ſuꝑ īter locutoria l̓ grauamīealiqͦ ad nos duxerit appellandū cām appellatōis ī ſcꝑͥtis aſſigͣre deproperet: petat apl̓osqͦs ei p̄cipimꝰ exhiberi. In qͥbꝰappellatōis cām expͥmat ⁊ curappellatio n̄ ſit admiſſa: l̓ ſi appellatōi forſan ex ſuꝑioris reuerētia ſit delatū. Poſt hͦ appellatori ẜm locoꝝ diſtātiam ꝑſonaꝝ ⁊ negocij qͣlitatē tꝑe ꝓſecutōnis īdulto: ſi voluerit appellatꝰ ⁊ petierit: pͥncipales ꝑſone ꝑ ſe l̓ ꝑ ꝓcuratores inſtructos cū mādato ad agēdum: ⁊cū ratōibꝰ ⁊ munim̄tis ad cāmſpectātibꝰ accedāt ad ſe. ap. ſicparati: vt ſi nobis viſuꝫ fuerit

expedire finito appellatōis articulo vel de partiū voluntateomiſſo: ꝓcedat̉ ī negotio pͥncipali: quātū de iure poterit etdebebit: his q̄ ī appellationibꝰa diffinitiuis ſentētijs interpoſitis antiquitas ſtatuit nō mutatis. ¶ Ꝙ ſi appellator q̄ p̄miſſa ſunt nō obẜuet: reputabit̉ nō appellās: ⁊ ad pͥoris iudicis redibit examē in expēſislegitimis ꝯdēnandꝰ ¶ Si āt appellatus ꝯtēpſerit hͦ ſtatutū: īeū tāꝙͣ ī ꝯtumacē tā ī expēſisꝙͣ in cauſa: ꝙͣtum a iure ꝑmittit̉: ꝓcedat̉ ¶ Iuſtū ē equidē:vt ī eū iura īſurgāt: qͥ ius ⁊ iudicē ⁊ ꝑtē eludit. ¶ Dē ī eodē

concertationi. ad id qd̓ dr̄ de apoſtolis. Rn̄det̉ id locū habere qn̄in iudicio appellat̉: ad id qd̓ dr̄ de v̓. his q̄ rn̄det̉ ꝙ illa nō eſt exceptio: immo determinatio l̓ ꝓteſtatio quedam. ⁊ hoc eſt tutius: ⁊tenet hoc ber. sͣ de elec. ꝯſiderauimꝰ. in pͥma glo.e Interlocutoria. Noͣ ius nouū: appellantē ab interlocutoriadebere ī ſcriptis appellare: ⁊ equiparat̉ appellatōi interpoſite adiffinitiua ex int̓uallovſqꝫ ad. x. dies. tuncem̄ eſt appellandum inſcriptis: ſꝫ ſi in cōtinēti appellet̉: ſufficit viua voce appellari. ff. d̓ap. l. ij. ⁊. ij. q. vj. adſi. ſꝫ ab interlocutoriain continēti. ⁊ ex int̓uallo appellandum eſtin ſcriptis vt hic. Etdixit goſ. ⁊ oſtien. pꝰeū: ꝙ aliud etiam iusnouū h̓ īducit̉. ꝙ qͥ appellat: cām cur appellat debet expͥmere ī appellatōe: ſꝫ ꝑ vetera iura ſufficiebat dicē appello ab iniqͣ int̓locutoria: ſic̄ ī diffinitiuis⁊ induxer̄t ad hoc sͣ deelec. cū dilecti. d̓ teſti.ſignificauer̄t. v̓. mandamꝰ. sͣ. e. dilecto. ⁊. c.dilecti. ⁊.c. ex parte.Sed her. ꝯͣ dicēs hoc nouū n̄ eē. dicēs ꝙ in illis d̓cre. bn̄ expͥmebat̉cā appellādi: ⁊ cū ber. credo ꝑ decre. sͣ. e. vt debitꝰ Itē dixit goſ. ꝙolim exͣ iudiciū n̄ cōpellebat̉ qͥs cām exprimer̄: vnde ⁊ qͦ ad hoc iſtd̓ius nouū dixit. Sed ber. ꝯtra dicēs. ꝙ ẜm ātiqͣ iura bn̄ tenebat̉.qͥ exͣ iudiciū appellabat cām expͥmere. ⁊ de hoc no. sͣ. e. cū cauſam īglo. vl. ⁊. c. ſe. in vnica glo. Iſtd̓ gͦ ſolū dicit ber. h̓ qͦ ad hoc ius nouū induci ꝙ ī ſcriptis appellet̉ in iudicio ⁊ exͣ. Cauſa āt ideo exprimit̉: vt videat iudex cui porrigit̉ appellatio: an iuſta fuerit vt ſic appellantē admittat vel repellat: vnde ſemꝑ papa ī cōmitiēdo appellatōes a grauamine interpoſitas ſcribit: ſi eſt ita.f Ad nos. maxīe ẜm quoſdaꝫ ẜm oſtien̄. in his q̄ de nouo īducithec ꝯſtitutio locū n̄ hꝫ: niſi in appellatōnibꝰ interpoſitis ad papā cūhoc h̓ expͥmat̉: ⁊ cū ſit penalis ⁊ ſic reſtringēda ⁊ ꝙ ſolū de appellationibꝰ interpoſitis ad papā intelligat̉: ſatis ꝓbat̉ ꝑ decre. de fo. compe. romana. jͣ. Rn̄. vbi hēs ꝙ archiep̄s de ꝯſenſu partiū n̄ pt̄ de cauſa cognoſcere appellatōis articulo p̄termiſſo: gͦ neceſſe ē dice̓ ꝙ decre. iſta loquat̉ ī papa. Sed ẜm pͥmā opinionē poſſet dici idē in qͦlibet alio iudice ordinario qͥ ꝑ ſimplicē querelā cognoſcere poſſit vtlegatus. vt. c. j. de of. leg. ſꝫ archiep̄s ꝑ quere lā cognoſce̓ nō pōt ⁊ iōpͥmo ē ſibi videndum: an appellatio deuoluat.g Appellandum. verbo: quia adhuc hodie ẜm oſtien̄. poterit facto appellare: vt. sͣ. e. meminimus. ⁊. c. ſuggeſtum. ⁊. c. hec. ſicut. dehoc sͣ de ap. vt debitus.h In ſcriptis. iſtud ſpāle ī appellatōe ad papā int̓poſita. Alij cōtͣ:⁊ facit ꝓ eis sͣ de ꝓbat. qm̄ ꝯͣ. Ad qd̓ dicit oſtien̄. ꝙ lꝫ n̄ fuerit in ſcriptis r̄dactū: poterit fides fieri. Sꝫ nūqͥd quelibꝫ ſcriptura ſufficiet.Dicit inno. ꝙ ſic: ſatis em̄ eſt ꝙ forma qͣ appellatū ē ī ſcriptis ꝓbari poſſu. Expeditiꝰ tn̄ ē ⁊ melius ꝙ ſcriptura ſit publica: l̓ autenticū ſigillū. sͣ de fi. inſtru. c. ij. ⁊ facit sͣ. e. li. de elec. vt circa.i Deproperet .i. feſtinet vel valde ꝓperet: prepoſitō de hic auget:ſic. C. de iudi. ꝓper andum.k Petat apoſtolos. inſtanter. ⁊. jͣ. xxx: dies. jͣ. eo. ab eo. vt in cle.ꝙͣuis. e. ti. ⁊ non intelligas de apoſtolis petro ⁊ paulo: ſꝫ de litterisdimiſſorijs. ff. de li. dimiſ. l. vna. ff. de v̓. ſig. l. dimiſſorie.l Exhiberi. ꝙ ſi n̄ exhibeāt̉ ⁊ poſtea iudex ī cā ꝓcedat. niſi appellatōi renūciatū eēt: īualidꝰ ē ꝓceſſus. jͣ. e. vt ſuꝑ. qd̓ ē veꝝ ſi debitisloco mō ⁊ tꝑe reqͥſitꝰ. eos exp̄ſſe denegat. l̓. jͣ. debitū tp̄s negligenterl̓ malitioſę trade̓ p̄termiuit. jͣ. e. ab eo. ij. Rn̄. Et noͣ. ꝙ iudex tradēdo apl̓os videt̉ appellatōi deſerre. sͣ. e. ti. dilectis. ad fi. qd̓ veꝝ ē qn̄iradit dimiſſorios l̓ reuerētiales ſecꝰ ſi reſutatorios: vt ſeqͥt̉ ſic nectermini delatio hꝫ vim delatōis: vt dicā. jͣ. e. ti. cū appellarōibꝰ.m Appellatōis. admittende vel non. ⁊ tūc ſequentia veniūt expoſitiue ad cauſam ob quam appellatum fuit.n Superioris. non dixit pape. ⁊ ſic no. ꝓ his q̄ sͣ dixi.o Delatū. ſolꝫ fieri ī dubio cū dubitat̉ de veritate appellatōis: al̓s

caueat penam. sͣ. ti. ꝓxi. c. j. Iohannes andree.p Indulto. a iudice a quo eſt appellatum: de quo dic vt sͣ. e. ti.cum ſit romana.Petierit. qꝛ nō ſufficit. ꝙ hoc gerat in mente: niſi hoc expͥmaore. ff. de v̓. ob. l. quicqͥd aſtringēde. Et noͣ. ꝙ ẜm iura vetera autrecipiebat̉ appellatioa iudice: vel a parteaut nō: nec ſtatuebatur terminus. In ſecundo caſu ſufficitmittere ꝓcuratoremad impetrandum etcontradicenduꝫ. Inpͥmo debet mittereꝓcuratorem ad ꝓſequendam cām appellatōis: ſꝫ de pͥncipalinil dicebat̉ ꝑ ātiquaiura: hodie autem ſihoc petit appellatus:tenet̉ mittere nō ſolum ad ꝓſequendaꝫcām appellatōnis ſedetiam pͥncipalem vth̓ vides: ſi huius cōſtitutōis penas euitare voluerit: ⁊ ſic addit ſolum iſta conſtitutio ⁊ non derogat.Sed contra. sͣ. eodēqua fronte. vbi hocvidetur eſſe in optione appellātis. So.quidam exponunt ibi ſi maluerit aduerſarius .ſ. appellatꝰ. Alijdicunt illud correctum per iſtud. Alij ꝙ decre. illa dat optionemappellanti ad quem appellare velit: non an velit principalem cauſam ad iudicem appellatiōis deferri. vel dic ꝙ ibi datur opuo anvelit coram eo ad quem appellauit litigare vel delegatum impetrare: ⁊ hoc cum appellatus non contradixit: vt h̓.r Per ſe. non datur optio: vt perſonam trahere poſſit. ſed cauſam. vnde iſtud vel quod ſequitur. non refertur ad poteſtatē appellati: ſed appellantis.ſ Munimentis .i. priuilegijs ⁊ inſtrumentis ⁊ om̄ibꝰ his: perque poteſt cauſa muniri: ſupra de do. ⁊ contu. c. fi. de electi. cupiētes. ſupra eodem li.a Finito. per approbatōem vel caſſatōem appellatiōis: quod eſtofficium iudicis ap. ij. q. vj. ad fi.b Omiſſo. quod non poſſet archiepiſcopus: ſupra de fo. compe.romana. j. Rn̄ſo.c Antiquitas. reuerenda. sͣ de tranſla. quanto.d Statuit .ſ. ꝙ appellans in eis appellationis cauſam non teneatur exprimere: ſed ſufficiat dicere appello ab illa iniqua ſententia. ⁊ iudex debet appellationi deferre: ⁊ poteſt ſtatuere terminum appellanti ad appellationem proſequendam. eodem ti. cumſit. Iohannes an.e Premiſſa ſunt. id eſt ſi cauſam appellationis non expreſſit īſcriptis. et apoſtolos non petijt. ⁊ inſtructus non venit vt hic dicitur. Io. an.f Condemnandus. non dixit condemnatus. Unde dixit oſtiē.ꝙ iudex principalis cauſe habet condemnationem facere. Sed dicꝙ etiam iudex appellationis ip̄am poteſt facere. jͣ. e. cum appellationibus. j. Rn̄. in fi.g Contempſerit. Quare hoc dicit: cū in volūtate appellantisreſideat ire vel nō ire. Hoc intelligit̉ ẜm ber. cum appellatꝰ hocapprobauit ſcilicet cum volebat coram ſuperiore cauſam ꝓſequi.Si igitur poſtea non ſeruauerit hoc ſtatutum .i. ſi non veniat inſtructus vt debet: contra ip̄m tanꝙͣ contra contumacem ꝓcedeturtam in expenſis ꝙͣ in cauſa. Et qualiter ꝓcedatur contra contumacem reum vel actorem lit̓. cont̓. vel non cont̓. vel quaſi cont̓.plene no. sͣ d̓ do. ⁊ contu. ꝓut.h Procedatur. per illum ad quem eſt appellatum. ſupra eodemſepe. ⁊. c. per tuas. nec eſt mirandum ſi tales taliter puniūtur. iuſtum eſt ⁊ cetera.Ius. sͣ. e. in pͥncipio.k Iudicem. qͥ appellatōem recepit: ⁊ terminum aſſignauit.l Partem. que venit inſtructa coram papa.m Eludit̉. qd̓ reprobat̉ sͣ de ali. mu. iudi. ca. fa. c. j. de poſtu.p̄la. bone. ij. §. nec nocebat. ff. de iudi. ſi preior.