Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

Si v̓o canonicoꝝ receptioal̓s pertineat ad eoſdem nonapoſtolica: ſed recipiētiū cenſetur aucͣte receptꝰ: niſi ꝙ eūaucͣte nr̄a reciꝑent: in noſtrislr̄is caueret̉ exp̄ſſe. IDem.☞Igratioſe tibi a roma.pōtifice ꝯcedat̉: vt bn̄ficia que tꝑe tue ꝓmotōis obtinebas: poſſes vſqꝫ ad ſue voluntatis bn̄placitū retinere:huius gratia ꝑ eius obitum: ꝑquem ipſiꝰ bn̄placitū oīno extinguit̉: eo ipſo expirat. Secus aūt ſi vſqꝫ ad ſe. ap. bn̄placitū gratia ꝯcedat̉ p̄dicta: tūcem̄ qꝛ ſedes ipſa nōᵉ moritur:durabit ꝑpetuo niſi a ſucceſſore fuerit reuocata. Prete

xtu v̓o talis cōceſſiōis q̄ debetcū ſit ambitioſa reſtringi: eaſolū bn̄ficia que canonice obtines: potes licite retinere.Dem.☞Uſceptū ab ap. ſe. mandatū: vt ab aliqͦ bn̄ficijqd̓ obtinet̉ reſignatōne recepta: ipſum alteri ꝯferas ⁊ aſſignes: adimplere non potes: ſiille anteaꝙͣ reſignet rebꝰ eximat̉ hūanis: cū nō ꝑ reſignationē vacauerit ſꝫ ꝑ mortem:niſi de intētiōe mādātis aliudappareret expreſſe. Si duoſuꝑ eodē bn̄ficō lr̄asⁱ impetrētpͥmo eoꝝ ꝑ illiꝰ obituꝫ qͥ tenebat: ſcd̓o v̓o ꝑ ceſſionē eiuſdeꝫipſum ꝓponēte vacare: ſcd̓uscum bn̄ficiū ipſum ceſſiōe nō

in quibuſdam cōiter ad vtrūqꝫ: hoc ꝓbat̉ sͣ. d̓ elec. cum in eccleſia. jͣ.ne ſe. va. c. vno. de regula. c. vl. Io. an.k Poteſtatem. recipiendi illum in canonicum. Ad eoſdē. tm̄ intelligo: qͥd ſi cōiter ad eos ⁊ alios? adhuc idē credoꝙ in pͥmo caſu cū iſti ptātem recipiāt ex viribꝰ lr̄aꝝ. nā qd̓ pͥus facereſoli nō poterāt: mō pn̄t.Et d̓ cōi nullus recte dicit: hoc meū eſt. xij. q. j.§. vl. ⁊. q. ij. qͥ māumittit̉. ⁊ ar. ff. de ſer. vr. p̄.l. ſi parietē. ibi qꝛ volēsnō ſolū dn̄s eſt: ⁊ fa. jͣ.de p̄bē. cū in illis. in fi.m Receptus. ſi ergopoſtea recipiat̉ alt̓ aucͣteap. ſecūdus ⁊ nō pͥmuspͥmo vacantē p̄bēdā habebit. vt. jͣ. de p̄bē. hi qͥ.n Niſi. iſtud fuit additū: qd̓ nō erat in exͣuaganti decrę. ꝯtingit.9 Aucͣte nr̄a. tūc gͦkad eos ꝑtineat receptio:apl̓ica dr̄ aucͣte receptꝰ.p Expreſſe. ſic. jͣ. eo.duobꝰ. in fi. ⁊. jͣ. de p̄bē.tu ꝓprio. in fi.gratioſe. reſcriptu papale qd̓ cōcedit ꝓmoto retentioneꝫnorū bn̄ficioꝝ vſqꝫ adplacitū pape. extiguit̉moͣtuo papa. ſecꝰ ſi ibi dicat̉ vſqꝫ ad beneplacituꝫapl̓ice ſe. nec ītelligit̉ talę reſcriptum de bn̄ficijspͥus nō canonice detentis. hoc dicit. habuit aūt ortū hec decre. ab exͣuagante clementis: que incipiebat: vt petitioni tue cōgrue ſatiſfiat: ⁊ ibiclemēs nō diſtinguebat: ſꝫ ſimpliciter dicebat: ꝙ ſi papa hanc gratiamꝯceſſerit vſqꝫ ad ſue volūtatis bn̄placitū: ꝙ ꝑ eiꝰ obitū nō expirabatgratia: ar. legis dicentis ꝙ vſuſfructus relictus mihi ꝙͣdiu titius remanſerit in furore nō extinguit̉ mortuo ticio pͥuſꝙͣ ad ſanam menteꝫreuertat̉: ꝓ eo ꝙ vſqꝫ ad oē tempus vite mei vſufructuarij poterat: ſimihi ſuꝑuixiſſet: nō fieri ſane mentis. C. de vſufruc. l. ambiguitatē:ſic videbat̉ dicendū in caſu ꝓpoſito: qꝛ papa ſi ſuꝑuixiſſet poterat nōmutaſſe voluntatē: ergo nō expiraret gratia. vrbanus autē ꝯtrariumrn̄derat vl̓ dicebat .ſ. ꝙ expirabat in ſua exͣuagāti: q̄ incipiebat ſignificaſti nobis: hic bonifacius diſtinguēdo veritatē expͥmit: ⁊ declarat qd̓no. oſti. sͣ. de p̄ca. c. vl. ⁊ vin. d̓ elec. c. dudū. ij. ī vl. glo. ⁊ abbas ibidēa Gratioſe. ī hoc fuit gratia: plura bn̄ficia ſil̓ tenere nō poterat: vn̄ſi pͥmū curatū erat: ⁊ ẜm curatū: poſt receptā poſſeſſionē ſecūdi ſtatiꝫvacat pͥmū. xxj. q. ij. ſiqͥs iam. sͣ. de p̄ben. de multa. vel exquo ꝑ eumſtat qͦ minꝰ poſſeſſionē haberet. jͣ. de p̄bē. lꝫ. ij. niſi ī caſu. jͣ. de p̄bē. ſitibi. ſi ꝓmouebat̉ in ep̄m poſt ꝯſecratōꝫ vel poſt decurſum tp̄s de ꝯfecrandis ep̄is vacabūt pora bn̄ficia sͣ. de elec. cū in cūctis. eſt gͦ gratia:vt donec volūtas eiꝰ durauerit bn̄ficia ipſa nō vacent.b A roma. pontifice. qͥ ſolus ſub ꝯditiōe ⁊ ad tp̄s ſicut vult pōt bn̄ficia ⁊ p̄laturas ꝯferre. vij. q. j. paſtoral̓: sͣ. de fi. p̄ſby. veniēs: ⁊ ī hisq̄ vult eſt ꝓ rōe volūtas. inſti. d̓ iure na. §. ſꝫ qd̓ pͥncipi. aliꝰ āt hoc nōpōt. j. q. ij. ꝙͣ pio. vij. q. j. ꝙͣuis. lxx. di. ſanctoꝝ. lv. di. p̄cepta. Nec eīmoribꝰ nr̄is expedit tēporales habere filios. ff. de op. le. l. eſt queſituꝫ.nec actus legitimi ⁊cͣ. jͣ. de re. iur. actus.c Beneficia. large ponit̉ ⁊ nota ꝙ dicit bn̄ficia nō dicit fructus bn̄ficioꝝ: vt. jͣ. de p̄bē. ſi tibi conceſſo. hoc dico vt denotem ꝙ hic bn̄ficianō vacent. ibi tamen vacant. vt ibi dicam.d Promotionis. forte in epiſcopū. Io. an.ę Sue. ſcꝫ rōne pontificis. ⁊ ꝯcor. sͣ. e. lr̄is. vbi ꝑ clauſulā niſi pernos ⁊cͣ. non intelligit̉ dignitas: ſꝫ ꝑſona ſcribentis.f Per quem. ratio. Io. an.g Exunguit̉. ꝯcor. jͣ. ne ſe. va. c. vno. in fi. ſic etiam crimina morteextinguunt̉. xxiij. di. quorūdaꝫ. ⁊. jͣ. de here. accuſatus. §. ſi v̓o. in fi.pter ꝙ in caſibꝰ notatis in dicto. c. quorūdā: ⁊. xxiiij. q. ij. in ſum.h Expirat. expirante igit̉ papa expirat hec gͣtia: ⁊ ꝯcor. ff. loc. l. iiij.vbi dr̄ ꝙ locatio vel p̄cariū ꝑ te mihi ꝯceſſum ꝙͣdiu voles obitū tuofinit̉. ad hoc ſignat̉ ꝯtrariū: s de p̄ca. c. vl. ⁊. ff. de preca. cū p̄cariū. §.j. vbi dicit̉ ꝙ p̄cariū nō finit̉ morte ꝯcedentis: ſꝫ ibi ſimpliciter factuꝫfuerat p̄cariū nō adiecta aliqua ꝯditiōe vl̓ termino: vt no. in p̄. decre.vl. de p̄ca. Item ꝯͣ: nōne volūtas pape durare intelligit̉ donec mutata

ꝓbat̉: sͣ. de bap. ⁊ eius ef. maiores. etiā poſt mortē. xxv. di. qualis.ſꝫ illa in his que ſalutē aīe reſpiciunt. Itē valde ꝯtradicit p̄dicta. l.ambiguitatē. C. de vſufruc. ꝑ q̄ iura tenebat abbas opi. clementissͣ. de elec. dudū. ij. in fi. ſꝫ in. l. illa eſt fauor qͥ ampliandus eſt: hicodiū qd̓ eſt reſtringendū vt hic in fi. vl̓ veriꝰ redire vl̓ nō redire adſanā mentē: nō erat īvolūtate morientis: ſꝫhic reuocare ⁊ nō reuocare gratiaꝫ erat involūtate moriētiſ: exqͦgͦ adiecit: donec volā:ꝑinde eſt: ac ſi dixiſſetdonec moriar: niſi pͥꝰreuocauero.i Apl̓ice ſe. no. gͦ ꝙaliud ē cū ſcribit ꝑſona: aliud cum ſcribitdignitas: ſic̄ aliud eſtcū ſcribit̉ ꝑſone: alid̓cū ſcribit̉ dignitati. sͣde oſ. dele. qm̄. jͣ. e. c.vl. ⁊ .jͣ. d̓ pͥui. ne aliqͥk Morit̉. ſic. xij. ꝙij. liberti. nō eī pōt eēnulla. xxiiij. q. j. pudēda. qꝛ dn̄s ꝓ eo orauit. xvj. di. §. j. ad fi.l Perpetuo .i. donecvixerit ille cui fuit gͣtia ꝯceſſa. ad idē. ff. ꝓſocio. l. j. vbi de hoc.Et no. ꝙ ſic̄ pͥuilegiūꝑſonale ex ꝑte eiꝰ cuiꝯcedit̉ extinguit̉ cumꝑſona. vij. q. j. petiſtiſic priuilegiū ꝑſonaleex ꝑte ꝯcedentis extingͣuit̉ cū ipſo ꝯcedēte vt hic: ⁊ ſic de vtroqꝫ pōtintellige. jͣ. de re. iur̄. pͥuilegiū. vt ibi dixi. pͥuilegiū aūt reale ex ꝑteꝯcedentis cū ꝯcedēte nō extinguit̉ vt hic.m Reſtringi. qꝛ odia reſtringi ⁊ fauores conuenit ampliari. jͣ. dere. iur. odia. cum ſuis ꝯcor.n Bn̄ficia. no. ꝑ hoc ꝙ hic ⁊ sͣ in pͥn. dicit bn̄ficia in plurali: vr̄qͥs ſimul plura poſſit hr̄e bn̄ficia: de hoc dicā. jͣ. c. ij.o Canonice. nil em̄ noui iuris ī bn̄ficijs illis tribuit hec diſpēſatio: ſꝫ vetus ꝯſeruat ⁊ ꝓrogat: ⁊ ꝓbat̉ hoc sͣ. de elec. dudū. ij. ī fi.ſicut de innouatōe dr̄ sͣ de pͥui. ex parte. ⁊. c. qꝛ intentiōis. ⁊ de ꝯfir.vtili vel inutili. c. cum dilectus. Uſceptū. vacatio ꝑ mortem ⁊ vacatō ꝑ renūciatōneꝫ ſuntdiuerſa: ⁊ ideo in lr̄is ad bn̄ficia impetratis vno exp̄ſſo nōvenit reliquū. hoc dicit. Emanauit aūt ad declaratōeꝫ eoꝝque no. oſti. sͣ. de offi. dele. ex parte j.b Apl̓ica ſe. Idē ſi ab alio qͥ hoc mādare poſſet: puta legato qͥ adhoc haberet ſpeciale mandatū: al̓s legatus hoc nō pōt. vt. jͣ. de of.lega. c. pe. §. ꝓhibemus.c Alteri. exp̄ſſo vel nō exp̄ſſo nō curor lꝫ interdū ſit differentia:vt. jͣ. de offi. dele. is cui. ⁊. jͣ. de p̄bē. is cui.d Ille. qui bn̄ficiū obtinebat. Io. an.e Humanis. ar. ꝯͣ. jͣ. de of. dele. ſi delegatꝰ. j. ℟n̄. So. de ꝓpriaſignificatōe vocabuli abeſſe dr̄ qͥ nō eſt in rebꝰ hūanis. ff. de v̓. ſig.mulieris. §. fi. nō ſic in ꝓpria ſignificatiōe dr̄ renūciaſſe vt. jͣ. dicāqͥ mortuꝰ eſt: cū renūciatio ſit voluntaria: illa coacta: ideo ſecus. ⁊ſtrictiſſime fit interp̄tatio in reſcrip. ad bn̄ficia. jͣ. d̓ p̄bē. ꝙͣuis .j.⁊ ꝯcor. ad hoc. ff. de libe. ⁊ poſtu. l. cōmodiſſime.f Cum non. ratio. Io. an.Per mortē. ⁊ ī his forma mādati diligēt̓ ē ẜuāda. jͣ. d̓ p̄. cui d̓ n̄.h Exp̄ſſe. qꝛ exp̄ſſit ſe velle bn̄ficiū tali conferri reſignatōne: velquocūqꝫ mō vacauerit. ⁊ fa. sͣ. e. c. ij. ⁊ .jͣ. d̓ p̄bē. ſi motu ꝓprio.i Primo. ex hoc videbat̉ debere p̄ferri. vt. jͣ. e. tibi qͥ. ⁊. jͣ. d̓ p̄b.eum cui. ſꝫ nō eſt ita: qꝛ lꝫ ille poſterior ſit tꝑe: iure tn̄ eſt potior. eoꝙ veꝝ dixit: pͥmus aut falſuꝫ: ⁊ eadē rōne dico ꝙ poſito ꝙ nullusimpetrauerit ſecūdo bn̄ficiū illud: qd̓ nō debebit̉ impetrāti qͥ falſuꝫſic exp̄ſſit. uihil em̄ ad rubū impetratio ſecūdi: qꝛ ſi ius habuiſſetin bn̄ficio: pͥmꝰ ꝑ ſuꝑuenientē impetrationē ſine progatiua illud ꝑdere nō potuiſſet: ⁊ eſt ſi. sͣ. de e. qͥ cog. ꝯſan. vx. ſue. diſcretionem.k Qui tenebat. accipe. jͣ. illud aſſerente vacare: al̓s ꝓponente.l Eiuſdem. ſcꝫ qui tenebat. Io. an.m Secūdus. qui de ceſſione dixit.n Non morte. no. gͦ ꝙ aliud eſt cedere aliud decedere: ad ideꝫ. jͣ.