Lib. i. priorum ariſtotelis
gatio debet addi modo ⁊ non verbo. vndeiſte poſſibile eſt eſſe. ⁊ non poſſibile eſt eſſecontradicunt. ⁊ non iſte poſſibile eſt eſſe.poſſibile eſt non eſſe.Neceſſe eſſe ⁊ impoſſibile nō eſſe. ſunt vniuerſales affirmatiue.Neceſſe non eſſe. impoſſibile eſſe vniuerſalesnegatiue.Non neceſſe eſſe. non impoſſibile eſſe. particulares negatiue.Non neceſſe non eſſe. non impoſſibile non eēpaticulares affirmatiue.Poſſibile eſt eſſe. contingens eſt eſſe. particulares affirmatiue.Non poſſibile eſt non eſſe. non contingens ēnon eſſe vniuerſales affirmatiue.Potentia rationalis valet ad oppoſita irrationalis vero actiua ad vnum tantum. ſed potētia irrationalis paſſiua valet ad oppoſita.Non omnis poteſtas eſt oppoſitoruꝫ. nec etiāquecunqꝫ ſunt ſub eadē ſpecie dicuntur adoppoſita.Quedā poteſtates equiuoce ſūt .i. multi plicesDuplex eſt potentia .ſ. cū actu ⁊ ante actum.Illa que ſunt in actu ſemper ſunt priora illis qͣſunt in potentia.Entium quedam ſunt in actu ſine poſſibilitateprecedente.Aliqua ſunt in actu cum poteſtate que eſt eorum pars.Aliqua ſunt ſemper in potentia ⁊ nunquā inactu Aliqua ſunt ī actu imperfecto fine poſfibilitate precedente actum completum.Ariſtotelis ex lib primo priorum propoſitiones.Propoſitio eſt oratio alicuius de aliquo vel alicuius ab aliquo.Propoſitio vniuerſalis ē que omniaut nulli ineſſe ſignificat.Particularis propoſitio q̄ alicui aut nō alicui:aut non omni ineſſe ſignificat.Indiffinita propoſitio eſt que ineſſe aut nō ineſſe ſignificat ſine ſigno vniuerſali vel particulari.Propoſitio demonſtratiua eſt ſumptio alteriꝰpartis contradictionis. propoſitio dyaletica vtriuſqꝫ.Terminis eſt in quem reſoluitur propoſitio.vt in ſubiectum ⁊ predicatum.
iſmꝰ eſt oratio in qua quibuſdam poſitīs⁊ cōceſſis neceſſe eſt aliquid euenire: per eaque poſita ſunt ⁊ conceſſa.Silogiſmus perfectus eſt qui nullus indigerp̄ter ea q̄ ſūpta ſūt vt appareat neceſſariꝰ.Silogiſmus imperfectus eſt qui indiget vniuſaut plurium que ſūt neceſſaria ꝑ ſūptos terminos. nō aūt per ſumptas propoſitiones.Dici de omni eſt quando ſub ſubiecto nihil eſtſumere de quo non dicatur predicatū.Dici de nullo eſt quando nihil eſt ſumere ſubſubiecto aquo non remoueatur predicatūUniuerſalis negatiua ⁊ particularis affirmatiua conuertuntur ſimpliciter.Uniuerſalis affirmatiua ⁊ particularis cōuertuntur per accidens.Quando oppoſitum conſequentis repugnatantecedenti: conſequentia fit bona.Qnicquid ſequitur ad cōſequens ſequitur adantecedens.Contingens dicitur dupliciter. ſcilicet contingens neceſſarium ⁊ cōtingens altū. qd̓ conuertitur cū poſſibili.De particularibus ⁊ indiffinitis idē eſt iudiciūSilogiſmus eſt neceſſarius ab exponentibusad expoſitumrQuādo vtraqꝫ premiſarū ſuerit de neceſſariocōcluſio erit de neceſſarioMimori exiſtente de ineſſe: ⁊ maiori de neceſſario. ſeꝗtur cōcluſio de neceſſario.Poſſibili poſito ineſſe: nullum ſequitur impoſſibile.Cōtingēs dr̄ duobꝰ modis. vno modo vt inpluribꝰ ⁊ nō ſemꝑ ſed frequēter. vt caneſce̓re hominē in ſenectute. ⁊ tale ꝯtingēs dicit̉natum. Alio modo dicitur contingens qd̓quātū eſt de ſe indifferenter eſt: ſe habēs adeſſe ⁊ ad nō eſſe: ut eſt ambulare: motū terre fieri: ⁊ tale cōtingēs dicit̉ infinitū:De oī affirmatio vel negatio vera eſt.Quādocūqꝫ ex oppoſitio cōſequētis inferturoppoſitū an̄cedētis: tūc prima conſequentiafuit bona.Omnis ſilogiſmꝰ habet tres terminos ⁊ duaſpropoſitiones.Uniuerſalē cōcluſionē facilius ē deſtruere qͣꝫconſtruere.Oniuerſale ſumendū eſt ſimpliciter ⁊ non determinato tempore.
v