anima tali corpori vniretur. Nam hō cōditus fuit vt natus multa cognoſceret nōſolū cognitione intellectiua: ſed etiam ſenſitiua. ideo debuit ei dare corpus multiforme. vt diuerſa organa diuerſitati ſenſuuꝫdeſeruirent ad diuerſa obiecta cognoſcenda. Quia etiā conditus fuit in vertilitatearbitrij vt potens viuere in iuſticia ⁊ mori ꝑ culpam. Dari debuit etiam ei corpusqd̓ non tm̄ eſſet abile ad viuendū. ſed etiāpoſſet fieri abile ad corrumpēdū ſiue moriendū. Ideo corpus illud non debuit eēceleſte ſed elementare. ¶ Secūdo requirebat ordo hoīs ad creaturā inferiore. vt tale corpus ſibi daretur. Quia enī corporales nature inferiores facte ſunt. vt deſeruirent creature rationali. Hinc eſt ꝙ debuitfieri rationalis creatura totaliter compoſita ꝙ obſequiuꝫ creaturaꝝ inferioꝝ eſſetei vtile. Quare nō debuit corpus homīstam ex natura ſuperioꝝ corpoꝝ qͣꝫ ex natura elementoꝝ conſtitui. ¶ Tertio ſic reqͥrebat ordo homīs ad creaturā parem. Sicut enī facta ē vna creatura rationalis ꝓpe deū ⁊ in loco ſupremo .ſ. celo empyrreoſic debuit fieri alia rationalis creatura inloco infimo .ſ. ī terra. Et ideo corpus eiusdebuit inſtitui ex natura tali habitationiconuenienti. ¶ Quarto ordo homīs ad finem reqͥrebat vt tale corpus haberet. Debebat qͥdem homo ſubijci deo ꝑ abiectionem humilitatis vt ſic aſcēderet vnde angelus ceciderat per elationē. Ideo ei daridebuit corpus in quo puluere ſe reputās:deo per omīa ſubiaceret Et ſi obijcereturꝙ perfectioris forme debet eſſe perfectiusſuſceptibile. Sed aīa intellectiua eſt ꝑ fectiſſima animaꝝ. Cū omniū alioꝝ aīmalium corpora habeat naturaliter inſita tegumenta puta pilorū loco veſtium. et vngͣuium loco calciamentorū. habeant etiaꝫarma naturaliter ſibi data. ſic̄ vngues dētes aut cornua ergo videt̉ ꝙ anima intellectiua non debuerit vniri corpori imꝑfectotanqͣꝫ talibus auxilijs priuato. Ad hoc reſpondet Thomas pͥma ꝑre. q. lxxvi. arti.v. in reſponſione ad quartū argumētum.Qꝭ anima intellectiua quia eſt vniuerſaliū comp̄henſiua habet virtutē ad infinita. Et ideo non potuerunt ſibi determinari a natura determinate extimationes naturales vel etiam determinata auxilia vl̓defenſionū vel tegumentoꝝ ſicut alijs animalibus quorū anime habent apprehēſionem ⁊ virtutē ad aliqua particularia determinata. ſed loco horū omniū homo naturaliter habet rationē ⁊ manus que ſuntorgana organoꝝ. qꝛ ꝑ eas homo poteſt ſibi preparare inſtrumenta infinitorū modorū ⁊ ad in finitos effectus. Cuncta ergoque ſunt in homine tam ex ꝑte aīme qͣꝫ exparte corporis qͣꝫ etiā ex parte vtriuſqꝫ bene optimeqꝫ diſpoſuit ſapiētiſſimꝰ artifexille deus. Ob quod cicero ī li. de legibusdicebat. Anima hoc ꝓuidum ſagax multiplex. acutū memoria. plenum rationis etcōſilij quem vocamus hominem preclaraquadā cōditioue generatū eſſe a deo ꝯſtatEt Bernardus in ſermonibus inqͥt. Parum ne tibi videtur hoc. cogita qualē te fecit. nempe ẜm corpus egregiā creaturamẜm animā magis imaginē creatoris inſignem rationis participē beatitudinis etne capacē. Porro ambo ſibi coherere fecitartificio incomprehenſibili ⁊ ſapientia inueſtigabili. Nec hoc ante promeruit qͥ an̄non fuit. nec ſpes retributionis fuit. nec iōfecit quia bonorū noſtrorū eget.¶ De anima ſeparata que immortalis eſtet perpetua. ⁊ de locis ad que anime trāſferuntur poſtqͣꝫ exeunt de corporibus.¶Capitulū. 11. .Ertium myſterium d̓anima cōtemplandū dicitur ſeparationis. Propter tranſgreſſione quidem primorū parentū: mors inomnes filios Adam decreto dei iuſte deſeuit. Quare ⁊ animā a corpore ſuo ſeparari neceſſe eſt. De qua in hac parte quatuor dubia declaremus.¶ Primum vtrum anima a corpore ſeꝑarata ſit immortalis.¶ Secundū vtrū anime ſeꝑate tranſferātur ad aliqua loca.¶ Tertiū vtrū loca faciant ad delectationem vel penā animabus ſeꝑatis.¶ Quarto vtrū anime exeant de locis adque tranſferuntur.¶ Primum dubium eſt vtrū anima a cor