¶ Ex lib. predicamentorum

xxxiiii

Auctoritates ex lib. predicamētorumAriſtotelis.Quiuoca dicuntur quorū ſolum noſmen ē cōmune ratio ſubſtantie eſt diuerſa vt canis.Uniuoca quorum nomen eſt cōmune ⁊ ratioſubſtantie ē eadem.Denominatiua dicuntur quecunqꝫ ab aliquoſolo caſu cadentia habens denominationēvt a grāmatica grāmaticus. hinc eſt ꝙ cōcretū denominat̉ ab abſtracto.Eorū que ſunt aliqua dicuntur de ſubiecto: etnō ſunt in ſubiecto: aliqͣ ſūt in ſubiecto: ⁊ nōdicuntur de ſubiecto. aliqua dicūtur de ſubiecto ⁊ ſunt in ſubiecto: aliqua nec dicunturde ſubiecto: nec ſunt in ſubiecto.Impoſſibile ē ꝙ accidens ſit fine eo in quo ēhoc ē ſine ſubiecto.Boetius.Accidentia malignantis ſunt nature perimiquidem poſſunt: alterari vero minime.Omnis color eſt in corpore.Scientia ē in anima ſicut accidēs in ſubiecto.Quādo alterū de altero predicatur: vt de ſubiecto: quecūqꝫ de eo quod predicat̉ dicūturomnia: etiā de eo qd̓ ſubicitur dicuntur.Diuerſorū generū ⁊ non ſubalternatim poſitorū diuerſe ſunt ſpecies ⁊ differentie.Superiora ſemper de inferioribꝰ predicātur.Decem ſunt entia incōplexā .ſ. ſubſtātia: quantitas: qualitas: relatio: actio: paſſio: ſitus:vbi: quando: ⁊ habere.Omnis affirmatio eſt vera vel falſa: incōplexa vero neqꝫ vera neqꝫ falſa.Prima ſubſtātia ē que proprie ⁊ principaliter⁊ maxime dicitur ſubſtare: nec eſt in ſubiecto: nec dicitur de ſubiecto.Secūde ſubſtantie dicuntur genera ⁊ ſpeciesde genere ſubſtantie.Deſtructis primis ſubſtantiis. impoſibile eſtaliquid alioruꝫ manere. quia omnia alia autſunt in eis aūt dicuntur de eis:Cōe eſt omni ſubſtantie in ſubiecto non eſſe.A principali ſubſtantia .i. ab indiuiduo ſubſtātie. nulla fit predicatio.Omnibus ſecundis ſubſtantiis ⁊ earum difſerentiis cōuenit vniuoce predicari.Eorum que ſūt ī ſubiecto nihil prohibet nomēpredicari de ſubiecto rationem vero īpedit.Oīs ſubſtātia videtur hoc aliquid ſignificare ⁊

īdubitabiliter: verū ē ī pͥmis ſubſtātiis ī ſecūdis ꝟo ſubſtātiis videt̉ hoc verū eē ſub appellationis figura: nō tn̄ hoc verū ē. ſꝫ magis ſignificat quale quid. ideſt quid cōmuniter apprehenſum.Albū nihil aliud videtur ſignificare niſi qualitatem: ſed genus ⁊ ſpecies circa ſubſtantiaꝫqualitatem determinant.Subſtantie nihil eſt contrarium.Subſtantia non ſuſcipit magis ⁊ minus.Maxime propriū eſt ſubſtantie eſſe ſuſceptiuūcontrariorum.Ab eo ꝙ res eſt vel non eſt. oratio dicitur vera vel ſalſa.Ouātitatis aliud continuū. aliud diſcretum.Quod ſemel dictū eſt: ampliꝰ reſami nō pōt.Magnū: paruū: longū: ⁊ breue ⁊ ſimilia. nonſunt in genere qͣꝫtitatis: ſed relationis. quiavnūquodqꝫ eorū dicit̉ ad aliꝗd: ſine ad aliudSi magnū ⁊ paruuꝫ dicerentur per ſe: nunqͣꝫmons paruus diceret̉ ⁊ granū milij magnūex quo trahitur hec auctoritas. quod per ſe⁊ tale ſemper reſpectu cuiuſlibet eſt tale. vt ſialiꝗd eſt magnū per ſe ſemꝑ: ⁊ reſpectu cuiuſlibet eſt magnum.Quanta ſuerit ſuꝑficies: tantū albū eſſe dices.Quantitati nihil eſt contrarium.Ouantitas non ſuſcipit magis ⁊ minus.Propriū ē qͣꝫtitatīs eqͣle ⁊ inequale dici.Ad aliquid vero talia dicuntur qͥcunqꝫ hoc ipſūquod ſunt aliorū dicuntur vel quōlibꝫ aliterad aliud.In relatione eſt cōtrarietas. nō tamē in omni.Relatiua ſuſcipiūt magis ⁊ minꝰ ſed nō omniaRelatiua omnia dicuntur ad conuertentiam.Aliquādo nomina fingere neceſſe eſt: ſi alicuinomē impoſitū non fuerit.Multa ſunt animalia capita non habentia.Rela iua ſunt ſimul natura ſed nō omnia.Multa ſunt ſcibilia quorū non eſt ſcientia.Scibile eſt priꝰ qͣꝫ ſciētia. ⁊ ſenſibile qͣꝫ ſenſus.Relatiua ſic ſe habent: ꝙ poſita ſe ponunt. ⁊perempta ſe perimunt.Quicunqꝫ diffinite nouit vnum corelatorū nouit diffinite ⁊ reliquum.Relaiiui eſſe eſt ad aliud ſe habere.Partes ſubſtātie ſunt ⁊ ipſe: ſubſtantia.Dubitare de ſingulis non eſt inutile.Qualitas eſt ẜm quam quales dicimur.