Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

aliene p̄ter ſuꝑioris ip̄iꝰ licētiādebeat ordinare: ſuꝑior ītelligit̉ ī hoc caſu ep̄s de cuiꝰ dioc̄.ē is qͥ ad ordīes ꝓmoueri deſiderat oriūdꝰ: ſeu in cuiꝰ dioc̄.bn̄ficiū obtinet eccl̓iaſticum:ſeu hꝫ licet alibi natꝰ fuerit domiciliū ī eadeꝫ. Inferioresqͦꝫ p̄lati religioſi vel alij: niſieis ꝙ ſuos clericos aūt ſubditos poſſint a qͦ voluerīt ep̄o facere ordinari a ſede apl̓ica ſpecialit̓ ſit īdultū: vel officialesep̄i cū ad hoc ſe ip̄iꝰ officiū nōextēdat: hꝰ mōi nequeūt licentiā īpartiri. Ep̄o aūt ī remotis agēte ip̄iꝰ in ſpūalibꝰ vicarius generalis vel ſede vacātecapitulū ſeu is ad quē tunc tēporis admīſtratio ſpūaliū noſcit̉ ꝑtinere: dare poſſunt licētiā ordinādi. Religioſi v̓o aſuis ſuꝑioribꝰ ī nō exēptis poratibꝰ deputati priores ⁊ eorūſocij poſſunt a locoꝝ dioceſa-

nis ꝙͣdiu morāt̉ ī ip̄is pͥoratibꝰordinari licite: licet nō ſint deeoꝝ dioceſibꝰ oriundi.Sem.Ullus ep̄us vel quis aliIus infanti: niſi forte religionē ītraret ſeu illitterato: ſꝫnec abſqꝫ ſui ſuꝑioris licentiahomī dioc̄. aliene clericalē p̄ſumat ꝯferre tōſurā nec etiā cōiugato: niſi volēti religionē ītrare aūt ad ſacros ordīes ꝓmoueri: ꝓut ē ſacris canonibꝰ diffinitu. Qui v̓o ꝯͣfecerit: vt īqͦ peccauerit puniat̉ ꝑ vnū annū a collatōe clerical̓ tōſure dūtaxat nouerit ſe ſuſpenſum.I Onifa. viij.De etate ⁊ qualitate ⁊ ordinepreficiendorum. Rubrica.Ermittimꝰ vt ep̄icū his qͥ. xx. annūꝯpleuerit: ꝙ dignitas vl̓ ꝑſonatꝰ qͥbꝰ

e Ordinare. sͣ. c. proxi. cum ſuis concor.f Hoc caſu .ſ. in dāda tali licētia: hoc dixi: qꝛ ml̓tis alijs modis dicit̉ quis ſulus alterius ⁊ de eius foro: qd̓ dic vt sͣ defo. cō. c. vlti. ⁊. ff. de iu. heres abſens. §. j.g Ep̄us. ergo non inferior: vt. jͣ. §. proxi. ⁊ eſt ſi.h Ordines. qͦſcūqꝫmīores vl̓ ſacros.sde elec. cum ex eo.i Oriundus. dicit̉em̄ qͥs ibi domiciliūretinere: vnde oriūdus eſt. ff. de ſena. l.penul.k Eccleſiaſticū addifferētiā alteriꝰ beneficij vel ꝓuentusſecularis: ⁊ talia eccleſiaſtica beneficiaſine inſtitutōe canonica obtineri n̄ poſſūt: vt. jͣ. d̓ reg. iur̄.c. j. cū ſuis ꝯcor. ⁊ ītelligo ſiue iſtud ſitbn̄ficiū ꝓpter qd̓ ordinē recepit ſiue nōcū generalit̓ ⁊ nō diſtinguendo loquat̉:vnd̓ nec diſtingueredebeo. ij. q. v. ꝯſuluiſti: sͣ d̓ trāſi. int̓ cor Domiciliū. pt̄ qͥshr̄e domiciliū ī pluribus locis. ff. ad munici. l. aſſumptio. §.iuris prudentibꝰ: defo. cōpe. ex ꝑte. b. sͣ.d̓ reſcrip. dilectꝰ. ij.qd̓ veꝝ ē: ſi ī vtroqꝫſe eqͣliter collocauitvt ibi: ⁊ jͣ. de ſepul.c. ij. al̓s ibi dicet̉ habere domicilium vbimaiorē partē reruꝫſuaꝝ habꝫ. ff. ad munici. eius. §. vlti. C. vbi e. vel cla. ſenatoresal̓s ſola domus poſſeſſio que in ciuitate alia comparat̉ domiciliū nō facit. ff. ad munici. libertꝰ. §. ſola.m In eadē. ſubau. vel dn̄s papa: sͣ. c. j. et. jͣ. §. ꝓxi. ipſe enī ordinariꝰ eſt ſinguloꝝ. ix. q. iij. cūcta ꝑ mūdū: et roma cois eſt patria. ff. ad munici. roma: et ibi pōt qͥlibꝫ ꝯueniri: vt sͣ d̓ fo. cōpe. c. vltimo.n Prelati. puta abbates archip̄ſbyteri vel archidiaconi: ethabebas d̓ his sͣ de offi. archi. ſignificaſti. dicit em̄ canon litteras ep̄i neceſſarias ⁊ nō inferioris. lxxj. di. extraneo.o Subditos. laicos. Iohannes andree.p Ep̄o. dū tn̄ catholico: ⁊ hēs d̓ hͦ pͥuilegio sͣ d̓ p̄ſcri. veniēsIndultum. ſubau. vel niſi habeant ex ꝯſuetudine p̄ſcriptavt hoc facere poſſint: in hoc em̄ caſu bene valet cōſuetudo ẜmio. qui hoc no. ix. q. ij. ep̄m: et facit qd̓ no. ber. sͣ. de offi. archi.ſignificaſti: nec em̄ ꝯſuetudo reuocatur ꝑ nouā conſtitutionēſupͣ de conſti. c. j. eo. li.r Extendat. niſi habeat ſpeciale mandatum ad hoc: vt. jͣ. deoffi. vi. c. ij. et. iij.s Epiſcopo. ſuper hoc vide quod no. ber. ⁊ moderni de offi.archi. ſignificaſti.t Remotis. quē locū dicis remotū? dicunt quidā de citra advltramōtes ꝑ decre. sͣ de elec. nihil: ſed hoc eſt falſum ꝙ ſolumtalis locus dicat̉ remotus: qꝛ aliud eſt dicere valde remoti: vtibi: ⁊ aliud remoti vt h̓: ſicut aliud ē dicē cautio: qꝛ tūc ītelligit̉ nuda cautio: vt. C. de ver. ſig. ſancimꝰ. et aliud ſufficienscautio: ⁊ tūc intelligunt̉ pignora vel fideiuſſores. ff. manda. ſimādato. §. vl. Sed videt̉ ꝙ remoti dicant̉ extra ꝓuīciam: sͣ deelec. corā. C. de p̄ſcrip. x. vel. xx. an. l. vl. vel vltra duas dietassͣ de reſcrip. nōnulli: vel vltra vnā: vt eo. li. e. ti. ſtatutū: ſatiscrederē hoc arbitrariū iudici qͥs locus dicat̉ remotus.u Capl̓ꝫ. qd̓ tūc ī ſpūalibꝰ admīſtrat: vt sͣ ti. ꝓxi. c. vl. ⁊ pe.x Is. puta viſitator. lxj. di. qm̄: sͣ ti. ꝓx. c. vl. s d̓ ele. c. is cuiy Religioſi. etiā exempti: vt aliqua fuerit dubitatio. ⁊ ꝑ idquod dicit in non exemptis: vel fuerit dubitatio: qꝛ non erant

z Socij. non em̄ ibi debēt eſſe ſoli: qꝛ ve ſoli ⁊cͣ. eccl̓iaſtici. iiij.vij. q. j. illud. de ſta. mo. monachi: ⁊ ꝓbat̉ eo. ti. qd̓ dei timorē.⁊ Oriūdi. qꝛ tunc poſſent rōne originis. vt sͣ. jͣ. rn̄ſo: et ſic̄ pn̄tordinare ita dico ꝙ cōmendaticias ad ordines dare. vt ibi.n Ullꝰ epiſcopꝰ.caliꝰ puta abbasvel p̄ſbyter qͥ pſalmiſtatu cōferre poſſunt.lxix. diſt. qm̄: et. xxiij.di. pſalmiſta.b Infanti .ſ. minorivij. annoꝝ: ſeptenni gͦpoteſt ꝯferre tōſuramxxviij. di. de his. ⁊. lxxvij. di. ī ſingulis: ⁊ facit sͣ de elec. ex eo qd̓.de p̄ben. ſuꝑ: et qd̓ ibinotat̉. 10. an.c Intraret. ergo minor. vij. an. pōt religionē intrare. qd̓ verū ēſed p̄ciſe non obligat̉:vt s de regu. qꝛ ī inſulis: et. c. ad noſtrā: edic vt. jͣ. de regu. is qͥet. c. ō ſolū. et. c. ſe.d Suꝑioris. vt sͣ. c.ꝓxi j. rn̄ſo. 10. an.e Homini. laico: qd̓apparet: quia confertprimā conſuraꝫ: olimvolebant quidam dicere ꝙ clericuꝫ alteriꝰepiſcopi quis non poteſt ordinare ſed laicūſic: ⁊ hoc dicebant perdecre. sͣ eo. eos qui: ethoc falſū erat: vt. lxxjdi. primatus: vbi etiāde laico exp̄ſſum erat.f Aliene .i. non ſue:qꝛ etiā ſi aliene eſſentdūmodo ⁊ ſue nihil ominus poterat ordinare.Tonſuram. per quā immunitate gaudet ⁊ cͦericalis ordo cōfertur: sͣ de eta. ⁊ qua. cum contingat. 10. an.h Diffinitū. qd̓ dic vt no. sͣ de cōuer. coniu. ꝯiugatus.i Peccauerit. de his que fiūt a ma. par. ca. queſiuit.k Annum. integrū ⁊ ꝯtinuū: sͣ de elec. ꝓuida. e. li. quid ſi ſit biſextus? dic̄ vt no. 10. lv. dr. c. ij. ⁊ ber. sͣ de ver. ſig. queſiuit.l Dūtaxat .i. tm̄mō: ⁊ no. ꝓ eo. qd̓ dixi sͣ eo. ti. eos qui: quia ſiibi papa voluiſſet ſolū illos eſſe priuatos a collatōe ordinis quēiniquē ꝯtulerūt: hoc exp̄ſſiſſet ſicut ⁊ hic fecit: ad idē sͣ eo. litteras: et. c. dilectus: ⁊ sͣ de deci. ad audiētiā: ⁊ ītelligo hoc verū qn̄ſolā clericalē conſurā cōtulit: al̓s etiā in vlterioribꝰ quos cōtulit: punient̉ ꝑ iura ſupradicta et .j. q. j. ſiqui.m Suſpēſu. ip̄o iure: ſꝫ nūqͥd tōſurā licebit tūc ab alio ep̄o ſubditis ſuis reciꝑe; dic ꝙ cū hoc nō reꝑiat̉ exp̄ſſuꝫ nō videt̉ ſic licē.p Ermittimus. determinat̉ ꝑ iſtud. c. no. ꝑ ber. sͣ de elec.cū in cūctis. §. inferiora ⁊ eo. ti. cū dilecti: ⁊ sͣ eo. ti. īdecorū. ⁊. c. p̄terea ꝑ ip̄m ⁊ modernos.b Permittimꝰ. videbat̉ p̄miſſuꝫ etiā ī citeriori etate: ar. a ꝯͣrioillius decre. sͣ. e. indecorū: ⁊ ar. directo illiꝰ decre. e. ti. ex rōne: ⁊arg. a pari illiꝰ. e. ti. p̄terea. nā ī decre. ex rōne diſpēſant cū decēni. ī decre. p̄terea diſpeſant ī ordine: gͦ pari rōne ī etat:: vt ibi no.oſti. Sꝫ ad pͥmū dic ꝙ ar. a ꝯͣrio nō ꝓcedit vbi reꝑit̉ ī iure ꝯͣriū:licꝫ al̓s ſit fortiſſimū: de his q̄ fiūt a p̄la. cū apl̓ica. in fi. ſed ꝯͣriūreperit̉ sͣ de elec. cū in cūctis. §. inferiora: ergo nō ꝓcedit argumētatio illa ad decre. ex rōne. dico illud fuiſſe ex ſpāli mādato pape.ad decre. p̄terea dico valde maiꝰ eſſe pati defectu ī etate ꝙͣ in ordinibus: vt ꝑ te vides: ⁊ ꝓbat̉ de inſti. c. ij. jͣ. eo. li. ⁊ de p̄ben. ſi proclericis: noua ſit igitur hec ꝑmiſſio.c Epiſcopi. inferioribꝰ credo vetitum: ⁊ facit sͣ ti. ꝓxi. c. iij. j. ⁊ij. reſponſo: ſupͣ dr elec. cum ex eo.d Cōpleuerīt. No. nō ſufficit attingē ſic̄ ī ep̄o: sͣ de elec. cuꝫ incūctis ⁊ ī abbatiſſa: sͣ d̓ elec. indēnitatibꝰ .j. rn̄ſo ⁊ ī delegato: sͣ d̓of. dele. cū viceſimū: ⁊ qd̓ dixit h̓ papͣ de. xx. an. idē ſi voluiſſꝫ dice̓potuiſſꝫ d̓ cit̓iori vel vlt̓iori tꝑe: qꝛ iſta talia ſūt illa d̓ qͥbꝰ dixit lex

e ij