a diffinitiua poſtea int̓iectaꝫgͣuamē illatū neqͣꝙͣ poterit reuocari. Onifa. viij.Explicit lib̓. ij. Incipit. iij. devita ⁊ honeſtate clericoꝝ.Lerici qͥ clerical̓ordīs dignitati nōmodicū detͣhentesCe ioculatores ſeugoliardos faciūt: aut buſoneſ:ſi ꝑ annū artē illā ignominioſā exercuerīt ip̄o iure: ſi āt tꝑebreuiori ⁊ tercio moniti n̄ reſipuerīt: careāt oī pͥuilegio clericali. IOni. viij.De clericis coniugatis.Lerici qͥ cū vnicis⁊ virgībꝰ ꝯtraxer̄tſi tonſurā ⁊ veſtesv̓ferāt clericales pͥIuilegiū r̄tineat canōis ab Inno. papa ſcd̓o predeceſſore nr̄o

editi in fauorē totiꝰ ordīs clerical̓ ¶ Et cū iuxͣ pariſiēſe cōciliū nullꝰ clericꝰ diſtrīgi: autꝯdēnari debeat a iudice ſecl̓ari: pn̄ti declarāꝰ edictor hmōiclericos ꝯiugatos ꝓ ꝯmiſſis abeis exceſſiboꝰ l̓ delictis tͣhi nonpoſſe crimīalit̓ aut ciuilit̓ adiudiciū ſeculare: nec ab ip̄is ſecularibꝰ iudicibꝰ eos debere ꝑſonalit̓ l̓ et̄ pecunialiter: ne ꝑvnā viā ꝯcedat̉ eiſdē iudicibꝰ:qd̓ ꝑ aliā denegat̉ vllatenꝰ cōdēnari. ¶ In ceteris āt vl̓ niſivt p̄mittit̉ tōſurā l̓ veſtes deferāt clericales etiaꝫ in p̄miſſiseos gaudere nolumus priuilegio clericali.I Oni. viij.De clericis nō reſidētibꝰ in eccleſia vel prebenda.Onſuetudīeꝫ q̄ ī qͥbuſdā ꝑtibꝰ inole(uit: qͣ canōici ⁊ alij

in fi. ⁊ ē eius rō: qꝛ q̄ ad iudicē nō trāſit ī rem iudicatā ſnīa: ⁊ iōcū poſſit eā reuocare: nō omittat ꝓceſſum ⁊ ī hoc dicit in priuataſua examinatōne oēs rectores bon. ꝯcordaſſe: ⁊ vide euidentē rōnem. ſi ꝯͣrium diceres: nūꝙͣ eſſet litiū finis. in qualibet em̄ interlocutoria termini aſſignatōe l̓ iudicis actu diceret ꝑs quieſcatisꝑ. x. dies: vt deliberēan velim appellare:qd̓ eſſet abſurdū.n Interiectā. ītelligo etiā ſi. jͣ. x. dies adie ip̄iꝰ int̓locutorie adiffinitiua fuerit appellatū ꝓpter rōnesqͥs dixis in glo. hocdicit. in pͥn.o Reuocari. iudexgͦ ī quē ex appellatōiſv̓tute pͥncipale negociū traſit. d̓ his q̄ pͥncipale nō īpediūt ītromittere ſe nō debet.cLerici. clericus io-culator anno vel tercio monitꝰnō deſiſtēs ipſo iureꝑdit pͥuilegiū clericale. Et emanauit addeclaratōem ⁊ approbatōeꝫ eoꝝ q̄ de quadaꝫ equitate dicebatoſti. sͣ de ſen. ex. perpēdimꝰ. ī ſumma. e.ti. §. qͥs poſſit. v̓ qͥd.⁊ dicebat bonuꝫ eē ſipapa hoc determinaret: ⁊ tempora limitaret.Dignitati. Nōꝙ clericatus ē dignitas: ad idē. iiij. di. deniqꝫ. vbi de hoc et declericis nō reſi. c. iij.Si gͦ detrahūt dignitati merito pͥuilegium ꝑdere debēt: qd̓ n̄ ꝑſone ſꝫ dignitati ꝯfertur. vt sͣ de fo. compe. ſi diligenti. ⁊ de ſen. ex.contingit.c Ioculatores. quaſi ioci latores in publicū: sͣ. e. ti. cū decorem.faciūt em̄ ſpectaculum ꝓprij corporis. ad hoc. ff. d̓ his qui no. īfa.l. ij. §. fi. in occulto tamen vel infirmitatis vel alterius honeſterei cauſa. aliquid ioci facere nō reprobatur. ⁊ facit quod no. Io.de cithariſtis. ⁊ his qui varijs vtuntur inſtrumentis. lxxxvj. di.donare. in. j. glo.d Goliardos. vulgare gallicoꝝ. io. an.e Buſones. vulgare tuſcoꝝ. io. an.f Annuꝫ. ad hoc. jͣ. de here. cum ꝯtumacia: sͣ. de regula. ſtatuimus. in aut̓. de ſanctis epiſcopis. §. interdicimus. colla. ix. ⁊ hocē ius nouum. cum al̓s niſi monitione trina p̄miſſa fuerint īcorrigibiles inuenti nō perdant pͥuilegium clericale: vt sͣ de ſen. ex.in audientia. ⁊. c. cōtingit. ij.¶ Ignominioſam. ff. d̓ his qui no. infa. l. ij. §. ignominioſe. etfi. cum gͦ talibꝰ ignominioſis artibꝰ clerici intendere non debeant ⁊ mimis ioculatoribꝰ ⁊ hiſtrionibꝰ: sͣ. e. clerici. j. Rn̄. ml̓tominus ea exercere debent: ad hoc. xliiij. di. nō lꝫ. vbi dr̄ ꝙ non licetclerico tabernam ingredi multominus tenere. vilitas ergo vitetales non patitur priuilegio gaudere. C. de adul. que adulterium in fi. s de apoſta. c. j. xlvj. di. clericum ſcurilem. ne clerici velmo. c. ij.h Breuiori. No. jͣ. annum. dici breue tempus poſt annum lōgum vel vetus. ad hoc. xxxv. q. viij. c. j. vbi de hoc. ⁊ sͣ de ver. ſi.quid per nouale.i Moniti. hoc de veteri iure. Sed per quem mouebunt̉? Dicꝙ per ſuum prelatum vel iudicem: vt ſupra de ſen. excommū. inaudientia. ibi ſi a prelatis ſuis ⁊cͣ. ⁊ ca. contingit. ij. ibi ſi a te tercio. 10. an.k Careant. repete ip̄o iure.l Omni. hoc dicit qꝛ multiplex ē clericoꝝ p̓uilegium: qd̓ dic vtdixi sͣ de biga. altercatōis. vbi ē idem verbum.

Terici. Si clericꝰ ꝯiugatꝰ ferat habitū ⁊ tonſurā clericaliIpuilegio gaudet al̓s no. ⁊ fuit tracta de fine cuiuſdā extͣuagātis q̄ īcipiebat ad quorūdā. Et emanauit ad declaratōeꝫeoꝝ q̄ no. xxiij. di. clerici. in. j. glo. ⁊. eo. c.b Anicis. qꝛ ſi bigami eſſent oī p̓uilegio clericali exuti eſſent necpoſſunt et̄ portare tonſuram: sͣ. e. li. d̓ biga.altercatōnis.c Uirginibꝰ. ſecus ſicuꝫ corruptis l̓ viduisꝯtͣxiſſent: ⁊ eas cognouiſſent: vt. xxxiiij. diſt.valentio: ⁊ rationemqͣre v̓ginitas ī mulie ribꝰ reqͥrat̉ qͦ ad hoc potiꝰ ꝙͣ ī viro. q̄re d̓ biga.debitū. ī glo. penul.d Contͣxer̄t. Noͣ ꝓopinione hug. ⁊ oſt. ꝙmulier debeat eē deſpōſata ī v̓ginitate. vndeſi pͥmo deflorauit quismuliereꝫ: ⁊ poſtea cumilla ꝯtͣxit: n̄ videt̉ ꝙ ꝓmoueri poſſit: ad hoc.xxx. q. v. qual̓. vbi d̓hoc. ⁊ .xxxij. di. nem o.Preterea carnis cōmixtio ꝯformitateꝫ deſigͣthūane diuineqꝫ nat̉e:q̄ ꝑ incarnatōis miſteriū fuit ī vtero v̓ginaliꝯtͣcta: ꝯportet gͦ ꝙ ꝯſūmatio q̄ illud deſignatfuerit facta ī vtero virginali: ꝙ ſi an̄ illā corrupit eē n̄ pt̄: ⁊ bn̄ facitad hoc. xxxiij. di. maritū. Sꝫ ꝯͣriū credo ẜmtā. ⁊ goſ. qui hoc no. īſūma hꝰ ti. d̓ biga. §. itēqͥd ſi qͥs: lꝫ ber. ꝯͣriumno. d̓ cle. coniu. ſane. ⁊bar. brix. ī qͣſtōe dn̄icali q̄ īcipit qͥs cognouit virginem. ⁊ ber. sͣ. de biga. debitū. in glo. vl.tum qꝛ nō diuiſit carnem ſuā in plures. vt ibi: tu qͣꝫ ſequens matrimonium fingit̉ p̄ceſſiſſe: vt sͣ qͥ fi. ſint l̓. tanta.e Ueſtes. xxj. q. iiij. om̄is iactantia. ⁊ ꝑ totā queſtionem. ⁊ sͣ devi. ⁊ ho. cle. clerici.f Canonis. xvij. q. iiij. ſiquis ſuadente.g Clericalis. huic gͦ fauori clericꝰ renūciare n̄ pōt: de ſen. ex. cōtingit. jͣ. de fo. cōpe. ſi diligēti. Sꝫ nūqͥd talis clericꝰ ſi habebat reſc̓ptuꝫad vacaturaꝫ an̄qͣ ꝯtraheret: mortua tali vxore ſi poſtea vacat illap̄benda: pōt illā petē? Terminauit bar. brix. ī pͥn. qſtionū ſuaꝝ queſtione q̄ incipit. q̄dam impetrauit ꝙ non: qꝛ ꝯtrahēdo matrimoniūrenūciauit ꝑ ip̄m factū ⁊ animū depoſuit ⁊ hoc ē veꝝ: nā tūc et̄ ꝑdidiſſet ius in re: multo fortius gͦ ad rem ẜm ea q̄ no. sͣ. eo. c. j. ad hoc.jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. c. vl. Item ꝯtrahendo voluit ꝑpetuo adherere vxori. xxxij. q. ij. ſolet. sͣ d̓ condi. ap. c. vl. ⁊ eligendo alterum de contrarijs alteri renunciauit: sͣ. e. li. de poſtula. c. inno. de elec. vt qͥs duas.ad hoc. jͣ. e. c. vbi dicit in ceteris ⁊cͣ.h Conciliū. sͣ de fo. compe. c. ij. qd̓ hēt̉ ꝓ palea. xj. q. j. ca. ij.i Declarāꝰ. ex hoc ⁊ ſuꝑioribꝰ no. approbatā opinionē. Ioan. no..xxiij. di. clerici. ⁊ reprobatā opinione bar. brix. ibi no. qͥ dicebat ꝙclericus ꝯiugatus in nullo poterat pͥuilegio gaudere: quātumcūqꝫin habitu ⁊ tōſura incederet. qūo gͦ reſpondebit̉ ad decre. sͣ. e. Ioannes? triplex ē ſolutio. pͥma ē ꝙ ex ſola delatōe tōſure ſine habitu nōretinet pͥuilegiū: vel ibi cum vidua l̓ corrupta ꝯtraxerat l̓ aliā vxorem habuerat: l̓ qꝛ hoc ē diuinare: dic tercio ⁊ verius ꝙ de alio pͥuilegio loquit̉: ⁊ ſic ꝯcordat. vt. jͣ. e. §. in ceteris autem.k Cōiugatos. deferentes tonſuram vel habitum. vt. jͣ. dr̄.l Denegat̉. jͣ. d̓ re. iur̄. cū qͥd vna. cū ſuis ꝯcor. ibi vide de hoc.m Ceteris. vt ī p̓uilegio qd̓ hn̄t ne vexent̉ exactōibꝰ vel collectis..C. de ep̄is ⁊ cle. l. ij. sͣ. de vi. ⁊ ho. cle. c. vl.n Premiſſis. pͥuilegio .ſ. canōis inno. ⁊ p̓uilegio ꝯcilij pariſiēſis.o Clericali. ⁊ ſic intelligatur decre. sͣ. e. io. an.c ¶ Onſuetudinē. diſtributōes quotidiane ſolū pn̄tibꝰ qͥ inter¶ ſūt diuinis dari debēt. ꝯſuetudīe n̄ obſtāte. Et qͥ alit̓ illas.