100

quam deus omīpotēs qui ſuos exaltat ſanctoset exaltando magnificat. Cuarta precedēte nōcte michi auide cogitanti. quid laudis quid vedebite reuerentie ⁊ magnificentie Iheronimi inbreui retexerē epl̓a. demonſtrauit hoc mundodum itaqꝫ vt dixi diſponens hanc tibi epl̓amſcribere cogitarem aptam laudis materiam in-uenie̓. Hora adueniētis noctis media me ſompͥnus oppreſſit. Et ecce maxima michi affuit angelorū multitudo. inter quos fulgentes plꝰ infinito ſole duo erant viri ita ſimiles. et vniformies. vt nulla in eis videretur differentia quaalter ab altro differre poſſet. Niſi quod triaẜta ferebat alter in capite ex auro ⁊ lapidibusprecioſis. Alter vero duo. Hij candidiſſimisinduti collobijs vndiqꝫ auro ⁊ geminis contex-tis. tante erant pulchritudinis. vt nō valeretquiſpiam ymaginari. Accedētes itaqꝫ illi anibo ꝓp e me ſub ſilentio pauliſꝑſteterunt. deinde ille qui tria ferebat ſerta hijs me verbis fuit allocutus. Cogitas auguſtine quid debeaslaudis de Iheronimo in veritate ꝓferre. Et certe diucogitans. nōdum noſti. Sed huc ābo venimꝰ. vt eiꝰ tibi gloriā indicemꝰ. hic certe meꝰſociꝰ quē vides ꝯheronimꝰ ipē eſt. qͥ ſicut equalis michi ī vita ⁊ ī ſāctitate fuit ita ꝑ oīa eqͣlisin gloria eſt. ⁊ omīa que poſſum. ⁊ ipſe poteſt