ſuſpēſa ip̄iꝰ iuriſditio: ꝯparereteneris niſi ad hͦ ſolū: vt reuocatōꝫ ip̄aꝫ audias: ſi eā duxeritfaciendā: al̓s ſi n̄ ꝯparueris: ⁊ip̄e ī termīo gͣuamē reuocauerit cū effectu: poterit extūc libere ī cā ꝓcedere: ac ſi appellatio īt̓poſita n̄ fuiſſꝫ. ¶Dem.Collatōe bn̄ficij: quā cōmuniter ꝑ ep̄m ⁊ capl̓mī tuū p̄iudiciū fct̄aꝫ eē ꝓponiſ:nō ad ip̄m ep̄m: ſi ī ea vt p̄latꝰinterfuit: ſꝫ ad ſuꝑiorē te oportuit appellare: al̓s ſi vt canonicus īterfuiſſꝫ ī ea potuiſti appellare licite ad eūdē. Dē.

Icet ab īterlocutoria ꝑquā pacti l̓ p̄ſcriptōnisIaut alio pͥncipali negocio p̄iudicās l̓ iudiciū nullū reddensexceptio ē r̄pulſa nō fuerit appellatū: ſi tn̄ a diffinitiua quepoſtmodū et̄ vltra decēdiū ꝓmulgat̉: appellari ꝯtīgat: pōt īappellatōis cā ip̄m gͣuamē ꝑ interlocutoriā eādeꝫ illatū liciteꝑ appellatōis iudicē emendari.¶ Ubi v̓o inter locutoria ſuꝑeo ꝓfert̉: qd̓ nō parat p̄iudiciūnegocio pͥncipali: vel iudiciuꝫnullum reddit: niſi fuerit appellatū ab ip̄a per appellatōeꝫ

de reſcin. ven. quiſqͥs. veritas em̄ cauſe appellatōis ꝓbanda ē coramiudice ap. vt sͣ. e. romana. ⁊. c. cū appellatōibꝰ. gͦ non corā iudice a qͦappellat̉. ſaluo eo qd̓ dr̄ sͣ. e. ti. interpoſita.d Teneris. ꝙ ſi ꝯpareat ⁊ corā iudice ip̄o a qͦ appellauit d̓ gͣuamīedoceat: nūqͥd ab ap. videt̉ receſſiſſe? videt̉ pͥmo ꝙ ſic ꝑ decre. sͣ. d̓ of.del̓. gratū. sͣ. d̓ teſti. cūveniſſet: ī qͥbꝰ dr̄: ꝙ ſiappellās poſt appellationē ꝓbatōes inducitcorā illo a qͦ appellauerat appellatōi renūciat. Itē hec lr̄a dic̄. ꝙap. ſuſpenſa ſit iuriditio iudicis: ſi gͦ aliqͥdfacit coram ip̄o vt corāiudice: allegat contraria. ⁊ ſic non audit̉: adhoc. sͣ. e. ſollicitudinēcum ſuis concor. Contra. sͣ. eo. interpoſita.vbi dr̄. ꝙ appellans pt̄ꝓbare ſi vult veritatēcauſe coram iudice a qͦappellat. Sed Rn̄deripōt decre. illam locumhabere ante appellatōꝫSatis credo ꝙ cum ꝑactū iſtum ſemꝑ intendat ad iudicis iuriſditionē declinandā. ꝙ ꝑhoc appellatōi non renunciat: ⁊ hoc ſonat lr̄a que dicit h̓ non teneris. nō dixit nec potes.⁊ ſic etiam ſoluitur qd̓ dicit̉ de allegante cōtraria cum iſta non ſintcontraria: que ad vnum finem tendunt: ⁊ facit quod dixi. jͣ. de reg.iur. nullus pluribus. ad decre. gratum. ⁊ cum veniſſet reſpondeturꝙ ille probationes fiebant ſuper principali negocio: ⁊ ideo bene renunciabat appellationi. qꝛ contrarius ſibi. ſed hic ſecus: faciat prohac parte ꝙ iſtę prouocatus eſt ad hoc. ff. de cōditione furti. ⁊ ideoin princi. sͣ de excep. cum inter pͥorem. ⁊ accedant q̄ no. iij. q. iij. offeratur. sͣ de re iudi. inter monaſterium. ⁊ vtilius videtur negocia tali expediri compendio ꝙͣ per exactam ſb̓tilitatem longo prorogaridiſpendio. ſupra ti. proxi. abbate ſane. in fi. preterea legitime tenet̉comparere ob id quod ſequitur: ⁊ tamen comparendo non renunciat appellationi.e Effectu. effectualit̓ em̄ intelligēda ſunt verba: vt sͣ de cleri. nonreſi. relatū. cum ſuis ꝯcor. Hinc em̄ eſt: ꝙ nō ſufficit dicere ſe paratum reuocare: niſi ⁊ reuocet ad hoc. sͣ. de eo qui mit. in poſ. cauſarei. ſer. c. j. ad hoc. sͣ. ti. proxi. ad apoſtolicę. v̓. eratqꝫ parata. Itemſi grauamen fuit verbale reuocatio ſufficiat verbalis: ſi reale nonſufficit verbalis: niſi re etiam reuocet̉.f Non fuiſſet. quia ceſſante grauamine ceſſare debet appellatio:vt. sͣ. e. cum ceſſante.¶ ¶ Tollatione. hoc no. oſti. de exceſ. p̄la. c. j.b Preiudicium. al̓s appellare non licet: ij. q. vj. nō ſolent:sͣ de elec. cum inter. R. ff. de ap. l. j.c Prelatus. quod p̄ſumitur niſi aliud appareat. Et ſi queratur:quomodo conſtabit: an ſit ibi vt prelatus an ſit ibi vt canonicus.Recitari ſolet. sͣ de ꝯceſ. p̄ben. poſtulaſtis. ſi ē in pͥmo loco ⁊ ei primo ſcribit̉. tunc apparet eum eſſe vt ep̄um vel caput. ſed qn̄ ſedet ⁊ſb̓ſcribit poſt archidiaconum vel alium qͥ ibidem preſit capitulo:tunc patet eum ibi eſſe vt canonicuꝫ: ad hoc. xvij. di. c. vlt̓. de ma. ⁊obe. ſtatuimus.d Superiorem. papam vel ꝓximū: sͣ. e. ti. dilecti. vl.e Canonicus. sͣ de ꝯceſ. p̄ben. poſtulaſtis. jͣ. de p̄ben. cū ī eccl̓ia:ne ſe. vacan. c. j. cum ſi.Potuiſti. ſi. xvij. di. ml̓tis: vbi de archiep̄o appellat̉ ad ſynodūcui tn̄ p̄eſt archiep̄s: ad idē. ff. qn̄ ap. ſit. l. j. §. ſolēt: vbi de ordinario ⁊ p̄ſide appellat̉ ad p̄ſidem. Et ꝙ dic̄ potuiſti intelligo ⁊ debuiſti. niſi appellaret ad papam. cum gradatim ſit appellandū: sͣ. e. dilecti. Puto tn̄: ꝙ ſi appellans hoc petit ip̄e ep̄s habeat cauſam deīegare cum ſatis ſit ſuſpectus: ne velit venire contra factū ſuum: licꝫid fecerit vt alius: ad inſtar eius qd̓ dicimus d̓ iudice̓ a qͦ fuit appellatum qͥ efficit̉ iuriſditōnis eius ad quem fuerit appellatum: de hoc.iij. q. vij. §. tria. v̓. Item ſi ꝯtra pr̄em. sͣ. de elec. quęrelam. ī pͥmaglo. ⁊. C. de appel. eos. in pͥn.a ¶ Icet. ꝑ appellatōem int̓poſitam a diffinitiua reuocari pōtinter locutoria pͥncipali negocio p̄iudicās: al̓s n̄ ⁊ det̓mīat̉h̓ alicatio inno. ⁊ oſti. no. ꝑ eos. s de re. iudi. ꝙ ad ꝯſultatōꝫ. ⁊ sͣ.

qd̓ metꝰ cā. c. vl. ⁊ inno. opi. approbat̉.b Pacti. de ꝑpetuo nō petendo vel ſimilis.Preiudicans. qd̓ in ꝑemptorijs regulariter eſt videre.d Reddens. ſic̄ exceptio falſi. ff. de iu. lꝫ. sͣ de excep. cū vener abilis. sͣ de ꝓcur. in nr̄a: l̓ exceptio ꝯtra reſcriptū: ꝙ ab excōicatofuerit impetratum:sͣ. e. li. de reſcrip. c..j. cum ſi.e Non fuerit. ſecꝰſi a repulſione fuiſſꝫappellatū ſcd̓o ⁊ ſuccubuiſſet appellans:quod dic vt in cle. e.t: cum a repulſione.f Appellatuꝫ. ⁊ ſicvideatur tranſiſſe īrem iudicatam. ſupͣde elec. cum dilecti. īfi. de teſti. ſignificauerunt̉. cum ſimi.g Ultra decendiūhoc dicit vt maior ſitdubitatio. Dicebantenim quidam: ꝙ ſi n̄fluxerat decendiumcum appellauit a dieinterlocutorie: tūcreuocari poterat interlocutoria ⁊ repetiexceptio per ipſam reprobata: quaſi intelligatur ſuper diffinitiua⁊ interlocutoria appellatum. Et impugnabatur hec opinio talimodo: certum eſt ꝙ aliter appellatur ab interlocutoria: ꝙͣ a diffinitiua: ⁊ etiam a diffinitiua continente plures articulos ī vnopoteſt appellari in alio non. de teſta. raynaldus: cuꝫ ſi. ⁊ ob hoc dicebant ſecundi. ꝙ exquo appellatuꝫ erat a diffinitiua: indiſtincteomnes exceptiones admiſſas ⁊ non admiſſas. ſiue fuerit interlocutum ſiue non. ſiue decem dies fluxerint ſiue non. re petere licebit. ⁊ videt̉ hoc ſatis expreſſum. ff. de ap. l. j. §. j. ⁊ vlt̓. ⁊. l. ij. ⁊.iij. ⁊. ff. quando ap. ſit. l. j. exquo enim admittitur ad dicendumſuper principali quod eſt maius: igitur contra interlocutoriamquod minus eſt: veritas enim ſemper eſt iuuanda. Preterea iudex ap. ſuccedit in locum principalis. l. cum apud. ff. iudi. ſol. ſꝫinter locutoria non tranſit in rem iudicatam quo ad iudicem pͥucipalis cauſe: er go nec quo ad iudicem appellationis: quin darepoſſit licentiam exceptionem repetendi. Innoc̄. vero tenebat opihic approbataꝫ. oſti. dicebat ꝙ cum ẜm leges regulariter ante ſententiam non appelletur: omnia grauamina illata in cauſahabent releuari per appellationem interpoſitam a diffinitiua.Sed ẜm canones a qualibet interlocutoriā: ⁊ quolibet grauamine poteſt appellari: ⁊ ideo quantumcunqꝫ a diffinitiua appelletur:firma manet interlocutoria: a qua. jͣ. decem dies non fuit appellatum. io. an.h Appellari. jͣ. decem dies a die ſententie vl̓ ex quo ſciuit: sͣ. e.concertationi.i Emendari. ſicut enim concluſio facta in principali non parat preiudicium quominus noua iura poſſint in appellat̉. cauſaproduci. ſupra de teſti. fraternitatis. ⁊ de fi. inſtru. inter dilectos..C. de temp. ap. per hanc: ita nec interlocutoria preiudicium parat quo minus vetera iura repeti poſſint vt hic. al̓s em̄ qͥd ꝓdeſſet ſuper diffinitiua appellaſſe. Iohannes andree.k Non parat. ſicut eſt videre in dilatorijs vel in condemnationibꝰ expenſaꝝ ſuper eo ꝙ in exceptione ſuccubuit veī ꝓpter aliācauſam ſimilem.l Uel. repete. ſuper eo quod nō. Iohannes andree.m Appellatum ab ip̄a. Quid ſi ſata tali inter locutoria iudexſtatim vult ꝓcedere in cā: petit ꝑs ꝯͣ quam lata ē interlocutoria: n̄ꝓcedi. jͣ. x. dies: vt deliberet an ab ip̄a interlocutoria appellare velit necne. querit̉ an ſit audienda? Et videt̉ ꝙ ſic. qꝛ bn̄ficiū iuris⁊cͣ. xxviij. di. de his. jͣ. de re. iur̄. indultum. cum ſuis cōcor: ad hocoptime facit. ij. q. vj. anterioꝝ. vbi dicit̉ ꝙ. x. dies dant̉ ad appellandum: vt liceat infra ip̄m ſpacium pleniſſime deliberare: an appellandum ei ſit vel quieſcendum: ſed iſte litigando ⁊ ꝓcedendoſuper principali ſic pleniſſime deliberare non poteſt. So. dico ꝙnon eſt audienda: ⁊ hoc no. guil. in ſpe. ti. de ap. §. reſtat videre