deſiderare ⁊ acqͥrere valent. Ip̄e quidemqͥ lux fuit ⁊ ſplendor oīs veritatis viā nobis ſūmi bōi on̄dit. Ip̄e clamauit Mat.iiij. ca. dicens Penitentiā ag iteⁱ appropinquabit regnū celoꝝ. Et. v. c. Merces veſtra copioſa ē in celis. Et. vi. c. Nolite theſauriſare vobis theſauros in terra. Theſaurizate vobis theſauros in celo. Et Iohan. xvij. c. Hec eſt vita eterna. vt cognoſcant .ſ. facie ad faciem te verū deū: et quēmiſiſti Ieſum xp̄m filiū tuū. Et completis humane redēptionis myſterijs qͣdrageſima die poſtqͣꝫ ſurrexit a mortuis vidētibus diſcipulis eleuatꝰ eſt ⁊ aſcendit adcelos. Idcirco Lactantius li. vij. diuinaꝝinſti. ait. Pater enī veſter ac dn̄s qui cōdidit firmauitqꝫ celū: qui libratā magnitudine ſua terra vallauit mōtibus. mari circūdedit: amnibuſqꝫ diſtinxit. et qͥcquid ēin hoc mūdo mirabile cōflauit ac perfecitex nihilo. ꝑſpectis erroribus hoīm: duceꝫmiſit qͥ nobis viā iuſticie panderet. Hūcſequamur om̄es: hūc audiamus: huic deuotiſſime pareamus. qm̄ ſolus: vt ait Lucretius: veridicis hoīm purgauit pectoradictis. ⁊ finē ſtatuit torpedinis atqꝫ timoris oſtenditqꝫ bonū ſummū quo tendimꝰom̄es qͥd foret. atqꝫ viā monſtrauit limite paruo: quo poſſemus ad id recto cōtendere curſu. Nec tm̄ oſtendit: ſꝫ etiā p̄ceſſitne qͥs difficultatis gr̄a iter virtutis horreret. hec ille. Tertio pōt accipi beatitudo īſuo eſſe ſpecialiſſimo ꝓut .ſ. eſt actualiter ībeatis cuius magnitudinē nequaqͣꝫ explicare poſſumus. qꝛ nulla ſenſibilis exꝑientia quarūcūqꝫ delectionum preſentis vitemiuimā partem illius dulcedinis pōt deſignare. Et oculus nō vidit nec auris audiuit: neqꝫ humanū cor excogitauit vnqͣꝫqͣꝫ ingens ſit illa ſuperna felicitas. HincGregꝰ. in omelia inquit Si cōſideremusfratres chariſſimi que ⁊ qͣꝫta ſunt que nobis ꝓmittuntur in celis vileſcūt aīmo omnia que habent̉ in terris. Terrena nanqꝫſubſtātia ſuꝑne felicitati comparata: pondus eſt non ſubſidiū. Temꝑalis vita eterne vite cōparata: mors eſt potius dicendaqͣꝫ vita. Hinc in tranſitu beati Hieronymi ſcribit hec verba Augꝰ. ad Cirillum.eo die ⁊ hora qua Hieronymus ſanctiſſi-mus ex hac luce migrauit. dum Iponie īcellula mea quieſcens d̓ gloria beatorumcogitarem: vel lemqꝫ de illa tractatū breuem cōponere compulſus precibus noſtriſeueri quondā venerabilis Martini ep̄ituronēſis diſcipuli: charta calamo pugillariqꝫ ſuſceptis volui epiſtolā ſcribere ſāctiſſimo Hieronymo deſtinandā vt quidipſe in re tam dificili ſentiret: reſponderet.Cūqꝫ iam ſcribens ſalutationis exordiuꝫHieronymo p̄ſentarem: ineffabilē ſubitolumen cū inaudita odorū fragrantia cellulā in qua ſtabā intrauit: hora iam cōpletorij. Ad quā viſionē ꝓpter rei tam admirabilis nouitatē ꝑterritus eſſe cepi. Cūqꝫqͥdnam id eſſet attentius cogitare de lucevox inſonuit dicens. Auguſtine Auguſtine qͥd q̄ris. Putas ne breui immittere vaſculo mare totū: modico includere pugillo terraꝝ orbem. Celū firmare ne ſuos exerceat motus. Infinite rei qͥs inerit finis.Immenſa qua mēſura metieris. Potiustotū mare in artiſſimo clauderet̉ vaſculo.potius orbem terraꝝ paruus teneret pugillus: potius a motu cōtinuo celū deſiſteret: qͣꝫ gaudioꝝ ⁊ glorie qͥbus beatoꝝ anime ſine fine potiunt̉ minimā particulamintel ligeres: niſi vt ego experientia docearis. diſcurre ad hoc breue temꝑis ſpaciū ⁊talia ſatage oꝑa exercere vt poſtmodū ibique hic aliqualiter intelligere cupis ī eternum habeas. Interroganti vero mihi qͥsnam eſſet qͥ talia tam grauiſſime loqueretur. Reſpondit benigne. Hieronymi illius p̄ſbyteri cui epl̓am ſcribere cepiſti ſumaīma que in hac hora in bethleem carnisonere depoſito iocunda ⁊ glorioſa ꝑgo adregna celorū. poſt que ⁊ alia multa q̄ mecum contulit a meis oculis lux diſparuitQuanto igit̉ minus beatitudinis ſuperne ſublimitas poteſt comp̄hendi: tāto ardentius eſt a nob̓is exoptanda.¶ Q btītudo cōſiſtit in aīa intellectu videlicet ⁊ voluntate. ¶ Capitulū. II.Ecundū myſteriū cōtemplandū d̓r btītudīs ſubiectū ī qͦ tria dubia ſt̉ abſoluēda.L1¶Primū vtrū btītudo ſit actꝰ aīe tm̄.¶ Scd̓m vtrū ſit actꝰ intellectꝰ ⁊ volūtatꝭ