am ſuper huiꝰ erroris deſtructioē nō multum ante ſui obitum edidiſſe. Predictū he reſiarcham cum ſuis diſcipulis ⁊ eiuſdem neq̄ cie miniſtris inuitaui quodā die dn̄ico in eccle ſiam Iheroſolimitanā ad diſputandū. et ſuū errorem nequiſſimum ꝯprobandū. Quō nanqꝫ die vniuerſis meis Suffraganeis. Ep̄is ⁊ alijs ꝙͣ pluribꝰ orthodoxis nec nō ⁊ ipſo hereſiarcha cum ſuis nephandis diſcipul̓ in predicta ecc̄ia adunatis. diſputacō a noua incepta adueſpe ras vſqꝫ tetenditur. dū autem Idē hereſiarcha cōtra nos opuſculum ab ipſo falſo cōpoſitū qd̓ glorioſo intitulabat̉ Iheroīmō allegaret. has tātas iniurias ferre non valens bone memorie Siluanus ſancte nazareth eccleſie archiep̄s. q̄ tanta btm̄ Iheronimū affcōe aīmi ⁊ deuocōne colebat. vt ſi quid face̓t d̓inū nomē ⁊ beati Ie ronimi p̄mittebat. vn̄ quaſi ab oībus qheroni mꝰ dicebat̉. p̄dcō hereſiarche ꝓtinꝰ aſſurrexit die̓ eū increpa̓s. ꝙ tātas ⁊ tot exercuiſſꝫ neq̄cī as. dū aūt orie̓tur int̓ eos lōgā ꝯtēcō. ⁊ vterqꝫ obprobria ſibi inuicē ꝓpoſſe dice̓t ī fine ſic ꝑiter ābo ſtatuer̄t. ꝙ ſi vſqꝫ in ſb̓ſequentis diei horā nonā btūs Iheroīmꝰ hoc opꝰ falſo ꝯpoſitū euident̓ oſtende̓t p̄dcūs he̓ſiarcha capite puīret̉ Sinautē archiepiſcopus. Quibꝫ finitis ſinguli

ad ꝓpria remearūt. ꝑ totā autem noctē quiſqꝫ nr̄m oracōnibꝰ vacauit. vt nobis importunita tibus auxiliū veniret a dn̄o. quineminē vſque quāqꝫ in ſe ſperātium ſꝑit. Magnus dominus et laudabilis nimis. cuiꝰ certe ſapientie non eſt numerus. Statuto autē die ⁊ hora. letus hereſi archa in eccleſiā cum ſuis nequicie filijs veniēs hūc illucqꝫ diſcurrens querebat dei ſeruū ⁊ fili um tāꝙͣ leo rugiens deuorare. veluti ſi foret de us non intelligens. nec ſeruorum ſuorū preces exaudiens. Sed tamen cum ſolidiꝰ ſe ſe fatuꝰ ſtare crederet miſerabilius cecidit. Stabat au tem omnis fidelium concō in eccleſia. quilibꝫ ſcī Iheronimi clamans nomen. Clauſerat autem Iheronimꝰ glorioſus aures. fingens ſe dormie̓ oracōes ſupplicātium non intendens vt mirabi lior appare̓t. At ego totus ꝑfuſus lacrimis ſtu pens ⁊ admirans. cur jheronimꝰ ſic ab eēt qͥd deinceps accideret exſpectabam. deniqꝫ cum nil miraculi appareret? ſeuire cepit hereſiarcha canina rabie vt Siluanꝰ quod promiſerat iam ex pleret. Ad locum autē quo decollandus erat. Siluanus ſanctiſſiuiꝰ. gaudens ⁊ intrepidꝰ tā ꝙͣ ad nuptias veniens. lacrimātes epōs ⁊ oēs alios catholicos. q̄ ad hec cōcurrerant. hijs cō fortabat verbis. Exultate mecū Cariſſimi. gaude te ⁊ nolite cōtriſtar. qm̄ non derelinquet deꝰ

ſperantes in ſe. Si non exaudiar?plus meis per catis ꝑpetratis. merui. Poſt hec genua flectēs Sancte ait Iheronime. ad eſto michi ſi placet ꝙͣquā hoc et maiori ſupplicio ſim dignus? tamē ne falſitas locum teneat veītatis? ſuccurre. Qd̓ ſi non eſt fas vt adiuuer. Propicius eſto in hora mortis vt glorie finis neſcīe non ſim ex pers. Hec dicens? ſpiculatori collum prebuit vt fereat ip̄m rogat. Eleuat autē ſpiculator en ſem antiſtitis venerādū caput vno ictū cupiēs amputare. Adeſt ſubito ꝯheronimꝰ glorioſus ⁊ cūctis cernentibꝰ manu extenſa tenet enſem filuano imperans vt exſurgat. Deinde hereſi archam increpans ſcripturas falſo cōpoſitas innuens. eiqꝫ minās. ab omniū euanuit oculis qd̓ huicz eiuſqꝫ ſimilibꝰ vtinā eueniret. Confe ſtim vt glorioſus Iheronimꝰ diſparuit? he̓ſi archecaput terrā pecijt. a corpore detrūcatū. tā ꝙͣ ſi enſe ſpiculatoris manus illud amputaſſet vno ictu. Quod tam mirabile cuncti videntes qui aderāt illico ſtupefacti deo grās egerūt. et Iheronimo glorioſo. et ad veritatis tramitem he̓ſiarche dilcipuli rediere. Ecce quanta vene rabil̓ antiſtitis fiducia in dn̄o ⁊ beato iheroni mo fuit efficax. q̄ pro veritatē mori mīme formi dauit exēplar certe hic factꝰ ē venea̓bil̓ ātiſtes cetei̓s xp̄ianis. Non enim xp̄iaꝰ ille ē. qui timēt

pro veritate mori. Si enim xp̄s pro nobis aīaꝫ ſuam poſuit. vt ab omni nos redimeret ſeruitu te ⁊ nos pro ipſo cum tp̄s eſt aīas pone̓ mīme timeamus. Quia nemo niſi legittime certans poteſt coronā glorie optine̓. y Miraculū Erum quia de ſiluano aliquod dictum noſti. aliud quoddam nō minus vtpu to mirabile ergo eum factū narrabo. cū ius tot fuerunt teſtes. quot ⁊ nazarcth vrbs ⁊ bethleēm tenet. q̄ ꝓprijs ocul̓ hoc viderūt. Ser pens ille antiquꝰ dyabolus ob ſuam deiectꝰ ſuꝑ biam in inferni profundum. venerandi antiſti tis. Siluani nimie inuidens ſanctitati. cōtra eū dolis vt callidior cunctis animātibus grauiter eſt cōmotus. Qui vt virū dei infamē. redderet quatenus qui ſuo ſanctitatis exemplo releuabantur ad recte cōuerſacōnis ſemitas ſuo caſu deciderent ad peiora. Nocte quodam formā ſcī viri ſumens. cuidam mulieri nobiliſſime iam ī ſtratu quieſcenti apparuit. ⁊ ſe ad eam accedere fingens. cōſenſū ſui corporis inquirebat. Ad que terrore ꝑterrita mulier. viri ignorans ſpe ciem. dum ſe cū homine ſolā in thalomo cerneret. nec qͥd faceret ſciret diras cepit voces emit tere. ita vt clamoribꝰ aſſiduis omēs excitarē tur dormientes. et non ſolū de illa domo. ſed eti am ꝯuicini. qͥ oēs ad predcē muleris thalamū

accedētes quid hoc eſſet interrogaue̓ pauīdam mulierē. Interea callidus ſerpens ſub thoro ſe ponēs cepit latere. Qui autem accurrebāt hec audiētes quis hic homo fuei̓t vbiqꝫ ꝑinquire̓ ceperūt. verū illi diu ꝑſeuerātes. tandē ad locū veniētes vbi peſtifer latebat anguis. aliena ſpē occultatum hominem inuenerūt. Qui eūdem ac cēſis candelis intuentes archiep̄m crediderūt. Ad quod om̄s qui aderant ſtupefacti. et veluti amētes effecti. quaſi quid age̓nt quid vedice̓nt ignorabant. ſciētes eiuſdem ſanctitatis nomē At quia hoc tam deteſtabile inopinabileqꝫ cer nebant. eum interrogauerūt. cur tātas nequi cias ꝑpetraſſꝫ. At ille Quid inquit male feci. Si mulier hec me ad huiuſmodi negocīum inuita uit. Quod mulier eum fore mentitum lacrimās correſpōdit. Tūc ille. vt homiēs illos erga viꝝ dei ad maiꝰ odium incitaret. quatenus illū cīci us diffamarent talia cepit. et tam ab horrēda verba fari. ꝙ nullus precurbacōne auribus po terat ſuſtinere. Quo eum contumelijs et oppro brijs exacerbantes coacte extra domiciliū expu lerunt. Mane autem facto. que geſta erant e narrantes. Siluanum Archicp̄m ypocritam et dignum incendio acclamabant. Qua dere tota eſt nazareth commota aduerſus archiep̄m ita vt audiēdo eiꝰ. nomē. quilibꝫ blaſphemaret

Mira huiꝰ viri pacientia. ⁊ magne ſanctitatis indicium. Volat ad in noxij antiſtitis aures tā ti fama diſcriminis. os tn̄ nō mouetur ad iniu rias. int̓ tot aduerſa cor manet immobile. ad nullam ſe vertens impacientiam grās ſemper agens diuino nomini. ſua hec confitetur noxa meruiſſe. Heu qͥd dicam Auguſtine kmē nō ſo lum iniurias ⁊ opprobria ferre vt poſſum fugio ſed etiā in quibuſcūqꝫ verbulis frangor. p̄mia opto. nec de laboribus curo. ꝙͣꝙͣ ſcīam ad celorum regna non aliter quēpiā niſi laboꝝ ⁊ afflictionum cumulo ꝑuenire. Quid enī aliud debio iudicare. cum me a ſanctis in vitā et moribus diſcordem inuenio. niſi et diſcordem in morte in p̄mio inueniri. flebilia et grauia michi aſſunt. ſiſcōrum vitam ⁊ meam recordor. Airor quippe quia auditu ſanctoꝝ geſta reuoluūt homiēs vti ego et tn̄ nil vt ipſi. volunt ꝑagere. porro hoc ad meam detegendam inſipientiā eſt. quod di cam pluries ab eiſdem. Siluani ore audiſſe me ſcio. nūqͣ ſe tantum felicē fore quātum cū ſe ab omnibus deſpici ⁊ ꝯculcari cernebat. Creuit tā tum eius infamia. ꝙ eiꝰ opinio vſqꝫ ad allexan driā ciprum. ⁊ ꝑ ciuitates affines pene ore oīm eſt delata. Atqꝫ limē domꝰ īnoxij ātiſtitis calx alicuius tangere nō audebat. Manens vero in ſupernis dominꝰ ſpectator omniū ſuos ſinit labi

ſanctos intribulacōnum erumpnas. vt tunc fi deles eos pacientia r̓ddat. Sed eos exigente ne ceſſitate in preſſuris mīme derelinquit. Reuolu do itaqꝫ āno. quo dyaboli aſtucia talia erga dei hoīeꝫ ꝑpetrauerat ciuitatem nazareth vt illarū genciū aliqualiter ſcandulum mitigarꝫ vir dei occulte deſerens. Ad ecc̄iaꝫ ī qua glorioſi Ihero miini humatum quieſcit corpus. tāꝙͣ ad t̓fugij portum veniens ſe in ſepulture loco poſuit ora turus. Quo per duarū horaꝝ ſpacium ſic pͥma nente. vir quidaꝫ nequicie ſpiritu inflāmatus in predcām eccleſiā intrās ſanctūqꝫ viꝝ reꝑiēs ſuꝑ ſepulturā in oracōne poſitū. ad eū velut dra cō cucurrit ei improperās ꝙ mulieꝝ mētes ad libidinoſas ſuas voluptates continue incitaret. Quem agnus innocens ſiluanus ſe deſpicī gau dēs huīlitate ſolita vt iſta ei ſepedice̓t blādis colloquijs inuitabat. Quod peſſimus ille latro audiens gladium ex vagina ſua pendētem ad latera impudica. tr̄hens dextera ipſum vt ſilua ni ātiſtititis gutturi immergeret eleuauit. Cui cum hoc verbū Succurre Iheronime glorioſevenerandus antiſtes opponeret: in guttur pro prium eleuatum gladiū immerſit. viri illiꝰ dex tera retrouerſa. ⁊ ſic vt decebat vir nequiſſimꝰ ſeip̄m interemit. vt in lacū caderꝫ quē effodit. Admirabile hoc. Sꝫ non minus eſt mirabile id

quod reſtat cauſu itaqꝫ ſuꝑueniens alius vir nequiſſimꝰ. hoc qd̓ diuina vlcōne ꝑpetratū fue rat. vti vidit protinꝰ gladiū arripiens a dei vi ro hominem illū eſtimans int̓emptum. Silua nū interfice̓ cōnabat̉. Ne nimia verba loquar id quod primo acciderat huic euenit. Cum nō dum vir iſte ſecundus in terra eeciderat. duo a lij viri eccleſiam intrauere. Quod videntes di uini ignari iudicij. hoc tm̄ fore ꝑpetratum ſcelꝰ a dei homine putauerūt. Ruoꝝ vnꝰ id pre alio graue ferens. furie ve ſania vndiqꝫ inflāmatꝰ latro cepit quantū poterat ex clamae̓. vſqueqͦ tua viget malicia. Tu mulieres ad tuas libidi noſas cogis voluptates. et homines interficis in occulto. Certe tue nequicie hodie finis venit Et ſubito pro poſſe cucurrit vt eū extingueret. vibr̄to ⁊ denudato enſe. At vt Siluanus moe̓ ſolito ſuccurre glorioſe Iheronime exclamauit et vir ille vt duo primi ſe manu ⁊ enſe ꝓprio in teremit. vir autē alius qui cum ipſo venerat hoc intuens tremebūdꝰ ob viſionē. ad eccleſie fores cucurrit. Qui hoc maleficijs putans factū qnͣtum poterat clamare cepit. Hūc omēs occur rite. Ecce malificus ſiluanꝰ archiep̄s non ſolū mulieres vituꝑat: ſed ſuis etiam incātacōnibꝰ necat homiēs toto poſſe. Fit hijs nimius viro rū ac mulierum cōcurſus. verberāt arra voces

cōbuſtione dignū ſiluanū archep̄m acclaman tes. Hec ad meas ſonant aures. triſtis ego et lacrimans ad cantū pergo monſtrū. Stabat a gnus inter lupos atrociſſimos ſeuientes vt ca nes famelici. rabie non minima. letus ⁊ mitiſſimus tāꝙͣ fungens ꝓſperis. nil dicens aliud ni ſi hec iuſte pacior. quia in deum meum peccaui. grauiter verberatur vir innocens capitur ab oī bus. vt ad ſupplicia tanto lecior quanta pena grauior deducatur. At ego dum manu ſilenciū populo. eius optans furorem nimium mitigae̓ inſinuo. eō amplius iracundia et furore popu lus inflanmatur. Cumqꝫ iam captus ſiluanus extrͣ eccleſiam duceretur. Subito glorioſus Ihe ronimꝰ. vt viſum eſt de loco in quo iacebat ſurgens. tanto circumfulſus lumine. ꝙ radijs in eum intuencium oculi vibrarentur cūctis apparuit. ſuo deuotiſſimo antiſtici premia largiturꝰ Qui ſua dextera Siluani venerandi dexterā capiens. hijs qui eum captum retinebant antiſtitē voce terribili. vt eundem dimitterent imꝑauit Tante ſiquidē virtutis fuit hec iuſſio. vt an̄qͣ finiret̉ vox talis ⁊ oēs repēte tātꝰ timor inuaſit. ꝙ oī vigore corporis deſtituti ī terrā velut mortui cecide̓. Int̓ hec quedā mulier a nephando ſpū obūbrata. catheīs vincta ꝯpedibꝰ manicis qꝫ ferreis alligata. pluriū hoīm maībꝫ libea̓cōis

optinende cauſa ad ecc̄iam deportat̉. ac vbi mu lieris pes ecc̄ie tangit limen vlulatus ⁊ voces terribiles. miſerere miſerere glorioſe Iheroime nam ꝑ te crucior dyabolꝰ emittere nō ceſſabat Cui glorioſus Iheronimꝰ. Nephāde inquit ſpi ritꝰ ab hac exi dei familia. et tuas detege quas erga ſiluanū egiſti fallacias in ſiluani forma oī bus te demonſtrans. Tunc dyabolus vt glori oſus heronimꝰ iuſſerat in ſiluani forma. ita vt ab omnibus ſiluanꝰ archiep̄s crederetur appa ruit. ⁊ rem quā fecerat vt infamē redde̓t dei fa mulum enarrauit. Hijs dictis diris clamoribꝰ ⁊ vlulatibus nephādus ſpūs de templo diſpa ruit. Quod vbi tam mirabile eſt ꝑactū. gorio ſus Iheronimꝰ ſui antiſtitis dextram non relin quens. quid optas inquit voce leni. Siluane kmē tibi placitum ſcito me facturū. At ille mi dn̄e inquit vt in hic ampliꝰ nō c̓linquas. Ad quem glorioſus Iheronimus corrn̄dit. Quod poſtulas ita fiet. Poſt me velociter ergo veni hec dicens Protinꝰ cūctoꝝ viſui ſe negauit In teruallo autē vniꝰ hore facto. Siluanus archi ep̄s exſpirauit ſit ob hoc cunctis ſtupor. ⁊ āmi racō inaudita vndiqꝫ viroꝝ ac mulierū necnō ⁊ pueroꝝ cōfluit multitudo. lacrimaꝝ effuſione terramadet voces. lamētacōes. vlulatus. gemi tus ⁊ ſuſpiria in rama ſonant. Qui libꝫ ſe reum

eo ꝙ in ſiluanum cōmiſiſſet veniam poteſis cla mat. Per totam autem ſequētem noctem gēcium multitudo ab ecc̄ia non recedit. 4taqꝫ mane facto. clero ad venerādi antiſtitis funera p̄ꝑa to. corpꝰ eiuſdē ad nazareth eccleſiā. honore cō gruo deportatur. tā illiꝰ ciuitatis. ꝙͣ iſtiꝰ.ſ. beth leem populi multitudine comitante. In qua qͥ dem eccleſia. nazareth corpꝰ illud venerādum humanimus. vt decebat. longa certe verba iu xta admiranda ſiluani venerādi p̄ſulis mō me rita plene ꝓmerētur. Sed quia dicēdoꝝ p̄ grandis patꝫ areazeiuſdem venerādi preſulis actꝰ finiam quedam alia nō minꝰ grādia breui ver 111 borū ſtemate narraturꝰ; Narrādū puto quoddā ſatis mirabile. qd̓ ꝑtim relacōne veīdicorū teſtium. ꝑtim oculorū viſu didici. Duo viri nobiliſſimi. et trāſitorijs locupletes ſed catholice veritatis inſcij. tn̄ vt ī gētilium ritu geniti ſatis boni. gloloſi Ihe nimi mirabilia audiētes. ex ciuitate allexādria multis adunatis oꝑibꝰ. deuocōne eiuſdem feruidi. ceperunt iter. vt eiuſdem glorioſi Iheronimi reliquias viſitarent. Cumqꝫ iam incepto iti nere. quoddā a tramite deuij introiſſent nemꝰ vbi nulla hominum aut equoꝝ veſtigia videbātur. Beati Iheronimi nomē inuocātes. eidem ſe cuſtodiēdos trͣdiderūt. In eodē ſiquidē nemore

quidam latronum habitabat princeps habēs ſub ſe plures quingētis latronibꝰ. Hos ⁊ illos ad aliquod deſtinans iter ut tranſeūtes interfi cerēt. ⁊ ad eundem ⁊ ceteros ſpolia reportatēt Is itaqꝫ princeps hos tranſeuntes intuens tri bus cōuocatis latronibus. vt ad eos interficiēdum accederent imꝑauit. Qui ſui principis im plere cupientes iuſſa. aſſumptis armis illorſū quo gradiebantur. allexandrini concito curſu tendunt. Magna ſiquidem glorioſi Iheronimi merita magna ⁊ ꝓdigia a ſāctis modicis talia nunꝙͣ viſa. acceſſerant latrones vt tranſeūtes mactēt. Sed dum ꝓpc fuerunt? quos prius ſo lum cernebant duos. paulominꝰ innumerabi les eſſe vident. Inter quos vir preibat tanto lu mine circūluſtratus. vt intuendi in eū aliquali ter phas non eſſet. Apprehendit timor ſtupor ⁊ admiratio hos latrones. quid aliud poſſent facere neſciunt. niſi alios latrones r̓meare. At vbi iam forent a longe redeuntes e̓trouerſi. ſolū duos vt prius homines reuiderūt. Mirātur nimis latrones. et ſe illuſos arbitrantes. ceper̄t ad tranſeuntes hoīes r̓trogradi. At vbi aꝓpinquauerūt vti prius viderāt. nunc viderūt. Ma gis ac magis ſtupefacti latrones cernentes inuacuum ſerediſſe. terga verterūt. Et velociter ad ſuum exſpectantem principem deuenerunt

Iacrepat cos princeps quid tā diu ꝑegiſſent. Sed cū remigeſtā audit: eos inſipientes et fatuos eſtimans. duodecim alijs latronibꝰ cōuocatis. cum eiſdem verſus tnͣſeūtes homiēs mittit curſim. A longe duos hoīes cernūt. Sad ꝓpin qui vt primi viderāt ſic ⁊ iſti. eorūdem tremūt baſes. trepidat corfiunt velut amētes. omni vi gore animi deſtituti. tandem in ſe redemites eos latenter inſequūtur. cupientes quit deinceps accidebat edoceri. Trepidant vero huiꝰ neſcij trāſeūtes hos vidētes hoīes. ⁊ inter ſe qͥ hij ſint auide ꝑcunctantur. deniqꝫ iā occaſu ſolis inclinata die. cū quid in nocte faciant neſciūt. illos duodecīm latrones viatores eſtimātes. ad eoſ dem cōſulendum ſtatuūt declinare. At vbi ad la trones veniendi iter carpūt. dicti latrones cōſdem ſolūmodo duos cernūt. Quo latrones vigorē adepti. trāſeūtibus ⁊ ip̄i ꝓtinꝰ obuiauer̄t Qui omēs ſimul iuncti inuicem ſe ſalutauerūt interim interrogāt latrones. qui ſint. vn̄ veniant. a quo ꝑgāt. At illi viri inquiūt. ſumꝰ de alexādria veniētes bethleem petimꝰ. vt glorioſi Iheronimi reliquias viſitemꝰ. Ad hec latronū pnͥceps. Qui illi inquit viri fuerūt. qui hucuſqꝫ vobiſcū tm̄ mō veniebāt. Mirant̓ hos talia fari viatores. ⁊ ſe poſtquā nemꝰ intrauer̄t neminē niſi ipōs ⁊ tres alios vidiſſe vel audiſſe dicunt.

Quegeſta fuerant cunc latronum narrat prin ceps illos obſecrās. vt ip̄is obquā cauſam hoc acciderit ſi noſcant debeant indicare. Quibus illi ob aliam cauſam niſi qꝛ glorioſi Iheronimi cū ſtodie ſe dederunt hoc eueniſſe ſe neſcire dicunt Ad hec latrones ſpiritu ſācto. qui vbi vult ſpi rat ſubito inſpirante. omniqꝫ quam prius habe bant ferocitate depoſica interram eorū pedibꝰ prouoluti. pro excogitatis flagicijs veniam poſtulabant. illosqꝫ ad latrones alios ꝑduxerūt Sed quid dicam. non minꝰ patet ad contuēdū hora prima noctis ad latrones exſpectantes deueniunt. Poſt hec quid eis aeciderit declarauerunt. eoſdem ſuppliciter exhortantes. vt hijs flagicijs ſolitis iam expulſis ad glorioſi Ihero nimi cadauer ſecū irent. fit hijs verbis ceteris latronibꝰ deriſio ꝓmittūt ſiquidem ſuo princi pi et ill̓ alijs necem duriſſimā ſi auderēt ampli us iſta fari. Non ceſſantibꝰ autem illis priora iterum loqui verba latronum ꝙͣ plurimi canis rabie furibundi mox in eos in furgunt enſibus denudatis. Potuerūt nempe rumpheas eleuae̓ Sed ipſis glorioſi Iheronimi auxilia poſtulanti bus. enſes illos deponere. donec illi qui fuerant occidendi anheronimo poſtularēt nullatenus valuerūt. O ineffabilis clementia noſtri ſaluatoris. quot modis quos vult facit ad agnicōeꝫ

ſui nominis deuenie̓. Repente hec tā infueta om nis illa latronū videns contio. altis deo et glo rioſo Iheronimo vocibus debitas agūt laudes eiuſdem ſe vouentes reliquias viſitare. Facto ergo mane. plures trecētis hominibus qui tūc tꝑis ibi erant talia ꝑpetrantes cum eiſdem allexandrinis ex illo exeūtes nemore. ad glorioſi Iheronimi tumulum deuenerunt. cūctis hec tā inſueta prodigia enarrātes baptizātur itaqꝫ gē tiles allexandrini. ⁊ cunctis mundi vanitatibꝰ cōculcatis. in quodā cenobio vitam religioſā duxerunt. Latrones autem illi ſimiliter ad lu cem veritatis ſancteqꝫ et laudabilis vite ſemi tas d̓ina grā et glorioſi Iheronimi meitis pue Icuti cōſtanti Miraculū nerunt nopolitanis litteis hac dere michi ſpeF cialiter directis. tnͣſacto nō longo dierū ſpacō. intellexi ſimile pene miraculum qd̓ ſupͣ fatus ſum in vrbe cōſtantinopolitana duobus accidit romanis iuuenibus a romana vrbe be thleem venientibus. pro glorioſi Iheronimi cor pore viſitando. Quod tractabo ſicut breuiꝰ pote xo. Cū gͦ illi duo iuuenes appropinquātes cui dam ruria cōſtantinopoli ꝑ duodecim forte di ſtanti miliariū ſpaciū. anteꝙͣ rus duobꝰ milialbus introirēt. Eadem fere hora ī loco quorſū iu uenes veniebāt duos cōtigerāt hoīes interemi

Cuorum mortis rumore predicto reſonante. rit̓ ris loci ciuſdem viri inſimul congragati circū quāqꝫ. quis horū interfector fuerit ceperūt inqͥ rere vehementer. Cumqꝫ diligēter ꝑquirerent adeſſe certum neminē. niſi p̄dcōs iuuenes quiiam ꝓpe venerant reꝑientes. eoſdem protinus. tenuerūt. ab eiſdem credentes homiēs fore int̓fectos. Rirantur itaqꝫ huiꝰ ignari iuuenes. et horum ſe nil ſcire totis caſibꝰ coniurabant. Ac illi corum pronichilo cōputātes verba. captos. eoſdem ad rus conantur conducere feſtināter Poſt hec de rue̓. quia ad eoſdem ruris viros iuſticīa non ſpectabat. cum accuſacōnibus ad cō ſtantino politanū dn̄ium capti iuuenes deſtinā tur. Quin ne nimis longa fiant verba. Ad̓ non fecerant tormētorum rigore. iuuenibꝰ iam con feſſis. adicitur more ſolito ſententia decollādi Heu quale cor audiendo tot lamēta innocentiū quos et iuuentutis et pulchritudinis maxima venuſtas ⁊ ortus nobiliſſimus decorabat. poſſet ſe a lacrimis cōtinere. Flētes itaqꝫ inuenes grauibꝰ pallidas fauces lacrimis iririgantes vlulatus gemitusqꝫ ⁊ ſuſpiria ꝓmere non ceſ ſantes glorioſe dicebāt Iheronime hoc tale ne eſt p̄mium ꝙͣ obſequētibus tibi p̄ſtas: Eſt tāle ꝙ labore tui meruimus itineris. Heu romā na vrbs noſtri p̄ſcia ortꝰ. nō ſit te credebamꝰ

neſciam noſtri finis. Ad locū nāqꝫ tanti ſupplicij ibidem gencium multitudine maxima expe ctante. innoxij iuuenes ꝯducūtur. O ineffabilis miſericordia dei noſtri qua celum r̓dūdat. ⁊ ter ra. nec vlli ad ſe currēti obliuiſcitur miſereri fle xis in loco quo plectendi erant genibꝰ. in celū vterqꝫ iuuenis manibꝰ eleuatis. Glorioſe magna voce inquiūt heronime. ſalutis nr̄e et au xilij portꝰ. noſtreqꝫ ſpei anchora ſaluberrima ⁊ vital̓ hac inclina hora nr̄is indignis ſupplicacō nibus pias aures. vt ſi hoc pro quo punimur ſcelus non geſſimꝰ. tuas liberacōis opes. pieta te ſolita ſenciamus. Quod ſi fecimus. exigente iuſticia cōdempnemur. Hec vbi dixerunt. colla extendunt carnificibus ferienda. nil dicentes aliud quā ſuccurre ſuccurre qheroime gloīoſe Quid mirū ſi tot lacrimis cunctoꝝ ad ſe curren cium opifex miſericors Iheronimus ſe a miſe rando non potuit abſtinere. Cum circumſtan cium omnium et carnificum etiam corda ad cō paſſionem vndiqꝫ mouebantur eleuātis nāqꝫ enſibꝰ iuuenum carnifices colla feriunt. ac col la ꝑcuſſionū ſigna vti porfirici lapides forent recipiunt. Airantur carnifices credentes ſe i ctus fefelliſſe. denuo eleuant. vt plus poſſunt enſes et feriunt. ſed tamen vti prius inſenſi bilia iuuenum colla manent. Ac illi iterum

ac iterum feriunt. Sed enſes vti eſſent palee la uenes ſenciunt. Oritur inter circūſtātes ex hoc admiracō ⁊ ſtupor vehemētiſſimus omēs capit Hinc inde genciū ad tam inſuetam viſionem cōfluit multitudo. Audit hec ⁊ ipſe ſententie la tor et currit. Iubetqꝫ carnificibus vt ſe viden te denuo feriāt. ⁊ cum omnino de illeſa inuenū colla manerent. Stupēs magis ac magis iudex tantiqꝫ ignarus miraculi nil ſcit aliud. cur hec fiant quam veneficīa cogitae̓ precepit itaqꝫ mi niſtris omni mora poſtpoſita nudos tradi arſu ros iuuenes cogi flāmis. Circa illos copioſus ignis accenditur. infundit̉ lignis oleum et pix vt eorum vita cicius deſtruatur. Quid mirādū ſi compos protegendi ab enſibus gloloſus Iheronimꝰ a flammis etiam ſuos ſe inuocantes ſedulis vocibꝰ iuuenes potuit liberare. Surſū ig nis flamma ī immēſum ſcandit. ac iuuenes ſub alis conſiſtentes glorioſi jheronimi ſalubriter ꝑmanent velut in ameno ſi quieſcerent virida rio ⁊ iocūdo. Poſtremo iudex vtrum hoc ſit aſ ſcribendum miraculo aut veneficio certiꝰ cupi ens exꝑiri. vt ſi hij diebꝰ octo ſuſpenſi viuerēt quo vellent abirēt ſoluti ⁊ liberi cenfuit. Suſpē ſis itaqꝫ illis. mox glorioſi Iheronimi pn̄cia mi nime defuit qui plantas manibꝰ tenens pedū illeſos ⁊ viuentes ſtatutis diebus mirabiliter

conſeruauit. Currūt ergo octauo die tocius ci uitatis ⁊ circumiacentium villaꝝ viri. currit et iudex. cernunt clae̓ glorioſum miraculum. pate facientibus que viderūt. qui ad cuſtodiendos iuuenes fuerant deputati. Mirantur omēs vo cibus in excelſis. laudes ꝑagunt creatori et Ihe roīmo glorioſo. Aox de eculo innoxij iuuenes deponūtur. ⁊ maximis honorum obſequijs ab omni populo venerantur. verum in vrbem con ſtantinopolitanam capti ⁊ doloribus vehemen tiſſime grauati intrauerunt liberi. et honorifi ce. ⁊ cum gaudio ineffabili exigerunt ⁊ tandem annuente deo a multis conſtantinopolitanis populis cōmitati bethleem attingentes venea̓cione debita glorioſi Iheronimi reliquias viſitauerūt. Statimqꝫ depoſita ſeculari omnium cura ⁊ habitu cenobium in quo glorioſus Ihe ronimꝰ vixit intrauerūt ⁊ vacantes die noctu qꝛ pnīe ⁊ oracōibꝫ celebri vitā ſcītatis ꝑſpicūc ī p̄dicto cenobio adhuc manet Miraculū Agne admiracōis gaudij deuocōisqꝫ cau ſa precedens iuuenum miraculum extitit Sꝫ formidīs multe exiſtit ſequēs ī ſacris ordini bꝰ maxime ꝯſtitutis. Apd̓ ſuꝑiorē thebaydē qd̓dā dn̄arū fuiſſe āte duos ānos d̓r eximiū et diues monaſteriū oī pulch̓tudīe ⁊ excellētia decōcatū In qͦ pene ducēte dn̄e vita hoēſte r̓ligiōis

Incluſione continua decorisqꝫ moribus ꝑmanubant. Ad hec quibus inſunt figant aures. nec quod hauſerint vna auricula. effundūt altera Nā quantūcumqꝫ nauis ſana ſit ⁊ integra. mo dicum ymmo quaſi nichil ꝓdeſt ſi alta volens ſectare maria. ꝑuum qd̓ ineſt fundo fora mēre linquat. vt dira naufragia. nō admittat. Cur hec ſum fatus pn̄tis narracōnis hiſtoria reſera bit. Multis itaqꝫ pollens predictū monaſteriū virtutibus. vnum peſſimū quo ruit ſymonie vicium retinebat. Nam inſtruente dyabolo in e iſ dem dn̄abꝰ hec obſeruabatur abuſio. vt ſi quā vellent inmoīalem reciꝑe non tantum intuitu caritatis ⁊ miſericordie recipiendeqꝫ bonitate quantum deſiderio recipiebāt pecunie. Nulla e nim in monaſterium intrare manſura poterat̉ niſi certa pecunie qnͣtitas ſecum iret. In hoc ſiq̄ dem erat monaſterio ſanctimonialis quedam dn̄a etate grandeua. que ab infancīia ſua ī ietu nijs ⁊ oracōnibus. omni terreno reſoluta ceno deo vixerat. que viciū illud ꝙͣ plurimū abhor rebat. cui nocte quadam vt erat ſolitaī oratīo ne poſita glorioſus Iheronimꝰ apparēs. locum illū immenſo luſtrās lumine. p̄cepit eidem vt ad abbatiſſam ceterasqꝫ virgines illiꝰ cenobij moniales mane ꝑgeret. nūcians ꝙ niſi a pecca to iam inueterato manum extraherēt: vlcōem

diuinā ſubito expectarent. Hijs dictis diſparu it. ꝑ̨̄territa viſione infueta ſanctimonialis dn̄a quis is fuerit iubens talia nuncīari. In ſeipſa auide ꝑtractās totam illam noctem egit in ſompnem. Crepuſculo dici adueniente omnes in capitulo. ꝓpulſato tintinabulo congregauit. Quibus admirantibus ad que forent tāta feſtinacōne in capittulo cōuocate. Sanctimonial̓ do mina ex earū aſſurgens medio que viderat et audierat omnibꝰ patefecit. ſit illico monialibꝰ cūctis ex hoc irriſio hāc exclamabāt fatuā multisqꝫ garriūt deriſionibus. hanc forte illa ebrietate nimia ſompniaſſe. Illa vero accepta contumelia. pacientie ſe ſcuto muniens. de earumdem ꝑtinatia ſiquidem nimium dolens ſed de fu a deſpectione gaudēs. ad ſolitas redijt oraciones. ſupplicans continue ne fuis monialibus quod audierat eueniret. Tranſactis ergo die bus decem. nocte media predicte ſanctimoniali domine hac ꝓre deuotis oracōnibꝰ incumben ti. Glorioſus iterū apꝑuit Iheroīmꝰ eidē. ut que prius denūciauerat monialibꝫ denuo intrepide nūciaret. allocucōe mādauit benigna. Ad quē illa Iuis īquit es dn̄e talia michi mādās ihe ronimꝰ inquiēs ſū ab eiuſdē euanuit oculis Il la vero ſciēs eaꝝ duriciā. quid age̓t qͥd ve dice̓t neſciēs. Tādem mallēs a monialibus inſana

⁊ ebria reputari. ꝙͣ diuinis cōtra ire preceptis congregatis iterū monialibꝰ q̄ viderat ⁊ audierat voluit int̓imare. Aſt vt cam aſſurge̓ moīales peſtifere cōſpexerunt. diuini inſcie iudicij ſi bi de ꝓximo affuturi. anteꝙͣ verba inciꝑet. e. ca pitulo cum magnis cathinacōnibus exierunt. Quin tranſactis inſuper diebus tribꝰ. dormienti predicte ſanctimoīali dn̄e. glorioſus Iheroni mus ineffabili quaſi ſocietate vallatus angelorum nocte apparens media. eam excitauit. ei qꝫ Iuſſit protinus. vt de illo exiret monaſterio nec ſubito futuram ſentētiam exſpectaret. Cum illa vero multis lacrimis ſupplicarꝫ ne hoc fie̓t Glorioſus inquit jheronimꝰ ad abbatiſſam et ceteras ꝑgito omī mora poſtpoīta. eiſdem nun cīans. ꝙ niſi peniteant hac nocte diuinā ſentirent vlcōnem. Si autē in ſua permanebunt duticia. Statim exiens amplius in monaſterio ne moreris. Hijs finitis abceſſit. Hec igitur audiens ſanctimonialis anxia. plenaqꝫ triſticijs ca pittulū adijt. ⁊ campanā cepit vehementer ut ad capl̓m ſanctimoniales accederēt reſonare. Quo abbatiſſa de ſompno euigilans. ꝯgnoſcēs qꝫ ab hac fore pulſatam campanā Iracūda ad capl̓m proꝑauit. At vbi illam vidit diris eam minis increpans. nullū voluit audire verbum ꝓmittēs ꝙ niſi ceſſaret hec agere ſecū ampliꝰ

in monaſtei̓o nō mane̓t. Cui ſanctimoīalis do mina. Ne tardes inquit queſo age̓ quē ꝓmittis ꝓfecto me noſcas hoc ī loco nō mēſurā āplius. Glorioſus equidē iheronimꝰ apparēs mͥ tm̄ mō hoc ſtatī monaſteio futuꝝ iudiciū patefecit hec audiēs abbatiſſa deride̓ cepit. hāc eſtimās ve ſano capite iſta fari. ⁊ hoſtiariā cōuocās iuſſit. vt hāc de monaſterio. ꝓtinꝰ effugae̓t mādās cidē. vt aliqͣli hora ſit exͣ dimiſſam. poſtmodū fa ceret introie̓. vt ſit ab inceptis oꝑibꝫ iā ceſſaret Hac de re leta ſcīmoīal̓ dn̄a ꝙͣ ciciꝰ potuit e mo naſterio ē egreſſa. lacrimis tn̄ ꝑfuſa doloribꝫqꝛ r̓pleta. ꝓ hijs que monaſteio noue̓at euētura Terribil̓ ſiquidē deus fortis atqꝫ potēs et quis r̓ſiſtet ei. Heu cur eum hoīes non formidāt. qui tm̄ irrit āt eiꝰ irā ſciētes nullatenꝰ poſſe fugere ab eiꝰ maībꝰ vt eos eiꝰ magnū ⁊ in enarrabile iudiciū nō ꝯprehēdat. Saltē hijs miſeri t̓rean tur exēplis. Audiāt qui in ſuis ꝯfidūt diuicijs quoqꝫ in irā cōcitant excelſū dn̄m ſue auaricie ſiccitate. quale huic monaſtei̓o a deo ꝓpt̓ pecu nias faciem auertenti de celo eſt iudicium iacu latū. Pene limē hoſtij ſāctimoīalis dn̄a exceſſe rat. qd̓ ſubito totū corruit monaſteiū oēs opprimēs moniales. ita vt ex eis aliqua viua non remāſit. Sanctimoīalis vero illa in quodā vene rabili dn̄aꝝ monaſteio quod apud inferiorem

thebaydem ſitum eſt haltenus ſanctitate preci Miraculum pua viua manet. Ignum cenſui p̄miſſis miraculis aliqua alia diuini contra peccātes manifeſti iudicij declaratiua iungere. vt ſi forte pre iuditiorum multitudine pcc̄ōꝝ corda tenacia ⁊ plus ꝙͣ lapidea in carnea ꝯuerterētur. quatenꝰ cum ſe ob peccata cernerent beluas. racōnem et cognicōnem ſui conarentur vt fierent homi nes adipiſci. Abiecta enim racōne qͣ ſunt hoīes infra bruta animalia redigūtur. Grecorum quidam hereticus die quadā cum ſacerdote quodam in iheroſolomitana ecc̄ia publice diſputabat. Cumqꝫ ſacerdos ob ſue fidei ꝑtis defenſionem auctoritatem quādam Iheronimi allegaret vt greci deſtrueret racōnes. Temerario peſtiſer grecus ore. glorioſum fuiſſe vheronimum tocius veritatis lumē mentitum. non erubuit voce fari. At qui voce talem nequiciā ꝑpetrͣrat vocem dcinceps nullatenus formauit. vidam inſuper alius Miraculum hereticus peſtifer. arrianorum. in qua dam diſputacōe cuidā Iheronimi glo rioſi auctoritatem ꝯtra eū inducenti. vt mentitur. ſua temeritate reſpondit. Subito fuit d̓ina vlcōe ꝑcuſſus. Nam nondū verbū voce finiēs damae̓ ꝑ totum illum diē ſine aliqua ceſſacōe

non deſijt. Miſerere miſere̓ iheronime glorioſe quia a te penis diriſſimis torqueor. ⁊ hec ꝑ totū illum diem quātis vocibus poterat clamās. ho ra completorij miſerabiliter expirauit. cunctis cernētibus qui ad hec ꝯcurrerāt. Aia̓culū Ereticꝰ quidam aliꝰ peſtifere hereſis arh riane. cui ante meū obitū finē imponat pius dn̄s. In ecc̄ia ſyon gloloſi Iheronimiymaginē cernēs. vtinā inquit ſic te cū viuebas meis manibꝰ tenuiſſem. qꝛ te meo gladio iugulaſſem. Hec vt dcā dedit gladiū euaginās tota vi ip̄m ymagīs gutturi infixit. Quā mag nus iſte iheroīmꝰ tot faciēs mirabilia inaudita cui ſcd̓m ſua oꝑa ſil̓is nō apꝑet. potuit equidē imbecill̓ ī ymagīs guttue̓ gladiū fige̓ dexteraSꝫ de ymagine gladiū. ⁊ e gladio manū quouſqꝫ res innocuit extra here nullatenꝰ ꝯpos fuit. Aox quoqꝫ ex ꝑcuſſioīs loco tāꝙͣ ex hoīs corꝑe viui ſanguinis vnda fluxit. que vſqꝫ mō ꝓ mi raculo declarādo flue̓ nūꝙͣ ceſſat. Fadē inſuꝑ ho ra qͣ res ſic ꝑacta ē. iudici in atro exn̄ti idē glori oſus iheronimꝰ cū gladio gutturi infixo apparens ꝓ offenſioē hmōi vindictam fieri poſtulauit narrans equidē ſibi facta. Et hec dicēs abijt Stupefactus itaqꝫ iudex cū ceteis qui aſtabant ad eccleſiam ꝓperans. hereticum manu gladiū ymagīs gutturi infixū tenētē repꝑit Qui ꝓtinꝰ

vt hij viderant fuit compos manū a gladio remouendi. Captus itaqꝫ hereticꝰ ī ſua ꝑmanēs duricia. ob aliud nō ſe dolere. niſi ꝙ viuū non teneret Iheronimū garriens. a populi multitudinc lapidibꝰ. lignis enſibꝰ. ⁊ lanceis iugulat̉ ẜpos meꝰ ꝯoh̓es ¶ Aliud miraculū quem agnoſcis omni fulgēs pulchritudine. quem michi loco filij adoptaui. vt puto tibi pridie quid ei euencit enarrauit. Sed tn̄ vt preſtantiꝰ memorie cōmendetur. ſilentio non tranſibo. Captus itaqꝫ idem iohānes an te duos annos a parſis ⁊ parſarum r̓gis miniſtris venditus. ꝓpter eminētem ſuam pulchritu dinem ad regis exercenda officīa deputat̉. Cū qꝫ ꝑ annum in regis curia non ꝑuo dolore et tedio ꝑmanſiſſet. eodem r̓uolucōis anni. die pradenti regi ſeruiēs. pre triſticīa ſe a lacrimis nō potuit cōtinere. Hoc rex intuens lacrimarum quidem ab eo querit cauſam. Qua cōꝑta. eum in quodam caſtro quibuſdā precepit militibꝰ cuſtodiri. Sequēti autē nocte. eodem in caſtro exn̄te. diris lacrimis vndiqꝫ mādefacto in ſompnis cidem glorioſus Iheronimꝰ veniens manumqꝫ eius vt ſibi videbatur capiēs. ad ciuitatē Iheroſolomitanā ſecū duxit. Exꝑgefcūs mane putans in caſtro ſe a militibꝰ retineri. in do mo qua maneo ſe inueīt. Quo admirāte velut

amēs vtrū in caſtro vel in domicilio meo ſtaret nullatenꝰ diſcerēbat. In poſtremo r̓diēs emiſ ſa voce dormientē familiā excitauit. Currūt igit̉ ad me famuli. adeſſe ioh̓eꝫ ineffabili gaudionūciātes. Quae̓ dubiꝰ accurrēs quē a parẜ vinctū putabā pn̄tem cerno. Quo quidē qͥd ei accide rat enarrante. deo ⁊ glorioſo Iheroīmo laudes maxime perſoluuntur. Aliud miraculū Anctimonialis quedam domina omni um pene pulcherrima feminarum. etate iuuencula. ſed animi ſapiētia valde ca na. beati Iheronimi deuotiſſima. in quodam ce nobio dn̄arum multa ſanctitate vt opinor ad huc viuit. Cui quod a̓dies dicit̉ contigiſſe. Sit mulier hec alijs in exemplum que illuc et huc per plateas ⁊ vicos diſcurrere nūꝙͣ ceſſant. fui ſtultoꝝ hoīm illaq̄antes animas viſioē. Nullo tot dyabolꝰ rethi capit aīas. quot peſſimo mū lierū. Sanctimoīal̓ hec vt oīm dn̄aꝝ teſtimoīo conprobatur nūꝙͣ niſi maxima eam cōpellebat neceſſitas extrā. ſuā cellulā gradū fixit. neqꝫ eī aliud egit opꝰ. qm̄ aut oracōibꝰ vacat. aut lcōi bꝰ aut meditacōibꝰ implicat̉. a̓ corpꝰ e̓ficit dor miendo. aut aliquā maībꝰ ex̓cet oꝑa. ſꝑ tn̄ ſcri turā dn̄icam ruminādo. Hijs dixꝰ ſerpēs anti quꝰ dyabolꝰ inuidens oꝑibꝰ. vt eam a ſancto ꝓpoſito reuocaret. cuiuſdā nobiliſſimi iuuenis

animum in eiuſdem ſanctimonial̓ in tantū con cupiſcentiam accendebat. ꝙ nil poterat die no ctūqꝫ aliud niſi quomō eam poſſet attingere. cogitare. Circa monaſterium. veri luminis ra tione obcecatus. continue ꝑgens. nullum reme diuinaliud inuenie̓ quibat. Tantaqꝫ inſciētie nube caligatus extitit. vt multociens ſe ſuis ꝑnicioſis turbatum affectionibus cernens. voluerit ſe aquis tradere ſuffocandū. Stulti amoris ſtultum iuuenem cathena de die in diem ſtrin git. vt hec ad ſanctimonialis aures reſonent. ob ſuam non audet pudiciciam. Qua de re omī ad hoc auxilio deſtitutus quendā inueniēs magum veneficia ⁊ demonū incantacōnes nephā dis artibus exercētem. magnam ꝓmittit ſi qd̓ optat ſecutꝰ fuerit pecunie quantitatem. Tūc veneficiorum magus ſuis carminibꝰ cōuocatū demonem decipiēdi cauſa nocte media feſtiue ad ſanctam deſtinat monialem. Ad cellulā ita qꝫ accedens demontranſire vltra cellule limen glorioſi Ihetonimi ymaginis ī cella picte timore nimio. nequit. Mira res auguſtine. vt multi plicibus patet exemplis. Tantꝰ glorioſi Ihe. ronimi dyabolo timor ineſt. vt etiam ſue picture non audeat appate̓. nam ſic vi ab eodem obſeſſo corꝑi precioſa demōſtratur ymagor ab codem cōtinue dyabolꝰ effugatur. Igit̉ ꝯmiſſum

teplerdi opus ne qͣꝫ ſpūs deſpane ad mittentſē euertitur. Sibiqꝫ negari ad monialē introitum pādit ob glorioſi Iheronimi ymaginē pictā celle. Quo eū deridēs magꝰ dimiſit. Aoxqꝫ cōno tatū aliū demonē. ꝙͣ pōt cicius mittit ad hmōi oꝑa finienda. ſit ſecundo id qd̓ pͥmo. At ſecūdꝰ ꝑ horam forte manens coactꝰ cepit voces excelſas emitte̓. Si me Iheronime hinc ſuis recede̓ huc vlteriꝰ nō reuertar. Ad hec ſtupefacta mulier que or̄oibꝰ in cella inherebat. qͥs iſtas fundat voces. nimio pauore ꝑterrita ꝑcūctat̉. non ceſſante dyabolo ſic clamante. excitate illius ce nobij moīales timore ꝑcuſſe grādi. tremule ad illam currunt cellam. cruce dn̄i p̄eunte. at vt il lum fore ſpiritū neꝙͣ ſciūt. Eundē ꝯiurāt vt debeat qua de cauſa venerat intimare. Narrans eōdem dyabolus rei ſeriem. ſeqꝫ gemitibus ⁊ vlu latibus miſerum pandens et cathenis igneis vinctū a Iheronimo r̓tineri. Rogat eas vt ſuis mereat̉ precībꝰ abeundi grānj inuenie̓ At vbi hec moīales audiūt deo et glorioſo Iheronimo laudes reddunt. ſuppliciter poſtulātes vt demonem hūc nullatenꝰ reuerſurū de eodē cenobio effugaret. vix oracōnū verbis finitis dyabolꝰ magnis ſtridoribꝰ ex eodem loco recedens. magum adijt. eūqꝫ capiēs tātis verberibꝰ et crucīa tibus flagellauit. vt per multa horarum ſpacia

in co aliquod vitale ſignū paulominꝰ non appare̓t. diris clamans vocibꝰ. mei cruciatꝰ cau ſa fuiſti. ad illam me deſtinans moīalem. Cer te in te eiſdem verberibus vindicabor. Inter vbera autem tā horrida magus cum pene ꝑnicīei ꝓpinquū ſe cernerꝫ. ſuas ſe videns artes malū ſibi auxilium adhibere. ad tocius refugij portū glorioſum Iheronimū iam naufragans ſe diri git. Glorioſe inquit jheronime huic ad tuā cle mentiam ſubueni miſero accurrēti. ei ſolita miſericordie dona pregrandia nō denegans. promitto namqꝫ ſi tuis ad intus auxilijs pernicici tam horribili nō ſuccunbam. deinde cūctis exu tus fallacijs a tuis obſequijs non recedā. Hijs finitis velut fumus ab eodem neꝙͣ ſpiritꝰ euanuit. per annum iacuit verberibus magꝰ in tm̄ ſui corꝑis impos. ꝙ non niſi alieno auxilio potuit ſe mouere. Aox idem accepta penitentia magus. anteꝙͣ a lecto ſurgerēt. cunctis conbuſtis cōdicibus quibꝰ artes illas nequiſſimas exercebat. venditisqꝫ omnibꝰ que habebat. ⁊ pau ꝑibus erogatis. cōpleto anno. ille ſe ob penitētiam ꝑagendam. in quadam ſpelūca claudens in heremo. ī qua per quadrienniū ſtetit glorioſus Iheronimꝰ. multa ſanctitate ⁊ penitētie aſ ꝑitate pollens. Huc quēſo omnes iuuenes cur rant ⁊ inſan iuueīs exemplo diſtant. ne quod

illi contigit. ſibi poſtmodum dolcant cōtigiſſe. Inſanus itaqꝫ iuuenis tantis circumligatis lu rurie laqueis ſe videns omnimodo ſue miſerri me voluptatis deſiderio nephandiſſimo defrau dari. quadā nocte laqueo ſe ſuſpendit. Et ſic in felix temporali vita pocius ⁊ ꝑpetua ſe pͥuauit. Ecce quot maloꝝ cauſam turpiſſimū luxuī̓e vi cium fore liquet. Nil tam ruine aīe ꝑiter et cor poris ꝓmptum. ꝙͣ iſtud nequiſſimū arbitror ſcelus. Ex ipſo nāqꝫ homicidia. ebrietates. ī cō meſſacōnes inuidie detractiones cōtencōnes ⁊ pene vniuerſa oriūtur mala. Ad̓ veteris ⁊ noui teſtamenti infinitis patet exemplis. ⁊ cōtinuis manifeſtiſſimisqꝫ exꝑiencijs declarat̉. Ad hoc autē vt maior iuueībꝫ detur aſtucia ſe tuēdi. Nā ſtatꝰ vllꝰ ꝑiculoſior nō eſt inſipiētis iuuētutis ſtatu. Aliud cenſui exemplū mei nepotis rufi etatis forte decem ⁊ nouē annoꝝ. ꝙͣꝙͣ dolore ni mio ſubrogare. ¶ Aliud miraculum On ē ambiguum iſta que incipio enar rae̓ magnis tribulacōibꝰ mee memorie Lreuocat̓. Sꝫ tn̄ vt p̄miſſum ē. vt oībꝰ maxime iuuenibus proueniant in exemplū ſilencō nequeo illa p̄terire. Nepos. q̄dā meꝰ ruſus nopͥuatꝰ parēte. āniculꝰ ad meas de mine. vtroq ueīt manꝰ. qͥ vtinā ex mr̄is viſcei̓bꝰ nō exiſſꝫ ne illi qd̓ ſuſtinet ꝯtigiſſet. quem tanta diligētia

ſuo infortunio enutriui vt a pluribus a me geī tus putaret̉. Creſcens itaqꝫ idem puer infelix etate. ſed non ſapientia. ingenti pulchritudīe corporis. ſed non anime. decoris qꝫ ⁊ ꝓbis mori bus ⁊ honeſtate bonitate ⁊ multe ſapientis ele gantia. ꝙͣꝙͣ vacue decoratus a cunctis dilcōne ſuꝑflua colebatur. Is namqꝫ ī. xviij. etatis ſue anno imbecillis ⁊ miſerrimus expirauit. ꝓpter quē abhominibꝰ tātus inſonuit luctus. vt vix per menſem finem potuerit inuenire. Sed certe luctus pro eo quod euenerat non ſuffecit. At er go ego eius nimie incumbens dilcōni. pluries rogaui glorioſum Iheronimum vt michi quid nepoti meo acciderat reuelaret. Igitur meis an nuens Iheronimꝰ glorioſus precibus. optinui quod gliſcebam. Orāti enim michi die quodā hora nona. michi tantus euenit fetor. ꝙ in nari bus meis nullatenus poteram tolerae̓. Hec dū mecum tacitus reputās. vnde hic tantus adeſ ſet fetor admiraret. Supra meā verticem eleua tis oculis. infelicem nepotem meū vidi. terribil̓ viſionis. ita ꝙ in eum viſum imprimere non audebam. Nam cathenis igneis circūligatus. fornacis inſtar flāmas fetidiſſimas erūpebat. Ad hanc itaqꝫ viſionem ſubito me tam vehemens timor arripuit. vt dum pluries loqui vellē: for mandi poc nullatenꝰ cōpos eſſem. Poſtremo

aliquantulū in me r̓diens. ſi meus eſſet nepos voce cepi ꝑquirere tremebūda. Ad hec ille. vlu latibus ⁊ ſuſpirijs. vtinam inquit non fuiſſem ne tam diris eſſem cruciatibus deputatus. Nā ſcias tartareis manſionibꝰ ꝑpetuis temporibꝰ me manſurum. Heū qͥd dicam. Hijs dictis mi chi tantus dolor affuit. vt ſim pluries admira tus. quomō vita protinꝰ non deceſſit. longis vero expletis colloquijs. ab eodem ſciſſitatꝰ fuiCur diuine miſericordie ſic fuiſſet exſors. cū ta men ī mūdo tot virtutibus ſic polleret. Pro nl̓la ſcias me inquit cauſa fore dampnatum. niſi ꝙ in ludis maxime delectabar. At quia in mor te accepta penitentia. quaſi ſtulta ignorātia vt debebam poſtpoſui confiteri. diuinā non merui adipiſci veniam. Et hec dicens. a meis diſpira uit oculis. Talis autem co abeunte r̓manſit fe tor. vt in locum illum hattenus nullus audeat introire. Ecce quātum turpiſſimum ludi ſcclus diuine abhorrent maieſtatis oculi. Timeamꝰ ergo ne nos bonoꝝ rapiat inermes tam repen tinꝰ inteitus. Penite̓ nos vicioꝝ contingat dū tempus eſt. quia poſtmodum penitentia foret fruſtra. Vt ergo a xp̄ianis tante ruine ludi ꝓ cul effugiat nephas. ymmo vt omni memoria deleatur exempla alia quedam ꝙͣ breuius po tero ſubrogabo. ¶ Miraculum

N ſamaria quindecim nondum expletis diebus. dum miſer quidam ludens qua ſi omnia que habe̓ poterat cōſumpſiſſet glorioſi cepet Iheronimi nomē auſu temerario blaſphemae̓. Quem nephande blaſphemie vix finientem verba vidētibus ⁊ ſtupētibus cūctis mox e celo fulmē veīens inte̓mit. ¶ Mia̓culū Ribus alijs ī tyro ludentibꝰ hoc accidit quod enarro. Cum enim illi ſuum vel lent inciꝑe ludum. vt hij qui ſe hoc ab ciſdem audiſſe ⁊ totam rei ſeiem vidiſſe ſe fan tur. referunt ſicut dixerūt. Quācumqꝫ vis exer ce vim Iheronime. quia te inuito ludum illum alacriter finiemꝰ. Hijs itaqꝫ dictis: ſuū inceperunt ludum. Quo quidem primordiato quaſi vno elapſo inſtanti. ſe terra aꝑiens illos ſolū abſorbuit. ita vt ex eis amplius nil fucit viſūy Airaculum Vod viſu noſcitur. viriſſimo teſtimoīo conprobatur. Idcir co que dico ꝙͣꝙͣ multis poſſem cōproba re teſtibus: tamen me ip̄o teſte qui ea viſione ꝓpria didici. ꝯprobabo. Iuxta mea edem in iheruſalem in qua habito nobiliſſimꝰ quidam fu it miles tranſitorijs nimiū locuples. qui vnicū habens filiū. eiuſdem ſtultiſſimi amoris cecitate percuſſus. non ſolum a prauis eum non corrigere. ſed etiam cum ipēmet praua inſtruere

conabatur parētes fatui et iſti ſimiles. mentis queſo oculos huic inclinent. vt quis finis eue niat nō ignorēt. Aulti enī hoīes magnas ani me ⁊ corporis inciderunt ruinas ob prauorum parentum inſipientiam. Creſcens nāqꝫ illiꝰ mi litis filius. cunctis moribus bonis deſtitutus. dedie in diem peiorando totum ſuum tempꝰ amittens. in ludis blaſphemijs. cunctisqꝫ inmundicijs patre cauſante annum attigit. xij. Qui quodam adueſꝑante die ſolitis cum patre ludis inſiſtens. ludum eodem vt gliſcebat non habente. primo prorupit in hec verba. Si quid ille poteſt Iheronimus qui ludos prohibet iam exerceat. nam ſe inuito hinc niſi victor nō exſurgam. Verum hoc dūtaxat ipſo ꝓſequēte nequā ſpūs in deterremi hominis ſpecīe cūctis videntibus locum ī quo ludebant velocī gr̄du adiens. eūdem puerū infelicem rapuit. Sꝫ quo eum detulit nulli hattenus hoīm eſt conꝑtum verum vt puto eum detulit in infernum. Eadē namqꝫ hora caſu ad quandam mee domus fe neſtram. que loco in quo ludentes degebant pater ⁊ filius. ex oppoſito ſita eſt. me poſueram quo me videre fuit neceſſe. veītate conſpicua ſe riem tam formidande rei geſte. diſcant igitur iuuenes in iuuētutis tempore quod ceteris eſt preſtancius e petendis moribus ſe fulcire.

ne vilibus caducisqꝫ moribꝰ iuuenilis animꝰ informatus ſtatum in canicie neq̄ant ꝑmutare Quod enim noue carte inſcribitur de facili non deletur. diſcant etiam ꝑentes fatui filios correctionibus ⁊ verberibus crudire. nec viciorum ſinant ineptas radices figere non faciliter euellendas. ne flendi hic ⁊ in futuro eis ſuccedat e uentus. Nam niſi fallor ad eternorum gaudiorum patriam veniēdi artiſſima ⁊ ſine ambiguitate aliqua a pauciſſimis certe cognita extat via. Ac vno habito oppoſitorum: alterū per ſe patet. eundi ad ꝑdicōnem iter latiſſimū ⁊ mul tis ymmo pene infinitis liminibus plenum fore cōſtat. quodlibꝫ enim mortalium peccatorum ad p̄dicōnem tramitem ſuum ſtruit. quo dum hominum non ſolū paganoꝝ ſed etiam illorū quos ſacri baptiſmatis vnda lauit. Nam de pa ganis nulla oritur queſtio ꝙ dampnentur. maiorem liquet fore numerum multiciplicibꝰ inſiſtentium flagicijs. quorum nulla pene vniꝙͣ cōgnoſcitur emendacō. quinymmo reſpectiue qͣdem dico ꝑiter bonis ⁊ malis hominibus cōſide ratis. non eſt qui facīat bonū. non eſt vſqꝫ ad vnum. Sed omēs poſt ſuas peſſimas ⁊ improbas ambulant voluptates cōſequenter conclu didebet ꝙ ad eterne beatitudinis gaudia rariſſimi gradiantur. Infinite qm̄ oēs pene ſacre

ſcripture auctoritates hoc teſtantur. Infinita ſiquidem ⁊ exempla poſſemus ꝑſpicaciter intu eri ad huiꝰ veritatem ſufficientius demonſtrā dam. Hoc ex omnibꝰ vnū cenſeri decet. nec ab hoc diſcrepari pōt nullū. ſcꝫ ad eternā modo aliquo ꝑuenire poſſe gaudia. niſi oībus nō ꝑticu lariter ſꝫ totaliter vicijs exſtirpatis. virtutū ſtu deat itinere ꝓperare. Hijs iam fine dato? exem pla. ⁊ ꝓdigia modica iā huius oꝑis finis ꝓpin quꝰ breuiter introducā. ⁊ duo p̄cipue admirā da que venerabili viro Rycolao trecenſis inſu le archiepō referēte didici pͥmo dicā. Mira. Enerabilis idem archiep̄s pridie glorio v ſi Iheronimi deuocōne nimia bethleem veniens. Vt eiꝰ cūctis honoribus colen das r̓liquias viſitaret. vt totꝰ cai̓tate feruidꝰ redie̓ noluit donec me grͣtiſſima ſua viſitacōne eximijs leticijs adimple̓t. Qui vti donoꝝ precī puus. vt gratiſſima michi donaria ſuꝑhabun dantiſſime more ſolito imꝑtiret. me viſitae̓ mi nime ꝯtentꝰ mecū dignatꝰ ē iā diebꝰ plurimis cōmorari. et etiā ad huc manꝫ. quod vtinā tꝑe lōgo duret. In xp̄o nāqꝫ auguſtine kariſſime venerabilis idem pontifex te ſalutat ꝙͣ pluries Igicur michi ſuorum verboꝝ auido venerabilis idem pontifex enarrauit. Hoc tale in ciuitate candia contigiſſe. Sacerdos quidam ſuus ſue

maioris ecc̄ie cuſtos impudicus et luxuric ac& brietati deditꝰ. nondum completo anno. miſer rime de hoc ſeculo migrauit. cuius corpore in ce terorum ſepulto baratro ſacerdotum. vt eius punitio cunctis innoteſceret ad exemplū. Subſequenti nocte. tantus in eccleſia eiusqꝫ cimite rio fuit ſtrepitus ꝙ rumore nimio in illa cōmorantes excitati pauore ingenti. velut amentes ad eccleſiam cucurrerunt. Stāt itaqꝫ omēs cir ca eccleſiam ſtrepitus vehementes. campanaꝝ qꝫ ſonitus audiebant. ſed minime quid videntes. diuinam quidem exorant dlementiā. qua tenus cur iſta fiant debeat reuelae̓. ſed nullū ex audicōnis ſenciunt adiuuamen. Siluculo hoc ceſſante. cuncta que fuerant in eccleſia reꝑiunt reuoluta et quaſi vndiqꝫ flammis ignium vio lata. Ad hec memoratus pontifex oracōnes in dicens populo. quid ſequenti eueniat nocte p̄ cepit expectari. ne nimijs ſuccumbam verbis ſe quenti nocte duplex ſtrepitus ⁊ pauoris tribulacō eſt ſecuta. qua de re r̓pletus populus amaritudine ⁊ dolore cernens nullū ſibi a dn̄o adiutorium euenire. ſicut vulnerati qui in monuinētis proiecti dormiunt exiſtebat. Die autem eluceſcente omnibus in eccleſia ꝓ oracōnibꝰ con gregatis. glorioſus Iheroīmꝰ ſubito ſepcies ſo leſplendidior in eccleſiam veīens. ad altareqꝫ

gradiens cunctiſqꝫ mirantibꝰ et videntibus ꝑ horam forte ſub ſilentio ꝑmanens. obſtupenti populo. Hec ꝓpter ſacerdotis illius miſerrimi cadauer ſacris indigne locis conditum ad ter rorem peccancium contigiſſe int̓imauit eiſdem qꝫ mandās. vt cadauer miſerum tartareis ptꝰ reſurrectionem oīm manſionibus deputandū diſſepultum flaminis traderent protinus ꝯcremandum. Alioquin incepta peſtilentia nō abiret. et ſic ab intuentiū oculis eſt inuiſus. Quot vt ordinauerat letabūdus populꝰ ꝓtinꝰ adim pleuit. deo et beato Iheronimo laudes precipu as ꝑſoluendo. Et ſic peſtis poſtea ceſſauit. Quo deinceps beatiſſimū heronimū vnanimiter de uocōe mxͣima oēs cole̓ inceper̄t. Miraculū N eadem inſuper ciuitate quidā pulcher O rimꝰ extiterat iuuenis titus nomine honeſtus moribus. luculentus carnali nō ignobiliori natus ꝑrogenie. prediues valde. totam pene deuocōem et fiducīam habens in beato Iheroīmo. Hic ſiquidem iuuenis virgineo nitens cādore ī eiuſdē ſancte virginitatis ꝓpoſito vſqꝫ ad. xx. annū ꝓbis vite moribus perdu rauit. Quodā itaqꝫ tempore eiuſdem ſui frīs nephādo cōſilio incitatꝰ ſpretis tā nobiliſſimis vginitatis gēmis aui̓ p̄cioſiſſimū metallū calcās ad carnis ſpurcītias ⁊ lutū ac fetorem luxuris

vehementer declinans. puellam quādam omī pulchritudine corporis renitentē ſibi in matrimonio cōpulauit. In cuiꝰ amaris retibꝰ ita ſe capiens. ꝙ aliud preter ip̄am poterat minime cogitare. de die in diem cepit diuina officīa ob liuiſci. ac quia miſer dereliquit iuſticiam. ⁊ oblitus fuit deum ſe alentē. oblitus fuit ſibi dn̄s mi ſerei. Completo namqꝫ anno. quo cum puella iuuenis inſenſatus ſteterat. non vt ī matrimonio. ſed cauſa explēde libidinis copulatus fug gerente dyabolica aſtucia. iuuenis frater? puelle illaqueatus amore. auide diu querens eiuſdem amplexibus frui. tandem que optauerat eſt adeptus. Huc accurrant iuuenes. et exēplo iuuenis ſint aſtuti. fiunt nota iuueni puelle vi ro iam ꝑacta. Cacens idem cogitat auide quo valeat modo certitudinē reꝑire. expectat diebꝫ aliquibus ſe ſimulans hec neſcie̓. Aſt die quo dam ordinat vrbem deſerens ꝑegre proficiſci⁊ latens per diē in ciuitate nocte media domū veniens. r̓ſeratis ſeris. a puella ſeruitrice clam vt prius ſimul ordinauerāt ambo vſqꝫ adtha lamum in quo eiꝰ frater ⁊ vxor in lecto ſtabant procedens. poſtulabat ſibi aꝑiri. Mirantur illi et timore ꝑterriti vehemēti. pulſanti negligūt thalami hoſtium reſerare. tandem confractis ſeis thalami iuueīs ira ⁊ furoe̓ nimio fornacis

ardentis inſtar vndiqꝫ inflāmatꝰ. vxorem pri mo euāginato gladio interfecit. deinde ſb̓ thoro ꝓpriū latentē fratrē inueniēs inte̓mit. Hijs itaqꝫ geſtis ex ciuitate exiēs multo tꝑe ꝑ mundū hūc illuc qͣꝫ errās. cū qͥbꝰ dā alijs cepit quoſdā tranſeūtes itine̓ dep̄dari ac etiam iugulare. Permanēte itaqꝫ eodē tito ꝑ. x. ānos talibꝰ negocijs implicato? glorioſiſſimꝰ Iheroīmꝰ ſalubre refugiū ⁊ vitale. die quodā ad veſꝑaſcente luce. in modū mercatōis ſe monſtrauit. Ne ille ſolumniō habite deuocōnis premijs pͥuaretur Nam ille quāꝙͣ tot et tanta vicia abhorrenda continue exerceret tamen in beato Iheronimo deuocōem aliquā tetinebat. Ita vt eidem ſe con mendans cotidie. boni aliquid diebus ſingulis ad eius honorem facere nullatenus poſtponebat cernens igitur titus mercatorē. nephādis ſocijs ad ſolita nequicie oꝑa cōuocatis. cōcito cū eiſdē ꝑgens curſu. vibratis lāceis Iheroīmo mercatoris inſtar obuiāt veniēti. moxqꝫ in eū ſurgēs. a ſocijs eūdem p̄cepit retinei donec eiꝰ lateri gladiꝰ infigatur. deinde manū eleuans. interficiendi cā gladium tenentem vt ſcelus tantū valeat iā explere. Ad hec glorioſus Ihe ronimꝰ Amore inquit Iheronimi quē tu diligis loquendi aliqua breuis licentia michi deturPoſtmodum ſi volueris facito quod optas.

Ad hec ⁊ titus amore eius inquit quem nomiā ſti. ⁊ loquendi et viuendi licentia tibi vt poſtu las concedatur. Tantum que portas mercimonia iam depone. At Iheronimꝰ glorioſus. Ego ipſe ſum Iheronimꝰ huc ꝓpter tuā liberacōem veni. ne michi a te impēſa obſequia inuanum preterirent. Te tot que geſſiſti peccaminū iā peniteat. ad teipſum redeas ne formides huc vſqꝫ me noueris ꝓpter tuam ſalutem et anime ⁊ corporis ſupplicem apud deum ergate iratam diuinam iuſticiam extitiſſe. ne in te dignas tibi ſeuicias exercerꝫ. Ad penitentie ergo ꝙͣ cicius ꝑge callem. et peccatorum onera iam depone. Alioquin me tui cuſtodem ⁊ ſupplicem non ha bebis. Hijs dictis Iheronimus glorioſus ab illorum oculis diſparuit. Ad hec ſtupefactus ti tus. ⁊ qui cum illo erant. timore ⁊ admiracōne tam in genti ad terram procidens ꝑ horam. nō potuit eleuari. Tunc ſubito in titum ⁊ qui cum illo erant ſpiritꝰ ſanctigratia eſt effuſa ⁊ lux eos celitus illuſtrauit. Qui protinꝰ in viros alios iam mutati? ſpretis cunctis ſpurricijs vicōrum ad penitentie tramitē rediere. dennde ad heremorum antra deuia et ignota ꝓperantes in magnis ſe corꝑm aſꝑitatibꝰ et vita ſanctiſſima tradiderunt. TMLiraclum

Mō
Iraculum quidem aliud quod veridicorum teſtimonio ſolidiſſime in ſuperloribus egipti partibus in quodam monaſterio fuiſſe non multis diebus peractum. qntellexi. quatenus hominibus. et maxime iuu̓eī bus ꝙͣtumcumqꝫ caſtis proueniat in exemplū ad euitandum ꝑiculnm mulierū. precedenti miraculo addere cogito forcratum. Monachus q̄ dam iuuenis ⁊ decorꝰ. honeſtate precīpuꝰ. morum maturus et ſenex virginalis pudicicīe cū ſtos. cunctiſqꝫ illius monaſterij monachis ſpeculum ſanctitatis glorioſiſſimi Iheronimi ama tor deuotiſſimus fuit. xij. degens annis continu is. vacans orationibus et ſtudio ſcripturarum Hic amore caſtitatis timens ne cor aliqualiter violaret; mulierum viſus ineffabiliter abhorre bat. ita vt et eius memoriam formidaret. Huic ꝓpoſito dyabolus antiquus ſerpens et hominum inimicꝰ inuidens ſue nequicie inueterate contra eum dolos ⁊ artes multiplices incitauit continue cogitacōnum ſtimulis iuuēnem ꝑeſſi mꝰ temptator affligens. die noctuqꝫ a tēptacōibus duobꝰ mēſibus non ceſſauit. quueīs ve̓o prouidus ſeſe dn̄i et beati Iheronimi. cuiꝰ dile ctōis ardore feruebat cōmendans cuſtodie. vi ctrici dextera. tēptamēta dyabolica ieiunijs et oracōibꝰ ſe muniens triūphabat. Cōfluat hic

queſo iuuenes atqꝫ ſenes ⁊ ꝙͣti ſit caſus mulie rum fallax pulchritudo. Hic doceantur maxime ꝑ exemplum. Cernens ſe aſpis ꝑfidus dyabo lus a iuuene ſuꝑari tanꝙͣ leo rugiens ſubtiliores nocendi artes cepit ꝑquire̓. vt iuuenem deuoraret. Fit itaqꝫ inter eos pugna gr̄uis. Hīc aſtucijs conſuetis caſtr aduerſus iuuenē ſtru it peſſimus inimicus. hinc iuuenis oracōes et glorioſiſſimi Iheronimi protectio caſtrorum ſternunt municōnes. ⁊ vires eoꝝ triūpho nō bili vilipendūt. qnterea genitoris ad mortem erogantis viſitacōnis cauſa ingruēte ex monaſterio in ciuitatem ad paternā edem venire iu uenis eſt cōpulſus. Nam ſe pater dolore nimio moriturum. ſi viſione fruſtraretur filij. crebris clamoribus acclamabat. Ob hoc dolens monachus. timens ne mulierum viſu cor mundū et virgineo candore nitidum violaret. potius niſi fratrum ſui cenobij fuiſſet ſupplicacōibus inclinatus. erga patrem crudelitatem volebat propter dn̄m exercere. ꝙͣ eiuſdem infirmitati ꝯpati a monaſterio recedendo. Scierat enim nil monacho tam nociuum deteſtabile et mortale qͣ vicos ⁊ ciuitates ⁊ gentium multitudinem circuire. Nulla certe in homiē permanet quies mētis. qui multoꝝ verboſitatibus et vaniloquijs implicat̉. qd̓ aqua piſcibꝰ monachis precipue

idem ſilentium oꝑatur. In pat̓na itaqꝫ manēs ede monachus. diebꝰ tribꝰ tedio tā vehemēti affectus eſt. ꝙ ſibi potius videbat̉ tetris ſe foe̓ carceribꝰ mācipatū. Cōpleto die tercio. dū eū cū ſorore ſua quadam pulchritudinis inaudite infirmitatis cauſa patris crura inſimul cōtingeret confricare. ex caſu. ſororis dextera eiꝰdem tāgente dexterā. tam diris libidinis ⁊ eiuſdem ſororis inepte et abhominabilis concupiſcentie fuit ſubito iacul̓ cor eiuſdem monachi inſtigante dyabolo vulneratum. ꝙ pene eam ad illicita et oīno ab hominibus abhorrenda niſi extitiſſet timor verecundic inuitabat. Heu quid dicam. que monachis illis inerit obſer uantia caſtitatis. qui quotidie mulierum viſibus pociuntur inſimul colloquendo. Sic manꝫ in caſtitate homo facīes mulierum intuens aſſidue. ſicut manet palea ſtans in igne. Fal lax certe et ruine maxime propinquus caſus ī euitabileqꝫ periculum eſt femine pulchritu do. Timor certe monacho euenit quē timebat ⁊ ſibi accidit quod tanto tempore verebatur nec ſine exemplo īaximo aliorum. non illud iuſſum eſt. ꝑntibus obedire. in quo aīe ꝑiculū formidatur. A monaſterio monachus inuite egreditur. ſed ardore libidinis tam nephande continue inflammante. nil aliud ꝙͣ ſororis hoc

neſcientis ſcelus. faciem improbis oculorū viſi bus videre cogitans. pene nūꝙͣ fuiſſe monaſte rium recordat̉. Sanatur interim pater. ac mō nachus excuſacōnibus ad inuētis retardat de die in diem ad monaſterium remeare. Manen te autem eodem in paterna domo tribꝫ menſibꝫ hinc monachos. hinc patrē ⁊ omneꝫ familiam maxime mouet āmiracō. cur iſtum tā vehemēs irripiūt mutacō ⁊ alteracō in audita. qgnorāt ſiquidem rei cauſam. idcirco effectum eos conti git ignorae̓. Ad monaſterium cum duobꝰ ad ſe ex monaſterio deſtinatis monachis. tandem reuertit̉. illud referens tedium r̓deundo quod prius detulerat exeundo. Cepit itaqꝫ in mona ſterio corpus degere monachi. cor vero a ſorore aliqualiter non r̓cedit. hoc ſibi ſit ſtudium ſcri pturaꝝ. vt attingat peſſima que affectat. Hec ꝯtemplacō diuinorū. vt pccōrum modum inue niat explendoꝝ. percutitur alienus ſui. ⁊ a veritatis cognicōne deuius cōtinue a dyabolo cuiꝰ iugo grauiſſimo imbecille collum ſubmiſit libi dinis. nouis telis ſicut fumus deficiunt dies e ius. confringunt̉ ſicut in fixorio oſſa eius. ⁊ in firmat̉ doloribꝰ vita eius. irracōnali fit ſimilis animali obliuiſcit̉ in toto diuinam clemētiam exorae̓. tota die cogitans quis modꝰ apꝑeat abilis vt poculū mortis valeat deguſtae̓. Heu

ꝙͣ inopes ⁊ miſeri ſunt. ⁊ omībus bonis egētes ⁊ exules. qui a domino ſe elongāt. Tanto fit pe ius brutis aīalibus vir in peccatis. quibꝰ ab aī mā deus maiori ſpacō elongat̉. ꝙͣ id quo celū a terrā diſtāt. ⁊ oriens ab occaſu. ꝙͣto eidem p̄ ſtat dum diuinā gratia eſt fulſitus. Cogitāti deniqꝫ mocho veritatis luīne neſcio ⁊ ignaro nephadiſſime ⁊ auditu horribil̓ voluptatis adipiſcēde r̓ꝑie̓ modū. mali ꝯſilij ſeminator dya bolus hoc tale inſinuat ſibi cōſilium occulto cōgitamine vani cordis. vt ſcilicꝫ ī tēpeſte noctis medio cunctis dormientibus veſte depoſita mō nachali ſumpto qꝫ habitu laycali ex monaſterio exiens. paternas clam adeat māſiones. ⁊ do mū crepuſculo noctis latent̓ intrās ſub thoro ſororis lateat. donec dormiēte ip̄a ad eādem accedat. ſue voluptates libidīs expleturꝰ placet inſane mētis imꝑicie cōſiliū erogatū ſtudetqꝫ ip̄m toto poſſe ꝙͣ pōt breuiꝰ effectui mācipare. Sequētis igitur adueīentis noctis medio ſub ſilencō ad fores cenobij claues gerēs manibus ꝓperat ſꝫ ad hoſtia veniēs per totā illam noctē huc illuc diſcurrens. quo ſint in loco poſita nō inuenit. Stupore et admiratione perterritus cur hec ſint neſciens intueri. iam matutinali qͣ ad laudes debitas dominicas monachi excubabant propinquante hora conpellitur illi ad

cellulam retrogredi. manet in cella idem admirans per diem illum. ꝓponit ſequenti nocte fa cere quod nō fecit. audet imbecillis dextera. que non poteſt. ſperat ſtulta pecus contra leonē pu gnans triumphi gloriam adipiſci. Quid inſen ſate reris. putas agere vilis pecus. que leo for fiſſimus Feronimꝰ contradicit. Ceſſa ꝑmagi glorioſiſſimi heronimi genua flectere. ipſum vlterius non ſalutes. ⁊ tibi poteſtas protinus concedetur vt cadas in foueam quam effodis vt etiam dira naufragia iā admittas. non poſſunt impenſa glorioſo Iheronimo ſeruicia quo quomodo fiant a mercedibus vacuari. Retinebat ſiquidem in cella monachus ille deuius et errans ⁊ dyabolico demōio mancipatus yma ginem heronimi glorioſi tabule inſignitam. Cui ſingulis diebus antiqua conſuetudine fle ctens genua ſe eidem pluries ꝯmendabat. Id circo vt eius mira dlementia cunctis innoteſce ret: illo eum die r̓tinebat ne malum facerꝫ qd̓ volebat. Ignorans vero hec ille monachꝰ ſub ſequenti nocte ad fores cenobij iterum ꝑgit. ſꝫ quod precedenti nocte. id hac facīt. Ne igitur ni mis inhereā verbis. per vnum fere menſem ſin gulis noctibus hoc euenit. Completo namqꝫ vt puto menſis circulo in ſompnis beatus Iheronimus ſanctiſſimo cuidam illius monaſterij

monacho apparuit. in ſtratu ſuo quieſcenti nō cte. eidem reuelans quid iſte monachus facie bat. mandansqꝫ illi vt debeat eidem mona cho ſic crranti declarare quomodo ipſe eum ob ſui impenſam reuerētiam cuſtodiuit. vt hoſtia non videret. ad cogitatū ꝑpetrandum ſcelus. ⁊ ꝙ niſi velox de inceptis ſubſequatur emendacō ſeſe de ipſius cuſtodia remouebit. diſceſſitqꝫ ꝓ tinꝰ ab eodem. Mane autem facto que viderāt monachus altei monacho enarrauit. ac ille ſe quid hic dicat non intellige̓ pluribus deteſtās ſacramentis. cepit dicere ſibi ꝓpt̓ cerebri vacui tatem hec ſompnia eueniſſe. Tacꝫ monachꝰ ⁊ recedit.. Hic gaudens ꝓponit nocte ſequenti nullā āplius exhibēs ſolitā heroīmo ſācto re urrentiā hoſtia moͣſterij ad neꝙͣ opꝰ qd̓ tādiu affectauerat ꝑagendū ad ſuū libitu c̓ſerare. vt dicā breuiter qd̓ diu miſer hyāti aīo cogitaue rat mala operādi a Iheronimo more ſolito ho nore pͥuato ſibi tr̄dita poteſtate. vt voluit ſic ef fecīt. ſed tn̄ in fine glorioſi Iheroīmi clemētia nō defecit. r̓cedēs itaqꝫ ille de moͣſterio noctur na hora alieno hītu occultatus pr̄is domū ad ueniēs ꝑ diē illū vndiqꝫ circuiuit. Cūqꝫ noctis crepuſculo domū intraſſꝫ. ad lectū in qͦ v̓go ſoror q̄eſcere tūc ſolebat. dlā ꝓcedēs tādiu ſb̓ eo dē latitauit. ꝙͣ diuſororē dormie̓ potuit eſtimae̓

Tunc inde exiens exſpoliatis veſtibꝰ ſororis ſe dextero lateri applicauit. Ad hec ſoror leui ſomp̄no dormiens excitatur et virū iuxta ſe manu ſenciens admodum expaueſcens. diris emiſſis clamoribus ad ſe omēs ꝑiter euocauit. Currūt ad puelle thalamum cuncti cum lumine. ⁊ tan dem in lecto inueniunt hūc iacentem. Airant̉ parentes ⁊ ſtupent. Cernunt hoc cuncti qui cō currerant ⁊ condolent. Interrogat a filio pater diſcriminis tanti cauſam. reatum ſuum filius ſilentio cōfitetur. voluit enim vt dixi glorioſus Iheronimus hanc ſuam ſtulticiam exꝑiri. vt in poſterum humilior ⁊ aſtucior fieret ad cauend̓ ⁊ in prelio ſe tuendum. ⁊ ne amplius exemplo huiꝰ quis de ſuā ſanctitate cōfideret ⁊ ſꝑaret. Quanto enim maior ineſt homini ſanctitas dū eſt in mari mundi huiꝰ ꝓcelloſo. ⁊ inimicorum agminibꝰ pleno in imbecilli carnis nauicula na uigat; tanto maior inſtet timor ⁊ aſtucia ſe tuē di. Infinitas peſſimꝰ ille temptator dyabolus nocendi poſſidet artes. qui incautꝰ ꝑgit. leuiſſime capietur. Qui in cunctis timet. ab omnibus dyabolis hic timetur. Certe plus nil nocet. ꝙͣ ſpreto aliorum cōſilio vt ꝓpria voluntas preci pit ambulare. Qui ſue tantū voluntati credit ī cunctis. que facit finem odibilem adueīet. Ma gnus exēplo iā finito cūctis timor de fragilitate

noſtra maxima. ⁊ de dyabolica calliditate et a ſtucia nobis omnibus demonſtratur. Magna et ſpes venie pccōribus declaratur. Cernēs nā qꝫ ſe monachus ſic a dyabolo deluſum ac etiā in tanta miſeria captiuatum. Protinus ſuffragijs glorioſi Iheronimi. cuius ſemꝑ deuotus ex tit erāt ſuā miſeriā et culpā vehementiſſimam recognoſcens. in ſeipſum redijt. ⁊ de eadem pa terna domo omni retardacōe abiecta lugēs et dolens ad fontem penitētie ꝓperauit. deinde vero in ſuo monaſterio per duos annos in tante penitentie ſe aſperitate afflixit. vt foret cor ho minum inſufficiens cogitare. Et ꝯpletō annoꝝ duorum ſpacio ante dies modicos ex hoc ſeculo feliciter exſpirauit. Miraculum Enerabilis damaſij portuen epiſcopi pͥdic r̓ceptis litteris aliqua eis inſcripta corde auido intellexi. que ab eius reuerē tiā nō obmittam. Romē cardinalis quidā nō mine celeſtinꝰ glorioſi Iheronimi emulꝰ ⁊ detr̄ ctor dū die quodam in ꝯuentu exiſtēs cardina liū more ſolito. ore audaci ⁊ temerario in eūdē iniurie verba ꝓrūꝑet: dolore ſubito viſceꝝ im pellēte ad occulta natue̓ loca ꝓperās viſcea̓ oīa ꝓtinꝰ emanauit. ⁊ an̄qͣ illinc r̓cede̓t idē expira Lius quoqꝫ Miraculū uit T p̄ſb̓r cardinal̓ andreas noīe iſti no̓ ſimil̓

ſed glorioſi Iheronimi deuotiſſimus atqꝫ cultor pridie in eadem romana vrbe multis circumſtātibus exſpirauit. Qui cū iam in eccleſia eſſet. pactis exequijs. que ſolent fidelium tumulandis erhiberi corporibꝰ. aſſiſtente ſummo pontifice cum pene toto clero ⁊ populo romanorum. qui ad cundem andreā ꝯuenerāt honorādū dum emiſſis vlulatibus ⁊ crebris gemitibus in fere tro. cunctis ſtupentibꝰ ⁊ veluti amentibꝰ effcīs tamꝙͣſi a ſompni dormicōe excītaretur. mira biliter exſurrexit. Cumqꝫ a romano pontifice c̓moto de eccleſia maiori beati petri apoſtoli vniuerſo populo. clauſisqꝫ foribꝰ interrogaretur. Intulit hec verba. dum ſtarem d̓in o examīe iu dicandꝰ. ⁊ iam ꝓpter veſtium ⁊ ciborum quibꝰ hattenus vſus eram nimiam ſuꝑfluitatem tar tareis cruciatibꝰ cōdempnaxer. Subito adueni ens quidam ſole ſplendidior niueqꝫ candidior quē fuiſſe Iheronimum glorioſū. ad ſe inuicem referentibꝰ qui aſtabant. intellexi. p̄ſidenti iudi ci flexis genibus animā meam corꝑi iterū ꝯiungi porrectis precibus impetrauit. Quibꝰ finitis verbis in ictu oculi inde recedens. anima vti cer nitis corꝑi eſt coniuncta. Ad hec miratur ſum mꝰ pontifex. ⁊ ceteri audientes. fiunt hec nota populo extra eccleſiā exſpectanti. cōfeactis eccle ſic foribꝰ. protinꝰ eccleſiam intrāt oēs. magnis

vocibꝰ deū ⁊ glorioſū Iheronimū collaudātes 5 Vlta nos mētis afflictō Miraculum m mouet ⁊ ꝯtriſtat. intellecto ꝙ plurimi epōꝝ deū et dn̄m ih̓m xp̄m cuiꝰ vicē ge runt abnegātes. terrenoꝝ quoꝝ deus vent̓ eſt veſtigijs inherētes. de ſtipendijs pauꝑm de ſan guine ih̓u xp̄i delicatiſſimis fercul̓. cū hiſtrioni bus ⁊ ceteis diuitibꝰ ſuā ventris r̓plent in glu uiem. ad feditatē luxurie incitādā. veſtimētoꝝ qꝫ de die ī diē ſuꝑfl̓uitatibꝫ abutunt̉. de pauꝑibꝫ quorū mercede rapta manu latrocinij deuorat. famē moriētes ⁊ ftigore nō curantes. Hij certe nō ep̄i ſed dyaboli. Epōs enī aūt ſāctiſſimꝰ aūt dyabolicꝰ. Magni certe mei̓ti ſtatꝰ ep̄al̓. ſꝫ ꝑiculi infiniti. leuiſſimū pcc̄m alijs imputandū grauiſſimū epō imputat̉. Pontificis etenī viciū in ſubditos diffundit̉ ꝑ exemplum. Māiora r̓cipienticracō magis creſcit. Quot enī ouiū xp̄i vel negligētia ep̄i vel exemplo in pccō deuiant. de tot tenetur dn̄o redde̓ racōnem. Heu qͥd augu ſtine kmnē dicā. Gcaue nob̓ ineſt pondꝰ gr̄uis ſarcina. Sꝫ ego debiles hn̄s humeros. heu q̄t portabo. Sūt certe mͥ āguſtie vndiqꝫ me torquē tes. Ac dū gͣues in ꝓmptos caꝰ intuoritimōe̓ maximo ſuccreſcēte ꝯtinue affligor ⁊ contriſto. Securiꝰ ē ep̄alē ſtatū fugere ꝙ āppete̓. Laudabo certe epiſcopatum tanꝙͣ vicariatum domini

noſtri iheſu criſti. ſed in illis qui in eo agunt vi tam militū terrenoꝝ qui mūdi pompas ⁊ glori am appetunt non collaudo. ymmo eis conſulo vt eum fugiant ꝙͣtum poſſunt. Meliꝰ certe fuiſ ſet eis cum terrenis vitam agere terrenoꝝ. ꝙͣ ī pontificali culmine hec agētes. ad infima ⁊ profundiora loca inferni decidere. tanto pre ceteris cruciandi. ꝙͣto preceteris plurā donaria receperuūt. Intelligens epōꝝ plurimos pociꝰ nomen gerere ꝙͣ eſſenciam. potius lupos rapaces fore criſti ouium ꝙͣ paſtores. deſtructores magis eſſe criſti eccleſie ꝙͣ rectores. qui xp̄ianoꝝ elemoſinas depredantes mercedem paupij. lupinis faucibus ſuperfluitatibꝰ ciborum ⁊ veſtiū deuorant ⁊ cōſumunt. Quod abſurdum eſt ⁊ ab hominabile ⁊ deflendum. Hec idcirco dixerim vt talis abhominacō cunctis gentibus innoteſcat quatenꝰ ſi deum non ietuunt? homines verentes ſuis aliqualiter abhominacōibꝰ retardent̉ Audiant queſo hij tales ep̄i que narranda ꝓponimus et ſaltē alioꝝ calamitatibꝰ terreant̉ N ſuperioribꝰ egipti ¶ Miraculum ꝑtibus indeſerto quodam ab hoībus ꝓpter vite in tōmoda inhabitabili. qͥdā degebat monachus helyas nomine. antiquiſſi mus. magne vite ſanctitate radians. qui in vita beatiſſimi Iheronimi eidem familiariſſimus

valde fuit. quem idem btīſſimꝰ Iheronimꝰ huiſ ſe ꝓphecie ſpiritū pluries enarrauit. Hic die qͦ dam vt plue̓s michi teſtificauerunt monachi vita venerabiles. fideqꝫ digni. qui ſe hec dixer̄t ab eiuſdem ſancti viri ore multotiens ꝑaudiſſe ſolitis incumbens oracōibꝰ ſompno repentino adueīente aliꝙͣtulum obdormiuit ⁊ ecce in viſione quo quidē modo multoti ens deꝰ omnipotēs grandia ⁊ occulta ſuis fidelibꝰ reſerat ſacramēta. In quodā palacō mire pulch̓tudinis. in eſ fabilis. ⁊ a mortalibꝰ nūqͣ viſe vt ſibi videbat̉ erat. Cūqꝫ ꝑ horam ꝑ palacium illd̓ huc illuc qꝫ gradiens eius admiraret̉ pulchritudinē tā vehementem: vidit quoddā p̄parari tribunal a quibuſdam nimie pulchritudinis iuuenibus ſericis. capetis. ⁊ veſtibus. auro. gēmis. ⁊ multa artificij varietate decoratis. circūquaqꝫ ꝑiete inuoluta. In quo poſtmodum rex quidā maxi mꝰ ⁊ decorus cuiꝰ aſpectus tāte erat ſuauitatis. vt nil vellet aliud quis habere. magna viroꝝ ſole lucidioꝝ cōmitatꝰ ſocietate veīens ſepoſu it. vt iudicia exerce̓t. Int̓ hec cuiuſdā aīa que fuiſſe āthonitanū p̄ſulē ab aliqͥbꝰ ibidē conſiſtē tibꝰ poſtmodū intellexit. a neꝙͣ ſpiritibꝫ cathe nis igneis vinculisqꝫ vincta. Inſtar fornacis flāmas erūpens ſulphureas deportata maieſtatir̓gie pn̄tat̉. Que pͥuſꝙͣ de aliquo int̓rogaret̉

epit diris vocibus ſe infernalibꝰ manſionibꝰ digniſſimam acclamare. Hāc inter ceteras maxime aſſignans principalem cauſam. qm̄ vaīs mundi pompis intentꝰ in ꝯuiuijs. et veſtibꝰ. et huiuſmōdi ſtulticijs delcābatur. Quibꝰ finitis data per iudicem ſententia. vt penis infernalibus traderetur. donec corꝑi iuncta duplices penas imꝑpetuum ſuſtineret. Aox illum ſecum fe rens omīs illa neꝙͣ ſpūum turba. inde diris cla moribus receſſerūt. deinde alterius cuiuſdam anima quā fuiſſe theodonij ſenatoris fratris p̄dicti venerabilis damaſij ſupra dicti ep̄i ſimili ter intellexit. ante maieſtatem regiam circum ſtantibus multis. nequā ſpiritibus eam grauiſſime accuſantibꝰ pn̄tatur. Cumqꝫ a dyabolis ī longum accuſacō traheretur. ⁊ nullus exaduer ſo aliqua reſponderet. Vir quidā ſepcies ſole ſplendidior ⁊ vt ſibi videbatur pene ceteris a ſtantibus eminentior ad regis ſedens dexterā in pedibus ſe erexit. Quo quidem ſurgente: rex manū ꝓpria ſilētiū a cunctis fie̓i imꝑauit. Tūc qui ſteterat omnibus opponens accuſantibꝰ. hunc ſuū fuiſſe fideliſſimum ⁊ deuotum. ⁊ ei cōtinue exhibuiſſe reuerētiā ſpecialem. eidē mox loquendi audaciam abſtulit. ⁊ taciturnitatem omnibus p̄uocauit. Poſtmodū is flectens an te regem genua huic ſuo fideliſſimo veniam et

eternā requiem ſolita pietate ⁊ miſericordia in finita clemētiſſime obtinuit elargiri. Ita tn̄ vt ꝓ ꝯmiſſis in mūdo flagicijs in purgatorio purgae̓tur ſuis precibꝰ vt voluit eſt adeptus. Tūc omīs illa nephādoꝝ ſpūum multitudo gemēs ⁊ vlulans de illo loco protinus ſe remouit. Int̓uallo autem facto hore vniꝰ Iuuenis quidam pulcherrimꝰ ꝯcito gradu per palaciū veniens ad huncqꝫ accedens ſe fore dixit a petro pat̓cio romanorum eius deuotiſſimo miſſum. quatenꝰ eiuſdem preces exaudiens ſibi imperrae̓a dn̄o filium dignaretur. Ad hec rex inquit. quod a filio meo Iheronimo petrꝰ poſtulat. certe fiat Hijs omnibus ſic finitis? a ſompno illo mox helyas monachus excitatur. laudes immenſas deo reddens ⁊ Iheronimo glorioſo. Qui diem illum in quo tam miranda viderat prenotans eodem poſtmodum intellexit die Ep̄m anthonitanum et theodonium ſenatorem ex hoc ſe culo migeͣſſe. quo liqͥdo ptꝫ hec vana ſompnia Agna puta ¶ Miraculū nō fuiſſe m bas auguſtine kariſſime aliqͥbꝰ admi racōnem inducere. veluti ſi quod nonū et inauditum eis proponeres dum ī tuis priſti nis litteis quas c̓cepi Iohāni baptiſte ⁊ ceteis apoſtol̓ Iheronimū ſanctiſſimū equalē in ſanctitate et gloria racōnibꝰ ſine dubio efficacibꝰ

et viſionibus mirificis conprobares. Ceric nō eſt aliqualis ambiguitas viriſſima ⁊ omni fide a deuocōne digniſſima fore iſta. Nec puto aliq̄ bus eius vitam ſanctiſſimam ⁊ eius tanta pro digia hominibꝰ infueta non ignorātibus admi racōnis aliquid euenire. Sed qm̄ tue tales fue runt racōnes ad veritatem huiuſmodi declarā dum ꝙ meas leuiſſimas ⁊ imꝑitas nunc ill̓ ap ponere non deceret. Omnibus omiſſis viſioneꝫ mirabilem. quam venerabilis vir Cirillus ep̄s alexandriꝰ ſe vidiſſe ſuis ad me pluribꝰ diebꝰ iam elapſis deſtinatis litteis affirmabat. breui ter introducam. Poſt obitum beati Iheronimi glorioſi anno conpleto in die natiuitatis glorioſiſſimi Iohānis dn̄i precurſoris expletis laudi bus matutinis. dum memoratus pontifex. more ſolito in eccleſia ſolus ante altae̓ eiuſdem p̄curſoris dn̄i flexis genibus ipſius gloriaꝫ et ex cellentiam multa ſpiritus dulcedine cōtemplaretur? repentino ſompno ibidē aliqualiter obdormiuit. et ecce ī ecc̄iam vt ſibi videbat̉ clariſſime. binatim quorūdam ſpecioſiſſimorū hoīm vltra huānam eſtimacōnem tantus alternatī ſuauiſſimos cōtinentiū turba vehementiſſima mirando ordine veīebat. Deinde binatim omēs ad altare procedentes ⁊ ibidē flectentes genua ad ſedendū ſinguli ſe in eccleſia ponebāt. Cūqꝫ

illorum hominum iam eſſꝫ eccleſia valde plena poſt omnes viri duo eminencōres ceteris in toto ſimiles atqꝫ pares infinite ſole ſplēdidioe̓s ſtola induti cādidiſſima. auro ⁊ gēmis vndiqꝫ ineffabiliter rutilantes venientes eccleſiam ꝑi ter intrauerunt. Ad quorū introitū omnes in eccleſia reſidentes protinus flexis genibꝰ eiſdē ſummam reuerentiam perſoluerunt. Tūc duo illi viri altari ab eiſdem reuerentia exhibita in duabꝰ cathedris aureis mira lapidum precio ſorum varietate et pulchritudine decoratis ſibi a quibuſdam pulcherrimis iuuenibus pre ꝑatis ambo paxiter conſederunt. ⁊ ſic ſilentes aliꝙͣtulū ꝑmāſerunt. Interim facto int̓ eos ſilē tio. cepit alt̓ illoꝝ duoꝝ alteꝝ impelle̓ ad loquēdū. Cūqꝫ lōgā ad inuicē altricacō orie̓tur. vt qͥs primo inciꝑet p̄dicare. Ceperūt ſinguli vt Ihe roīmꝰ iohannis cuiꝰ erat die illa ſolempnitas laudes et magnificentias explicaret magnis vocibus acclam are. Quo vnus illoꝝ ſermonē mox incipiens laudes beatiſſimi precurſoris dn̄i tantaloquele dulcedine. tantoqꝫ verborū ornatu. nec non ⁊ ſententie grauitate contexuit ꝙ fas nō eēt lingue hominum declarae̓. Finito itaqꝫ ſermoē illo. alter quem ioh̓em baptiſtā cuncti qui aderant noīabant. eidem grates re ferens multiplices. hec circūſtantibus ad eius

gloriam et honorem eſt locutus. Sociꝰ iſte me us kariſſimꝰ Iheronimꝰ equalis michi in glo ria. equalis etiam in ſanctitate mearū laudum eſt hattenus ſeriem proſecutꝰ. Idcircō dignū eſt vt eius laudibꝰ nūc inſiſtam. Hic vere lux ē eccleſie. tenebras effugans erroꝝ. ⁊ cūctos illu minans homines veritatis claritate cecos. Hic fons eſt aque ſapientie ſalutaris ad quē ficien tes dum accedunt? largiſſime ſaciātur. Hic ar bor altiſſima. cuius cacumē celum aſcendit. ſub cuiuꝰ doctrine frondibus de ſuaui eiuſdem oris fructu aues celi. ſcilicꝫ homiēs ingenio ſubtiliores. ⁊ vniuerſa pecora ſcilicꝫ homines parum intelligentes vberrime ſacīantur. Hic mecū fu it in ſeculo heremita. ⁊ certe non minꝰ me carnem abſtinentijs macerauit. Hic mecum vir go nitidus atqꝫ purꝰ. hic mecum ꝓpheticō fuit ſpiritu illuſtratus. hic mecum doctor extitit vel tatis. Ego ꝓpter iuſticiam ⁊ veritatem vitā cor poream dereliqui. Hic ⁊ ſi ſic vitam non amiſit temporalem. ꝓpter iuſticīam ⁊ doctrine ſue perſpicaciſſime veritatem; tempꝰ ſuū tamen totū geſſit in ſeculo in martirio afflictionibꝰ et dolore. Ago xp̄iane fidei p̄curri nunciꝰ. et gentiū inuitator. hic poſtmōdum veniēs eiuſdē extitit ſuſtentator. ⁊ ab hereticis eandem lacerātibus defenſator. Ego ſemel in baptiſmate manibus

ꝓprijs xp̄m dn̄m retigi in iordāne. Hic xp̄m nō ſolum manibꝰ ꝓprijs habuit multociens in altari ſed ⁊ ore ꝓprio māducauit. Hic michi ī ſanctitate ꝑ oīa eſt equalis. nūc enī ambo eqͣli eterne vite p̄mio iiſimulcōgaudentes. Hec et alia multa beato johānc ꝓſequente que idem ep̄s cyrillus nō potuit memorie totalit̓ ꝯmendare. am hora diei prima adueniente ecc̄iaꝫ cuſtos intrās. ep̄m intuitus dormiētem eundē manibꝰ excitauit. Exꝑgefactꝰ itaqꝫ pontifex ſtupore admiracōne ⁊ gaudio ad modū pleniꝰ que viderat cuſtodi cum lacrimis enarrauit. deinde il lodie miſſam ſollempniſſime celebrās viſionē mirabilē omni populo declarauit. vnt ī infinito plura que idici poſſent FImiracula viriſſima vtilia et miranda. ꝙͣ ea que in breui hoc opuſculo ſunt in ſcri pta. Sed ne prolixitate operis aliqͦt legentibꝰ tedij oriatur: vno ſolum miraculo quod nōdū expleto menſe in bethleem ꝑactum eſt ꝑfectō huic operi finis erit. die dominico tranſacto poſt octauas penthecōſtes. omībꝰ meis ſuffra ganeis ep̄is ⁊ multitudine magna tam viroꝝ ꝙͣ mulieꝝ in eccleſia in qua ſāctiſſimū quieſcit Iheronimi cadauer inſimul congregatis ho nore ⁊ reuerētia tam debita ꝙͣ deuota. Primo egomet ſacris indutus veſtibus ad locum

fouee in qua corpꝰ venerandum iacet accedēs terram cepi effodere ſepulture quatinꝰ ſacratiſ ſimum corpꝰ inde albatū in tumulo marmorco mira pulchritudine vndiqꝫ decorato. qd̓ hac de cauſa fuerat fabricatū. Poſtmodum pone̓ tur. Cumqꝫ iam fuerat fouea vacuata. cunctis cernentibus. corpus ſacratiſſimū in medio fo uee tanꝙͣ in aere nulla parte terram tangens ꝑmanebat integrum. nec corrupotine aliqua violatum. Quod inde eleuantes cū odore tam vehementiſſimo et ſuaui. ꝙ talem olfactꝰ hoīm nūquam ſenſit. ſic collocauimus in altari. quatinus a populo reliquie ſanctiſſime viderentur Qd̓ autem illo die me cūctiſqꝫ qui aderant aſtā tibus ſunt ꝑacta miracula glorioſa explicandi ea nullatenus cōpos eſſem. Ceci enim ſedecim illas reliquias tangentes facie. viſum protinꝰ receperunt. Cres precipue demoniaci cathenis vincti in illam eccleſiam plurimoꝝ hoīm mani bus deportati. ſunt protinus liberati. Mulieris cuiuſdam vidue pauꝑcule puerulus cuiꝰ vnicus filius in eccleſia fuit pregentium multitudi ne ſuffocatus. quem mater inueniens dolens et lugens. mox in vlnis pueruli cadauer ad fo ueam in qua ſepultum fuit corpus Iheronimi glorioſi deferens. cum in foueam proiecit. Hec dicens verba Sancte Iheronime glorioſe hinc

non recedam donec c̓ſtituas michi vnicū filiū quem amiſi. Mirabilis certe deꝰ in ſanctis ſuis faciens ꝓdigia infueta. ſtatim vt terram extin cti pueruli corpus tetigit. eidem eſt aīa ꝯiuncta Quidam vir corpꝰ cuiuſdam filij ſui de ſepultu ra in qua ꝑ triduum ſteterat extractum. mox ad foueā illam currens detulit. ⁊ illud in fouea ſic ꝓiecit. Qui Iuuenis fuit illico vite pͥſtine r̓ ſaleo N mirabilia pene forent ſtitutus ¶ P miracula quē ꝑacta ſūt a mane vſqꝫ adi veſꝑas. quo quidē tēpore glorioſū Iheronimi cadauer de fouea diſſepultū in altari exti tit collocatum. Sed tn̄ ad hmōi miracula vlteri us nō ꝓcedā. Vnū quod nocte ſequēti accidit nō ſilebo. In hora ſiquidē veſꝑtina corpꝰ illd̓ ſacratiſſimū ī monumnco qd̓ p̄ꝑauimꝰ poſuimꝰ. ſꝫ mane monumentū vacuū eſt reꝑtum. ⁊ corpus ſāctiſſimū fouee pͥſtine inuenimꝰ r̓ſtitutū Ruo dum ego plurimū admirarer nocte ſequēti mi chi dormiēti btūs Iheronimꝰ apparēs in viſioē plurima michi gradia patefecit. Sꝫ int̓ cetera v̓ba. talia in dixit. Noueīs cyrille ꝙ corpꝰ meū de fouea ī qͣ iacet nullatenꝰ extrͣhet̉. quouſqꝫ ci uitas iheiuſalē ab infidelibꝫ capiet̉. Quo quidē tꝑe romā delatū ibidē multo tꝑe reqͥeſcet. Ad hec exꝑgeſcūs q̄ viderā cūctis ep̄is ⁊ alijs viris catholicis enarraui qͥd a̓ qn̄ hec eueīent alit̓ nō

agnoſco. Si quit vtile aut bonū in hac epiſto la dixi:non meis ſꝫ glorioſiſſimi Iheronimi me ritis imputetur. Si quit vero ſuꝑfluum inutile et non bonum dixi ſolum mee inſipientie ⁊ ne gligentie cauſa hoc accidiſſe ab omnibus iudi cetur. Mci Auguſtine kariſſime in tuis oracōni bus memor eſto Amen. 2.z. Explicit Epiſtola beati Auguſtini doctoris tximij ad beatum Cyrilium ſecundū ꝓhero ſoſomitarum eſſco pum demageſficerus Eximij doctoris beati Iheronimi pa ſbiteri. qn q̄pie ſpiſſtola bear Peronim.4a. Guſa nam lapſam. Vto leuius eſſe crimē. vbi homo pec catum ſuū vltro confitetur. ꝙͣ vbi ce lans mala inuitus detegit̉. ⁊ nolens publicat̉. Quid agis anima. Quid co gtacōribꝰ eſtuas. Quid riō irrūipis voce mētis tue. exponēs ardorem. vt aliquod ſolaciū capias. hoc plane hoc erit quaſi remedium qd̓dam egritudinis tue. ſi aꝑto ore. cōceptū digiras ſce lus. Nam vulnus tumidū ꝙͣuis grͣue. cum fue rit aꝑtū euaporans preſtat refrigeriū paſſioni Audite qui ꝓpe eſtis. ⁊ qui lōge qui timētis de um. ⁊ ecc̄iaꝫ eiꝰ. Gaudeo cū gaudetis et triſtis
Equlox. pſa υyαν αιQ I cūdi d ſol mituori cIt ad ba Nī. gu A pmoctonoꝝ M7& 4. vacabbA l. ommij decfo. ISC9

ſum cum lugetis. ſicut ſcriptum eſt. Gaude̓ cū gaudentibus. flere cum flentibꝰ. vos inꝙͣ ap pello qui caritatem criſti veriſſimam retinetis. ⁊ non ſuper iniquitatem gaudetis. ſed pocius ī gemiſcitis. Aduertite verba oris mei. ⁊ an hec iuſto ex dolore ꝓcedant iudicate. virgo nobil̓ de ditata xp̄o. ſapiens erudita. ruit in foueam turpitudinis. concepit dolorem. peperit iniqui tatem. d̓e perdidit. eccleſiam maculauit. hinc omnis anima criſtiana graue vulnus excepit quia datum eſt ſanctum canibus. et margarite miſſe ſunt ante porcos. A rapidis enim hominibus nomen laceratum eſt ſanctitatis. Et ab immundis et luteis precioſum conculcatū eſt propoſitum ſanctitatis et caſtitatis. Hinc eſtꝰ animo meo. Hinc inſanabilis dolor. quia vnum malum bona plurima ſecum trahit. Et vnius ānima peccatricis totam lucem pene obſcura uit eccleſie. Audite me nunc omnes populi. et videte dolorem meū. Virgines mee ⁊ qu uenes mei abierūt in captiuitatē. vere hec eſt captiuitas vbi aīe pccō captiue ducūtur. Aſſumam ergo vocem ꝓpheticam ⁊ flebilit̓ dicā. Ad te gͦ nūc michi ẜmo eſt. que caput hoꝝ et cauſa maloꝝ es. que multiplicit̓ miſera. cū gloria v̓ginitatis nomē etiā ꝑdidiſti. Nephas eſt enī ſuſānam vocai̓ nō caſtā. nō licꝫ noīari qd̓ nō ē.

VVnde incipiā. Quid primum. Quid vltimū di cam. ona cōmemorem q̄ ꝑdidiſti. an mala defleam q̄ inueniſti. Eras virgo in paradiſo dei. vtiqꝫ inter flores ecc̄ie eras ſponſa xp̄i. Tēplū dn̄i eras. habitaculum ſpūs ſancti. Et quotiēs dico eras. neceſſe ē tociēs ingemiſcas. quia non es quod fuiſti. Incedebas in ecc̄ia tanꝙͣ columba illa de qua ſcriptum eſt. Pēne columbe deargentate ⁊ poſteriora eius in pallore auri. Splēdebas vt argentum. fulgebas. vt aurum. cū ſin cera ꝯſcientia ꝓcedebas. Eras tanꝙͣ ſtella ī manu dn̄i. nullas belli nebulas. nullum. ventum ꝑ timeſcebās. Que iſta r̓pente cōuerſio que iſta repentina mutacōꝫ de dei virgine facta eſt corrupcō ſathane. de ſponſa criſtiſcortū execrabile de habitaculo ſpūs ſancti tugulum diaboli. de templo dei. fanum immūdicie. Que incedebas cum fiducia vt columba. nūc lates in tenebroẜ vt ſtellio. Que fulgebas. vt aurum ꝓpter virginitatis decorē. nūc vilior facta es ꝙͣ lutum platearum. vt etiā indignoꝝ pedibus cōculceris. Que fueras ſtella radiās in manu dn̄i. veluti de alto ruens celo. lumē tuum extinctū eſt. Cōuerſa es in caribolim. ve tibi miſera Iterū ve que tāta bona ꝓpter ꝑuitꝑis luxuriam perdidiſtiQuam tibi ſpem apud xp̄m dn̄m reliquiſti. cūius menbra meretricis feciſti. Quis te ſpiritus

viſitabit. cum cum repudiaueris. Quis te aco gitationibus quoqꝫ ſordidis longe faciet. Sꝫ veniamus ad humana. vt illa diuina noſcant̉ Auis ſanctorum vel que ſanctarum tibi proxi mare non horret. Aperi oculos ſi potes. erige frontem ſi vales aliquem ſanctorum intueri fi ducialiter. Nonne faciem tuam conſcientie. cō miſſa tamꝙͣ plumbum inclinant. et deprimūt Nonne tenebre ante oculos et caligo verſabi tur. Nonne timor et tremor animam tuam et menbra tua quaſſabunt. Quid facies coram ca ſtis apoſtolis. Quid facies coram helia ⁊ danie le et tantorum exercitu ꝓphetarum. Quid facī es coram Iohanne. Quid facies coram marie et tecle immaculato thoro puritatis. Quid deni qꝫ coram angelis ſanctis. Nonne ſplendore et claritatē immaculatoꝝ quaſi fulminibꝰ ꝑcuſſa conbuxeris. Sꝫ dicturā es forſitan. non potui ſu ſtinere. quia carnē frāgilē circumferebam. Reſ pondet tibi ſancta ecc̄ia. cū ſuis innumerabilibꝫ ſocijs. Et nos eadē carne fuimꝰ amicti nō tamē plenū ꝓpoſitū caſtitatis nr̄e aut fragilitas carnis potuit iutilare. aut ſeuicia tyrannorum ꝑ varia tormenta deicere. Reuera non poteſt ca ro corrumpi. niſi fuerit mens ante corruptaRemanebit igitur in crimine anima q̄ carnem p̄erdit in crimine. Sed dicis nolui hoc malum.

nliu
ẜ paſſa violentiam. Rn̄debit tibi illa fortiſſima fuſanna. cuiꝰ tu nomen fallaciter baiulas. Ego inter duos preſbiteros poſita inter duos itaqꝫ iudices populi. inter ſiluas ꝑadiſi ꝯſtituta. vinci nō potui quia nolui. tu ab vno ineptiſſimo adoleſcente in media ciuitate quō vim potuiſti ꝑferre. niſi quia vltro violari voluiſti. Quis deni qꝫ tuas voces audiuit. Quis obluctacōnes ſenſit. hoc cui tā certum. plus illatam violentiam voluiſti detege̓ ſcelus. Si nō alijs. vel tuis ꝑenti bus. vel tuis ſororibꝰ debuiſti. Eſſet enim excu ſatio felicitatis. eſſet ⁊ cōſcientie plena purgatio. ſi hoſtem pudicicie deduxiſſes in publicum Sed erubuiſti forſitan. ne te violatā multi cog noſcerent. Vt quid timuiſti vbi nō erat timor Eſto autem pudor ꝓhibuerit. Quid de ſecūda cōmixtioē dicēs. quid de tercīa. quid de frequē ti cōmertio feditatis. Ceſſat iā violentie figmē tum ceſſar ruboris argumentum. Vbi tociens menbra illa dicata xpō celeſti. mecho tuis viſceribus poluēda prebuiſti. horret animꝰ. mens e. beſcit. cum ad ymum ſceleris ꝑuenitur. Nam et medicꝰ ꝙͣꝙͣ fortis ſit animo. cum alciꝰ ſecat vulnus puto ex ꝑte aliqua ſuſtinebit horrorem heu ꝑdita Iā nec intelligis oēs vias excuſatio nis penitus excluſas. iam nec ſentis ꝙͣtum tibi mali in aīa. et in carne nepharia libido cōtuleit

Non iſtam ꝯfuſionē de te. tuꝰ exſpectauerat pa ter. qui te ſibi ſingularem gloriā ꝯputabat. Nō hūc luctū. ⁊ has lacrimas ex te ſibi naſcituras crediderat mater. q̄ ꝑtus ſui gemitus ꝑ tuam v̓ ginitatem ſꝑabat r̓quie cōfoueri. Non fratres tui. non ſorores hoc ex te dedecꝰ exſpectabant. quos omnes quaſi vno gladio tui ſceleris grauiter ſauciaſti. Et ſi fuiſſes quaſi ſorte defuncta defleſſent te modice ꝓpter deſiderium ꝑentes. ſꝫ exultaſſent ſuauiter. quia immaculatam p̄miſe rāt virginem. hoſtiam viuā deo ꝓpicīatricē viꝫ ſuorum delictorum. At nūc plangunt mortuam viuam. ⁊ non viuam. mortuā vtīqꝫ gloria reſurrectionis. viuam dedecōris turpitudine. Ingratus eſt pater ſuis viſceribus. e quibus ſata es maledicit mr̄ ſuo vtero. ex qͦ in hanc lucē infeliciter ꝓceſſiſti. nec tn̄ modū ſuo dolori c̓ꝑiunt niſi hoc plane ſolū vident̓ ſibi habe̓ ſolaciū. qꝛ nec te pr̄ ꝯpulit. nec mater coegit vt v̓ginitatē ꝓfitereris. quā vltro ⁊ ꝓpria volūtate profeſſa es. In tantū tibi miſera non intelligis pondus in die iudicij creſcere. quia non ſeruaſti quod vltro ꝓmiſiſti. Quibus ſpinis te ſerpēs ille ne quiſſimus obligauit. quibus te venenis inter fecit. ille qui euam decepit vt tantate eccitate ꝑcuterꝫ. tantā in te aī tui fecei̓t obliuionē. nō es memorata dici ſancti. diei dominice r̓ſurrectōis

in quo d̓mno altari te obtuliſti. In tāto itaqꝫ ſo lempni cōuentu ecc̄īe. inter lumina neophitoꝝ inter candidatos e̓gni celeſtis. quaſi regina re gi proceſſiſti. Non es memorata. Qualis ad te die illo facta eſt allocucō. Aſpice filia. intuere virgo. quātus ad ſponſi tui ⁊ dn̄i gloriam con uenerit populus. Seruare te oportꝫ fidem quam ſub tantis teſtibus polliceris. Semꝑ cogita cui virginitatē tuā ſpoſpōderis. faciliꝰ te oportꝫ ſanguinem cum ſpū fundere. ꝙͣ ꝑdere caſtitatem Hijs tunc in illa die conſecracōis dictis. ⁊ multis ſuper caſtitate preconijs. ſacro velamine tecta es. vbi omnis populꝰ dotem tuam ſubſcri bens. non atramēto. ſꝫ ſpū. Pater clamauit. A men. Vincor lacrimis. cū hec humana conſidero exēpla. pūgor ſtimul̓. Nā ſi inter decē teſtes ꝯfeſtim ſpōſalibꝰ nupcijs ꝯſumatis. quibꝫ femi na viro cōiuncta mortali. non ſine ꝑiculo perpetrat adulteriū. quid vbi innumerabiles teſtes ecc̄ie coram angelis ⁊ exercitibꝰ celi. facta cōpulatio ſpūalis ꝑ adulterium ſolui̓tur. Neſcio an poſſit ei condigna mors an pena cogitai̓. dicit aliquis. melius eſt nube̓ ꝙͣ vri. hoc dictum ad non pollicitam ꝑtinet. aut non velatā. Ceterū q̄ fuit criſti. ⁊ ſanctum velamen accepit. iā nupſit. iam immoͣrli cōiuncta ē viro. ⁊ iam ſi volueit nube̓ cōi lege ꝯnubij adulteriū ꝑpetrat ancilla

mortis efficitur. Si eſt hoc ita. quid de ea dicen dum eſt. que ⁊ occulta furtiua turpitudine con ſtupratur. ⁊ fingit ſe eſſe quod nō eſt. Sed ad te iterum redeo. q̄ obliuionem tantorum paſſa es bonorum. ⁊ receptaculum tantorum facta es malorum. Quomodo tibi ī actu illo ignominio ſo. non veniebat in mentem habitus vilis. proceſſus ad eccleſiā inter virgineos choros. Quo modo oculos tuos non perſtringebat lux vigili arum. aures tuas nō penetrabāt ymnoꝝ ſpūalium cantus. MAentem tuam nō ventilabat lcōnum celeſtium virtus. Hoc vel maxime clamāte apoſtolo fugite fornicacōnem. quia omne pec catum quodcumqꝫ fecerit homo extra corpꝰ eſt qui aūt fornicatur ī corpꝰ ſuū peccat. Et cū dicit in corpus ſuum peccat. tamen in xp̄o peccae̓ demonſtrat̉. Nam ſubiūgit nō eſtis veſtri. Nam empti eſtis precio magno. glorificate deum in corpore veſtro. Iterum inquit fornicacō ⁊ omīs immundicia nec nominetur in vobis. ſicut de cet ſanctos. Et ſepoſita omni adulatione. ſentē tiam figit Apoſtolus. Hoc inquit ſcitote. intel ligentes quia omnis fornicator aut immundꝰ non erit heres in regno criſti et dei. Hec tanta et terribilia non veniebant tibi in mentem cū ad illud opus nephariū tua mēbra paterēt. ſꝫ mortifera te obliuio tāꝙͣ in gurgitē altiſſimum

demergebat̉. ⁊ tanꝙͣ captiuam execrabilis libi doducebat. Nonne vel illum locū tabulis ſeꝑa ratum in quo in ecc̄ia ſtabas recordari debuiſti ad quē religioſe ⁊ nobiles matrone certatim currebant. petentes oſcula oris. quia melior et dignior ⁊ ſanctior eras. Nōne vel illa precepta q̄ ſcriptꝰ ꝑies ingerebat recordari debuiſti. di uiſa eſt mulier ⁊ virgo Que non eſt nupta ſol licita eſt q̄ dn̄i ſunt. quō ſit ſancta et corpore et ſpiritu. Nec corpore quidem fornicando. ſpiritu autem virginitatem menciendo. ꝓ nephas ſolet famā ſubſequi fcm̄. tu autem ad malam fa mam ꝑueniſti. Nam cum ante trienniū rumor quidā ⁊ fuſurracō de te fuiſſet. tu ſinceritatē p̄tendebas. vindictam de inimicis tuis in ecc̄ia poſtulabas. Quos eſtus ego ſuſtinui quos pa ter tuꝰ pro tua pertulit opinione labores. req̄ rens ſingulos et aſtringens. vt ad autorem in famie veniremus. Graue enim nobis erat et in tollerabile de virgine. vel turpe quid dici. Nec hoc verebaris ne hos ante oculos haberes in feſtos. qui pro tua opimoē laborabant. multū temeraria. multum audax vt te cōſcientia nō terreat. ⁊ ſimulata virginitate putares te etiaꝫ deo poſſe non diſplice̓. Sed ille qui dixit nichil occultum quod non manifeſtetur. ⁊ vos quidē feciſtis in occculto. ego autem faciā ī maīfeſto

Ille qui non mentitur furtiuū ſcelus deduxit in publicū. a in conſpectu ſolis huiꝰ tenebraꝝ ope ra denudauit. Quicquid p̄cedit ẜmo crudelior cūcurrerit. cupiēs moderari nō inuenit. Oblita ergo ꝓpoſitū. oblita ꝑentes. oblita ecc̄iam totā oblita honorē dignitatis. ⁊ iā pn̄tē terribili iudicō conplexa es corrupcōnem. ⁊ protuliſti fructum cōfuſionis. finē vero mortem ſeuiſſimam. ⁊ interitum ſempiternum. Et certe non habes quod de noſtra negligētia conqueraris. Quod cumqꝫ enim ad officium ꝑtinet paſtoris. ⁊ tibi et omnibus nō negatū eſt. dilectō ſpūalis ad hibitā cōmone̓ non defuit. Ablata ergo domui patris vt ſcriptum eſt. ad moſteriū virginale tnͣſiſti. Int̓ tot poſita. nō dico tutāda eſſe debueras ſi voluiſſes alijs tutelam preſtare. Sꝫ fruſtra hec ⁊ alia ſunt ꝓuiſa. fruſtra ymnum vir ginitatis expoſui. quo et gloriā ꝓpoſiti ⁊ obſer uantiā decātares. Seminaui ſecꝰ viā. ſeminaui in ſpinis. ſeminaui in petroſa. Aut enī ex corde tuo verba mea demones rapuerūt. aut mal̓ cōgitacōibꝰ ſuffocata ſūt. a̓ aruerūt nimio ardoe̓ libidīs. heu me vbi putarā edificae̓ auꝝ argentū. lapides p̄cioſos. inuēta ſūt ligna fenū ſtipula mateia arfura. laboraſſe igit̉ me dicā cū ꝓph̓a. heu me qꝛ factꝰ ſū ſicut q̄ colligit ſtipulā ī meſſe Et qͥdē ſi tibi ſoli dāpnū feciſſes ea̓t qͥdē triſticia

ſꝫ forſitan tollerabilis. Nunc vero ꝙͣtas āniās hoc ſcelere tuo ſauciaſti. Quantas aīas. de ꝓpoſito tuo penitere feciſti. Quanta etiam labia in fidelium inquinatā. viam dn̄i blaſphemando. Aꝑuit in nos gentilitas os ſuum aduerſus ec cleſiam ſanctam. ſynagoga iudeoꝝ ꝓpter tuū dedecus exultauit. Quid ſi is qui vnum ſcandaliſauerit mola circumligari ⁊ precipitari debet in mari. Quid de te pronuncias. ꝑ cuius ſcelus omnis anima ſauciata eſt. nomen dn̄i in genti bus blaſphematum eſt. Nonne quotiens dicit̉ O virgines. tibi cumulus iniquitatis accreſcit Iaces ecce vulnerata. iaces ecce proſtrata. Cu pio prodeſſe. ſed ſubuenire non poſſum. quia totum caput in dolore cor in meſticia. a pedibus vſqꝫ ad caput. ſicut ait yſaias Nō ē malagma imponere. Infirmitas tua omē humane medi cine excluſit auxilium. Iterum et poſt hec inqͥt Conuertere ad me. nōqͥt nō eſt r̓ſina ī galaad aut medicus non eſt ibi. Quare nō aſcendit ſa nitas filie. populi mei. hec vtiqꝫ dicta ſapientia ſapientibus hec ſentētia dei ad penitentiam vocat pccōres. Penitudo eſt neceſſaria. neceſſai̓a eſt penitentia. q̄ aut equet crimina. aut certe ex cedat. Inde ergo ſi ſimplex pcc̄m hoc adulterij eſt. an duplex ſit. per illam necem q̄ facta eſt ī occulto. Secundo penitentia non verbo agēdā ē

ſed actu. Hec autem ſic agitur. ſi tibi preponas ante oculos dn̄i. ꝙͣtam gloriam perdideris. ⁊ de quo libro vite nomen tuum delecum eſt. ⁊ ſite iam poſitam credas ꝓpe illas tenebras exteri ores. vbi eſt fletus oculoꝝ ⁊ ſtridor dētium. nec aliud remedium eſſe cognoſcas poſt tunicam baptiſmi. ꝙͣ penitentie ſolacīum. Quātā vis af flictionem. quantum vis laborem ⁊ indecorem eris cōtenta dummodo ab eternalibꝰ penis libe̓ ris. Ergo hec tecum cogitans. ⁊ mēte cōgrediēs facti tui ipſa iudex eſto crudelior. In primis om nis cura vite huius intermittenda eſt tibi. Qua ſi mortuam te exiſtimās. ſicut es. quomodo poſſis reuiuiſcere cogita. Deinde lugubris tibi accī pienda eſt veſtis. et mens et menbra ſingula digna caſtigacōne punienda. Amputentur crines. qui ꝑ vanam occaſionem luxurie preſtite runt. defleant oculi lacrimis. qui maſculum nō ſimpliciter aſpexerūt. Palleſcat facīes q̄ quon dam rubuit impudice. totū deniqꝫ corpꝰ incuria ⁊ ieiunijs mace̓tur. Cinere ſparſo. et aꝑto cili tio perhorreſcat. quia male ſibi de pulchritu dine placuit. Cor vero ſit liquens tamꝙͣ ceraIeiunijs illicitans ſeipſum. quae̓ ſit ab inimico ſubuerſum. Senſus autem crucietur. quia in menbris corporis dum haberet dominacōne malum geſſit imperium. Talis vita talis actio

ſi fuerit ꝑſeuerans dꝫ ſꝑare. et ſi non gloriā cer re pene vacacōnem. dicit enim dominꝰ. Conuer timini ad me. ⁊ cōuertar ad vos. ſicut ꝯuerſus dauid iuſtificatꝰ. Sicut nyniue percatrix illa ci uitas. incumbentium ſibi euaſit interitū pccōꝝ. Sed tu q̄ iam ingreſſa es cognomine penitentie vſqꝫ ad exitum vite inſiſte. miſera fortiter here tanꝙͣ naufragus tabule ſperās te ꝑ ip̄am poſ ſe de profundo t̓minum liberari. Inhere peni tentie vſqꝫ adexitum vite. Nec tibi preſumas ab humano die poſſe veniam dari. quia decipit te. quicūqꝫ hoc tibi voluerit polliceri. Ruc enī ꝓprie in dn̄o peccas ab ipſo ſolo que̓ remediū De te autē qͥd dicā. fili ſerpētis miniſter diaboli violator templi dei. qui ī vno ſcele̓ duo crimiā ꝑpetraſti. et adulteriū vtiqꝫ et ſacrilegiū. Plane vbi vas xpō oblatum dn̄o dedicatum. demē ti temeritate polluiſti. ſicut balthaſar rex ille ꝑſarum. quia in vaſis dn̄i q̄ de templo iheruſa lem fuerant ſublata bibe̓ cum ſuis amicis et cōcubinis vſurpauerat. ip̄a nocte manu angeli ꝑ cuſſus crudeli morte punitus eſt. Quid de te arbitraris ꝑdite ꝑiter ⁊ ꝑiture? quia vas racōna bile ꝯſecratum xpo. ſanctificatum a criſto. temerarie impietatis polluiſti ſacrilegio. Ettu ꝓpoſiti immemor dei tui cōtemptor. meliꝰ fuerat te omnino nō fuiſſe natum. ꝙͣ ſibi iehenna ꝓpriū

filium vendicaret. Licꝫ ⁊ te dura ꝯſcientia ſcele ris agat. ꝑ diuerſa precipitem. fugit enī impiꝰ nemine ꝑſequēte. tn̄ nequit a paſtore etiā omi morbide vel moriture medicaminis denegatum ſit. do cōſiliū. p̄care vltro carcerē pnīe. obruas cathenis viſcera aīe tue. gemitu ieiunijſqꝫ deſe uiens. ſanctorum petas auxilium. iaceas ſub pedibus clericorum. vt non tibi ꝑ cor impenitens theſaurizes iram in die ire. et reuelacōnis iuſti iudicij dei. qui reddet ſingulis ſcd̓m facta ſuāNec te in corum numero conſtituas quos lugꝫ Apoſtolus paulꝰ qui ante peccauerūt inquit ⁊ non egerunt pnīam. ſuꝑ immundicīias et forni cacōnibus ⁊ libidinibus q̄ geſſerunt. Nec tibi de multitudine peccancium ſimiliū blādiaris ⁊ dicas. nō ſolꝰ hoc egi. multos habeo ſocios ſꝫ recogita. qꝛ multitudo ſocioꝝ impunitatem cri minum non facit. Nam ſodonā et gomorra in totis quinqꝫ ciuitatibus innumerabiles vtiqꝫ hītantes. ⁊ omēs ꝑiter qͥ libidinoſe tractauer̄t corꝑa ſua. ymbribꝰ igneis cōplagati ſunt. Solꝰ aūt loth de illo inhītabili effugit incēdio qui ſe ab illa turpitudine p̄ſtiterat alienū. Exclude gͦ vel nūc infelix de corde tuo. blādim̄ta ẜpētis. ⁊ luctu ⁊ fletibꝰ ꝯtinuis dū in corꝑe tuo inimū do aīa illa tenebroſa v̓ſat̉ r̓mediū tibi in die ne ceſſitatis acqͥre. ſꝑ ante oculos hn̄s apl̓i ſuīam

quia omnes nos manifeſtai̓ oportꝫ ante tribu nal xp̄i. vt referat vnuſquiſqꝫ ꝓpria corporis ſe cūdum ꝙ geſſit ſiue bonū ſiue malum. Quis conſolabit̓ te virgo filia ſyon. quia magͣ ficata eſt ſicut mare cōtricō tua. Effunde ſicut a quā cor tuum contra faciem dn̄i. extolle ad eū manus tuas. ꝓ remedio pccōrum tuoꝝ. accipe igitur lamentū. Et primū quidem nullo die int̓mittatur pſalmꝰ. qui ſine ocio cantandꝰ eſt et vſqꝫ ad verſiculum. Cor cōtritum ⁊ humiliatū deus nō ſꝑnit. cum lacrimis gemituqꝫ ꝑcurreInſuper hanc etiā lamentacōnem non ſine cō punctōne cordis in conſpectu diei iudicij infun de. Quis dabit capiti meo aquā et oculis meis fontem vt defleā vulnera anime mee. Receſſit ſonus ymnoꝝ et leticia pſalmorum et ſucceſſit ſtridor dencium ⁊ fletus oculorum. Obmutui et humiliata ſum. ⁊ ſilui a bonis et dolor meus per ſingulos dies renouatur. Concaluit cor meum intra me. et in meditacōe mea exardeſcet ignis Tremor ⁊ timor venit ſuꝑ me. ⁊ cōtexerunt me tenebre. Abiſſus circumdedit me. poſtremo demerſit caput meū in fiſſurā inferni. Heu me qꝛ facta ſum ſicut gomorra. Quis miſerebit̉ cine rum meoꝝ. duriꝰ offendi ꝙͣ ſodomā. qꝛ legem neſciens illa deliquit. ego accepta gracia pecca ui in dn̄o. quem ꝓpiciatorem habui. ⁊ perhenni

iniquitate offendi. o ꝙͣ acerbꝰ fructꝰ luxuric. amarior felle. crudelior gladio. Quō facta ſum in deſolacōe. ſubito defeci. perij ꝓpter iniquitatē meā. velut ſompniū exurgentiū deo. in ciuitate dn̄i nulla facta eſt ymago mea. deletū eſt de li bro nomen meū. facta ſum ſicut noctua in domi cilio ſicut paſſer vnicꝰ ſuꝑ tectū. Lugete mōtes ⁊ colles. lugete mebeſtie ſiluaꝝ. reptilia terre. ⁊ celi volucres. Nā vos beate fere quibꝰ nullus metus de inferis. nec pena crudel̓ tartari. qꝛ ha bētes ſenſū delīquimꝰ. Remēto dn̄e ꝙ puluis ſumus. vide humilitatē meā ⁊ laborē meū. ⁊ dimitte oīa pccā mea. Tuꝰ ẜmo verꝰ. tua promiſ ſio. Nolo inquit mortē pccōris. tm̄ cōuertat̉ et viuat. Ad te deus meꝰ ꝯuerſio mea. qꝛ ſolus po tes renouae̓ oīa. ⁊ ab inferis aīas r̓uocas. Tu ſoluis ꝯpeditos tu eliſos erigis. mortuos ſuſci tas. Erraui ſicut ouis ꝑdita que̓ famulā tuā ne lupꝰ crudel̓ gluciat. Nec in inferno erit cōfeſſio Sordidatā nō aſꝑneris me. in ira tua dn̄e ſufferā qꝛ peccaui tibi. Crudelitate dn̄e iuſtifices cauſam pnīe cōfeſſioīs ꝑſeuerātiā tribue. ne me in duret deceptor. Aichi grām p̄ſtari de tuo fon te cupio. ⁊ ineternū tibi adhere̓ dn̄e deꝰ meꝰ. Explicit fpiſtola Glorioſi Iheronimi. Ad ſu ſannam lapſam.

Incipit Epiſtola ſci Iheronimi ad Ayodoꝝ g Vanto ſtudio ⁊ amore contenderim. vt qHꝑiter in heremo moraremur cōſciū mutue caritatis tue pectus agnoſcit. Quibꝫ lamētis. quo dolore. quo gemitu te abeuntem ꝓſecutus ſim. Iſte quoqꝫ littere teſtes ſunt. qͣs lacrimis cernis interlitas. Verum tu quaſi ꝑ uulus delicatus cōtemptum rogantis ꝑ blandi menta fouiſti. Et ego incautus quid tūc agerē neſciebam. Tacerem. Sed quod ardenter vo lebam moderate diſſimilare non poterā. Impēſius obſecrarcin? ſꝫ audire nolebas. quia ſimili ter nō amabas. Iuod vnū potuit ſpreta cari tas fecit. quem pn̄tem retinere nō valuit. q̄rit abſentem. Quō igitur ⁊ tu ipſe. abiens poſtula ras vt tibi poſtea ꝙͣ ad deſerta migraſſem inui tatoria ſcripta trāſmitterē. ⁊ ego me facturum ꝓmiſeram. inuito iam ꝓpera. Nolo priſtinarū neceſſitatū recorderis. nudos amat he̓mus. No lo te antique ꝑegrinacōis terreat difficultas. Qui in criſto credis ⁊ eius crede ſermonibus. uerite primū regnumdei. et hec oīa apponent̓ vobis. non tibi pera ſumenda. nō virga eſt. AAf fatim diues eſt qui cum xp̄o pauꝑ eſt. Sꝫ quid ago urſus inprouidus obſecro. abeant pre ces. blandimenta diſcedant. debet amor leſus

iraſci. Qui rogantem ꝯtempſeras: forſitā audi as obiurgantem. Quid agis in paterna domo delicate miles vbi vallum. vbi foſſa. vvbi hyē ps acta ſub pellibus. Ecce de celo tuba canit. et ce cum nubibꝰ bellaturꝰ orbem imꝑator arma tus egreditur. eccebis acutꝰ gladius ex ore re gis ꝓcedens. obuia queqꝫ mētit. ⁊ tu michi de cubiculo ad aciem. tu de vmbra egrederis ad ſo lem. Corpꝰ aſſuetū tunica. lorice onus nō fert. Caput oꝑtum lintheo galeam recuſat. Aollē ocio manum durus exaſperat capulus. audi edictum regis tui. Qui mecum non eſt contra me eſt. et qui mecum non colligit ſpargit. Re cordare tyrotinij tui diem. quo criſto in baptiſ mate conſepultus in ſacramēti verba iuraſti. pro nomine eius non te matri parciturum eſſe non patri. Ecce aduerſarius in pectore tuo. cri ſtum conatur occidere. ecce donatiuum quod meditaturꝰ acceꝑas hoſtilia caſtra ſuſpirant. Licet paruulus ex collopendeat nepos. licet ſparſo cerne aſciſſis veſtibus. vbera quibus te nutrierat mater oſtentat. licet in limite pater iaceat. per calcato parge patre. ficcis oculis ad vexillum crucis paruola. ſolum pietatis genus eſt in hac re eē crudelē. veniet veniet dies poſtea. qͦ victor reuertaris in patriā. quo iheroſolimā celeſtē. vir fortis cōronatꝰ incedas

Tunc municipacum cum paulo capies cunc ⁊ parentibꝰ tuis eiuſdem ciuitatis ius petes. tūc et pro me orabis qui vt vinceres in citaui. Ne qꝫ vero neſcio. qua te nūc dicas cōpede p̄pediri Nō ē nobis ferreū pectꝰ. nō dura precordia. nō ex ſilice natos. hyrcane nutriere tygrides. Et nos ꝑ iſta trāſiuimꝰ. Nunc tibi blandis vidua ſoror heret lacertis. Nunc illi cum quibꝰ adole uiſti vernaculi aiunt. Cui nos ſeruituros relin quis. Nunc ⁊ gerula quondam iam anꝰ. ⁊ nutriciꝰ ſeūdꝰ poſt naturalē pietatē pat̓ clamitat moriturꝰ. Expecta pauliſper ⁊ ſepeli. forſitan ⁊ la xis vberum pellibus. aratā rugis fronte ātiquū referens. māma lac dare cōgeminet. dicant et ſi volunt gramatici. In te omīs domus reclina ta recumbit. facile rūpit hec vincula amor xp̄i et timor gehenne. At contra ſcriptura precipit parentibus obſequendum. Sed quicūqꝫ eos ſu pra xp̄m amat perdit animam ſuam. Gladiū te net hoſtis vt me ꝑimat. et ego de matris lacri mis cogitabo? ꝓpter patrem miliciam deſeram cui ſepulturam xp̄i cauſa nō debeo quā etiā om nibus eiꝰ cauſa debeo. dn̄o paſſuro timide conſulens petrꝰ fuit ſcandalū. paulus retinentibꝫ ſe fratribus ne Iheroſolimā ꝑgeret reſpondit uid facitis plorātes ⁊ cōturbantes cor meū. Ego em nō ſolū ligari. ſꝫ ⁊ mori in Iheroſolimā

ſum ꝑacus ꝓ noīe dn̄i noſtri iheſu xp̄i. Aries ī ſte pietatis quo fides quatit̉. euangelij retinē dꝰ eſt muro. Mater mea ⁊ fratres mei hij ſūt qui faciunt volūtatē patris mei qui in celis eſt Si credūt in criſto faueāt michi ꝓ eiꝰ nomine pugnaturo. Si nō credūt mortui ſepeliant mor tuos ſuos. Sꝫ hoc ais in martirio. frras frater erras. ſi putas vniꝙͣ xp̄ianum ꝑſecucōnem nō pati. Et tūc maxime oppugnaris. ſi te oppugna re neſcis. Aduerſariꝰ noſter tāꝙͣ leo rugiens circuit q̄rens quē deuoret. et tu pacem putas. Sedet in inſidijs cū diuitibus in occultis vt int̓ ficiat innocentem. oculi eiꝰ in pauꝑem reſpici unt. Inſidiatur in occulto ſicut leo in ſpelunca ſua. jnſidiat̉ vt rapiat pauꝑem. ⁊ tu frondoſe arboris tectꝰ vmbraculo molles ſonos futura p̄da carpis; Inde me ꝑſequit̉ luxuria. inde aua ricia conatur irrūꝑe. inde venter meus vult mi chi deus eſſe ꝓ xpo. Conpellit libido vt habi tātem ī me ſpm̄ ſanctū fugē. vt tēplū eiꝰ violē Perſequitur me inꝙͣ hoſtis cui nomiā mille. et mille nocēdi artes. ⁊ ego infelix victorē me pu tabo. dū capior. Nolo frater kmē. examinatō pondere delictoꝝ minora ydolatrie arbitreis cri mina eē que diximꝰ. Immo apoſtoli diſce ſnīaqͥ ayt hoc enī ſcitote intelligentes. Quia omnis foricator aut immūdꝰ. a̓ auarꝰ. aut fraudator.
pe

qd̓ eſt ydolatria. non habethereditatem in re gno xp̄i et dei. Et ꝙͣquā gn̓aliter aduerſus deū ſapiat quitqͥd dyaboli ⁊ qd̓ diaboli ē ydolatrie ſit cai oīa ydola mācipātur. tn̄ ⁊ ī alio loco ſpeci ati nominatīqꝫ det̓minat dicēs. Mortificate mēbra veſtra q̄ ſunt ſuꝑ terram. deponētes fornica cōnem et in mundiciam. ⁊ cōcupiſcentiam ma lam. et cupiditatem ⁊ auariciā q̄ ſunt ydolorū ſeruitus. ꝓpter que venit ira dei. Non eſt tantū in eo ſeruitus ydolis. ſi quis duobus digitulis thura cōprehenſa in buſtū are iaciat. aut hau ſtum patere poculo fundat merum. Negꝫ aua riciam eſſe ydolatriam. qͥ poteſt triginta argen teis dn̄m venditum appellare iuſticiam. Neget ſacrilegium eſſe. qui in libidine ſedet. qui men bra xp̄i ⁊ hoſtiam viuā placentē deo cū publica rum libidinū victimis nepharia colluuioē violauit. Non fateatur fraudē ydolatriam eſſe. ſit ſimilis eoꝝ. qui in actibꝰ apl̓oꝝ ex patrimoīo ſuo partem precij reſeruantes pn̄ti periere vindicta. Animaduerte frater. non tibi licet quit ꝙͣ de tuis habe̓ r̓bꝰ. Omnis inquit dn̄s qui nō renunciauei̓t omnibus q̄ poſſidet. nō poteſt me us eē diſcipulus. Cur timido animo xp̄ianꝰ es Reſpice cum petro relictum rethe. Reſpice ſur gentem de theolonio publicanum. ſtatim apoſtolū. Filius hominis nō habꝫ vbi caput ſuum

reclinet ⁊ tu amplas porticꝰ et ingentia tectorū ſpacia metiris? hereditatem exſpectas ſeculi cō heres xp̄i Interpretae̓ vocabulū monachi. hoc eſt nomen tuum. Quid facis in turba. qui ſolꝰ es. Et hec ego non integra rate vel mercibꝫ nec quaſi ignarꝰ fluctuum ⁊ indoctus nauta p̄mo neo ſed quaſi nuꝑ naufragio eiectus in litus ti mida nauigaturis voce denūtio. In illo eſtu ca ribdis luxurie. ſalutem vorat. ibi ore virginco ad impudicitie ꝑpetranda naufragia ſcillaceū renitens blanditur libido. hic barbarum litus hic dyabolꝰ pirata cū ſocijs portat vincula ca piendis. Nolite crede̓ nolite eſſe ſecuri. licet in morem ſtagni fuſum equor arrideat. licet vix fū ma elementi iacentis ſpū terga criſpētur. Ma gnos hic campus montes habet. intꝰ incluſos Intꝰ ē ꝑiculū. intꝰ ē hoſtis. Adducite expedite rudētes. vela ſuſpendite. crucis autēna figat̉ in frontibꝰ. Trāquillitas iſta tēpeſtas eſt. Quid ergo. Quicūqꝫ in ciuitate ſunt. xp̄iani non ſunt Non eſt tibi eadē cauſa q̄ ceteris. dn̄m auſculta dicentē. Si vis ꝑfectꝰ eē vade ⁊ vende oīa tua ⁊ da pauꝑibꝰ ⁊ veni ſeque̓ me. Tu aūt ꝑfectū te eſſe pollicitꝰ es. nā cū derelicta domo milicia caſtraſſes. te ꝓpt̓ r̓gnū celoꝝ Et qͥd aliud ꝙͣ ꝑſcāꝫ ſecutꝰ es vitā. Perfcūs aūt ẜuꝰ xp̄i n̓l p̄t̓ xp̄m habꝫ. aūt ſi preter xp̄m habet ꝑfectus non eſt.

Et ſi ꝑfectus nō eſt cum ſe ꝑfectum fore deo pol licitus eſt ante. menticus eſt. Os autem quod mentitur occidit animam. Igit̉ vt ꝯcludā. ſi ꝑ fectus es cur bona paterna deſideras. Si ꝑfectꝰ non es. dn̄m fefelliſti. diuinis euangeliū voci bus tonat. Non poteſtis duobꝰ dn̄is ſeruie̓. Et audet quiſꝙͣ xp̄m mendacē facere. māmone ⁊ dn̄o ſeruiēdo: vociferatur ille ſepe. Si quis vult poſt me venire abnegꝫ ſemetipſum ⁊ tollat cru cem ſuam ⁊ ſequat̉ me. et ego onuſtus auro ar bitror me criſtum ſequi. Qui dicit ſe in criſtum credere. debet quō ille ambulauit ⁊ ipſe ambu lare. Quid ſi nichil habes vt reſponſurum ſcio cur tam bene paratus ad bella nō militas. niſi forte in patria tua te arbitraris hoc facere poſſe. cum in ſua dn̄s ſigna non fecerit. Sed cur ſꝑ nis id quod dicitur. Cum autoritate ſume rati onem. Nemo ꝓph̓a in ſua patria habet hono rem. Non quero inquies honorē. ſufficit michi cōſcientia mea. Neqꝫ dn̄s querebat honorem quippe quine a turbis rex ꝯſtitueretur aufugit Sed vbi honor non eſt ibi ꝯtemptꝰ eſt. Vbi ve ro contemptus ibi frequenter iniuria. Vbi ve ro iniuria ibi et indignatio. Vbi indignacō ibi quies nulla. vbi quies non eſt ibi mens a ꝓpoſito ſepe deicitur. vbi autem ꝑ inquietudinem aliquid aufertur ex ſtudio. minꝰ fit ab eo quod

jx
collitur. Et vbi minꝰ eſt ꝑfectū non poteſt dici Ex hac ſupputacōne illa ſumma naſcit̓. Aona chum in ſua patria ꝑfectum eſſe non poſſe. Per fectum autem eē nolle. delinque̓ eſt. Sed de hoc gradu pulſus ꝓuolabis ad clericos. An de hijs audeam aliquid dice̓. qui certe in fuis vrbibus cōmorantur. Abſit vt de hijs quitꝙͣ ſiniſtrū lo quar qui apoſtolico gradui ſuccedētes. criſti cor pus ſacro ore conficiunt ꝑ quos nos etiam cri ſtiani ſumus qui claues regni celorum haben tes. quodāmō an̄ iudicij diē iudicat. q̄ ſpōſam dn̄i ſobria caſtitate ꝯſeruāt. Sꝫ alia. vt an̄ p̄ſtri xi moͣchi cā eſt. alia clericoꝝ ē. Clerici oues paſcut. ego paſcor. Illi de altario viuūt. michi qͣſi infructuoſe arbori ſecuis ponit̉ ad radicē. ſi mu nus ad altare non defero. Nec poſſum obtende̓ pauꝑtatem. cū in euangelio amī viduā. duo q̄ ſola ſibi ſuꝑerāt eramittētem laudauei̓t dn̄s. Michi āte p̄ſb̓rij ſedere nō licꝫ. illi ſi peccauero licꝫ me tradere ſathane in interitum carnis. vt ſpiritus ſaluus fiat. Et in veteri quidem lege q̄ cumqꝫ ſacerdotibus non obtemperaſſet. aut ex tra caſtra poſitus lapidabat̉ a populo aut gla dio ceruice ſb̓iecta ꝯtēptū expiabat cruore Nūc vero inobediēs ſpūali mucroē trūcatur. aut ciectꝰ de ecc̄ia rabido demonū ore decerpit̓. Quid ſi te qͦꝫ ad eūdē ordiēꝫ pia fr̄m blādim̄ta ſollicitāt

gaudebo de aſcenſu. timebo de lapſu. Qui epiſco patum deſiderat bonū opus deſiderat. Scimus iſta. ſꝫ iunge quod ſequitur. Oportꝫ autē hmōi irreprehenſibilem eſſe. vniꝰ vxois virum. ſobri um. pudicum. prudentē. ornatum. hoſpitalem. docilem. non vinolentum. nō ꝑcuſſorem. nō bi linguem. ſꝫ modeſtum non litigioſum. Et cetei̓s de eo que ſequūtur explicitis nō minorem in ter cio gradu adhibuit diligentiam dicens. Sya cones ſimiliter pudicos nō bilingues non mul to vino deditos. nō turpi lucro deditos. haben tes miſteium fidei in cōſcientia pura. Et hij autem ꝓbētur primū. ⁊ ſic miniſtrent. nullum cri men habentes. Ve illi homini qui veſtem non habēs nupcialem ingreditur ad cenam. Nichil ſupereſt niſi vt ſtatim audiat. Amice quō huc intraſti. et illo obmuteſcente dicat̉ miniſtris. ligate illum pedibus ⁊ manibus. ⁊ mittite ī te nebras exteriores. ibi erit fletus. ⁊ ſtridor dencium. ve illi qui acceptum talentū in fudario ligans. ceteris lucra facientibus id tantum qd̓ acceꝑat reſeruauit. illico indignatis dn̄i clam o re ferietur. Serue nequā quare non dediſtipe cuniam meam admenſam. et ego veniēs cum vſuris exigiſſem. quod meū eſt. id eſt depoſuiſ ſes ad altae̓ quod ferre non poteras. dum enī tu ignauus negociator. denarium tenes alteriꝰ

locum qui pecuniam duplicare poterat occupa ſti. Quamobrem ſicut qui bene miniſtrat. bonū opus ſibi acquirit ita qui indigne ad calicē do mini accedit. reus erit dominici corporis ⁊ ſāgui nis. Nō omēs ep̄i ep̄i ſunt. Attendis petrum. ſꝫ et iudam conſidera. Et ſtephanū ſuſpicis. ſed ⁊ nycolaum reſpice. quē dn̄s in apocalipſi ſua dampnat ſententia. qui tā curpia et nefanda conmentatus eſt. vt neophitarum hereſis ex il la radice naſceretur. Probet ſe vnuſquiſqꝫ. ⁊ ſic accedat. Nō facit ecc̄iaſtica dignitas xp̄ianum Cornelius centurio adhuc ethnicus. dono ſan cti ſpiritus mūdatur. p̄ſbiteros daniel puer in dicat. Amos ruboꝝ mora diſtringēs repente ꝓ pheta eſt. dauid paſtor eligit̉ in regem. mīmū diſcipulū amat iheſus plurimū. Inferiꝰ frat̓ ac cumbe. vt minore veniēte ſurſū iubearis aſcen dere? ſuꝑ quē dn̄s r̓quieſcit niſi ſuper humilem et quietum et trementem verba ſua. Cui plus creditur. plus ab eo exigitur. Potentes potent̓ tormenta pacientur. Nec ſibi quiſꝙͣ de corporis caſtitate tantummodo ſupplaudat. Cum omne verbum ocioſum quodcumqꝫ locuti fuerint ho mines reddituri ſint pro eo racōnem in die Iudicij. Cum etiam conuicium in fratrem homici dij ſit reatus. Non eſt facile ſtare in loco pauli petri tenere gradum iam cum criſto regnantiū

Caue ne forte veniat āgelꝰ q̄ ſcindat velū tēpli tui. qͥ cādelabꝝ tuū de loco moueat. Edificaturꝰ turrim futui oꝑis ſūptꝰ ſupputa. Infatuatū ſal ad nͥl eſt vtile n̄ vt ꝓiciat̉ foras ⁊ a porcis ꝯculcet̉. Aonachꝰ ſi cecidei̓t rogabit ꝓ eo ſacerdoˢ Pro ſacerdotis lapſu. qͦs rogaturꝰ eſt. Sꝫ qm̄ a ſcōpuloẜ locis enauigauit or̄o. ⁊ int̓ cauas ſpu meis fluctibꝫ cautes fr̄gil̓ ī altū cymba ꝓceſſit xpādenda vela ſūt vētis. et queſtionū ſcopul̓ tnͣſuadatis. letāciū moe̓ nautaꝝ epylogi celeū ma cātand̓ ē. O deſertū floribꝰ vernās xp̄i. O ſo litudo in qͣ illi naſcunt̉ lapides. de qͥbꝰ in apocali pſi ciuitas mgͣni r̓gis ꝯſtruit̉. O he̓mꝰ familiat̓ us deo gaudēs. Quid agis frat̓ in ſeculo. qͥ ma ior es mūdo. Quādiu te tectoꝝ vmbre p̄mūt q̄ diu fumoſaꝝ vibiū carcer includit. Crede mͥ ne ſcio qͥd plꝰ lucis aſpicō. libet ſarcina carnis abiecta. ad puꝝ etheis euolae̓ fulgorē. Pauꝑtatē times. ſꝫ pauꝑes btōs xp̄s appellatę laboe̓ t̓reis Sꝫ nemo adletha ſine fudoībꝰ coronat̉. De cībo cogitas. ſꝫ fides famē nō timꝫ. Supͣ nudā humū metuis exeſa ieiunijs mēbr̄ collide̓ ſꝫ caput tuū xp̄ꝰ ē. Infinita he̓mi vaſtitas terret. Sꝫ tu ꝑadi ſum mēte deābula. Quotienſcūqꝫ illuc mēte cōſcendeis. tociēs ī he̓mo nō eris. Scabra ſine bal neis attrahit̉ cutis. ſꝫ qͥ ī xp̄o ſeml̓ lotꝰ ē. nō illi ncēe ē iteꝝ lauari. Et ut b̓uiter ad cūcta audias

apl̓m rn̄dentē. Non ſunt inquit cōdigne paſſio nes huiꝰ temporis ad ſuꝑuenturā gloriā q̄ r̓ue labitur in nobis. Satis delicatꝰ es frat̓. ſi ⁊ hic vis gaude̓ cū ſeculo. ⁊ poſtea r̓gnae̓ cū xp̄o. veī et veniet dies illa. qua corruptiuū hoc ⁊ morta le induat incorrupcōnē. ⁊ immorlitatē. Beatus ẜuus quē dn̄s inuenei̓t vigilātem. Tūc ad vo cē tube pauebit terra cū popul̓ tu gaudebis qu dicaturo dn̄o lugubri ore mundꝰ immugiet. Et tribus ad tribū pectora feriēt. Potētiſſimi quō dā r̓ges nūdo late̓ palpitabūt. Et exhibebit̉ cū prole ſua venꝰ. Tunc ignitꝰ iupit̓ adducet̉. Et cū ſuis ſtultꝰ plato diſcipul̓. tūc ariſtotil̓ argu mēta nō ꝓderūt. Tūc turuſticanꝰ ⁊ pauꝑ exul tab̓. ridebis ⁊ dicēs. ecce crucifixꝰ deꝰ meꝰ. ecce iudex. qui obuolutꝰ pānis in p̄ſepio vagijt hic eſt ille fabri ⁊ q̄ſtuarij filiꝰ. hic q̄ mat̓s geſtatꝰ ſinu. hoīeꝫ deꝰ fugit ī egiptū. hic veſtitꝰ coccīno hic ſentibꝰ coronatꝰ. hic magꝰ demoniū hn̄s ⁊ ſamarites. Cerne manꝰ iudee quas fixeras. Cer ne latꝰ romane qd̓ foderas. videte corpꝰ an idē ſit corpus. qd̓ dicebatis dā nocte ſuſtuliſſe diſci pulos. vt tibi hec frater dicerē cōpulit me tua dilectio. vt hijs intereſſe cōtingat. quibꝫ nūc la bor durus eſt. Explicit ēpiſtola ſācti Iheroīmi. Ad Eyodoꝝ LIE. UAID STADI. δι8Lιωτεεε Exxxix. E 45