morte vacauerit: debꝫ pͥmo inipſiꝰ aſſecutōe ꝓferri. DemRatia quā ſuꝑ bn̄ficō aſe. ap. te impetraſſe ꝓponis: vicioſa reputari nō debetꝙͣuis de alio beneficio ab ep̄otuo antea tibi abſenti ⁊ ignoranti collato nullā: cū tꝑe impetratōis neſcires: feceris mētionem: vtrūqꝫ tn̄ ſi talia ſintbn̄ficia q̄ ſil̓ nequeant de iureteneri habere nō potes: ſꝫ eligas quod ex eis malueris retiI Dem.nere.Uāuis is cuius gratiaꝑ quā mādabat̉ in certa
eccleſia ꝓuideri ſibi de bn̄ficōꝓxime vacaturo ꝑ nos fueratreuocata: reſtituat̉ a nobis denuo ad eandē: nō tamē ei cuipoſt reuocatōnē ⁊ ante reſtitutionem p̄dictas ſimilis ī eadēeccleſia gratia facta fuit: niſihoc exp̄ſſe dixerimꝰ anteferridebebit: cum talis reſtitutiovbi aliud non exprimit̉: intelligat̉ fieri ſine iuris p̄iudicioalieni.I Sem.¶Ieo tꝑe qͦ tibi de bn̄ficōcū cura vl̓ ſine cura mādauimꝰ ꝓuideri: ad obtinēdū
de preben. ꝙͣuis tibi. ⁊. jͣ. de ver. ſig. c. vlt. ſꝫ nōne renuncians quoad eccleſiā habet̉ ꝓ mortuo: vt. vij. q. j. §. ecce in quibꝰ: ſicut ⁊ virab vxore iudicio eccleſie ſeꝑatus ꝙͣtuꝫ ad ipſaꝫ ꝓ mortuo reputat̉.xxxiij. q. ij. §. j. ſicut et monachus mortuꝰ reputat̉ mūdo. xvj. q.j. placuit. ij. So. dicit lex ꝙ ꝑ fictōeꝫ iuris veritas nō ꝯfundit̉ necdelet̉. C. de iure doti.in rebꝰ. in pͥn. licet igitur renūcians quo adipſam eccleſiā fingat̉mortuꝰ: tn̄ mortuꝰ nōeſt. nec idē eſt ꝑ oīa ineo ꝙ in mortuo. namtalis d̓ nouo poſſꝫ adeccleſiā reaſſumi: sͣ. d̓renū. ex tͣnſmiſſa: qd̓ī mortuo eſſe non poſſet. bn̄ gͦ dixit Io. quino. in predic. c. placuit. xvj. q. j. ꝙ nunꝙͣmors ciuilis naͣli ꝯꝑatur: niſi in caſibꝰ exp̄iſis ī iure. ad hoc optime. ff. de v̓. obli. ex eaꝑte. §. ī inſulā. ⁊. ff. d̓do. int̓ vi. ⁊ vxo. l. ſꝫ ſimors. ⁊ licet al̓s ī beneficijs larga fiat int̓p̄tatio: in lr̄is bn̄ficialibꝰ q̄ ambitioſe reputant̉ fiat ſtricta: vt. jͣ.de preben. ꝙͣuis .j. intelligimꝰ ſtricte de naturali morte ꝓut verbuꝫſonat. ⁊ adde qd̓ dicaꝫ. jͣ. de p̄ben. ꝙͣuis. ij.Preferri. no. gͦ ꝓ illa regula q̄ dicit: qui prioi eſt tꝑe potior eſtiure. ad qd̓ fa. jͣ. e. tibi qui. ⁊ de p̄ben. eū cui. intellligit̉ cum vtriuſqꝫ par eſt cauſa: vt. ff. de reg. iu. quotiens vtriuſqꝫ. et. jͣ. de reg. iu.qui prior. Si aūt potior eſt cauſa poſterioris: prior erit in iure: vthic. ⁊. jͣ. de p̄ben. hi qui. ⁊.c. ſi a ſede. ff. de priui. credi. l. pͥuilegia.C. qui poti. in pig. habe. l. vlt.¶¶ Fatia. licet ignorās beneficiū ſibi collatū in impetraiōe alerius illius mentōem nō fecerit valent littere: alteꝝ tn̄ eliget: ſi ſimul teneri poſſint.b Sede apo. ideꝫ ſi ab alio. ⁊ facit ad hoc. jͣ. de offi. leg. c. vlt.c Uicioſa. eſt em̄ gr̄a vicioſa qn̄ in impetratōne bn̄ficij ſubticet̉aliqd̓ beneficiū quātumcūqꝫ modicuꝫ: vt. jͣ. d̓ p̄ben. ſi motu ꝓprio:niſi forte ꝓprio ſuo motu papa beneficiuꝫ ꝯferret: vt ibi. hinc eſt ꝙexp̄ſſio bn̄ficij diſpenſatōem nō oꝑet̉: ſꝫ hoc ſolū ꝙ littere ſurrepticie nō dicunt̉: vt. e. ti. nō poteſt: in fi.d Antea. quia ſi poſt nulla fuiſſet dubitatio.e Ignoranti. idem̄ intellige de ſciente anteꝙͣ acceptet vel ratamhabeat collatōnem eandem. cum eniꝫ ante hoc beneficium ſuuꝫ dici non poſſit: non neceſſe eſt de ipſo fieri mentionem. jͣ. de preben. ſitibi abſenti. Et nota ex hac decre. ⁊ illa ꝙ beneficia eccleſiaſtica licicite conferuntur abſenti. Simile in ꝓcuratore qui conſtituitur etiam abſens: vt. jͣ. de procura. licet. ⁊. ff. de procura. l. j. in fi. ſed hicforte procurator preſens habens mandatum ad talia ratum habuerat ⁊ acceptauerat per id quod dicit in fi. retinere. vel dic quia inbn̄ficijs vel litteris ad bn̄ficia impetrandis nihil debet taceri quodpoſſit mouere animuꝫ cōcedentis: etiam de tali bn̄ficio anteꝙͣ acceptet debet facere mentōem. ad hͦ sͣ. e. in nr̄a. ⁊ .jͣ. de p̄ben. ꝙͣuis.jͣ. ⁊. c. ſi motu. maxime cū habeat ius ad rem. jͣ. de ꝯceſ. preben. c.vlt. ⁊ in p̄dic. decre. ſi tibi.f Neſcires. diuinare em̄ non tenebat̉: qꝛ id hūanū non eſt: sͣ. vtecc. bene. vt noſtꝝ. Io. an.z Utrūqꝫ tamen .ſ. impetratū a papa: ⁊ collatū ab ep̄o.h Iure teneri. ſꝫ q̄ ſunt hec bn̄ficia q̄ nō poſſunt ſimul de iure teneri: ſuꝑ hoc vide in ſpe. ti. de legato. §. reſtat. v̓. illud autē. Poſſet dici ẜm inno. qui hoc tenet de elec. dudū. de p̄ben. cū iaꝫ duduꝫ.ꝙ habere plura bn̄ficia non curata: ⁊ que de cōſuetudine vel ſtatuto reſidentiā non requirant: non eſt peccatū nec cōtra iura. ⁊ de talibus hic poſſet intelligi. vel poſſet dici ẜm gof. qui hoc no. sͣ. de cleri. non reſi. c. iij. ꝙ de iure poteſt quis habe̓ plures p̄bendas: qͣruꝫaltera per ſe non ſufficit: alleg. eo. ti. ꝯquerēte. quod facit etiaꝫ contra. ⁊ de preben. cum teneamur. vel dic ꝙ loquit̉ de bn̄ficijs vnitisannexis vel dependentibus. illa eniꝫ ſimul poſſunt de iure teneri:ſed hec lectura non procedit. per collationem enim vnius haberetvtrunqꝫ: ⁊ ſic non fuiſſet neceſſaria alteriꝰ collatio. vnde dici poſſꝫopi. inno. veraꝫ eſſe quā ſequit̉ ꝯſuetudo: quā papa ſcit ⁊ tolerat:vel ſaltē opi. gof. ar. s. e. ſi gratioſe. ar. ꝓ ⁊ ꝯtra. jͣ. de p̄ben. is cui.
vel dic ꝙ littera iſta loquit̉ d̓ his beneficijs que pretextu ꝯſuetudinisvel ſtatuti ſuꝑ hoc ex cauſa facti ſimul teneri poſſunt. Ad primum deceſ. p̄bē. ex parte. in fi. Ad ſecūdū de ꝯſti. cum omnes. ⁊ eſt ſi. de iuresͣ. vt li. pen. c. j. sͣ. de elec. cumana. ad fi. Ad pͥmū ꝯͣ. jͣ. de ꝯſue. ca. j. ⁊sͣ d̓ ꝯceſ. p̄bē. lr̄as. So. illud ſpeciale in duobꝰ bn̄ficijs in vna ⁊ eadēeccleſia: ſecus ī diuerſisvnde vident̉ facere ꝓ: ⁊fa. qd̓ no. oſti. in p̄dictadecre. lr̄as. ī glo. nō obſtante. in fi.i Non potes. de iurecōi: diſpenſatiue tamenpoſſet. Et ſi q̄rat̉ ꝑ quēdiſpēſari poſſit: vide qd̓no. lxx. di. ſanctoꝝ. xxj.q. ij. ſiquis iā tranſlatꝰ.de elec. dudū. ij. de p̄bē.de multa. de ꝯceſ. p̄ben.lr̄as. ⁊ .jͣ. de ꝯſue. c. j.k Eligas. ſic ⁊ olimdabat̉ electō ei qͥ duo bn̄ficia curata ſil̓ hēbat: sͣde p̄bē. referēte. ⁊. c. preterea. hodie ſecus: eo. ti.de multa. ſꝫ nūqͥd electovno re integra peniterepoterit ⁊ aliud eligere?ar. ꝙ ſic. ij. q. vj. ſiquislibelilos. sͣ. de elec. ī cauſis. d̓ iurepa. cū aūt: qd̓facit etiā ꝯͣ. ⁊. jͣ. de offi. dele. ꝙͣuis. ⁊. jͣ. de ꝓcu. ꝙͣuis. ⁊ .jͣ. de re. iur̄.mutare. cū ſil̓ibꝰ. ar. ꝯͣ. xxxij. q. v. horrendus. de iureiur. quēadmodūsͣ. e. li. de reſcrip. c. ij. ⁊. jͣ. de re. iur̄. qd̓ ſemel. cū ſuis cōcor. So. ſatisvideret̉ ꝙ re integra poſſit mutare ꝯſiliū ⁊ aliud eligere ꝑ pͥma iura:ad hoc. jͣ. de p̄bē. ſi tibi abſenti. ff. de ope. lega. l. ij. ꝯriū tene ꝑ p̄dictāregulā: qd̓ ſemel: ad hoc. jͣ. e. c. pe. in fi. ⁊ de poſtu. c. j.¶ ¶ Uāuis is cuius. Si reſtituat̉ quis ad gratiaꝫ reuocata ſinealterius p̄iudicio intelligit̉ reſtitutus: vnde alteri an̄ reſtōneꝫimpetranti p̄ferri non debet.m Gratia. conceſſa forte a nicolao quarto vel celeſtino. v.Prouideri. nec adhuc ꝓuiſum erat nec ad poſſeſſiōꝫ deuenerant:vn̄ habebāt ius: nō in re ſꝫ ad rem: de ꝯceſ. p̄bē. c. vlt.Proxime vacaturo. qd̓ ſolus papa facere pōt: de ꝯceſ. p̄bē. c. ij.p Reuocata. tenorē huiꝰ reuocatorie ꝯſtōnis nō hēmꝰ: ſꝫ de ipſa fitmentio. jͣ. de p̄bē. c. pe. ⁊ an̄pe. ⁊ de ꝯceſ. p̄bē. c. vl. reuocatoria illarūnicolai incipiebat pͥdē ad apicē. illaꝝ celeſtini: olī celeſtinꝰ. ⁊. c. dudūq Poſt reuocatōnem. idem̄ ⁊ multo magis ſi ante reuocatōnem.Similis. ſcꝫ de bn̄ficio ꝓxime vacaturo.ſ Exp̄ſſe dixerimꝰ. hoc em̄ papa facere pōt: ad hoc. jͣ. de p̄bē. c. pe.t Cum talis. ecce ratio: ⁊ aduerte: qꝛ in ꝯtrariuꝫ videbat̉. ex eo qꝛreſtitutō ē pͥoris ſtatus reꝑatio: ⁊ reſtitutꝰ in pͥſtinū ius recidit. ar. xvq. vj. nos ſanctoꝝ. ⁊. c. iuratꝰ. ⁊ sͣ. de elec. qꝛ diligentia. ij. q. iij. §. nōtandū. in fi. ⁊. C. d̓ ſen. paſ. l. j. reſtō em̄ hoc ꝓbari debet: vt nec ꝓſitnec obſit qd̓ euenit. ff. ex qͥbꝰ cau. ma. l. j. j. ℟n̄. ſꝫ ꝯtrariū eſt veꝝ vthic. ⁊ ſic ꝓ parte hac debuit qō termiāri ꝑ decre. d̓ renū. ex trāſmiſſa.⁊ de ſymo. ex inſinuatōe. ⁊ ꝯcor. C. de remiſ. pig. l. vl. vbi ſi d̓ volūtate creditoris debitor pignꝰ diſtrahit: ſi iteꝝ deueniat ad ipſum debitorem res illa diſtracta: nō renaſcit̉ hypothecaria quā hēbat a pͥncipioactio em̄ ſemel extincta ⁊cͣ. de ꝯſe. di. iiij. q̄ris. ff. de ſol̓. qͥ res. §. areā.Ad ꝯtraria rn̄det̉ ꝙ hic nō eſt vere reſtō. īmo quedā noua ꝯceſſio perp̄dic. iura ⁊ no. qꝛ hec decre. fa. in ar. ad qōꝫ dn̄icalē: an .ſ. ep̄s inuitopatrono reſtituere poſſit p̄ſbyeꝝ ꝑ ſe depoſituꝫ: ⁊ determinauit gof. derenū. ex trāſmiſſa. in fi. ꝙ no. ꝑ. l. C. de nup. ſi vt ꝓponis. ij. vbi dr̄:ꝙ in mr̄imonio reſtaurādo ꝑ filiā pꝰ diuortiū reqͥrit̉ ꝯſenſus pr̄is ſic̄a pͥncipio ī ꝯͣhendo. In ꝯͣriū fa. de renū. pꝰ trāſlatōꝫ. de iude. iudei. deciuitate. ⁊. c. ꝯſuluit. de his q̄ fi. a p̄la. cū apl̓ica. vij. q. j. eos. ⁊ no. dehoc. xxiij. q. iiij. nabuchodonoſor. ī pͥn. dicebat oſti. opi. goſ. eſſe verā:cū reſtituit̉ ab īferiori: ſecꝰ ſi a pͥncipe ꝑ iura ſuꝑiꝰ ꝓ reſtituto īducta.bar. brix. ī dn̄icali qōe q̄ īcipit: ſacerdos aliqͥs fuit: dixit ꝙ ſi depoſitꝰappellauit jͣ. x. dies reſtitui pōt īuito pr̄ono al̓s n̄. Tā. dixit ꝙ ſi ep̄spuenit in reſtitutōne patronū ꝙ valet reſtitutō: al̓s non. qd̓ approbatoſti. in pred̓. decre. ex tranſmiſſa. ⁊ de elec. innotuit. ⁊ fa. quod no. sͣ.de ꝯſti. cum acceſſiſſent. in vl. glo.untelligat̉. ꝯcor. jͣ. e. c. ij. Io. an.a ¶MI eo. ī lr̄is ad bn̄ficia īpetratis īſpicit̉ tp̄s date. vn̄ ꝑ illas bn̄ficiū curatū obtine̓ n̄ pot̓it: qͥ lꝫ nc̄ ſit maior illo tꝑe mīor erat.a Si eo. ꝯͣdicit ad hāc decre. jͣ. de p̄bē. ei cui ꝓuideri. ibi ſol.b Cū cura. niſi hͦ fuiſſet exp̄ſſum de curato ꝓuideri nō poſſet. sͣ. dep̄bē. c. vl. ⁊ .jͣ. de p̄bē. cum in illis.