Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

ſuꝑior niſi excōicatori deferatrelaxare iuxta formā eccleſiept̄ illā: quāꝙͣ honeſtiꝰ ⁊ ꝯuenientius agat: ſi ei d̓ferat ī hͦ caſu. Ubi aūt ſuꝑiori cōpetitde excōicatōe cognoſcere: abſolutio ſeu relaxatio quā ip̄e fecerit tenꝫ: lꝫ forſitā ſit īiuſta: qm̄etſi ꝯͣ ius litigatoris: nō tn̄ ꝯtͣius ꝯſtōis abſoluit. Deniqꝫa ſb̓ditis ſuffraganei emendaspecuniarias pōt archiep̄s ẜmꝯſuetudīeꝫ regiōis exigere ī caſibꝰ ī qͥbꝰ ei licet eos excōicationis vinculo innodare. Pōtquoqꝫ archiep̄s bn̄ficiū abſolutōis iuxta formā ecc̄ie nonnūꝙͣ īpendere ad cautelā: vtpoteſi aſſerit̉ ī excōicatōis ſententia ītolerabilē errorem fuiſſepatent̉ exp̄ſſū .i. aliqͥd ſb̓ vi p̄cepti vl̓ mādati aꝑte in ea ꝯtineri: qd̓ coīter l̓ ī ſuo genere ēpct̄m: veluti ſi dicat forte aliqͥs ſe a ſuffraganeo excōicatuꝫfuiſſe: ꝓ eo ꝙ el̓ vnaꝫ pauperitribuebat vl̓ qꝛ faciebat aliqͥdaliud qd̓ ī ſe bonū ē: aut qꝛ nōoꝑabat̉ id qd̓ ſuo actu illicitūeſt ⁊ pͣuū: ⁊ ſuffraganeꝰ ip̄e aſſerat ꝙ ꝓ digna et ratōnabilicauſa: vl̓ ꝓ ꝯẜuāda vel exeq̄n-

da iuſticia: hͦ illi ꝓhibuiſſꝫ: vl̓et̄ iniūxiſſet. naꝫ tūc archiep̄sad cautelā abſoluere pt̄ eum. Sil̓r ſi aliqͥs ꝓponat ſe an̄diffinitiuā ſnīaꝫ in iudicio vl̓exͣ pꝰ appellatōeꝫ ex cauſa legitima int̓poſitā vīculo excoīcatōis aſtrictū: pt̄ archiep̄s pꝰꝙͣ ſibi de hͦ ꝯſtiterit: etiā pͥuſꝙͣīcipiat de v̓itate cauſe appellatōnis cogͦſcere: abſolutōis illibn̄ficiū ad cautelā iuxͣ formaꝫeccl̓ie īꝑtiri. Lexā. iiij.Ecernimꝰ: vt iudices ſeculares ꝑ cenſurā eccl̓iaſticaꝫ ab eccl̓iaſticis iudicibꝰcanōica mōitōe p̄miſſa repellere excoīcatos ab agēdo pr̄ocinādo ⁊ teſtificādo ī ſuis curijs⁊ iudicijs cōpellant̉. Vego. x. ī ꝯcilio gnaͣli lugaun.Onſtitutōem felicis re ordatōnis innoc̄. pape.iiij. p̄deceſſoris nr̄i: q̄ ꝓhibetparticipātes excoīcatis ea ꝑticipatōe q̄ ſolā minorē excōicatōem īducit: monitōe canōicanō p̄miſſa maiori excoīcatōneligari: decernēs ꝓmulgatā aliter excoīcatiōis ſnīaꝫ nō tenere: ad tollēdū oēꝫ ambiguitatis ſcrupulū declarātes decer-

c Competit. ſi igitur ei non ꝯpeteret: net abſolutio ꝓpter defectū iuriſditōis: vbi ꝯpetit tenet: lꝫuſta excoīcatio. xj.q. iij. c. j. par em̄ iusd̓ pe. di. j. v̓bū.d Cōſtitutōis. adre iudi. cū int̓.3. ijgͦ ꝙͣ excoīcꝫ ꝓ ſatiſfactōeInnodare. excoītio em̄ nōlaꝫ sͣ. e. c. j. an̄delicti ⁊ in abſolutōe vl̓penaꝫ pecuniariā imponere poterit. ⁊ fac̄. ad eaq̄ no. sͣ. de penis: licꝫ.f Intolerabilē. xj. q.iij. ſi is qͥ p̄eſt. et quō hͦintelligatur: vide sͣ. eo.per tuas. Io. an.Iuſticia. ſic̄ ſi p̄cipiſſet vt hoīem ꝑcutēt ⁊ dicit ſe hoc feciſſe ꝓ exeq̄nda iuſticia: vel ꝓpter delictū ſuū ꝓhibuerat eū dare el̓ ynā: ſic̄ et̄ int̓dū obhoc qͥs ꝓhibet̉ ab oblationibꝰ. xvij. q. iiij. c. miror. vl̓ ꝓpt̓ delictū illiuscui el̓ynā tribuere volebat. qꝛ vtiliꝰ panis eſurrenti tollit̉ ꝙͣ ⁊cͣ. v. q. v.nō om̄is. Io. an̄.h Abſoluere. al̓s vbiita replicaret̉: denunciaret ſnīaꝫ illam nullā: sͣ.eo. per tuas.i Sil̓r. qd̓ hic dicit dixerat sͣ. e. §. ſꝫ ſi ex cā.k Poſtꝙͣ. d̓ hoc no. ꝙneceſſe eſt ꝯſtare pͥus appellatū: qn̄ fieri hꝫ relaxatio ad cautelā d̓ excoīcatōe q̄ dr̄ lata poſt: ethoc iā obtinui ī cauſa q̄petebat̉ abſolutō ad cautelā excoīcatōis q̄ dicebatur lata pꝰ ap. legitimā:⁊ eodem die lata fueratexcoīcatō ⁊ int̓poſita appellatio. nec apparebat īpͥmo. dicebant em̄ ꝙ petēs hoc neceſſe habebatꝓbare .ſ. ꝙ pͥus appellatuꝫ fuerat: licet nō habeat neceſſe ꝓbare verit atem cauſe. qꝛ illa ꝓbatanō abſolueret̉ ad cautelaꝫ: īmo ꝓnūciaret̉ nula ſnīa: sͣ. e. ꝑ tuas. de of. dele. cū ꝯtingat. ⁊ ita eſt veꝝ ꝑ hāc lr̄am. tūcgͦ iudex appellatōis abſoluit ad cautelā: qn̄ ꝯſtat ꝙ poſt appellatiōemlata eſt ſnīa excoīcatōis: nec adhuc ꝯſtat de veritate cauſe.l Priuſꝙͣ īcipiat. plꝰ gͦ pt̄atis hn̄t ī hac abſolutōe ad cautelā ꝙͣ ī inhibrtōe: quā facere nō pn̄t niſi pͥus īcipiāt cognoſce̓ de veritate cauſe ap.interpoſite an̄ diffinitiuā: qd̓ dic vt sͣ. e. li. de ap. romana. §. ꝙ ſi.eccleſiaſtica sͣ. de maio. ⁊ obe. ſolite. ⁊ ei ſubeſt vt ibi. ⁊. xcvj.Ecernimꝰ. ſeculares. certū eſt ꝙ poteſtas ſecularis minor eſtdi. duo ſunt. ⁊ ideo cēſura eccl̓iaſtica coerceri pt̄: vt ſequitur.Et qͥd ꝯtinet̉ noīe cēſure: habet̉ sͣ. de v̓. ſig. q̄renti. ⁊ cōcordat ad hancdecre. sͣ. e. li. de fo. ꝯpe. c. ij. ⁊ de iniur̄. licꝫ. sͣ. de excep. c. ij.n Canonica. xxiiij. q. iij. de illicita. xij. q. ij. c. īdigne. sͣ. de ſen. excō.ſacro. ⁊ illa recte dicet̉ canōica: de qua cauet̉. jͣ. c. ꝓxi. ij. ℟n̄.o Agendo. ⁊ recōueniēdo. qꝛ ſic̄ nec age̓: ſic nec recōuenire pt̄: sͣ. deexcep. cū int̓ priorē: a defendēdo nō repellit̉: vt sͣ. de iudi. ītelleximꝰ. ratio ibi ptꝫ. ⁊ qͥd de impetrādo: vidiſti sͣ. e. li. de reſcrip. c. j.Patrocinādo. eccleſia gͦ pͥuat aliquē interdū ꝑpetuo: īterdū ad tēus officio poſtulādi. ⁊ ꝯcor. sͣ. de here. ſi aduerſus. ⁊. c. excoīcamus.§. credentes. ⁊. e. li. de pen̄. felicis. §. qd̓ ſi quis: ad fi. ⁊ ꝓcedit hoc etiam interdū ex alieno delicto: vt ibi. ⁊ ſunt iſti partī de pͥmo ordine nōpoſtulantiū. qꝛ etiaꝫ ꝓ ſe poſtulare non pn̄t in agendo: de qͦ dic vt. iij.q. vij. §. tria. Eſt aūt poſtulare deſideriū ſuū vel amici ſui ī iure apd̓eū qui iuriſditōi p̄eſt exponere: vl̓ alteriꝰ deſiderio ꝯtradicere: vt ibi.⁊. ff. de poſtu. l. j. ⁊ intellige hoc non ſolū in aduocato: ſꝫ etiam in ꝓcu-

ratore. sͣ. de ꝓba. poſt ceſſiōeꝫ. ſi em̄ non auditur ꝓ ſe: multominusꝓ alio. iiij. q. vj. om̄ibus. ad hoc sͣ. e. dilecto. Teſtificando. excoīcatus gͦ maiori intelligas: teſtificari nō pōt:s. de teſti. veniēs. ij. in fi. vn̄ ſi dicat̉ excoīcatōis ſnīa nulla: in defectū ꝓbationū ꝯſueuerūt abſolui ad cautelā: vi ibi vides: ꝙ nō pōtteſtificari. Sꝫ nunqͥeexcoīcatus poterit teſtari? de hoc ꝑ innoc̄.d̓ do. ⁊ ꝯtuma. veritatis. ꝑ oſtien̄. de excep.pia. per gar. de viurͣ.quāꝙͣ. ꝑ guil. in ſpe.de inſtru. edi. §. ꝯpēdioſe: circa pͥn. Et videtur ꝙ licꝫ iſta iudicialia ꝓhibeant̉: exͣiudicialia nō. ſicut sͣ. eo. ſolet: ad fi. ẜm oſtien̄. ⁊gar. teſtari nō pt̄. qͥaſeꝑatꝰ eſt a coīone eccleſie: ⁊ ſeꝑato a coīone eccleſie om̄e bn̄ficium ex legibꝰ deſcēdēsinterdicit̉. et guil. ſequēs innoc̄. et pet̓. deſamp. tenet. sͣ. de excep. pia: ꝙ poteſt teſtari. ⁊ pet̓. de vndalla tenuit opi. oſti. ⁊ gar. ⁊hoc ꝓpter ꝑiculū coīonis cuꝫ excoīcato cuicoīcandū nō eſt ⁊ d̓negat̉: ī aut̓. de pͥuil̓. do.hē̓. mu. nō p̄dā. §. an̄pl̓t. ⁊ actꝰ legitimi eisīterdicunt̉: vt hic. ⁊ ēſil̓is ẜm eos deportato qͥ eſt īteſtabil̓. ff. deteſta. eiꝰ cui. §. j. ar. ꝓ⁊ ꝯtͣ. sͣ. de here. excorcamus. §. credentes.Quid dices de tabellionatū: nūquid inſtrumētū ꝯfectu ꝑ excoīcatū valet? videt̉ valē:ar. p̄di. §. credentes.vbi dr̄ de excōīcato: ꝙſi ſatiſfacere ꝯtēpſeritīfra ānū: extūc inſtrumēt a ꝑ ip̄m ꝯfecta nōvalēt: gͦ a ꝯͣrio priꝰ .i.ante ānū ꝯfecta valebāt: licꝫ eſſꝫ excoīcatꝰ.alij ꝯͣ: ꝓ quibꝰ optīe. iij. q. iiij. nullꝰ. ibi nullꝰ anathematizatoꝝ ſuſcipiat̉. nec a quoꝙͣ credant̉ q̄ ab eis dicunt̉ vel ꝯſcribunt̉: sͣ. e. nouerit. alij vt oſti. ⁊ guil. dicūt ꝙ ꝙͣdiu eius excoīcatio eſt occulta:valet inſtrumētū ab eo ꝯfectū: vl̓ ſi ſit māifeſta. nec pt̄ ꝓbari: ar. ff.de of. p̄ſi. barbariꝰ. iij. q. vij. §. tria. C. de teſta. l. j. sͣ. de re iudi. adꝓbandū. de excep. pia. §. ſi v̓o. ſecꝰ ſi ſit notoria: de excep. exceptōeꝫ.de coha. cle. ⁊ mu. vr̄a. ſic̄ em̄ ibi notoriꝰ ꝯcūbinariꝰ ſuſpēſus ē qͦ adſe: ⁊ quo ad alios: ita notorie excoīcatus tabellio ⁊ p̄tor publice nūciatus repellit̉ etiā ab extraiudicialibꝰ. jͣ. e. licet.c Onſtitutōem. Non valet excoīcatio lata in participantes: niſi fuerint mōiti noīatiꝫ. ⁊ canōica monitio dr̄ q̄ hꝫ dieruꝫInt̓ualla: niſi neceſſitas facti aliud ſuadeat. hoc dicit.h Innocentij. §. e. ſtatuimus. Io. an.c Partipatōe. denoͣt ꝙ ē q̄dā ꝑticipatio q̄ īducit maiorē .ſ. q̄ in crimīe tit: sͣ. e. ſi ꝯcubīe. ⁊. c. nuꝑ. ē alia q̄ īducit mīorē: vt cū qͥs ꝑticipat ſciēter excoīcato maiori ī locutōe oſculo: mēſa ⁊ ſil̓ibꝰ. ⁊ ab hacexcipiunt̉ certe ꝑſone: vxor: filiꝰ: ẜuꝰ: ⁊ alij d̓ qͥbꝰ. xj. q. iij. qm̄ multos. sͣ. e. ꝙ ī dubijs: ⁊. c. ſe. ⁊ ẜm guil. ⁊ gar. īcurrit qͥs mīorē excoīcatōeꝫ: mittēdo nūciū vel lr̄am excoīcato ac ſi ille ꝑſonal̓r loq̄ret̉.ad hoc sͣ. e. li. de elec. vbi ꝑiculū. §. nulli. ipſe em̄ loqui vident̉ nūcium mittēdo vel lr̄as. ff. de ꝯſti. pecu. l. ⁊ licet.d Minoreꝫ. de ipſiꝰ effectu habet̉. iij. q. iiij. engeldrudam. ⁊ sͣ. deexcep. a nobis. Io. an.e Non tenere. ideꝫ in ſuſpēſione ⁊ interdicto. jͣ. e. ſtatutū.f Scrupulum. hoc dicit: quia ante iſtam conſtitutiōem ſi iudex