quēdā ordinē. Sicut cū dicimus punctūeſſe pͥncipiū linee. Uel etiā cū dicimus pͥmā ꝑtē linee eſſe pͥncipiū linee. Ad ſecūdāobiectionē dicit p̄fatꝰ doctor. ꝙ apud grecos inuenit̉ de filio vel ſpūſctō dici ꝙ pͥncipient̉. Sed hoc nō eſt in vſu latinoꝝ. qꝛ licet attribuamus pr̄i aliqͥd auctoritatis rōne pͥncipij. nihil tn̄ ad ſubiectionē vel minorationē quocūqꝫ mō ꝑtinens attribuimus filio vel ſpūſancto vt vitet̉ om̄is erroris occaſio. Ad terciā obiectionē rn̄demuſꝙ licꝫ hoc nomē pͥncipiū qͣꝫtū ad illud a qͦīponit̉ ad ſignificandū videat̉ a pͥoritateſūptū. nō tn̄ ẜt prioritatē ſzorigine. ¶ Terciū dubiū erat vtrū filius in dinis alius apr̄e. ⁊ arguūt qͥdaꝫ ꝙ nō. nam ẜm grāmaticos. Alius eſt relatiuū diuerſitatis ſubſtantie. ſi gͦ filius eſt alius a pr̄e. videtur ꝙſit a pr̄e diuerſus. qd̓ eſt ꝯtra ſnīam doctorū. Inquit em̄ Aug. vij. de trini. Cū dicimus tres ꝑſonas: nō diuerſitatē intelligere volumus. Et Amb̓. in pͥmo de trinita.Pater ⁊ filius diuinitate vnū ſunt. nec eſtibi ſubſtantie dr̄a neqꝫ vlla diuerſitas. EtHilarius in li. de trini. In diuinis ꝑſonisnihil eſt diuerſum. nihil alienū. nihil ſeꝑabile. gͦ filius nō eſt alius a pr̄e. Uerūtn̄ cōtrariū videt̉ eſſe. qꝛ Aug. in lib̓. de fide adpetꝝ ait. Una eſſentia patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. in qua nō eſt aliud pater aliud filiꝰaliud ſpūſſanctus. qͣꝫuis ꝑſonaliter ſit aliꝰpater alius filius alius ſpūſſctūs. Ad intelligendā itaqꝫ veritatē dicit ſctūs Tho.i. ꝑte. q. xxxi. ꝙ ex verbis inordinate ꝓlatisincurrit̉ hereſis. Ideo cū de trinitate loqͥmur cū cautela ⁊ modeſtia eſt agendū. qꝛvt Aug. dicit in i. de trini. Nec ꝑiculoſiusalicubi errat̉. nec laborioſius aliquid q̄rit̉nec fructuoſius inuenit̉. Oportet autē inhis que de trinitate loqͥmur duos erroresoppoſitos cauere. inter vtrūqꝫ tꝑate ꝓcedētes .ſ. errorē Arrij. qui poſuit cū trinitate ꝑſonaꝝ trinitatē ſubſtātiaꝝ. Et errorē Sabellij qui poſuit cū vnitate eſſentie vnitatem ꝑſone. Ad vitandū ergo errorē vitaredebemus in diuinis nomen diuerſitatis ⁊dr̄e ne tollat̉ vnitas eſſentie. Poſſumꝰ autē vti noīe diſtinctionis ꝓpter oppoſitionērelatiuā. Et ſic ſi qn̄ inueniret̉ nomen diuerſitatꝭ vel dr̄e ſumendū eſt ꝓ diſtinctio-ne. Ne aūt tollat̉ ſimplicitas diuine eſſeutie. vitandū eſt nomen ſeꝑationis vel diuiſionis q̄ eſt totius in ꝑtes. Ne tollat̉ equalitas. vitandū eſt nomen diſparitatis. Netollat̉ ſimilitudo. vitandū eſt nomē alienivel diſcreꝑantis. Ad vitandū errorē Sabellij vitare debemus ſingularitatē ne tollatur cōmunicabilitas eſſentie diuīe. Un̄Hilarius li. de trini. Patrē ⁊ filiū ſingularem deū p̄dicare ſacrilegiū eſt. Debemusetiā vitare nomē vnici ne tollat̉ numerusꝑſonaꝝ. Dicimꝰ tn̄ vnicū filiū. qꝛ nō ſuntplures filij in diuinis nō tn̄ dicimus vnicum deū. qꝛ pluralitas deitatis cōmuniꝰeſt. Uitamus nomen ꝯfuſi ne tollat̉ ordonature a ꝑſonis. Un̄ amb̓. li. i. de trinita.Nec cōfuſum eſt qd̓ vnū eſt nec multiplexeſſe poteſt qd̓ indifferens eſt. Uitandū eſtetiā nomen ſolitarij: ne tollat̉ ꝯſortiū triuꝫꝑſonaꝝ. Ad argumentū ꝟo dicēdū ꝙ hocnomē alius maſculine ſumptū importatdiſtinctionē ſuppoſiti. Un̄ filius eſt aliusa patre .ſ. eſt aliud ſuppoſitū diuine natureſicut eſt alia ꝑſona ⁊ alia ypoſtaſis. Eſt gͦfilius alius a patre: ſed nō diuerſus neqꝫalienus. Quia em̄ in diuinis eſt diſtinctioẜm ꝑſonas: nō aūt ẜm eſſentiā. Dicimuspater eſt alius a filio: ſed nō aliud. Et ecōtrario dicimus ꝙ ſunt vnū: ſed non vnus.Equalem igitur deo patri dei filium p̄dicamus. de quo dixit vox paterna vt ſuꝑdictum eſt. Hic eſt filius meus dilectus .ſ.natura lis. Alij aūt ſunt adoptiui in qͦ mihi bene compla cui .i. in quo diuinū bn̄placitum complebit̉ de redemptione mundi.Audiētes iſta diſcipuli ceciderūt in faciēſuam. qꝛ ẜm Hiero. ſuꝑ Math̓. Humena fragilitas ꝯſpectū maioris glorie nō ſuſtinet. Ab hac aūt fragilitate ſanāt̉ hoīesꝑ xp̄m eos in gl̓iam inducendo. Qd̓ ſignificat̉ ꝑ hoc ꝙ acceſſit ⁊ tetigit eos dixitqꝫ illis. Surgite nolite timere: qͥ leuantes oculos neminē viderunt niſi ſolum ieſum. eoſ. ꝙ moyſes ⁊ helyas reducti fuerant volūtate diuina ad loca vnde fuerant abductiDeſcendentibꝰ aūt illis de monte p̄cepitieſus ne alicui viſionem dicerent donec reſurgeret a mortuis filius hoīs. Que ꝓhibitio facta eſt ẜm doctores. ne alij audientes chriſtū eis apparuiſſe in forma glorio