Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

poſtulet ſe abſolui: vel al̓s corā eis d̓ ꝑte aduerſa q̄rimoniāſine appellatōis int̓poſitōe deponat: nō eſt ī hͦ ab ip̄is: cū ſuinon ſint iudices: audienda. Sꝫ ſi excoīcatꝰ depōat apd̓eos de ſuffragāeo: vt īponat̉ eipēa: et ꝓ ſuo int̓eſſe ſuꝑ īiuſtaexcoīcatōe q̄relā: audire vtiqꝫdebēt eū. ſecꝰ at̄ ſi ꝯq̄rat̉ d̓ ip̄ovt relaxet̉ hmōi ſnīa ꝯͣ ſe ab eoꝓ alio ꝓml̓gata: qm̄ tueri hāccām nō ad ip̄m ſuffraganeū: ſꝫad eū ꝓ qͦ ē ſnīa lata: ſpectat. Attn ſi ſuffragāeꝰ l̓ exͣ iudiciū ꝓ ſuorū defenſiōe iuriū velet̄ ī iudicio ex ſuo ꝓcedēs officio inqͥrēdo videlꝫ: vel ſil̓e qͥdagēdo aliquē excoīcet: ī hͦ caſuꝯueniēdꝰ eſt ip̄e ſuffraganeꝰ corā archiep̄o vl̓ eiꝰ officiali: qꝛipſiꝰ int̓eſt defendere cām ſuā. Porro archiep̄s vel eiꝰ officiales excoīcatos a ſuffraganeis ſꝑ an̄qͣ audire cāꝫ īcipiāt: īcaſibꝰ ī qͥbꝰ eis iuriſditio ꝯpetit: iuxͣ eccl̓ie formā debēt abſoluere: vtpote ſi pꝰ diffinitiuaꝫ fuerit excoīcatōis ſnīa ꝓmulgata: ⁊ ad eos fuerit appellatū: exceptis caſibꝰ ī qͥbꝰ iuraꝓhibent poſt ſnīaꝫ appellare. Sil̓r ſi ſuffraganeꝰ exͣ iudiciū excoīcet aliquē ꝓ eiꝰ offēſavel ꝓ ſui defenſiōe iuris: ⁊ ſuꝑhͦ q̄rimoniā ille ꝓponat̉: ē illepͥmitꝰ iuxͣ formā eccl̓ie abſoluēdꝰ: niſi ſuffraganeꝰ ꝓbatuꝝſe offerat: ꝙ ꝓmāifeſta offenſaexcoīcatōis eū vīculo īnodauit. Idē ē et̄ ſi quēqͣ ꝓ p̄ſūpta ꝯtumacia: videlꝫ qꝛ citatp̄fixo ſibi t̓mīo nō ꝯparuit: excoīcatōe ꝯſtrīgat: qꝛ ſi ſic ligatus ꝓpoſita q̄rimōia petit abarchiep̄o ſe abſolui: ſiue qn̄ ſuffraganeꝰ ex ſuo ꝓceſſit officio:ſiue qn̄ ē ad ip̄m archiep̄m an̄diffinitiuaꝫ ſnīaꝫ appellatū: etab aduerſario ꝓpōat̉ ꝙ abſoluēdꝰ nō ſit: nec pādi ei debeatiudicij aditꝰ: niſi pͥus expēſasreſtituat: ⁊ iudicio ſiſti exhibeat cautōneꝫ: ip̄eqꝫ rn̄deat ꝙrecte ꝯtumax reputari nō dꝫ:

ꝓ eo ꝙ ī itinere captꝰ vel etiaꝫalio īpedim̄to detētꝰ ī t̓mīo cōparere neqͥuit: tunc ꝓtinꝰ ſibiiuxͣ formā eccl̓ie bn̄ficiū dꝫ abſolutōis īpēdi. Secꝰ at̄ ſi ſeꝯtumacē ꝯfiteat̉ vl̓ al̓s de ꝯtumacia ſua ꝯſtet: qꝛ forte p̄dixerat ī iudicio ꝙ minīe cōperet:tūc em̄ cū māifeſta ſit ꝯtūacia⁊ māifeſta r̄putet̉ offēſat nō ēei niſi pͥmo expēſaꝝ ſatiſfctōeac de ſtādo iudicio cautōe p̄ſtita abſolutio impēdēda. Ethͦ ip̄m ē in ſil̓ibꝰ obẜuādū: ſic̄ ſialiqͥs ad certū locū citet̉: ⁊ ille ꝓpōat ip̄m nō eē ſibi tutū: ⁊iudex poſtea ī eū: qꝛ nō ꝓbauithͦ nec ꝯparuit: ſnīaꝫ excoīcatōnis ꝓmulget. nā tūc ſi excoīcatꝰ ip̄e ad ſuꝑiorē appellet: ⁊ an̄oīa ſe ab eo petat abſolui: cuꝫꝓbare corā eo velit ip̄m locuꝫnō exiſtere ſibi tutū: ī hͦ ē ꝓculdubio audiēdꝰ: cuꝫ p̄ſūpta ſolūmō eiꝰ ꝯtumacia videat̉: ſꝫ ſiiudex ꝓnūciaſſet locū illū eſſeidoneū ⁊ ſecuꝝ ⁊ ille nō ꝯparūiſſet: ac iō excoīcaſſꝫ eūdē: ip̄epoſtmodū ſuꝑ hͦ niſi pꝰ latā īterlocutoriā īfra decēdiū ꝓuocaſſꝫ: nullatenꝰ audiri debet. Sꝫ ſi ex cauſa legitīa ſeu ꝓbabili qͥs appellet: puta qꝛ locus nō ē tutꝰ: ⁊ pꝰ appellatōeꝫhmōi excoīcatōe liget̉: ac deide ꝯſtet ſuꝑiori ꝙ ad ip̄m ex tali cauſa extitit ꝓuocatū: nō tn̄illico ꝓnūciare dꝫ excoīcatōisſnīaꝫ fore nullā: ſꝫ pt̄ eā ad cautelā iuxͣ formā eccl̓e relaxare. Sane ſi certū ē excoīcatōisſnīaꝫ eſſe iuſtā: velut cū ꝓptermāifeſtū exceſſuꝫ ē ī aliquē ꝓml̓gata. ſuꝑior iudex: niſi ꝑiculū ſit in mora: excoīcatū adexcoīcatoreꝫ ꝓrſus remitteredꝫ: nec dꝫ eū abſoluere: niſi excoīcator reqͥſitꝰ malicioſe illiabſolutōis bn̄ficiū d̓neget exhibere. Si v̓o conſtet hmōiſnīaꝫ eſſe īiuſtā: neqͣꝙͣ remittēdus ē ad ſuū excoīcatorē excoīcatꝰ: ſꝫ dꝫ ſine difficl̓tate aliqͣmox abſolui. Qd̓ ſi dubitetur vtruꝫ iuſta ſit vel īiuſta:

f De parte. aduerſanō dic̄ d̓ iudice. qꝛ tūcſecꝰ: vt pꝫ ꝑ ſeq̄ntia.Appellatiōis. ſi eīippellaſſet archiep̄ustūc eēt ꝯpetēs iudex.eſt em̄ vnꝰ de caſibꝰ inqͦ iuriſditōeꝫ hꝫ ī ſb̓ditos ſuffragā eoꝝ: no.sͣ. de of. or. paſtoral̓h Ip̄is. archiep̄o vl̓officiali eiꝰ.i Pēa. sͣ. eo. ſacro.⁊.c. cū medicīalis.k Debēt euꝫ. qꝛ tūcarchiep̄s eſt ꝯpetēs iudex ſcilꝫ rei. et ſic vnavia ꝑmittit̉ qd̓ alia ꝓhibet̉: qd̓ dic vt. jͣ. dereg. iu. cū quid.l Pro alio. ſecꝰ eniꝫſi ex officio: vt patꝫ inꝓxi. §. Io. an.m Defenſiōe. vt sͣ.c. ꝓxi. ⁊ eſt ſil̓is diſtīctiosͣ. d̓ ap. cū ſpālin Cauſaꝫ ſuā. ⁊ an̄oīa ille abſoluet̉. jͣ. §.ij. niſi in caſu ibi poſito. Io. an.o Formā. sͣ. e. cumdeſideres.p Appellatū. pꝰ diffinitiuā ſnīaꝫ: ⁊ pꝰ excoīcatōeꝫ. ⁊ hic terminari puto dubitabileꝫq̄ſtionem: qͣ q̄rit̉ ex decre. nō ſolū: an appellatio int̓poſita pꝰ diffinitiuaꝫ īfra. x. dies reuocet ꝑ modū attētatiexcoīcatōeꝫ medio tꝑeint̓ ſnīaꝫ ⁊ appellatōeꝫlatā: ſic̄ reuocat aliaatētata. ⁊ ꝑ iſtā lr̄ameſt dicēduꝫ ꝙ nō: īmoē neceſſaria abſolutōde tali em̄ ſnīa loquit̉iſte. §. ⁊ ꝙ ita ſit veꝝpatꝫ. qꝛ excoīcatio autſtatiꝫ valet̉: aut ſtatiꝫnō valet. ſꝫ pone ꝙ ꝑlatā diffinitiuā ſentitiam infra. x. dies iudex excōmunicat partem non parētem: poſtea illa pars non appellat: nō eſt dubiumꝙ bn̄ ligat ſnīa. ſpeciale ergo ſit in illa ꝙ ꝑppellatōem ſequētemnō ānullet̉: licet malefecerit iudex exequendo infra. x. dies et excōmunicādo: cū tolleret illi beneficium iris .ſ. appellādi: qd̓ eēnon debet. jͣ. de regu.iur̄. indultum. alij dicunt hoc eſſe īmutatūper decre. non ſolum:que ē poſterior: quodnon credo ratōne predicta. Io. an.Caſibꝰ. quos vide sͣ. e. li. de appel. romana. §. ſi auteꝫ.r Innodauit. sͣ. e.

ſolet. ⁊ dabit̉ te rminusocto dierum ad hoc probandum: vt ibi.ſ Idē eſt. ſcilicꝫ ꝙ primitus debet abſolui: vtdicitur in fi.t Captꝰ. ſic sͣ. de pig.c. ſignificante. ⁊ ꝙ dicitcaptus intelligere poſſumus etiam a priuato. qꝛexquo venire non pōtuit: non fuit contumax. ergo nec excōmunicādus.xj. q. iij. nemo epiſcoporum: ſed quo ad reſtitutionem expenſarum bene diſtinguit̉ an a iu dice an a pͥuato captus fuerit. vt in pͥmo caſu nōꝯdemnetur ad expēſas.ſecūdo ſic. quia habꝫ regreſſum contra illū pͥuatum capienteꝫ. ff. ſi quiscaute. l. ij. in fi. et. l. iij.⁊ intelligas captus nonſui ꝓcuratōne ⁊ dolo: vtin dicta. l. ij. ad fi.u Impedimento. puta valitudine: tempeſtate: vi fluminū. ml̓ta impedimenta videre potes.ff. ſi quis caut̓. l. ij. et..iiij. ⁊ qd̓ dicit de impedimento: ideꝫ dic ſi aliarōnabilis cauſa p̄ter impedimentū ſubeſſet. puta qꝛ ꝓbabiliter credebatterminuꝫ ꝓrogatū: sͣ. dereſti. in integ. ex lr̄is.x In iudic̄io. qͣſi ſi exͣiudiciū hoc dixerit ſecꝰ:ſic̄ nec nocꝫ ꝯfeſſio exͣ iudiciuꝫ facta. qd̓ dic vt sͣ.d̓ ꝯfeſ. c. vlt. vn̄ ꝑ hoc videt̉ ꝙ ſi nūcio citanti dixerit ſe nolle venire: etnūciꝰ ſic retulerit: nō ꝓpterea dicat̉ vera ꝯtumacia. ⁊ facit. qd̓ dixi sͣ. deꝯfeſſis. c. ij.y Offenſa. sͣ. de v̓. ſig.ex ꝑte. ⁊. c. cū olim.z Tutū. iuſta erat expectatio ſi v̓a fuiſſet: sͣ.de ap. ex parte. sͣ. e. li. depͥuile. cū ꝑſone: cū ſi.⁊ Decendiū. ſic sͣ. deelec. cū dilecti: ad fi. trāſit igit̉ interlocutoria inrem iudicatā: ſi infra decē dies non fuerit appellatū qͦ ad ꝑtē: ſꝫ nō qͦ adiudicē: quod dic vt sͣ. deap. cuꝫ ceſſante.Illico. an̄ eniꝫ ꝙͣ denullitate ꝓunciet oportet ꝙ doceat̉ de veritatecauſe appellationis. necſufficit ad hoc ꝓnūcianduꝫ ꝙ on̄dat ſe ex cauſalegitiā appellaſſe. ad ideꝫsͣ. de ap. int̓poſita: ī pͥn.a Nec debet. tn̄ ſi abſoluerit tenet abſolutio:vt. jͣ. §. vbi aūt.b Exhibe̓. sͣ. e. per tuas. sͣ. de of. deleg. cū ꝯtingat. ⁊. c. prudētiā.

o xiiij.