Iſpendia litiuꝫ eqͥtatiscōpendio volentes quapoſſumus induſtria coartare:ſtatutū fe. re. greg. pa. ix. p̄ .n.ſuꝑ hoc editū ampliantes decernimꝰ: vt ſiqͥs ꝯͣ aliū pluresꝑſonales mouere voluerit qōnes: nō ad diuerſos iudices ſꝫad eoſdē ſuꝑ oībꝰ hmōi qōibꝰlr̄as ſtudeat īpetrare. Qui v̓oꝯͣriū fecerit oī cōmodo careatlr̄aꝝ: nec ꝓceſſus habitꝰ valeat ꝑ eaſdē. al̓s reo ſi eū ꝑ ip̄asfatigauerit: in expēſis ltīmisꝯdēnandus. ¶ Reus qͦꝫ ſi eodēdurante iudicio actorem ſibiobnoxiū duxerit recōuentiōisbn̄ficio vel ꝯuentōnis: ſi ꝯͣ eūlitteras impetrare maluerit:

de iure ſuo debet apud eoſdeꝫiudices exꝑiri: niſi eos vt ſuſpectos pot̄it recuſare: ſimiliena ſi ꝯͣ hoc fecerit puniēdꝰ.VOnifacius. viij.Um aliqͥbus recipiēdieliquē in canonicū alicuius eccleſie: nō obſtantibꝰeiuſdē eccleſie pͥuilegijs ꝯſuetudinibꝰ l̓ ſtatutis iuramēto:ꝯfirmatōe apl̓ica vel quacūqꝫfirmitate alia roboratis: pernr̄as lr̄as ꝯcedimꝰ facultatē:ſi canonicoruꝫ receptio al̓s inipſa eccleſia nō ſpectat ad eosquibꝰ hmōi littere dirigunt̉:ſed ex earū viribus recipiuntpoteſtatē: is qui recipit̉ aucͣteapl̓ica dinoſcit̉ eſſe receptus.

y per litteras gͣenerales ad obtinenda bn̄ficia: exquo aliquod ſpeciicauit ſine ꝓteſtatōne ſi ſuccūbat: ad aliud tranſire non poterit: qꝛꝑinde eſt ac ſi in reſcripto fuiſſet expreſſum illud beneficium quodoptauit. jͣ. d̓ conceſ. preben. quia cunctis. quod ſane intelligas ẜmid quod habes. e. ti. ne captande. Io. an.Iſpendia. ſiacior conirareum ſuperpluribus ꝑſonalibuslr̄as īpetrat ad diuerſos: non valēt lr̄e necꝓceſſus eaꝝ: ⁊ reo cōdēnabit̉ in expenſis:⁊ idem ī reo ꝯueniētevl̓ recōueniēte actorēeodē durante iudicio.hoc dicit. vocat̉ auteꝫdiſpendiū longum etinutile: compendiumautē breue ⁊ vtile. adidem d̓ accu. qualit̓ ⁊qn̄. ij. ad fi.b Qua poſſumus.ad idem sͣ. ī ꝓhemiohuiꝰ libri. ⁊ hoc ſufficit. xliij. di. epheſijs.xlvij. di. c. vl.c Gregorij. hec eſtvera lr̄a: ⁊ loquit̉ ded̓cre. sͣ. e. ti. c. vl. qͥdāolim habebant. inno.papa. iij. ⁊ male.d Ampliantes. ampliauit in eo qd̓ ſtatuit: ꝙ ꝓceſſus nō valeat:⁊ in eo quod ſtatuit de reo: nam hec in decre. quia nōnulli: expreſſanon fuerāt. Io. an.e Perſonales. quaſi ſecus in realibus. xxv. di. qualis. ff. d̓ iudi.tor. ⁊ poteſt eſſe ratio diuerſitatis: qꝛ perſonales alterius natureſunt ꝙͣ reales. ⁊ facilius expediunt̉: qꝛ ſepius fit inde inſtrumētuꝫvel ſcriptura: ar. ff. de eden. l. ſi legatū. ⁊ cōiter parue ſunt ꝑſonales queſtōnes: reales v̓o magne. Item in vna petitiōe ꝓ pluribusꝑſonalibꝰ actōnibus agere poteſt cuiuſlibet aſſignata cauia. C. deanna. excep. ſi ex multis. sͣ. de libel. ob. c. vlt. ẜm ber. verior ē ratioẜm modernos. quare aliud in ꝑſonalibus: aliud in realibus: quiadue diete que olim dabant̉ ꝑ decre. .sͣ. e. nōnulli. vel vna que daturhodie ꝑ decre. .jͣ. e. ſtatutum. ſeruata ipſius moderatione cōputant̉a finibus dioc. vbi ſita eſt res qn̄ agit̉ reali. sͣ. e. dilectus. ij. cōtingeret ergo ꝙ quis nō poſſit conueniri ſuꝑ pluribꝰ realibꝰ corā eodēiudice: cum res eſſent adinuicem remote: ſꝫ in ꝑſonalibꝰ cōputant̉a finibus dioc. vbi habet domīciliū: vnde ſuꝑ omnibus ad vnumiudicē cōmodius impetrant̉: ⁊ ideo in iſtis aliud ꝙͣ in illis. ſꝫ forteiſta ratio ceſſat hodie ꝑ decre. jͣ. e. ſtatutum. ⁊ dic quod ibi dixi ī. §.cum v̓o. in glo. olim dicebamus.f Suꝑ omnibꝰ. ſꝫ ſi reus appellauerit ſuꝑ vna ꝑſonali: iudex nōpoterit ꝓcedere in alia pͥma non finita cum ſuſpectus ſit illi: sͣ. deap. ad hec ſi in vna. ergo non eſt cōmodius agere ſub vno ꝙͣ ſubdiuerſis: ⁊ ſic dānoſa videt̉ ꝯſtō hec actori. ſꝫ poteſt dici ẜm ber. ꝙiniqͥtas iudicis qͥ ꝑperā ꝓceſſit: non ſacit ꝙ reus ꝓpter hoc coramalio iudice̓ poſſit trahi: ⁊ ſibi imputet qͥ talē obtinuit iudicē: ⁊ expectet actor donec appellatōis cā ſit finita: q̄ ſi ꝓnūciata fuerit iuſta:actor poſtmodū ſtudeat aliū iudicē impetrare: al̓s ſi fuerit iniuſtaꝓcedet in alijs. ⁊ idem videt̉ de alijs impedimētis re nō integra.Queſtōnibus. ⁊ ſic ad eoſdem ⁊ nō ad diuerſos dꝫ lr̄as impeare: etiā vna lite finita ẜm ber. licꝫ quidā ꝯtradicentes ꝙ hec ꝯſtō⁊ illa: qꝛ nōnulli. intelligunt̉: qn̄ actor trahit reum ad diuerſos iudices vel vna p̄cedente coram vno.h Impetrare. quid ſi coram delegato ꝯueniat ſuꝑ vna: coram ordinario ſuꝑ alia: de hoc sͣ. e. c. vl. in glo. ſecus.Fecerit. cū effectu vtendo .ſ. pluribꝰ lr̄is: qꝛ ſi vnicis tm̄ yteret̉bn̄ valebit ꝓceſſus habitus ꝑ eaſdem ẜm inno.k Omniū. al̓s omni. Io. an.Proceſſus valeat. in hoc ampliauit ſtatutū: qꝛ nōnulli: ſꝫ poneꝓceſſum fuit corā diuerſis iudicibꝰ ⁊ nihil exceptū: nunqͥd valebitſententia vl̓ ꝓceſſus? videt̉ ꝙ ſic: qꝛ hoc eſt bn̄ficiū ꝑſonale: ꝑ qd̓etiā alteri non p̄iudicat̉. de regu. ad apl̓icam. ſꝫ veriꝰ eſt ẜm ber. ꝙꝓceſſus nō valet ꝑ hanc lr̄am: al̓s nil videtur addere hec ꝯſtō illi

decre. qꝛ nōnulli. ⁊ hocidem tenet inno. ⁊ dicit ꝑ curiā obſeruari.m Expenſis. ⁊ in dānis. sͣ. e. c. vl. Io. an.n Legitimis. de hoc dic. ij. q. j. in pͥmis. de do. ⁊ ꝯtu. fineꝫ. ⁊ hoc eſtgenerale: vt fatigans aduerſariū in expenſis puniat̉: sͣ. de penis. calūniā. de reſcrip. ceterum. cum ſi. Io. an.o Durante. qualit̓ habeat fieri recōuentō no.sͣ. de mu. pe. c. j. ⁊ .ij.p Obnoxiū. etiā actōereali ẜm ber.¶ Uel ꝯuentiōis. forteponit hec duo verba. qꝛſi ꝯueniatur actor vna ⁊eadem ſnīa debet cā terminari: ſi ꝯueniat̉ reustunc pōt pͥus terminaripͥma ꝙͣ ſecūda: ꝓbaturhoc sͣ. de mu. pe. ca. j. ⁊de or. cog. cum dilectus.vl̓ forte vtroqꝫ caſu vnaſnīa termināda eſt: ⁊ ſꝑeodem durāte iudicio cōram eodē iudice agendūeſt: quo finito corā alio:qꝛ tūc nō poſſet reꝰ agerecorā pͥmo delegato: cumfinita ſit iuriſditio ꝙͣtuꝫad cognitōnē: sͣ. de offi.dele. querenti. an autemcorā ordinario recōuenre poſſit eūdē eodē durāte iudicio: dubitat̉. Etvidet̉ ꝙ ſic: cū hic dicatlittera: lr̄as maluerit impetrare: vnde ſolum dedelegato loqui videt̉: ſed qꝛ eadem ratio eſt vtrobiqꝫ idem ius videtureſſe debere ẜm ber. vl̓ forte nō eſt eadem ratio: qꝛ iuriſditio ordinariafauorabilis eſt: ⁊ extraordinaria odioſa: ⁊ ideo aliud in ordinario dicipoſſet: ad hoc fa. quod tenet inno. sͣ. c. vl.r Litteras. forte eſt talis cā que nō cadit in cognitōnem delegati ſineſpāli mandato pape. vj. q. iiij. ſi ep̄s. sͣ. de ꝯfir. vti. vl̓ inuti. c. j. ⁊. ij.sͣ. de reſti. in inte. c. pe. al̓s em̄ quare oneraret ſe in lr̄is impetrandis:jꝑ lr̄as actoris poteſt ſuū expedire negociū.Experiri .i. agere: qꝛ in recōuentōe reus ſit actor. ꝯcor. sͣ. d̓ cā poſ.paſtoralis. alibi ponit̉ ꝓ defendere. sͣ. de iudi. c. j. ⁊ viij. di. quo iure.t Recuſare. ab initio anteꝙͣ in eos ꝯſenſerit ẜm ber. vl̓ ex ſuꝑueniente cā: de of. deſe. inſinuante. ⁊ pendente ſuſpitōis cognitōe iudex nōꝓcedet ī recōuentiōis cā ꝑ lr̄as impetratas ꝑ reū: qꝛ ſi ꝯtrariū diceret̉facile eſſet deludere huic ꝯſtōni ẜm inno.u Simili pena. ſuꝑius exp̄ſſa ī actore .ſ. vt lr̄is careat: ꝓceſſus nonvaleat: ⁊ ī expēſis ꝯdēnet̉. ꝑ quē āt fiat tal̓ ꝯdēnatio: no. sͣ. e. ti. c. vl.c Am aliqͥbꝰ. fuit tracta d̓ extrauaganti alex. que incipiebat: cōtingit: ⁊ hoc dicit ꝙ receptus ꝑ lr̄as facultatis ſi ad recipiētesſpectabat receptio ipſoꝝ ⁊ nō pape aucͣte intelligit̉ eē receptꝰ.niſi in lr̄is aliud eſſet exp̄ſſum. Si aut receptio nō ſpectabat ad eos:tūc apl̓ica aucͣte dr̄ receptus. Sꝫ an̄ oīa quero: ad quid expediat ſcireqd̓ dicit hec decre. expedit ꝓpter id qd̓ habes. jͣ. de p̄bē. hī qui aucͣte. ⁊de ꝯceſ. p̄bē. c. vl. v̓. vl̓ eos. Emanauit aūt ad declaratōꝫ eoꝝ que no.inno. ⁊ oſti. de lr̄is facultatis. sͣ. de p̄bē. relatū. ⁊ compoſt. sͣ. e. capl̓mvltra duas chartas. v̓. quid ſi papa. ⁊. v̓. ſꝫ pone ꝙ abbati.b Eiuſdem eccleſie. ad quam recipit̉. Io. an.c Conſuetudinibꝰ. que ſeruande ſunt. jͣ. de p̄bē. cū in eccleſijs.d Statutis. no. capl̓m eccleſie poſſe facere ſtatutū: dūmō ſit licitū:vt. jͣ. de v̓. ſig. ꝯſtōnem. vbi de hoc. ⁊ ꝯcor. sͣ de ꝯſti. cum oēs.e Confirmatōne apl̓ica. quid oꝑet̉ ꝯfirmatō: no. xvij. q. iiij. frater.⁊ sͣ. de ꝯceſ. p̄bē. quia diuerſitatem.f Ffirmitate alia. puta vinculo pene: cui ſe ſtatuentes ſpontanee obligauerūt: vel forte ꝑ ſuꝑiorem ipſis ſtatutis appoſito: vl̓ ꝯfirmatōne legati: vel alteriꝰ ſuꝑioris vl̓ alia ſimili.Concedimꝰ facultatē. no. v̓bū qꝛ ſi p̄ciꝑet: oī caſu diceret̉ apl̓icaaucͣte receptꝰ. Et noͣ. ꝙ ꝑ hāc formā cū dirigit̉ eis ad qͦs ſpectat coll̓oque hic vocat̉ receptio: nō dr̄ grauata eccleſia adeo ꝙ locū hēat decre.s. e. mandatū. ⁊. jͣ. e. c. pe. in fi. qꝛ aliud eſt ꝯcedere facultatē: ⁊ aliudp̄ciꝑe. xiiij. q. j. ꝙ p̄cipit̉. ad idem sͣ. de arbi. cū olim. ff. mā. l. ij. ī fi.h Receptio. ſumit̉ hic receptio nō ꝓ inſtallatōne: ſꝫ ꝓ collatōe queius ꝯfert. ad idem. jͣ. de p̄bē. cum in eccleſijs.i Ad eos. in qͥbuſdā em̄ eccleſijs canouicoꝝ receptio ⁊ p̄bēdaꝝ coll̓oad ſolū ſpectat ep̄m vl̓ p̄latū tm̄: in qͥbuſdā ad ſolū qvl̓ ꝯuētū:

a iii