aīarū cura nō īminet valeantobtinere: poſſint ſi alid̓ nō obſtat canonicū libere diſpēſareOnifacius octauus.De filijs preſbiterorum.Squi defectū patit̉ nataliū: ex diſpēſatōe pt̄ ep̄i liciAIte ſi ei alid̓ canonicū nō obſtat ad ordīes ꝓmoueri minores: ⁊ obtinere bn̄ficiūcui cura non īminet aīaꝝ: dūmō ſit tale ſuꝑ qͦ ꝑ ip̄m ep̄m valeat diſpēſari. ¶ Ad ordīes qͦꝫmaiores vl̓ bn̄ficia ſuꝑ qͥbꝰ neqͥt ep̄us diſpēſareꝫ ſine diſpēſatiōe ſedis apl̓ice ꝓmoueri nō

pt̄. ¶ Ille v̓o cū quo ꝑ ſedē diſpēſat̉ eandē: vt p̄miſſo nō obſtāte defectu valeat ad bn̄ficiūetiā ſi curā animaꝝ habeat ꝓmoueri: nequit. p̄textu diſpenſatiōis hꝰ mōi: quā exorbitantem a iure oportet veluti odioſam reſtringi: niſi vnicū beneficiū obtinere.¶ Dem.Iis cū quo fuit ꝑ ſe. ap.diſpēſatū: vt nō obſtātedefectu nataliū queꝫ patit̉: adoēs ordīes ꝓmoueri valeat: etobtīere bn̄ficiū: et̄ ſi curā hēataīaꝝ diſpēſatiōꝫ aliā tacito dep̄dicto defectu pꝰ modū obtineat a ſede prefata: vt duo aut

ꝙ nō omniū q̄ a pͥncipibꝰ fiūt rō reddi pt̄. ff. de legi. nō oīm: et dehocs de reſcrip. ſi qn̄: tn̄ ſatis eque ꝯcordādo ad alia iura de. xvijan. ꝯſtituiſſet ſic̄ ī ꝓcuratore ad negocia dicimꝰ. jͣ. de ꝓcu. qͥ generalit̓. §. vl. ⁊ ſic̄ de aduocato. ff. de poſtu. l. j. et. iij. q. vij. §. tria: ſꝫvt p̄dixi ſic placuit pͥncipi: ⁊ ſufficit ſic ſcpͥtū eē. ff. qͥ ⁊ a qͥbꝰ ꝓſpexit. vj. q. iij. ſcpͥtū eſt īlege. sͣ de fer. c. ij. ī pͥn.e Nō īminet. ī illisergo ſecꝰ ſic̄ ⁊ in parochialibꝰ eccleſijs: sͣ deelec. lꝫ canō: ⁊ hͦ fortevoluit dicē io. qͥ no. d̓elec. cū dilecti. ꝙ ī minoribꝰ dignitatibꝰ ſimplex ep̄us dabit veniāetatis: vel forte aliterintellexit.i Canonicū. qꝛ nonſūt illegitimi: n̄ corꝑeviciati nec bigami neccriminoſi.¶ Diſpēſare. ſꝫ nūqͥdꝓmouēdo diſpēſat? dehoc vide. lj. di. qͥ in aliquo. liiij. di. ſi ſeruꝰ. īj. gl. lxxxj. di. ſi qͥs ſn̄.xvj. q. j. eccl̓ia de ꝯceſ.p̄ben. lr̄as de ſciſ. fraternitatis: ⁊ ꝑ modernos de fi. p̄ſby. veniēs⁊ d̓ cle. cōiu. diuerſis.⁊ ſatis ē euidēs ar. qd̓ꝓmouēdo nō diſpēſatqꝛ punit̉ ꝓmouēs: sͣ de elec. nihil eſt: ſed hic determinatū eſt de patiente defectū in etate. qͥd de patiente defectū in ordinibꝰ ſi eligat̉ad tales ꝑſonatus vel dignitates ſine cura: nūqͥd neceſſaria ē ep̄idiſpēſatio: vel an de iure cōi ad illa talis eligi poſſit; tenent īno.ber. ⁊ cōpoſt. ꝙ de iure cōi ad illa talis eligr poſſit: ar. a ꝯͣrio decre. cū ī cūctis. §. inferiora: ⁊ dicit idē eodē ar. ꝑ decre. sͣ. e. p̄tereaad. c. lx. di. ꝑ totū rn̄dent illa correcta ꝯͣria ꝯſuetudine: vel cū ibidicat̉ ī archidiaconū nō debere quē aſſumi: niſi ſit diaconꝰ: ī p̄poſitū niſi ſit p̄ſbyter: pꝫ illa correcta ꝑ decre. cū ī cūctis. §. īferioraq̄ de ordine nihil dixit: ⁊ ꝑ id qd̓ ibi dicit ſi moniti nō fuerīt ⁊cͣ. ⁊hoc no. īno. in p̄dicto. §. ⁊ de re iudi. cū olim: ⁊ cōpoſt. e. ti. dudūj. ad decre. dudū. ij. dicūt ꝙ idē iudiciū eſt qͦ ad pl̓alitatē: vel allegatio fuit illa. oſti. ꝯͣ in decre. p̄dicta p̄terea: ⁊ ī decre. cū ī cūctisꝓ qͦ facit qd̓ nō ber. de his q̄ fi. a ma. par. c. ex ore. ī glo. qꝛ erat:⁊ hec opinio exp̄ſſa erat ī deciſa ip̄iꝰ decre. ex ore. ⁊ ꝓbat̉ optīe deelec. dudū. .i. ad id qd̓ dr̄ de capitulis. lx. di. ꝑ totū: in qͥbꝰ dicit̉ ꝙarchidiaconꝰ diaconꝰ ⁊ p̄poſitus p̄ſbyter debet eſſe: dico ẜm oſti.ibi ſubaudiendū: vel ſubdiaconus cum in ep̄m etiā poſſit eligi: decta. ⁊ quali. a multis.a S qui. cū illegitime natis diſpēſant ep̄i ī mīoribꝰ ordinibꝰ ⁊ bn̄ficio ſine cura: dūmō ſit tale in qͦ al̓s diſpēſare poſſit: ī alijs diſpēſatio pape reqͥrit̉: ſi diſpēſatū fuerit cū aliqͦ qd̓ non obſtāte vllo defectu poſſit ad curatū bn̄ficiū ꝓmoueri: p̄t extu illiꝰ diſpēſatiōis nō poterit duo bn̄ficia mſil̓ obtinere. emanauit ad declarationē eoꝝ q̄ no. sͣ. e. ti. c. pe. et vlt.b Defectū. indiſtīcte ītelligo: ꝓut iacet de quocūqꝫ defectu: ſiueſit ſpuriꝰ ſiue adulterīꝰ vel naturalis: licet al̓s qͦ ad ſucceſſiōesdiſtinguat̉. nec ita defacile diſpēſet̉ cū vno ſic̄ cū reliquo: ⁊ ſic intelligat̉: sͣ de renū. niſi cū pridē. §. ꝑſone v̓o ⁊cͣ. eſt em̄ dignꝰ veniaqui alieno vicio laborat. C. de naturali. libe. l. legem.c Diſpenſatione. nūquid promouendo diſpenſet? vide remiſſiones quas dedi: sͣ. c. proxi.d Ep̄i. in ꝯtrarium videbat̉: sͣ eo. lr̄as: vbi papa cū talibꝰ ī clericatū diſpēſat: ſed ratio eſt qꝛ petitū fuit a papa: nam ⁊ ep̄us poterat: vt no. ber. e. ti. c. vltimo.e Canonicū. facit quod dixi sͣ. c. proxi.f Beneficiū. intelligo ſimplex: qꝛ in ꝑſonatu vel etiā dignitateſine cura: vt sͣ. c. ꝓxi. nō credo ꝙ diſpēſare poſſint: ad hoc ī eodēti. ⁊ de p̄ben. c. vlt i. ⁊ de hoc de elec. dudū. ij.g Tale. qꝛ nō paternū īmediate ſuꝑ qͦ nō pt̄ ep̄us etiā cū legitimo diſpēſare ẜm vin. sͣ. e. ex tua. goſ. ī ſūma huiꝰ ti. §. circa aliudbar. brix. lvj. di. in ſumma ber. ⁊ pe. de ſap. in p̄dicta decre. et tua⁊ inno. e. ti. c. vl. ẜm io. qui hoc no. lvj. di. in ſūma: ⁊ tan. ī dictadecre. ſꝫ dixit vin. ꝙ ſi tn̄ eſſet ep̄us hoc facere nō auderet. goſ. sͣ d̓elec. īnotuit. rai. ī ſūma huiꝰ ti. ⁊ oſti. ī dicta decre. tenēt ꝯͣriū ad

decre. pe. sͣ. e. ti. rn̄dent ꝙ de illegitim o loquit̉: de tali forte beneſicio loqui voluit hec lr̄a: vel intelligas de bn̄ficio qd̓ habeat eccīamcuratam annexam. ad hoc. jͣ. de p̄ben. ſuꝑ eo. vel de beneficio qd̓ex priuilegio conſuetudine vel ſtatuto requirat ſacrum ordinem.qꝛ cum in ordine tali diſpenſari non poſſit: ergo nec in beneficio:quod illum ordinemrequirit. de conſtitu.tranſlato. .j. q. iij. ſiquis obiecerit. ⁊. ca.ſi quis p̄bendas. ⁊ ēſi. qd̓ dixi sͣ d̓ r̄ſcrip.ſi eo tempore.h Maiores. hoc ītellige de ſeculari clerico. nam in regulari ſecus eſt: qꝛ d̓ iuretalis ꝓmouet̉ ad ſacros: sͣ. e. t. c. j. l. lvj.di. c. j. ⁊. ca. naſci: ⁊hoc tenet io. lvj. di.in ſumma ber. sͣ. eo.c. vlt̓. gof. in ſummahuiꝰ ti. ī. §. circa filios: nec ꝑ hoc intelligitur diſpenſatum īepiſcopatu. ar. d̓ ſē.excom. qꝛ ꝑiculoſuꝫ.de ꝯceſ. p̄ben. dilectꝰ.vbi de hoc ꝑ inno. ⁊oſtien. xij. di. nos cōſuetudinem. ⁊ .jͣ. c.ꝓximo.i Sedis apo. necſufficit diſpenſatio legati: vt sͣ. e. ti. c. penul. ⁊ dic vt ibi. Sꝫ quero quare epiſcopus diſpenſat in criminibus ab adulterio citra:⁊ nō in deefectu? ſo. facilius delet̉ irregularitas ꝓueniens exͣ crimine: purgat̉ em̄ ꝑ penitentiam: non ſic in defectu .xxvj. di. deīde: vel maior eſt irregularitas ꝓueniens ex origine ꝙͣ ex crimīe:qꝛ pͥma ex natura: ſecunda ex accedenti. ſed naturalia immutarinon poſſunt. vj. di. §. vlt̓.k Sedem. eadem rōne dico idem de illo cum quo diſpenſaturꝑ ep̄m vt poſſit ad minores ordines ⁊ ad bn̄ficium ſine cura licite ꝓmoueri: cū eadem ſit rō.l Defectu. ꝓpter hoc a ſecularibꝰ nō repellit̉ honoribꝰ. ff. de decuri. l. ſpurij. ⁊. l. generaliter. §. ſpurios.m Odioſam. jͣ. de regu. iu. odia. cum ſuis concr.n Obtinere. ꝯcor. jͣ. de p̄ben. nō pōt. ij. rn̄ſo.a Uis cū quo. Si ille cum quo ſuꝑ defectu originis in curato bn̄ficio fuerit diſpenſatum eo tacito ſuꝑ pluralitate diſpenſatōem obtineat: nō valet diſpēſatio.b Sedem. qꝛ alius non poterat: sͣ. c. ꝓximo: ⁊ eadem rationeidem credo in ep̄o: ꝙ ſi diſpenſauerit cum tali: ꝙ poſſit ad minores ordines ⁊ ſimplex bn̄ficium promoueri: ⁊ poſtmoduꝫ tacitode defectu impetretur diſpenſatio ſuꝑ pluralitate talium bn̄ficiorum non valet diſpenſatio ꝓpter eandem rationem: quia non ēveriſimile ⁊cͣ.c Defectu. iſte defectus tribꝰ de cauſis ordinū ⁊ bn̄ficioꝝ ꝓmotioneꝫ īpedit. pͥmo ob ordinis p̄rogatiuā. xxvj. di. c. penl̓. ⁊ vl.de exceſ. p̄la. inter dilectos. C. de digni. neqꝫ famoſis. li. xij. ſecūdo ob deteſtatōem paterni criminis: qd̓ punit̉ in filio: vt ꝑ id puniat̉ pater. xxiiij. q. iij. §. ſed qui. ff. qd̓ metus cauſa. l. iſti quidē..§. vl. tercio ꝓpter incontinentiam paternam: que timet̉ ī filio:iuxta illud. Sepe ſolet filius ⁊cͣ. vj. q. j. §. veꝝ: ⁊ ideo ſtilus ē curie: ſi paterne nō ſit ⁊cͣ. defectus āt ē: ſed nō culpa. lvj. di. noſci.⁊ de pur. ca. accedens.d Om̄es. caute ponit̉ hoc in diſpenſatiōe: ⁊ ſuꝑ hoc vide quodno. ber. ⁊ moderni. sͣ. e. lr̄as.e Defectu nataliū. ſuꝑ qͦ diſpenſatōem habuer̄t. ſed nōne ſb̓latus erat ille defectus ꝑ pͥmam diſpenſatōem: perinde igit̉ debethaberi: ac ſi illegitimus nō fuiſſet. ⁊ ſic ē ꝯtra. ff. de edil. edic..l. qd̓ ita. l. di. ferrū. de reſcrip. eā te. ī fi. ff. de natal̓. reſti. l. queris: lr̄a infra cū nō ſit veriſimile ⁊cͣ. ſoluit ꝯͣ. nec ob. lex qd̓ ita:qꝛ h̓ de originis naturali defectu loquit̉: ibi de morbo accidētali:qd̓ facilius tollit̉: vt sͣ dixi. c. ꝓximo. c. ferrū loquit̉ qͦ ad ſalutēanime ⁊ de peccatis q̄ purgāt̉: ⁊ ſic. c. eā te. ⁊. l. queris. loquūt̉ d̓quadā plena reſtitutōe nataliū.f Sede p̄ſata. alius em̄ dare nō poſſet: ad hoc facit. jͣ. d̓ p̄bē.