adueniente inquit mortis mee hora. tanta ī loco quo migraturus iacebam nefandorū affuitſpirituum multitudo. vt pre multitudine oīodinumerari non poſſent. quoꝝ ſpecīes tal̓ ea̓tꝙ ea nil penoſius. nil ve horribilius excogitaripoteſt. pocius enim quilibet hominū flammnisardentibus arfurū ſe exponeret ꝙͣ eoꝝ formarum ictu oculi viſione potiri. Qui ad me veniēpetraui oꝑa contra deumtes. omnia quecūqad meam memoriam reuocabāt. ſuadentes michi. vt diuinam miſericordiam quam tam gr̄uiter offenderam. amplius non ſperarem. Etcerte noueris. ꝙ niſidiuina miſeratio me audiuiſſet? eis reſiſtere non valebam. Nam du onini vigore ſpiritus deſtitutus. eorum verbispaulominꝰ aſſentirem. Iheronimus glorioſusaffuit magno vallatꝰ agmine angelorū ſepcies ſole candidior me confortans. Qui vbi illosſpiritꝰ nefandos fuit intuitus? me tam dure exacerbantes. valde cōmotus erga eos. voce terribili eis dixit. Quid ad hunc nequicīe ⁊ omnismaledictioīs ſpiritꝰ veniſtis. Neſcīebatis hūcmeis fore fouendum auxilijs. Protinꝰ hunc relinquentes abite. ⁊ veſtras ab eo elongate nequicias. quātū diſtat oriens ab occaſu. Hijs dictis illa maledictorum ſpirituū ſocietas ꝑterrita diris clamoribus ⁊ vlulatibus limē loci quo