p̄t̓mittat: ⁊ ſi vadat: aut mittat ad appellatōꝫ hmōi ꝓſequēdā. ¶ Illud āt qd̓ felicis r̄cordatōis innoc. papa. iiij. p̄deceſſor nr̄ ſtatuenduꝫ decreuit: vtſi is a qͦ appellat̉: apl̓os appellāti nō tribuat requiſitꝰ: extūcſi forte in cā ꝓcedat niſi appellatōi r̄nūciatū fuerit: eius inualidus ſit ꝓceſſus: tūc demūobtinet: cū iudex ſuꝑ hͦ cū debita inſtātia loco ⁊ tꝑe ꝯgruorequiſitꝰ eos exp̄ſſę denegat vl̓infra p̄miſſuꝫ tēpus malicioſeaut negligēter illi tradere pretermittit.¶ Oem.On ſolū innouata pꝰ apGellatōeꝫ a diffinitiua ſētētia īteriectā debēt ſemꝑ: exceptis caſibꝰ: ī quibꝰ iura poſtſententiā ꝓhibēt appellare: an̄oīa ꝑ appellatōis iudicē peni-

tus reuocari: ſꝫ etiā ea oīa quemedio tꝑe inter ſentētiā ⁊ appellatōeꝫ: q̄ poſtmodū infra decendiū interponit̉ ab eadē cōtingit innouari: ac ſi poſt appellatōeꝫ eādē īnouata fuiſſēt.¶ Illa v̓o q̄ poſt appellatōeꝫinterpoſitaꝫ ante diffinitiuamſentētiā innouāt̉: donec appellatōis cauſam verā eſſe conſtiterit: reuocari nō debēt: niſi iudex appellatōis: poſtꝙͣ ſibi cōſtiterit: ꝑ appellatōeꝫ emiſſamex cā ꝓbabili fore ad ſe negociū deuolutū: inhibeat canonice iudici a qͦ appellatū extititne ꝓcedat. tūc em̄ quicqͥd poſtinhibitōem hmōi fuerit innouatū. eſt: lꝫ cā eadem nō ſit vera: ꝑ eundem appellatōis iudicem: ante om̄ia in ſtatū priſtinū reducendum. Dem.

locū pena: de qua. jͣ. ij. Rn̄.d Uadat. Sed nōne iter arreptū habet̉ ꝓ ap. sͣ. e. dilecti filij. j. forte illud hodie correecre. vt debitꝰ. de appel. vl̓ lꝫ habeatur ꝓappellatōne: cū tn̄ appellatū ē v̓bo: nō habpoſtoloꝝ petitōe: vih̓. ⁊ fuit hoc ſtatutū vt facilior inſtructio ꝑ apl̓os hēat̉: sͣ. eo. vt ſuꝑ:ſimile ē vbi n̄ ſufficit factū: qꝛ requirit̉ verbū:sͣ de elec. eccl̓ia vr̄a.e Decreuit. sͣ. e. ſuꝑ.f Loco. qꝛ nō cū equitat: l̓ ꝑ viā ꝑgit. ⁊ ꝙ dicit temꝑe .i. iſra dictos.xxx. dies: vl̓ nō de nocte: vel cū ē in prandio:vel in miſſa.Exp̄ſſe. hoc ē aꝑtavel manifeſta rebellio:ad idē. jͣ. de ſen. ex. vener abilibꝰ. §. ſecus.h Negligenter. h̓ dolus ⁊ negligentia equiparant̉: ⁊ facit ad ea q̄dixi. sͣ. de elec. ſi cōpromiſſarius.n On ſoluꝫ. Inenouata ꝑ iudicē pꝰ diffinitiuā ſnīam:a qͣ appellatū extitit: reuocāt̉ ſtatim ꝑ iudicemap. et̄ ſi an̄ appellatōefuerint innouata. attētata v̓o poſt appellatōeꝫante diffinitiuā: nō reuocāt̉ niſi pͥmo de veritate ꝯſtiterit. niſi pꝰ inhibitōem debito modofactā auētata fuiſſent.Ortū habuit iſta d̓cre.ex hijs q̄ no. innocen. ⁊oſt. sͣ. e. bone. de of. dele. paſtoralis. §. p̄terea. de excep. dilecti. d̓ elec.dudum. ij. ⁊ plene ꝑ gar. de elec. cupientes. §. penul. in fi.k Diffinitiua. diſtinguit igit̉ hec decre. inter appel. a diffinitiua: etab interlocutoria interpoſitam vt etiam p̄dicti doctores dicebāt: ⁊ rōjͣ. patebit.Caſibus. vt qꝛ contumax fuit in nō veniendo vel inſignis latrovl̓ criminoſus notorius: ad hoc. sͣ. e. romana. §. ſi aūt. sͣ. e. ꝓpoſuit.xxiiij. q. iij. de illicita: ⁊ ideꝫ in alijs caſibus quos habes. ij. q. vj. §ſunt quoꝝ. C. qͦꝝ ap. nō reci. l. j. ij. iij. iiij. v. ⁊ .vj. ff. de ap. reci. l̓ nol. penul. ⁊ vl. sͣ. e. ꝯſtitutis. ij. in his caſibꝰ eſſet iniquū: ꝙ appellatioexecutōem ſnīe impediret cū tali appellationi nō ſit deferendū vt in p̄dictis iuribꝰ. Sed quid dices: pars appellata dicit caſum talem eſſe:in qͦ appellari nō potuit: ⁊ ideo talis appellatōis obtentu reuocatōeꝫfieri nō debere ꝑ modū attentati. appellans ꝯtra dicit: pone in terminis: dicit em̄ fuiſſe vere contumacē in nō veniendo: appellās negat:quid erit in dubio: fiet ne reuocatio? Dixit in hac queſtione gar. forediſtinguendum. vtrum pars appellata velit incontinenti ꝓbare illamcontumaciam dicens hodie ꝯſtat ⁊cͣ. an dilatōnes longiores expetat.In pͥmo caſu non fiet reuocatō. In ſcd̓o ſic: ad hoc. ff. ad exhi. l. iij..§. ibidem. de reſti. ſpo. lr̄as. sͣ. e. li. de excep. pia. sͣ. de teſti. veniens..ij. ff. vt in poſ. le. ſi is a quo. cum ſi. al̓s ſemper contumax negaretſe contumacem: ⁊ idem in ſimilibꝰ.m Ante om̄ia. ⁊ ſic nō expectabit̉ euentus litis: vt in ꝓximo caſu.Scias tn̄ ꝙ de hoc pͥmo ꝯſtare neceſſe eſt .ſ. ꝙ fuerit diffinitū ⁊ appellatū ⁊ poſt attentatu. vnde vides ꝙ sͣ ponit ꝓ ꝯſtanti .ſ. ꝙ ſint innouata. Sed ꝯtra videt̉ dicere lex. ff. de ap. cū ex cā: q̄ dicit: ꝙ extunc reuocabit̉: qd̓ factum eſt poſt appellatōem cum appellans meliorē ſententiam meruerit obtinere ergo nō ante. So. ibi nō negat̉: quin et̄ante reuocari poſſit: qd̓ ꝯcedit̉ ꝑ alias leges. ff. nil innouari ap. pen.in rubro ⁊ nigro: ⁊ ſic vacat ibi ar. a contrario. ſicut. ⁊. C. de ep̄i. ⁊cle. l. conuenticulam.n Decendiū. ſecꝰ ſi pꝰ qꝛ tūc n̄ teneret appellatio: nec ip̄iꝰ p̄textu fieret attentatoꝝ reuocatio: sͣ. e. romana. §. ſi v̓o. Sūt āt iſti dies vtiles a pͥncipio: ⁊ in ꝓgreſſu ⁊ ꝯtinui: ⁊ fit ip̄oꝝ ꝯputatio de mom̄to admomentū: qd̓ dic: vt plene no. ij. q. vj. anterioꝝ ⁊cͣ.o Innouari. h̓ repetere debent ante om̄ia ꝑ ap. iudicem penitꝰ reuocari ac ſi. ⁊cͣ.Innouata fuiſſent. ⁊ ē rō: qꝛ ſic̄ poſt appellatiōeꝫ a diffinitiua nilanētari debet: vt. sͣ. j. Rn̄. ſic nec pendēte iure qd̓ cōpetit condēnato

ad appellādū .ſ. vſqꝫ ad. x. dies. Indultū em̄ a iure bn̄ficiū ⁊cͣ jͣ.de regu. iur̄. indultū. xxviij. di. de his. tūc em̄ ꝓprie dr̄ iudicatū: qn̄.jͣ. illud appellari nō pōt: sͣ de re iudi. ꝙ ad ꝯſultaiōem: ⁊ an hochabeat locū in ſnīa excōmunicatōis: vide qd̓ dixi. jͣ. de ſen. ex. venerabilibꝰ. §. porro: ⁊ notabat̉: qd̓ h̓ dr̄. ff. nil inno. ap. pē. l. j. inpͥn. in pͥma glo. ff. dever. ſig. ſiqͣ pena. circa medium.Diffinitiuā .ſ. abinterlocuioria: l̓ grauamine. hmōi auteꝫdicti ē rō. quia ī caſuiſto appellatio debetinterponi exp̄ſſa cauſa probabili. nec ſufficit cauſam eſſe ꝓbabilem: niſi ſit vera:sͣ. e. īterpoſita. ī pͥn.Eſt igitur neceſſe: ꝙprius ꝯſtat de veritate. In euentū ergo litis ſciet̉: an attētataveniāt reuocāda: necne: ⁊ ē ſi. sͣ. de frigi.fraternitatis. nec eſthoc ius nouū: immoꝓb at̄ exp̄ſſe ꝑ antiqͣiura. nonne em̄ ſemꝑpapa in appellatōibꝰante ſnīaꝫ interiectismandat: ſi ē ita reuocato in irritum ⁊cͣ.sͣ de reſcrip. ſignificāte. ⁊ duobꝰ. c. ſe. sͣ deiudi. exhibita. sͣ. eo.ſignificātibꝰ. cū multis ſi.r Niſi iudex. ponitvnū caſum exceptuꝫa ꝓximo generali dicto: alium caſum poſſes addere quando .ſ. iudex ip̄e detulerat appellationi sͣ. e. cum appellationibus.ſ Deuolutum. al̓s inhiberi non poſſet: vt. sͣ. e. romana. §. ſi vero. ⁊. §. ſe.t Quicquid. intellige: ꝙ ꝑ ip̄m iudiceꝫ attentari non poſſit. hocdico: quia quedam poſſunt iudices a quibus appellatum eſt: ſicuteſt reformare poſſeſſionem appellanti cum ſibi turbata fuit. omittere tamen debet articulum ſuper quo appellatum eſt: sͣ. e. ti. cumteneamur. Item ſi appellans nimis prolixum terminum aſſignauit poteſt moderari: sͣ. e. cum ſit romana. ⁊. c. ꝯſuluit. ⁊ in ſi.u Cauſa. ꝓpter quam appellatum extitit. Iohannes an.x Reducendū. decre. iſta loquit̉ in his q̄ ſunt attētata ꝑ iudicē.⁊ hoc apparet ex eo: ꝙ dicit inhibeat canonice iudici ⁊cͣ. ſi āt aliqͥdattentaret̉ a tercio .i. qͥ nō fuit pars vel iudex: in cauſa illa attentata nō reuocant̉ ꝑ modū attentati a iudice ad quē fuit appellatuꝫ.ſꝫ ꝑ ſuum ꝓprium iudicē cognito de cauſa ẜuat iuris ordine: sͣ.e. ti. romana. §. in alium. ff. de rei ven. isª aquo: nō em̄ p̄iudicatalijs res inter alios acta. sͣ d̓ re. iudi. ꝙͣuis. qd̓ eſt verum: niſi illetercius ꝑ attentationem illam iuriſditionem iudicis imped iret: deof. dele. c. j. nō ob. sͣ. e. bone: vbi videt̉ attentatū a tercio re uocariꝑ modum attentati: ibi em̄ fuit generaliter appellatum: ne qͥs ſuꝑpoſſeſſione ⁊cͣ. ⁊ ideo moleſtans nō potuit dici tercius: ſꝫ potiꝰ ꝑsappellata. Alij dicūt ꝙ illud reducit̉ in pͥſtinum ſtatumᵐ ꝑinter dictum vnde vi. non ꝑ modum attentati: ⁊ ẜm hoc non ob. idem ⁊ ꝑeadem iura intellige. ſi tercius aliquid attentat lite relatione velconſultatione pendente: hec tamen omnia de tali tercio intelligas.qui cum parte vel iudice nihil attentat illicitum nec ab eis cauſamcepit habere: al̓s ſecus: sͣ de conſtit̓. cum. M. in fi. vt lit̓. pen. eccleſia. ij. Si autem aliquid attenietur a parte: aut illud de naturaſua eſt irreuocabile. aut reuocabile. Si irreuocabile puta pendente ap. vl̓ lite inter duos ſuꝑ ſponſa: alius eoꝝ cū ea ꝑ v̓ba de pn̄tiꝯtraxit et̄ poſt inhibitionē: non fiet reuocatio: qꝛ ex futuro euētupatebit an̄ valeat matrimoniū: vel non .ſ. cum ꝑpetuum impedimentū p̄ceſſit necne: ſꝫ bene fiet ad tempus ſeparatio. ⁊ alia penitentia vel pena imponit̉: sͣ de ma. contract. ꝯtra inter. ⁊. c. j. ⁊ vl.Si vero reuocabile ſit. diſtinguo: an ſit licitum vel illicitum. Sꝫi