Tria refugia legit̉ dn̄s habuiſſe. Nauimmontem ⁊ deſertum. ad quoꝝ alteꝝ quotienſcūqꝫ a tuibis cōprimabat̉ ꝯdeſcendebant. ergo ſemꝑ debuit ſolitariā vitamaggere. Ad pͥmū argumentum reſpondetſanctus Tho. ꝙ xp̄us ꝑ humanitatē ſuaꝫvoluit mani ſeſtare diuinitatē Et ideo cūhominibꝰ ꝯuerſando qd̓ eſt ꝓprium hoīsmanifeſtauit diuinitatem ſuam p̄dicando ⁊ miracula faciendo: ⁊ innocenter ⁊ iuſte inter hoīes ꝯuiuendo. Ad ſecundū argumentū dicit̉ ꝙ vita ꝯtemplatiua ſimpliciter eſt melior qͣꝫ actiua que occupat̉ circacorꝑales actus. Sed vita actiua ẜm quāaliquis p̄dicando ⁊ docendo ꝯtemplataalijs tradit eſt ꝑfectior qͣꝫ vita que ſoſumꝯtemplat̉. quia talis vita p̄ſupponit abūdantiam ꝯtemplationis. Et ideo xp̄s talem vitam elegit. Ad tercia ꝟo dicimus ꝙxp̄s voluit dare exemplū p̄dicatoribꝰ qͥ nōſemꝑ debent eſſe in publico. Ad hoc aſſignari pn̄t tres rationes. qꝛ chriſtus qn̄qꝫretraxit ſe a turbis. Prima ratio fuit ꝓptercorꝑalem quietem. Unde ſcribit̉ Marcivi. c. ꝙ dn̄s dixit diſcipulis. Uenite ſeorſūin deſertum locum ⁊ requieſcite puſillumErāt em̄ qͥ veniebant ⁊ redibāt ml̓ti: ⁊ necſpaciū manducandi habebant. Secundarō fuit ꝓpter orationem. Hinc Lucas. vi.ca. inquit. Exijt in montem ſolus orare ⁊erat pernoctans in oratione dei. Ubi dicit ambroſius. ꝙ ad precepta virtutis ſuonos informat exemplo. Tercia ratio qͣrechriſtꝰ qn̄qꝫ retraxit ſe a turbis fuit vt doceret fauorē humanū vitandū. Unde ſuꝑillud Math̓. v. c. Uidens Ieſus turbasaſcendit in montē. vt ꝑ hoc ꝙ nō in ciuitate ⁊ foro: ſed in monte ⁊ ſolitudīe ſedit erudit nos nihil ad oſtentationē ſacere. ⁊ a tumultibꝰ abſcedere maxīe cūſde neceſſarijsoporteat diſputare. ¶ Secundū dubiū eſtde chriſti manducatione cur vicꝫ chriſtusnō ſemꝑ auſteram vitaꝫ duxit. vt Ioh̓esbaptiſta. nec ſemꝑ ieiunauit: ſed manducauit ⁊ bibit: etiā cum publicanis ⁊ peccatoribꝰ. Ad qd̓ ita rn̄det ſanctus Tho. ꝙ cōuenientiſſimū eſt cum. quis cū alijs ꝯuerſatur: vt ſe illis in ꝯuerſatiōe ꝯformet. ẜmillud. i. ad Corinth̓. ix. ca. Omnibꝰ omniafactus ſum. Quare chriſtus ꝯuerſans cūhominibꝰ ꝓpter illoꝝ ſalutem. voluit ſicutceteri in cibo ⁊ potu ſe habere. Sicut eniꝫlicita ⁊ laudabilis eſt vita illius qͥ a ꝯſortio hoīm ſegregatus abſtinentiam ſeruatita ⁊ vita alterius qͥ in ſocietate poſitusmanducat ⁊ bibit. Nam abſtinentiam cibi ⁊ potus nō ꝑtinet ad ſalutem. ẜm illudad Ro. xiiij. ca. Regnū dei nō eſt eſca ⁊ potus. ¶ Terciū dubium erat de chriſti ieiunatione. Cur voluit in deſerto chriſtus ieiunare. Non eſt dicendū ꝙ ad refrenandam ſenſualitatē: que erat ꝑfecte obediēsrōni. nec ad eleuationē mentis que eratvnita deo ꝑfecte. nec ad virtutes acquiredas que erant om̄s in ipſo. Ergo ieiunauit ꝓpter noſtrū exemplū. Unde Criſoſt.ſuꝑ Math̓. inquit. Ut diſcas qͣꝫ magnūbonū eſt ieiuniū ⁊ qualiter ſtatutū eſt aduerſum dyabolum. ⁊ qm̄ poſt baptiſmumnō laſciuie: ſed ieiunio oportet intendere.ipſe ieiunauit nō eo indigens: ſed nos inſtruens. Quare autē tanto numero ieiunauit. Ratio eſt ẜm Criſoſt. Ne minor videat̉ moyſe ⁊ helya qui tot diebꝰ ieiunauerūt. nec vlterius ꝓtraxit. ne diabolus ip̄mſupra hoīem aliquid exiſtimaret dum eximios ꝓphetaꝝ in qͣꝫtitate dieꝝ ſuperaret.Sed hic querunt nōnulli cū chriſtus nilcomederet illis quadraginta diebꝰ ⁊ quadraginta noctibꝰ ⁊ non efurierit. A quo facta fuit illa ſuſtentatio vt nō eſuriret. Etad hoc dicere poſſumus ꝙ tribꝰ de cauſispoteſt aliquis nō ſentire famē. Primo exredūdantia glorie aīe in corpus ẜm ꝙ dat̉corꝑi aliqua qualitas gl̓ioſa ꝑ modū habitus vel diſpoſitionis vt ſit impaſſibile.⁊ ſic erit in beatis ꝑ modū habitus īmanentis. Unde Apoc̄. vij. ca. dicit̉. Non e ſuriēt neqꝫ ſitient amplius. Et ſic potuit fuiſſe in chriſto. vt ſicut dimiſit gloriā aīe redundare in corpus qͣꝫtum ad claritatē intranſfiguratione ꝑ modū diſpoſitionis trāſeuntis ⁊ nō īmanentis. ita agere poteratqͣꝫtum ad impoſſibilitatē humida calore.Secūdo poteſt aliquis nō ſentire famemex aliqua virtute cibi p̄aſſumpti fortificantis humidū radicale ⁊ ſpeciei virtutē. ⁊ h̓ſiue illa virtus ſit naturalis illi cibo ſicuterat in ligno vite. vel ſuꝑnaturaliter data:ſicut in cibo data Helye. iij. Regū xix ca.