nimꝰ: ita demū eſſe monitōemcanōicaꝫ in hͦ caſu: ſi alijs riteẜuatis eos qͥ monent̉ expͥmatnoīatim. ¶ Statuimus qͦꝫ: vtint̓ mōitōes qͣs vt canōice ꝓmulget̉ excoīcatiōnis ſentētiaſtatuūt iura p̄mitti: iudices ſiue monitōibꝰ tribꝰ vtant̉: ſiuevna ꝓ oībus: obẜuēt aliquoꝝdieꝝ cōpetētia interualla: niſifacti neceſſitas aliter ea ſuaſerit moderāda.¶ Sem in eodeꝫ.Reſenti gnaͣli declaramus edicto bn̄ficiū relaxatōis ad cautelā qͦ ad interdicti ſentētias in ciuitates caſtra vl̓ q̄libet alia loca ſiue terras aliqͣs gnaͣliter ꝓmulgataslocum aliquatenus non habere. ¶ Dem in eodeꝫ.

Uicūqꝫ ꝓ eo ꝙ in regesprincipes barones nobiles baliuos vel quoſlibet miniſtros eoꝝ: aut quoſcūqꝫ alios excōmunicatōis ſuſpenſionis ſeu interdicti ſentētia fuerit promulgata: licentiaꝫ alicui dederint occidēdi capiendi ſeu al̓s in ꝑſonis ſeu bonisſuis vel ſuoꝝ grauādi eos quitales ſententias ꝓtulerunt: ſiue quorum ſunt occaſione prolate: vel eaſdem ſententias obſeruantes: ſeu taliter excōmūnicatis cōmunicare nolentesniſi licentiam ip̄am re integrareuocauerint: vel ſi ad bonoꝝcaptōeꝫ occaſiōe ip̄ius licentieſit ꝓceſſū: niſi bona ip̄a fuerītīfra octo dieꝝ ſpaciū reſtitutaaūt ſatiſfacto ꝓ ip̄is īpenſa: eo

mouebat in genere ꝙ nullus ꝯmunicaret: dicebant quidam talemmonitōeꝫ canōicā: alij ꝯͣ. qd̓ dubiū hec ꝯſtitutio declarat.In hoc caſu. ſcꝫ qn̄ ꝓpter participatōem vult participātes excōiunicare maiori. Io. anh Seruatis. ſcꝫ ꝙ inſerat̉ cauſa ſuꝑ qͣ ſit mōitio: ⁊ ꝙ ſint p̄ſentes ꝑ qͦs poſſit ꝓbari⁊ ꝙ ſint ibi īteruallasͣ. e. ſacro. ⁊ .jͣ. e. c.i Nomīatī. ſcꝫ ꝓpriis noībꝰ exp̄ſſis vl̓ alijs indubitabilibꝰ circūſtātijs q̄ habebāt vicē ꝓprij noīs. ff. ſi cer.pet̓. l. certū. sͣ. d̓ teſti.licet. ij. sͣ. e. li. e. ti. c.ij. Idē ſi dicat: mōeofiliū. p. cū ille vnicuꝫfiliū habeat. ff. d̓ libe.⁊ poſt. l. ij. et inſtit̓. deexhe̓. liberoꝝ. ij. noīatim. ſecꝰ ſi duos hr̄et.qꝛ tūc neuter eoꝝ mōitus videt̉: vt ibi. Dicunt tn̄ qͥdaꝫ ꝙ hec decre. locū hꝫ qn̄ ſingl̓ares ⁊ noīate ꝑſone excoīcant̉. qꝛ tūc reqͥrit̉monitio ſpālis. ſi at̄gnaͣlit̓ ferret̉ ſnīa: tūcdicūt ſufficere gnaͣlē:⁊ ſic adhuc remaneātantiqͣ iura. ſꝫ tutiꝰ eſtdicere ꝙ hodie ī genere excōicatio in participātes fieri nō poſſi⁊ ſic ſit ſublatū qd̓ dr̄sͣ. e. qd̓ in dubijs: ī fiSed valebit ne monitio ſi iudex generaliter monet omnes de collegio vel vniuerſitateꝫ⁊ videtur ꝙ ſic. quia tantū valet generalis monitio quo ad omnia:qͣntuꝫ ſpecialis quo ad quedam. ff. de admi. tu. ſi duo. in fi. ⁊ quiaſemꝑ generalibus ſpecialia inſunt: vt. ff. de reg. iur̄. ſemper in generalibus. ſꝫ ꝯtrariū eſt verum ẜm guil. hic per hanc conſtitutiōem.⁊ ẜm eum ſi ignorat nomīa illoꝝ de cōuentu. cogat rectorem cōuentus vel vniuerſitatis ad indicandū ſibi illa nomina. ff. de condi. obturpem cauſam. l. iiij. §. fi.k Statuimus. ſic ꝯſtrue. ſtatuimꝰ quoqꝫ vt iudices ſiue monitionibus tribus vtant̉: ſiue vna ꝓ om̄ibus obſeruent aliquoꝝ dieꝝ cāpetētia interualla inter monitōes quas iura p̄mitti faciūt: vt ſententia excoīcatōnis canonice ꝓmulget̉.l Una ꝓ om̄ibꝰ. dicit gͦ iudex interdū: monemꝰ te ꝓ prima. qua finita monet ꝓ ſecūda. qua finita monet ꝓ tercia. Interdū vna monitione facit tres: ſic. monemꝰ te ꝙ vſqꝫ ad diem taleꝫ ꝓ pͥmo: talē ꝓ ſecundo: talē ꝓ tercio ⁊cͣ. Interdū vnā tm̄ dat dilatōeꝫ: vt. monemꝰte ꝙ vſqꝫ ad talē diem ꝓ pͥmo ſecūdo ⁊ tercio ꝑemptorio a cōmunione talis ⁊cͣ. ⁊ hoc vltimo caſu eſt interuallū inter montōnem ⁊ ſententiam. Io. an.m Competētia. hͦ iudex moderabit̉ ꝓ ꝑſonaꝝ ⁊ negocij qͣlitate:sͣ. de appel. cū ſit romana. de off. deleg. de cauſis.n Neceſſitas. vt quia partes ſunt ad rixā vel arma parate: neccurant monitōnes epiſcopi. ff. de vſufruc. l. equiſſimum. interdumenim nec locus nec tempus patitur plenius deliberare conſiliū. ff.de exerci. l. j. j. ℟n̄. Io. an.Reſenti. declaramus. Nota ꝙ quidā olim contrariū dicebant. ⁊ ꝓ eis faciebat: qꝛ excōmunicatio ⁊ interdictuꝫ paribus paſſibus ambulare videbātur. ad hoc sͣ. de ap. ad hocquoniaꝫ. sͣ. eo. cum medicinalis. sͣ. e. romana: in pͥn. ⁊. c. venerabilibus: in pͥn. jͣ. e. ſtatutum. ⁊. c. is cui: cum ſi. vnde ſicut excōmunicatio poteſt tolli ad cautelam: vt sͣ. eo. ſolet. ⁊. c. venerabilibꝰ. §.ſꝫ ſi. ⁊. §. pl̓ti. ⁊ vlt. ſic de interdicto videbatur: īmo multomagis.quia per interdictū plurimū puniūtur non obnoxij: ſed per excommunicatōnem non ſic: vt sͣ. eo. romana: in fi. vnde potius videbatur in eo ꝙͣ in excōmunicatōne ſubueniendum. quia etiam pluresligai ⁊ plura bona tollit: ⁊ quia al̓s ſunt paria. j. eo. is cui. sͣ. e. c.j. Que ergo fuit huius iuris ratio reprobatis alioꝝ ſolutōnibꝰ: qͦꝝquidam dixerunt ſic placuit grego. quē reprobatur per hoc verbuꝫdeclaramus. alij dixerūt hoc factuꝫ: vt magis timeretur cenſura eccleſiaſti ca. tercij ne finis vnius negocij alterius ſit exordiuꝫ. C. de

fruc. ⁊ litis expen. terminato cū hec ratōne non roborentur. dic ꝙ hocſtatutū eſt ꝓpter ꝯmunionis periculū. in excōmunicato ergo ad alioꝝcautelam fit hec abſolutio: ſed in participatōne interdictoꝝ non eſt tātuꝫ ꝑiculū: ⁊ ideo ſecus. vnde etiam interdicti tempore quedam ſacramenta miniſtrantur: ⁊ interdum celebratur: sͣ. de ſpon. non eſt nobis.de pen̄. ⁊ remiſ. ꝙ in te.sͣ. e. ℟n̄. ⁊. c. ꝑmittimꝰ.jͣ. e. quoniā. ⁊. c. vlti. ſꝫꝯtra: sͣ. de ap. ad pn̄tiā.vbi ad cautelā excoīcatidat̉ abſolutio. vnde dicꝙ ideo aliud in excoīcatione ꝙͣ interdicto. quiaexcoīcatio ē mortis eterne damnatio. ⁊ id̓o feſtinare debemꝰ vt mortuus⁊ a xp̄o ſeparatus ꝑ excoīcatōeꝫ reintegret̉ xp̄oper abſolutōneꝫ. maioribus em̄ malis debet ſincera charitas ſubuenire.l. diſt. vt ꝯſtitueret̉. Ininterdicto aūt nō tradit̉quis ſathane. nec eſt ibitātū ꝑiculū: ⁊ iō nec tātū feſtinādū. ea etiā rōeqꝛ in īterdicto volūt iura vnuꝫ pati ꝓ reliqͦ: inexcoīcatōe ſecus: vt ſupͣdixi. Preterea excoīcatonō p̄t̄ ſuſpēdi: niſi in totum relaxet̉. et ideo ī ealocū habet abſolutio adcautelam. interdictū poteſt ſuſpendi: ⁊ id̓o nonē neceſſaria relaxatō adcautelam: sͣ. de appel. adhoc quoniā.p Cautelam. qd̓ ſit in excoīcatōnis ſententia: tūc qn̄ dicit̉ nulla: vtſi poſt appellatōem legittimā. ſecundo ſi ꝯtinet intolerabilē erroreꝫ: vtsͣ. e. venerabilibꝰ: cū ſi. tercio in caſu: sͣ. e. ſtatuimꝰ. quarto ſi dicat̉ ꝙiudex non eratis qui tulit ſententiā: de ꝯſue. c. iij. de p̓uileg. cū olim.quinto ſi a iudice ſuo lata eſt: ſꝫ excoīcato. xxiiij. q. j. audiuimꝰ. ⁊. c.ex ꝑte. ſexto cū quis exeoīcat̉ a delegato ꝯtra delegantis intentiōem: sͣ.de p̄ben. c. vlt. ſeptimo ſi ab intruſo vl̓ a iuriſditōe ſuſpenſo. xij. q. ij.c. alienatōes. octauo ſi feratur a violāte interdictū homīs: sͣ. d̓ exceſ.p̄la. tanta. nono vbicūqꝫ p̄latus ſubditū excoīcat ꝯͣ priuilegij ſui tenorem sͣ. de pͥuile. cum capella. ⁊. c. qͣnto. decimo ẜm quoſdaꝫ quos ſeqͦrin caſu sͣ. de exceſ. p̄la. cum ad quorūdam. Plures ex his caſibus cōprehendūtur ſub quarto. vndecimo ſi feratur a delegato impetrato abexcōmunicato in caſu non p̄miſſo: sͣ. e. li. de reſcrip. c. j. ⁊ adde caſumnouū sͣ. de offi. ordi. qꝛ pleriqꝫ. Io. an.q Generaliter. quid ſit generale: habes sͣ. de v̓. ſig. cum in ꝑtibus.Quid ſi feratur non generaliter in loca: ſꝫ ſpecialiter in ꝑſonam? dic̄ꝙ bene poterit fieri relaxatio ad cautelā: ar. a ꝯͣrio iſtius lr̄e. quia ſpecialiter interdicto om̄ia ſacramenta negant̉ ante abſolutōem: ⁊ ſic ideꝫquod in excōmunicato.r Non habere. vn̄ ſi id fiat nō valebit relaxatō ꝑ hāc lr̄am. ⁊ eſt ſi.sͣ. de his q̄ vi metuſue cau. fiūt. c. vno. e. li.Uicunqꝫ. Priri potuit ex facto decre. sͣ. eo. dilecto. et dic quiſententijs excōmunicatōnis.cūqꝫ etiaꝫ epiſcopi. nec ob. sͣ. e. qꝛ ꝑiculoſum. qꝛ non loquit̉ inb Reges. eſt aut ordinariꝰ regis is ep̄us in cuiꝰ dioc̄. delinqͥt vel domiciliū hꝫ. xcvj. di. ſi imꝑator. ⁊. c. duo ſunt: vbi de hoc.c Miniſtros. ad clericos poteſt referri: ⁊ ſic proprie ſequitur verbum ſuſpenſionis. Io. an.d Suoꝝ. cōſanguineoꝝ vel familiarium: ⁊ ſic no. caſuꝫ in quo ꝑcutiens ⁊ mādans ꝑcuti laicum excōmunicatus eſt. ad idem sͣ. e. li. deelec. ſciant cuncit. ⁊ de īmuni. ec. quoniā.e Grauādi. puta ne quis emat ab eis: vel eis vendat: vel his ſil̓ia.ꝯcor. sͣ. de pͥui. c. qͣnto. de īmuni. ec. c. vlt. e. li.f Occaſione. quoꝝ intereſt pͥncipal̓r defendē ſententias ipſas in iudicijs: sͣ. e. venerabilibꝰ. §. ij. in fi.g Re integra. lr̄a ſequēs ꝯtradicit iſti: vbi dicit̉ ꝙ licꝫ res nō ſit integra infra octo dies poteſt fieri emēdatio. poteſt dici ꝙ hoc locū hubetin iniuria ꝑſonali: illud in reali. vt in pͥma ſtatim ſit excōmunicatꝰ: īſecūda tunc quādo infra octo dies non reſtituerit. vel dic̄ id qd̓ ſequit̉reſpicit tempora iſtius conſtitutōis: vt ſi temꝑe iſtiꝰ ꝯſtitutōis p̄ textu