Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

fuerūt ꝓpoſita diligēt̉ auditisac vtriuſqꝫ ꝑtis meritis eqͣ iuſticie lāce diſcuſſis prudēt attēdit id qd̓ p̄dicti abbas ⁊ ꝯuētus de honefac̄. ꝓpoſuerūt: intētionē videlꝫ actoris ex his q̄poſt litē ꝯtē. accidūt poſſe fundari: eaqꝫ debere ī iudiciū deuenire tūc locū hr̄e: ſic̄ ꝯgrueallegatū ē ſupͣ: videlꝫ qn̄ ex certa ⁊ exp̄ſſa cā ſpālit̓ nō ē actūEx his em̄ q̄ pꝰ inchoatū iudiciū eueniūt: qn̄ cā fuit expoſita ſpālis: nec debꝫ nec pt̄ iudicis animꝰ ad ꝓferēdā ſentētiāīformari. qꝛ cū certe cāe factaeſt mētio: vtpote donatiōis vl̓vēditiōis aūt alteriꝰ ſpecialisoportet īcepti iudicij tp̄us attēdi: vt liqͥdo cogͦſcat̉: an tūc īterfuerit actoris ꝓpter illa q̄ſpālē comitāt̉ cāꝫ: ⁊ neceſſarioadeſſe debēt veluti locꝰ ⁊ tp̄us⁊ hꝰ mōi q̄ ſūt ſollicite attēdenda: ⁊ ſine qͥbꝰ cā vacua ⁊ īualida cenſeret̉. Sed cū ē in genere abſqꝫ alicuiꝰ cāe declaratōepetitū: non ſic oportet acceptiiudicij tp̄us inſpici: qꝛ nō reqͥrunt̉: nec ſūt opportuna: nec attēdi pn̄t hꝰ mōi comitātia in hͦcaſu. Et licet aliqͥbꝰ curioſis qͥde his q̄ nō multū expediūt ſe-

pe diſceptāt: alit̓ forſā appareat qn̄ actū eſt cā aliqͣ nō exp̄ſſavtiliꝰ tn̄ videt̉ negocia tali expediri ꝯpendio: ꝙͣ ꝑ quādā exactā ſubtilitatē lōgo diſpēdioꝓrogari: p̄ſertī cū nōnulla provtilitate ꝯmuni ꝯͣ iuris aſperitateꝫ ex eqͥtatis māſuetudinetolerari noſcāt̉: vn̄ idē cardīaſis ꝯſiderās ꝙ ip̄i abbas ⁊ cōuētus d̓ bonefac. nō ꝓbauerūtlargitiōeꝫ ſuꝑ his regiā legitīeſibi factā ex qͦ ſpāliter vos īpetere videbant̉: ab hꝰ mōi eorūdē abbatis ⁊ ꝯuētus ī petitiōede mādato noſtro p̄habito fratrū noſtrorū cōſilio vos duxitſentētialit̓ abſoluēdos. Nosigit̉ cardinalis eiuſdē ſentētiāratā habentes eaꝫ auctoritateapoſtolica ꝯfirmamus.SOnifacius octauus.Um ab vno arbitrorū:¶vl̓ iudicū alijs pn̄tibꝰ etmādantibꝰ ſcripta ſnīa recitat̉habet̉ ꝑinde ac ſi ſimul eſſꝫ aboībꝰ recitata. Oportꝫ tn̄ vt isqͥ recitat: nō vtat̉ v̓bis ſingularis numeri: ſed pluralis: vtdicat: Nos tales iudices velarbitri pronūciamus ſeu ſtatuimus in hunc modū: licꝫ ſecus in elcctōe ſeruet̉ in qua vt

Diligenter. xxx. q. v. c. vltimo.t Lance. sͣ. e. xi. c. j.a Attendit. repetit quaſdam ex allegationibꝰ.Specialis. vt in caſu noſtro.y Tempus ⁊ locus. hoc vult dicere: ſi peto rem ex cauſtomationis: licꝫ de tꝑe ⁊ loconō adiecerim: qꝛ cumdonationeꝫ neceſſariocomitant̉ tp̄us ⁊ locꝰmihi nō ꝓdeſt: ſi pꝰ li.ꝯteſta. mihi donet̉ eadem res: cū de certa donatiōe oportuerit ītelligi certis loco ⁊ tꝑefacta. Si aūt rē petoture dominij vel quaſhic etiā ſi poſt li. ꝯtēius acquiro: fert̉ ꝓ meſentētia. ff. d̓ rei vēdiſi aūt .j. reſpōſo. ⁊. §.j. cū em̄ nullas ſpālisdominij cauſas exp̄ſſerim: non ſunt ibi concomitantie certorumloci ⁊ temporis: ⁊ id̓onō eſt vis quo loco vl̓tempore dominiū anteſententiaꝫ perueneritad mea Cenſeret̉ .ſ. donatio vel venditio velalia cauſa expreſſa merito cenſet̉ īualida: qꝛindubio regl̓ariter ꝓnūciatur contra actorem: ſupra de ꝓba. exlitteris: cum em̄ nō ſitꝓbata venditō certisloco ⁊ tempore facta:⁊ ſic ſit dubiū an̄ anteli. ꝯteſta. vel poſt fuerit facta: ſuccubet: etſic inualidū eſt ꝓbaractori cauſam ſine tēpore. Et nota ꝑ hanclitteraꝫ ꝙ tabellio ininſtrumēto debꝫ apponere locum ꝯtractus.Quidā tamē dicūt ſocū ſolum de conſuetudine apponi: cum de iure cautu non ſit. Seddic ꝯtra per hanc litteram ⁊ per decre. ſuprade ꝓba. qm̄. ibi. loca deſignādo ⁊cͣ. ad hoc. ij. q. vij. libellorū. C. deꝯͣhen. ⁊ ꝯmittē. ſtipul̓. l. optimā: sͣ de teſti. ex tenore: sͣ. qͥ fi. ſintlegi. ꝑ tuas. video ꝙ teſtis deponit de loco: sͣ de teſti. cū cāꝫ. j. ⁊ īiuribꝰ ſuꝑius allegatis: ſed par ē ꝓbatio inſtrumētoꝝ ⁊ teſtiū: defide inſtrumē̓. cū ioh̓es. C. eo. ti. in exercēdis: ergo ⁊ tabellio conſcribe̓ dꝫ locū. p̄terea forte ꝯfecit inſtrumētū ī loco ī qͦ nō potuit.h Comitantia .ſ. locus ⁊ tempus.c Diſceptant. qd̓ faciendū nō eſt: sͣ. e. li. de renū. c. j. jͣ. de here.c. ij. C. de ſum. tri. l. nemo.d Exp̄ſſa .ſ. qd̓ eſt qn̄ actū eſt cā exp̄ſſa: vt veniāt cōcomitantiatp̄us ⁊ locus: ⁊ licet forte de iure ſtricto id verū eſſet: de eqͥtate dicamꝰ ꝯͣriū. ff. ad. l. acqͥ. ita vulneratus. ad fi. ⁊ eqͥtas ſcpͥta rigorip̄fert̉. C. de iudi. placuit ar. bo. d̓ ſimo. lꝫ heli. ⁊. c. ꝑ tuas. 10. an.Prorogari. ad hoc sͣ. e. li. de offi. delę. ſi is cui. 10. an.f Noſcant̉. pone exempū. jͣ. de re. ꝑmu. c. vno ⁊cͣ.Huiuſmōi. q. d. ſi ex alia cauſa agāt rei iudicate nō obſtabitſentētia: sͣ de iudi. examinata. C. ce peti. here. hereditas. ff. de excep. rei iudi. ſi mater. §. j. et. l. et an eadē.h Nos igitur. vj. pars.cUm ab vno. ſi ex pl̓ibꝰ iudicibꝰ vel arbitris vnꝰ alijs p̄ſētibꝰ ⁊ mādātibꝰ ꝑ v̓ba pl̓alis numeri ferat ſentētiā: tenetſnīa: electio aūt ꝓnūciāda ē ꝑ v̓ba ſingularia. hoc dic̄. Dubitatiodecre. huiꝰ fuit: ex eō qd̓ dicit lex. ꝙ ex pl̓ibꝰ arbitris aut oēs debēt ſnīaꝫ dicē: aut nullꝰ. ff. de arbi. l. itē ſi vnꝰ. in. §. itē ſi plures.

ſed ſatis oēs vident̉ dicē cū vnꝰ alijs pn̄tibꝰ ⁊ mādātibꝰ ꝑlv̓dapl̓alis numeri ſnīaꝫ dic̄. hoc idē tenebat accur. ff. de ar. l. ſicutib Iudicū. ordinarioꝝ vel delegatoꝝ: ſit igit̉ hec eqͥꝑatio int̓iudices ⁊ arbitros: ad idē d̓ offi. dele. vno delegatoꝝ: lꝫ interdūſit grādis differētia. sͣ. e. ti. c. vl. sͣ. e. li. de ar. c. ij. cū ſil̓ibꝰc Et mādātibꝰ. gͦ ſialij pn̄tes eſſent: ſednō mādarēt ſecus: ⁊ſufficit ita eē ſcpͥtū.ff. qͥ ⁊ a qͥbꝰ. l. ꝓſpexit. vj. q. iij. ſcpͥtū eſt⁊ ſic taciturnitas n̄habet̉ h̓ ꝓ mādato:⁊ fac̄. jͣ. de reg. in. isqͥ tacet: ⁊ qd̓ ibi dixinec em̄ ī ſentētijs ꝓcedit ratihabitō: ſic̄ī alijs actibꝰ: & hͦ ixq. ij. c. j. sͣ d̓ his q̄ fi.a pla. cū vos: cautegͦ facit is ꝓ qͦ lata ēſnīa ab vno ſolo recitata: ſi de mādatoalioꝝ poſſit fidē facē ſic̄ de ſnīa: ⁊ facitqd̓ no. sͣ de offi. dele.cum in iure.d Scripta. qd̓ dicvt. jͣ. c. ꝓxi.e Oportꝫ. ncc̄itatēīportat. al̓s em̄ ſi ꝑv̓ba ſingularis nūeri ꝓnūciaret habētlocū ille. §. itē ſi plures. qd̓ veꝝ ītelligasniſi college: qͥ tamēhoc poſſent: ꝯmiſiſſent illi vices ſuas:nō ſolū in recitādo:ſꝫ etiā in ꝓnūciādo:tūc em̄ ille v̓bis ſingularis numeri vteret̉. Interdū tn̄ verbū oꝫ hone ſtatē deſignat. xxv. q. j. ca. j.vbi de hoc.f Statuimꝰ. ꝑ hocem̄ v̓bū ſtatuo bn̄ ꝓfert̉ diffinitiua ſentētia: ſupͣ de ver. ſig.in his.g Electiōe. de hocdic vt sͣ dixi de elec.ſic̄ cū. e. li. Sꝫ qͥd dices ꝯpromiſſū fuit ī tres vt deberēt eligē: qͥ ſecedētes ī ꝑtē pꝰ earedier̄t dicētes: ꝙ ꝯcordauerūt ⁊ ꝯmiſerūt vni electionē ⁊ ꝓnūciatiōꝫ illiꝰ de qͦ ꝯcordauerāt: qͥ eligit ticiū: alij duo reſiſtūt dicētes ꝙ n̄ d̓ illo: ſꝫ d̓ ſeyo fue̓at ꝯcordatū. Querit̉ an̄ debeat ill̓duobꝰ credi? Et oſti. qͥ hāc qōneꝫ dic̄ fuiſſe d̓ facto ī eccl̓a lugd̓.plene eā tractauit. sͣ de ꝓba. iij. ⁊ dixit ibi ſe int̓ cardiales optinuiſſe credēdū eē ill̓ duobꝰ: tū qꝛ magis credēdū ē duobꝰ ꝙͣ vni⁊ qꝛ duobꝰ credit̉ donec pͣriū ꝓbet̉: ⁊ vt fraus euitet̉: al̓s qͥ ꝓnūciaret: ſꝑ poſſet ius ſuū ſb̓trahē illi ī quē cōiter ꝯcordaſſēt: ⁊ qꝛfacultas ꝓbationū nō ē anguſtāda. sͣ vt li. nō ꝯte. qm̄: ⁊ qꝛ īpoſſibile ē. alioº ꝓbari in qͦ caſu etiā īterdū heretico credit̉. C. vehe̓. qm̄ ml̓ti. ī fi. ⁊ cōſpiratori. sͣ d̓ teſti. co. c. vl. Itē cū d̓ ꝯſcīaalicuiꝰ querit̉: credit̉ vni ſoli .ſ. qꝛ alit̓ ꝓbari nō pt̄. de homi. ſignificaſti. v̓. fi. ⁊ ad hoc bn̄ facit ip̄a decre. tercio. ⁊ ſic dixit ītelligendā decre. cū dilecti. de elec. vt illi tres vl̓ duo deponāt: ⁊ d̓ꝯſenſibꝰ alioꝝ ⁊ d̓ ꝓprijs. In ꝯͣriū videbat̉ .ſ. ꝙ credēdū eēt t̓ciotanꝙͣ a duobꝰ ad id officiū deputato. ar. ff. ſi meſ. fal. mo. di. l.j. sͣ d̓ teſti. co. p̄tea: nec vr̄ credēdū duobꝰ: cū videāt̉ ī ſuis teſtīonijs ſingl̓ares. iij. q. ix. pura. de elec. cū dilecti. d̓ accu. cū dilectiItē vidēt̉ illi teſtificari d̓ ꝓprio ic̄o. ⁊ ſic n̄ ſt teſtes idonei. C. d̓teſti. l. oībꝰ. iiij. q. iij. §. itē ī crimīali. v̓. itē nullꝰ idoneꝰ. ſꝫ negari n̄ pt̄ qͥn iſti duo poſſint ꝓbare ſaltē diſſenſū tercij .ſ. ꝙ ip̄etercius ꝓnuncians non conſenſerat in illum. nec de illo fuerat ordinatum. conſiliuꝫ tamen eſt tutum ad has fraudes euitandas. ꝙ ipſi compromiſſarij habeant tabellionem: et ſcribi