donauiſſe: cū illa potiꝰ ſua vr̄ītētio: vt qꝛ p̄fatū monaſteriūppl̓eti tot ⁊ tātoꝝ bonoꝝ largitōe ditabat abbas ⁊ ꝯuētꝰ ip̄iꝓ ſua ſuoꝝqꝫ ſalute mōaſteriūꝯſtruere tenerēt̉: p̄ſertī qꝛ monaſterio qd̓ nōdū erat: aliqͣ fieri donatio nō valebat. ¶ Premiſſa v̓o ꝯceſſio facta mōaſterio d̓ bonefac̄. ab abbate ⁊ ꝯuētu monaſterij ppl̓eti nll̓m ꝓrſei videbat̉ afferre ſuffragiū: ꝓeo potiſſime ꝙ pꝰ litē ꝯte. ⁊ ꝓceſſum iudicij facta fuerat: ſic̄clare patebat ex īſtrumēto p̄fato: vn̄ cū ius ſi qd̓ in p̄dictisip̄i mōaſterio d̓ bonefac. ex cōceſſiōe hꝰ mōi ꝯpetebat: ī iudicio mīme deduxiſſet: qꝛ viderinō pt̄ illd̓ veniſſe: qd̓ pꝰ modūaccidit: ꝓnūciari vtiqꝫ ſuꝑ petitis n̄ pot̓at ex eadē. Pro ꝑteaūt alt̓a dicebat̉ ꝙ cū rex ip̄eſua ꝓbitate ac ſtudio ab īfidelibꝰ loca ꝯqͥſiuerit ſupͣdc̄a: donatio aui vl̓ pr̄is ip̄iꝰ pͥus facta d̓illis: cū ad cultū fidei ꝑueīrētregē eūdē qͦ ad hec ſic ꝑ eū pꝰmodū acqͥſita obligare nō potuit cū ſua ꝓpͥa fct̄a eēt: ⁊ viderēt̉ ab alijs bonis hereditarijs ſeꝑata. ¶ Porro p̄fata cōceſſio facta mōaſterio d̓ bonefac. a mōaſterio ppl̓eti: lꝫ pꝰ acceptū iudiciū cāeqꝫ ꝓceſſū int̓uenerit: ꝓdeſſe tn̄ ⁊ valere debebat: cuꝫ ꝓ actore qd̓ de iureſuo ex cā idō ea ꝙͣuis ſuꝑueniēti appareat: ſatis ſufficere videat̄: ſatiſqꝫ eē ſi ꝓut ſeruat̉ ī reoīterſit ip̄iꝰ tꝑe ſnīe ꝓferēde.Sꝫ ad hͦ ꝑs vr̄a rn̄dit: ꝙ cū tāſupͣdicti aui donatio ꝙͣ locorūacqͥſitio p̄miſſoꝝ fuerit nomīeregni facte: mēoratꝰ rex donationē ſeruare hꝰ mōi tenebat̉.¶ Ceteꝝ p̄dicta mōaſterij populeti ꝯceſſio mōaſterio de bonefac. auxiliari n̄ pot̓at ī hacꝑte: qꝛ cum qͥs egit ex aliquacerta ⁊ ſpeciali cauſa: ⁊ poſteaſiue alia ſiue ſimilis ei quam
expoſuit accidit videri nō poteſt illam in iudiciū deueniſſecū iudex tūc ꝓſpicere ac attēdere dēat diligēt̉ an̄ ex ea oīnoeadē q̄ priꝰ exp̄ſſa extitit: vtpote q̄ tūc et̄ ꝯpeteret actoris ītētio ſit fūdata. ¶ Secꝰ at̄ cū egitvl̓ petijt ī genere nll̓iꝰ certe vl̓ſpāl̓ cāe faciēs mētiōꝫ: videlꝫqꝛ generalit̓ forte ꝓpoſuit aliquē obnoxiū eē ſibi vl̓ ad ſe iure dn̄ij vl̓ qͣſi rē aliquā ꝑtineretūc .n. hͦ p̄cipue ē īſpiciēdū iudici: an ſufficiēt̉ vl̓ mīme d̓ iure vl̓ ītētōe ꝯſtet actoris: vn̄ ſide hͦ ex cā et̄ pꝰ modū accidētiliq̄at: pt̄ ⁊ dꝫ iudex et̄ ſi apꝑeatminꝰ iuſte a pͥncipio fore actūſuū exīde aīm īformare: qm̄ etſi petitū fuerit īdebite: nō ob hͦtn̄ minꝰ valuit ⁊ tēuit iudiciūſb̓ſecutū ¶ Nec illiꝰ acta l̓ geſtaꝓpt̓ea minꝰ valida extiterūt:nec et̄ iudex ip̄e cognita talit̓vitate ꝓnūciare ī ꝯͣriū poſſꝫ cūlibera ꝯſcīa ⁊ ſecura ¶ Nō prodēſſet et̄ multū reo: ſi tc̄ ſorteī ip̄m ex hꝰ mōi ſuꝑueniēti cāꝯdēnatio n̄ ferret̉: cū mox alioīſtituto iudicio foret ex illa merito ꝯdēnādꝰ vn̄ ⁊ ſi actori ſuāex ſuꝑueniēti cā ītentōꝫ ſufficiat fūdauiſſe cū egit aliqͣ cā ſpālit̓ n̄ exp̄ſſa: ſecꝰ tn̄ ē: ſi certā ⁊ſpālē ī ſua petitōe ſb̓iūxerit: niſi pꝰ modū ītentōꝫ ſuā ex eadēꝓrſꝰ quā priꝰ exp̄ſſit ⁊ tc̄ et̄ cōpetēti cā fūdarit ¶ Quare cūmēoratꝰ abbas moaſterij de bonefac. ꝓpoſuerit ſepefatū locūd̓ roſel. cū ſuis termīs ad ip̄mmōaſteriū ex p̄dc̄i regis largitiōe ſpectare: nec de aliqͣ factaip̄i mōaſterio ſr̄ hͦ ab eodē r̄gecōceſſiōe docuerit on̄derit autdonatiōꝫ quōdā factā illi d̓ hisab abbate ⁊ ꝯuētu monaſterijppl̓eti: q̄ nec ī ſua petitiōe fuerat exp̄ſſa: nec et̄ an̄ fc̄a: nullūꝓfecto ꝯmodū ex ea reportaredēbat. ¶ Prefatꝰ igit̉ cardīal̓p̄miſſis oībꝰ ⁊ alijs q̄ hīcinde
n Dōauiſſe. bn̄ dicebat: qꝛ ex nullo v̓bopoſito ī donatōe fct̄amōaſterio populetipatebat fuiſſe hāc volūtatē donātis: ꝙ locꝰ d̓ roſell̓ daret̉ monaſterio d̓ bonefac. ⁊ecce qd̓ ſeqͥt̉ cū illa ⁊o Nō valebat. adhoc de eccle. edi. adaudiētiā. ij. vbi d̓ hͦd̓ d̓ſpo. īpu. ad diſſoluendū: ⁊ .xxxij. q. ij.qd̓ n̄ formatū.Accidit. ⁊ iō aliaītpellatōe opꝰ ē. ff.iudi. n̄ pt̄. ⁊. .l. ſolēꝰIudex gͦ nōſſꝫ exalia dōatōlaēex qͣ actū n̄ fuit: vt ī p̄dicta. l. ſolemus.ro ꝑte v̓o alt̓a.ſ. mōaſterij d̓ bōefac.⁊ hec ē t̓ciā ꝑs. ⁊ bn̄allegaſſēt h̓ īachiſi res dōate n̄ ꝑtinuiſēt ad r̄gnū: qꝛ nil diſpone̓ potuiſſet. ſꝫ qͣad r̄gnū ꝑtīebāt. lꝫ īla n̄ poſſidēt. ius qd̓ī eis habuit dare potuit. ff. d̓ fūdo do. ſilū. maxīe ſb̓ ꝯditōevt sͣ. ⁊ ad hoc obligare potuit ſucceſſorēvl̓ male allegabāt exeo: ꝙ ꝯditional̓ obligatio bn̄ aſtrīgit ſucceſſorē. inſti. d̓ v̓. ob.§. ex ꝯditionali. ff. deꝓba. pactū.r Separata. bonorū ſeꝑatio nō hꝫ locūniſi ī c̓tis caſibꝰ no.ff. de ſeꝑati. l. j.ſ In reo. qͥd ſi rempetitā tꝑe li. ꝯte. poſſideat: ſꝫ tꝑe ſnīe ſinedolo deſijt poſſide̓ abſoluit̉. ſi vo tꝑe litisꝯte. non poſſideat. ⁊ꝑe ſnīe poſſidet ꝯdinat̉. ff. d̓ rei ven. ſitātad exhi. l.riguqjs: sͣ d̓ exSic̄ gͦ ex cāeniēti pꝰ li. ꝯte.abſiut̉ l̓ ꝯdēnat̉ reus. ſic videt̉ ī actorevt ex cā pꝰ li. ꝯte. ſuꝑueniēti ſibi debeat reus ꝯdēnari. ſꝫ hoc n̄ ēveꝝ. vt. jͣ. ptꝫ. ⁊ pt̄ eērō. qꝛ qͥ agit ex certacā maxime pꝰ li. ꝯtēmutare illā n̄ pt̄. necaliā allegare. cū ſuꝑalia ꝯteſtatō n̄ ſit fc̄a⁊ ita ex cā illa ex qͣactū ē. dꝫ ferri ſnīa:ſꝫ reꝰ qͥ ꝯueīebat̉ ſi n̄poſſidebat tꝑe litisꝯte. hoc dice̓ debuit.⁊ fuiſſet abſolutꝰ. ſi id ꝯſthi. tigni. §. ſi qͥs. ⁊. §. ceteꝫt Sꝫ ad hoc. qͣrta ꝑs ī qͣa Ceteꝝ. rn̄det ad ſcd̓mb Sp̄ali. ī libello exp̄ſſac Poſtea .i. poſt litis ꝯte
d Alia puta qꝛ petebat̉ res ex cā donatōismō petit̉ ex cā vēditōisforte facte pꝰ li. ꝯte.e Sil̓is. vt cū petētur ex cā donatiōis facte a rege: mō fit fidesde donatōe fct̄a ab alioputa moͣſterio ppl̓eti:vt h̓ allegabat̉: gͦ ſil̓iscā ſed ab alia ꝑſona ⁊alijs loco ⁊ tꝑe: ⁊ hisq̄ comitant̉ cāꝫ.Tūc .ſ. tꝑe li. cōte.g Obnoxiū. tal̓ general̓ libellꝰ ī ꝑſonalibus actiōibꝰ nō dꝫ admitti: sͣ de libe. Iob. c.vl̓. tn̄ valet: ſi r̄cipiat̉⁊ ſibi īputet reꝰ qͥ cāꝫ n̄fec̄ expͥmi ī libello. C.de āna. excep. ſi ex ml̓tis. In realibꝰ cōiteradmittit̉. ff. de excep.rei iudi. ſi mr̄. §. eadē.⁊.l. ſꝫ an e adē. §. actōneſ: ⁊ d̓ hͦ plene sͣ d̓. li.ob. c. ij. ⁊. ff. d̓ edē. l. j.h Qm̄. ⁊ ſic ꝓximūdc̄m tribꝰ rōnibꝰ ꝓbati Iudiciū. ac ſi iuſtepetijſſꝫ: dūmō iuris ordo ẜuet̉ ī iudicio: qͥ ſeruari dꝫ: ⁊ ſnīa tenet ꝯͣeū ⁊ ꝓ eo: lꝫ ferat̉ ꝯͣ iuslitigatoris. niſi fueritappellatuꝫ. ij. q. vj. §.diffinitiua: ⁊ sͣ. eo. ti.cum inter vos.k Nec et̄. ſecūda rō.l Cōſcīa. ſi em̄ generalit̓ dixerit eū obnoxiū: ⁊ illū iudex tꝑe ſētētie obnoxiū reꝑit: ſieū abſoluerit: ꝯͣ ꝯſcīaꝫiudicaret: ⁊ ī hoc caſuex abſolutoria ſnīa ꝑpetuo ⁊ ex oī cā parat̉exceptio rei iudi. ſꝫ nōſic: cū ex certa cā petijtqꝛ tc̄ tm̄ ex illa cā ꝑat̉exceptio: de cā poſ. c.vl. ⁊ dixi sͣ ī mag̓ glo.m Et non ꝓdeſſet.tercia ratio.n Iudicio. videt̉ hicꝙ ſi iudex ꝯdēnet reūex ſuꝑueniēti. cā: eēdeꝫꝓbatōes habite, ī pͥmoiudicio valeāt ī alio īſtituto ex eadē cā: ꝯͣriūtenet̉: qꝛ noua ē cā: etnouū ē iudiciū: vn̄ cuꝫſint lite n̄ ꝯte. receptiꝙͣtū ad hoc nō deberētvalē: iuxͣ illā regulā teſtes recepti li. n̄ ꝯte. n̄valēt. Suꝑ hoc poſſetforſā dici: vt tradit̉ sͣd̓ teſti. pn̄tata. C. e. l.vl. ber. vl̓ dic: ꝙ general̓ illiꝰ negatō q̄ ſe negat obnoxiū ītelligit̉ꝯte. li. ſuꝑ oī obnoxitaet̄ poſtea emergēti: vel dic ꝙ hec v̓ba ſt̓ allegatio ꝑtis. nec poEgit. teali vl̓ ꝑſonali: vt dixi ſuꝑ v̓bo obnoxiū. nūt ius.Tūc .i. tempore litis conte.Ante .ſ. ante petitionē vel litē ſuꝑ ea conte.Prefatus itaqꝫ. quinta pars.